احوال افغانستان و تاجيكستان و ازبكستان

[00343179]

اكر هلاك ملابرادر تكذيب شد اما با حمله به خانه او در باكستان برادرش حتما كشته شد

https://rahapress.af/%d8%a8%d8%b1%d8%a7 ... %b4%d8%af/
اين يعني دركيريهاى ميان سران طالبان قطع نشده و ادامه دارد
اللهم اشغل الظالمين الظالمين واجعل المؤمنين والمسلمين بينهم سالمين
ملاعبدالغني از آنجا به ملابرادر معروف شده كه ملاعمر رئيس اول طالبان او را برادر خود نام برده است

[00343179]

طالبان در کابل شروع به شناسایی خانه به خانه افراد کردند

https://rahapress.af/%d8%b7%d8%a7%d9%84 ... 87-%d8%ae/

درباره دركيري ميان اعضاي هيئت
دولت طالبان
https://akharinkhabar.ir/analysis/8228389

[00343179]

طالبان می تواند آینده بندر چابهار را عوض کند/ رقابت قدیمی با گوادر و کراچی زنده می شود

طالبان می تواند آینده بندر چابهار را عوض کند/ رقابت قدیمی با گوادر و کراچی زنده می شود
تأکید طالبان بر تبدیل افغانستان به بخشی از کریدور اقتصادی چین - پاکستان به آن معناست که مسیر همکاری سه‌جانبه ایران، هند و افغانستان بر محور چابهار در آینده اولویتی نخواهد داشت و حاکمان جدید افغانستان تمایلی به استفاده از مسیر چابهار برای نقل‌وانتقال کالا نخواهند داشت.

به گزارش جماران؛ روزنامه همشهری نوشت: آیا گروه طالبان، افغانستان را بخشی از کریدور اقتصادی چین - پاکستان می‌داند و رفتار آنها، احتمال جایگزینی بندر گوادر به‌جای چابهار را تقویت می‌کند؟

آمریکا دسترسی طالبان به منابع مالی افغانستان را قطع کرده و این گروه زیر بار محدودیت‌های اقتصادی آمریکا باید راهکاری برای اداره کشور پیدا کند؛ آیا سیطره کامل گروه طالبان بر افغانستان و نزدیکی این گروه به پاکستان و چین و تمایلش برای پیوستن به کریدور چین-گوادر، به تضعیف نقش ایران در حمل‌ونقل و ترانزیت کالا به افغانستان و کمرنگ‌شدن جایگاه چابهار در تأمین نیازهای این کشور منجر می‌شود؟


شروع ثبت نام
yn-ad
با خروج نظامیان آمریکا از افغانستان، این کشور به‌طور کامل در ید اختیار گروه طالبان قرار گرفته و این گروه با برافراشتن پرچم امارت اسلامی، خود را برای نقش‌آفرینی به‌عنوان یک دولت ملی آماده کرده است؛ این در حالی است که ایالات‌متحده بعد از تسلیم‌کردن افغانستان به گروه طالبان، ذخایر ارزی این کشور را بلوکه کرده و محدودیت‌‌های شدید اقتصادی نیز برای مبادلات مالی و دریافت کمک‌های بین‌المللی از سوی گروه طالبان وضع کرده است؛ به‌گونه‌ای که طالبان برای ادامه کار 2 راه بیشتر ندارد؛ یا باید از آرمان‌های اعتقادی خود دست بکشد و با ایجاد یک دولت همه‌شمول، نظر مساعد آمریکا را جلب کند یا اینکه در کنار دولت متحد خود یعنی پاکستان قرار بگیرد و با نزدیک‌شدن به رقیب اقتصادی آمریکا یعنی چین، راه را برای دور‌زدن محدودیت‌های ایالات‌متحده هموار کند. اتفاقی که به‌نظر می‌رسد در حال وقوع است و پررنگ‌ترین پیامدهای آن ممکن است گریبانگیر بندر شهید بهشتی چابهار به‌عنوان دروازه دسترسی هند به افغانستان شود.

سد مالی آمریکا مقابل طالبان
ایالات‌متحده بعد از خروج نیروهای نظامی خود از افغانستان و تسلیم‌کردن این کشور به نیروهای طالبان، به‌طور فزاینده بر اهرم‌های اقتصادی برای کنترل رفتار این گروه متمرکز شده و ضمن مسدودسازی ذخایر ارزی دولت رسمی افغانستان، محدودیت‌هایی نیز برای مبادلات مالی و نقل‌وانتقال پول برای این گروه وضع کرده است. بررسی‌های مرکز پژوهش‌های اتاق ایران در گزارش پایش تحولات تجارت جهانی حاکی از این است که از ۹میلیارد دلار ذخایر ارزی دولت افغانستان، ۷میلیارد دلار در آمریکا، ۱.۳میلیارد دلار در حساب‌های بین‌المللی و ۷۰۰هزار دلار آن در بانک تسویه‌حساب‌های بین‌المللی نگهداری می‌شود و این ارقام به‌خوبی نشان‌دهنده توان ایالات‌متحده برای تأثیرگذاری بر رفتار اقتصادی طالبان است. خبرها حاکی از این است که پس از سقوط کابل، ایالات‌متحده دسترسی طالبان به این منابع مالی را مسدود و اعلام کرده است که هم‌اکنون به‌جز ارائه مجوزهای محدود و بشردوستانه، تصمیمی برای گشایش این منابع ندارد.

از سوی دیگر، افغانستان شدیداً وابسته به واردات است و همین مسئله اهرم دیگری برای ایالات‌متحده فراهم می‌کند تا طالبان را تحت‌فشار قرار دهد. براساس آمارها، در سال‌۲۰۱۹ حجم واردات کالایی افغانستان ۸.۶میلیارد دلار بوده و بخش عمده به زغال‌سنگ، گندم و نفت اختصاص داشته است. افزون بر این ۷۰درصد از نیروی برق افغانستان نیز از طریق واردات تأمین می‌شود که هزینه سالانه آن به حدود ۲۷۰میلیون دلار می‌رسد و درمجموع طالبان امکان پرداخت چنین هزینه‌ای برای واردات برق بدون دسترسی به منابع مالی افغانستان ندارد. در این میان به‌نظر می‌رسد که اثر تحریم‌های آمریکا در قطع و کاهش مبادلات سیستم مالی بین‌المللی با بانک‌های افغانستان سریع‌تر از سایر بخش‌های اقتصاد بروز یافته به‌گونه‌ای که از ۱۲بانک موجود در افغانستان 3 بانک دولتی است که تحت کنترل طالبان قرار می‌گیرد؛ بنابراین مستقیماً تحت تحریم‌های ایالات‌متحده است. سایر بانک‌های افغانستان خصوصی‌اند و به شبکه بانکی بین‌المللی برای انجام تراکنش‌ها به‌شدت وابسته‌اند. در هفته‌های اخیر بانک‌های بزرگ بین‌المللی ازجمله citi bank مراودات با شبکه بانکی افغانستان را به حالت تعلیق درآورده‌اند و دلیل آن را نگرانی از نقض تحریم‌های ایالات‌متحده برشمرده‌اند.

قطع درآمدهای ارزی افغانستان
در هفته‌های اخیر مقامات بلندپایه دولت پیشین افغانستان هشدار داده‌اند که اگر مبادلات مالی افغانستان با جهان مسدود بماند و کمک‌ها همچنان متوقف باشد، اقتصاد این کشور از هم خواهد گسیخت. به‌عنوان نمونه‌ای دیگر شرکت انکشاف ملی که انجام پروژه‌های عمرانی در این کشور را بر عهده دارد، اعلام کرده است که ۷۰۰پروژه عمرانی این شرکت در نقاط مختلف افغانستان، به‌دلیل قطع کمک‌های بین‌المللی متوقف شده‌اند. مهم‌تر آنکه ۹۰درصد از هزینه‌های نیروهای نظامی و امنیتی این کشور از طریق کمک‌های بین‌المللی تأمین می‌شد. طالبان برای برقراری ثبات در کشور جنگ‌زده و مستعد تنش نیازمند ارتشی کارآمد است. چنین ارتشی نیازمند منابع مالی عظیم است که از درون افغانستان قابل تأمین نیست. برآوردها حاکی از این است که گروه طالبان فقط امکان تأمین منابع مالی برای 2روز از واردات افغانستان را دارد و به‌شدت به منابع ارزی بلوکه‌شده این کشور وابسته است. علاوه بر این، افغانستان سالانه 8.5میلیارد دلار معادل ۴۳درصد تولید ناخالص داخلی کمک دریافت می‌کرد و ۷۵درصد از هزینه‌های عمومی و ۵۰درصد بودجه این کشور وابسته به این کمک‌های بین‌المللی بوده است؛ اما تحریم‌های ایالات‌متحده عملا مانع کمک‌های بشردوستانه به افغانستان نیز می‌شود و در هفته‌های اخیر فقط مجوزهای محدودی برای ارائه کمک‌های بشردوستانه به افغانستان صادر کرده است.

از سوی دیگر، منابع مالی حاصل از نیروی کار افغانستان در خارج از این کشور نیز نقش قابل‌توجهی در اقتصاد آن دارد. ۴درصد تولید ناخالص داخلی افغانستان را منابع مالی ارسال‌شده توسط کارگران این کشور در سایر نقاط جهان تشکیل می‌دهد؛ اما این منابع خرد مالی از طریق مؤسساتی چون وسترن یونیون و مانی‌گرام منتقل می‌شوند که هر دوی این مؤسسات همکاری با افغانستان را به حالت تعلیق درآورده‌اند. البته ایالات‌متحده در روزهای اخیر به آنها مجوز فعالیت در افغانستان را داده است؛ اما با توجه به تغییرات سیاسی و اجتماعی در افغانستان، مشخص نیست که تزریق درآمدهای ارزی کارگران افغانی طبق روال قبل ادامه پیدا کند.

گوادر به‌جای چابهار
خاستگاه اصلی گروه طالبان، پاکستان است و حتی در جریان جنگ با گروه مقاومت دره پنجشیر، مسائلی نیز در مورد حمایت دستگاه اطلاعاتی پاکستان از نیروهای طالبان مطرح شد. فارغ از همه مسائل، سران طالبان که در جریان تعریف ساختار دولت امارت اسلامی، خود را برای برقراری روابط با همه کشورها حتی آمریکا راغب نشان دادند، دوستی محکم‌‌تری با پاکستان دارند و روی همکاری چین نیز به‌عنوان رقیب اقتصادی آمریکا حساب ویژه‌ای باز کرده‌اند. یکی از نشانه‌های نزدیکی و همکاری اقتصادی فزاینده میان گروه طالبان و پاکستان این است که در روزهای پس از تصرف کابل توسط طالبان، برای نخستین‌بار ۵۰۰تن کود شیمیایی از بندر گوادر پاکستان به افغانستان ارسال شد. افزون بر این طالبان به‌شدت بر همکاری با چین و پاکستان تأکید کرده و صریحاً افغانستان را به‌عنوان بخشی از کریدور اقتصادی چین-پاکستان برشمرده است. با این تفاصیل به‌نظر می‌رسد طالبان با پیش‌بینی روابط پرتنش با ایالات‌متحده و تداوم تحریم‌های این کشور می‌کوشد بیشتر به چین نزدیک شود تا بخشی از مشکلات اقتصادی از این مسیر کاهش یابد و در این وضعیت نیازهای خود برای اداره کشور را نیز از پاکستان فراهم خواهد کرد.

تأکید طالبان بر تبدیل افغانستان به بخشی از کریدور اقتصادی چین - پاکستان به آن معناست که مسیر همکاری سه‌جانبه ایران، هند و افغانستان بر محور چابهار در آینده اولویتی نخواهد داشت و حاکمان جدید افغانستان تمایلی به استفاده از مسیر چابهار برای نقل‌وانتقال کالا نخواهند داشت. به‌عبارت‌دیگر، رقابت قدیمی چابهار با گوادر و کراچی با سلطه طالبان بر افغانستان، احتمالا به سود گوادر و کراچی حل‌وفصل می‌شود و وقتی افغانستان بخشی از کریدور اقتصادی چین - پاکستان باشد، حداقل موقعیت ایران در حمل‌ونقل و ترانزیت افغانستان تضعیف خواهد شد. البته با تغییر معبر طالبان از چابهار به گوادر، افغانستان همچنان می‌تواند واردکننده غذا و انرژی ارزان از ایران باقی بماند و ارتباط حمل‌ونقلی 2کشور ادامه پیدا کند؛ به‌گونه‌ای که اکنون نیز جواد هدایتی، مدیرکل ترانزیت و حمل‌ونقل بین‌المللی سازمان راهداری از عادی‌بودن تردد کامیون‌های ایرانی در مرزهای افغانستان خبر می‌دهد؛ اما در این میان اگر توسعه معادن افغانستان آغاز شود، به‌احتمال‌قوی بخش عمده محموله‌های معدنی از کریدور پاکستان چین و بندر گوادر وارد بازارهای جهانی خواهد شد.

سبقت صحار عمان از چابهار
گرچه سلطه طالبان در بدترین حالت می‌تواند سهم بندر چابهار از تأمین نیازهای افغانستان را به صفر برساند و با قطع ارسال کالاهای هندی از این بندر به مقصد افغانستان، بخشی از خدمات بندر چابهار متوقف شود، اما این بندر همچنان جایگاه استراتژیک خود را در اتصال کشورهای آسیای میانه به آب‌های آزاد حفظ می‌کند و تقریبا در اهداف رؤیایی آن تغییری ایجاد نمی‌شود؛ اما مسئله اینجاست که در آن‌سوی آب‌های آزاد، جدی‌ترین رقیب خارجی بندر چابهار با سرعتی باورنکردنی مسیر توسعه را پیموده و به جایگاهی رسیده که عملا چابهار در برابر آن هیچ حرفی برای گفتن نداشته باشد. بندر صحار عمان که حدود یک دهه پیش، برنامه توسعه آن با بندر شهید بهشتی چابهار در یک بازه زمانی آغاز شد، با جذب 27میلیارد دلار سرمایه‌گذاری به یک هاب لجستیک در منطقه بدل شده درحالی‌که بندر چابهار تقریبا در همان شرایط اولیه باقی‌مانده و حتی وعده سرمایه‌گذاری ۵۰۰میلیون دلاری هند در آن نیز به‌طور کامل عملیاتی نشده است. شکاف فزاینده میان توسعه صحار و چابهار را می‌توان نماد تأثیر مخرب تحریم بر موقعیت ژئواکونومیک ایران دانست. بندر چابهار ایران در حالی الفبای توسعه را هجی می‌کند که بندر صحار عمان یکی از سریع‌ترین روندهای رشد و توسعه بندرها در جهان را تجربه کرده و در وضعیت کنونی در این بندر به‌صورت هفتگی یک‌میلیون تن کالا جابه‌جا می‌شود.

https://www.jamaran.news/fa/tiny/news-1524723

[00343179]

امیر اسماعیل خان:

ایران می تواند فشار سیاسی وارد کند تا طالب‌ها را
وادار کنند که حکومت مشارکتی تشکیل دهند / آنچه در افغانستان اتفاق افتاد
یک نوع کودتا بود / حکومت طالبان دوام نخواهد آورد / مقاومت پنجشیر تنها
نیست؛ کم‌کم بقیه‌ ولایات افغانستان هم همکاری خود را اعلام می‌کنند

در مجموع در افغانستان اگر آدم بگوید یک نوع کودتا صورت گرفت. رئیس‌جمهور غنی واقعا یک خیانت بزرگ ملی کرد. یعنی ما هم این حرکات را که بار‌ها برای اولین بار سیاسیون در سطح ۵- ۱۰-۱۵ نفر همیشه با اشرف غنی نشست‌هایی داشتیم، همین اواخر که به سقوط افغانستان به وجود می‌آید برای‌تان می‌گفتم. من فکر می‌کنم اشرف غنی ماموری بود که باید همین را انجام می‌داد و در اواخر هم شاید شنیده باشید گفت که ما افغانستان را به وارثین اصلی آن تحویل دادیم که پشتون‌هاست. یک خیانت ملی که خود اشرف غنی کرد. افغانستان هرگز سقوط نمی‌کرد با آن همه امکانات بزرگی که در دست داشت، اما اشرف غنی تحمل از این نداشت که این حکومت را مجاهدین بگیرند، قشر مقاومت‌گر‌ها داشته باشند. تحمل این را نداشت، چون خودش از این خانواده نبود.

به گزارش جماران؛ انتخاب نوشت: در یورش اخیر طالبان نیز، اسماعیل خان، زودتر از سایر رهبران جهادی، علم مبارزه علیه طالبان را برافراشت و توانست نزدیک به دو ماه طالبان را در پشت دروازه‌های هرات نگه دارد، اسارت دوباره اسماعیل خان به وسیله طالبان نیز ناشی از خیانت و خدعه‌ای دیگر و این بار از سوی دولت مرکزی و شخص اشرف غنی بود.

امیر اسماعیل خان اگرچه شخصیتی نظامی است، ولی صبغه‌ای فرهنگی نیز دارد. او دلبسته هرات باستان است و از همین رو، به فرهنگ و اسطوره‌ها و تمدن ایران تاریخی و باستانی نیز علاقه دارد. در این گپ و گفت صمیمانه و خودمانی از وی درباره شاهنامه و زبان فارسی و ایران و اسطوره‌های شاهنامه پرسیدیم که همه پاسخ‌ها دلگرم کننده و مبتنی بر فرهنگ آزاد منشی و پارسی دوستی اسماعیل خان بود.

شروع ثبت نام
yn-ad
اسماعیل خان اگرچه اهل سنت و جماعت است، ولی هیچ گاه شیعه ستیز نبوده و در پاسخ به پرسشی در همین باره به صراحت بر یکی بودن نگاهش به شیعه و سنی تاکید کرد. او دوست صادق و بی کلک و بی طمع ایران بوده است، در نخستین سال‌های حضور آمریکا در افغانستان، این اسماعیل خان بود که با دلاوری و شجاعت در برابر حضور نیرو‌های آمریکایی در هرات ایستاد و مانع از تسلیم فرودگاه شیندیند به آمریکایی‌ها شد. در واقع اسماعیل خان قدرت و حکومت خود را در معرض خطر قرار داد تا غربی‌ها در خاک همسایه ایران مستقر نشوند و در این راه تا آستانه جنگ نیز پیش رفت و پسر عزیزش را نیز در این معرکه از دست داد؛ اما حاضر نشد که جای پای آمریکایی‌ها در کنار مرز ایران بازگردد و جالب اینجاست که اسماعیل خان هیچ گاه این فداکاری را نیز یادآوری و بازگو نمی کند.

اسماعیل خان فردی است میهن دوست، آزاده، ترقی خواه و در عین حال مسلمان و مومن، او حکومت طالبان را دولتی مستجعل می‌داند و به نظرش چنین حکومتی دوام ندارد، وی به آینده افغانستان نگاهی مثبت دارد و در این راستا به رهبر مقاوت امروز در افغانستان یعنی احمد مسعود نیز خوش بین است.



متن گفتگوی محمدعلی بهمنی قاجار (پژوهشگر تاریخ) با اسماعیل خان که در اختیار «انتخاب» قرار گرفته در زیر می آید:



جناب اسماعیل خان، اولین پرسش، چرا به شما خان می‌گویند آیا شما خان زاده و ملاک بودید؟

در افغانستان هم به زمین داران و هم به افسران نظامی خان می‌گویند و من، چون افسر بودم به من خان گفتند.

شما از چه زمانی وارد مبارزه شدید، در عصر ظاهر شاه یا داودخان یا عصر کمونیست‌ها؟

من از دوره ظاهر شاه مخالف بودم، در ذهن ما این بود که در برابر بی‌عدالتی‌هایی که صورت می‌گرفت [بایستیم]. تقریبا نظام متعلق به یک خانواده بود و تنها اطرافیان و دور و بری‌ها و کسانی که به شاه خدمت می‌کردند، می‌توانستند درون نظام جایگاه داشته باشند یا امر و نهی کنند؛ بنابراین مردم به شکل رعیت بی‌صلاحیت و بی‌تفاوت، در برابر استبداد یا هر فرمانی که شاه می‌داد، آن رقم زندگی می‌کردند. در زمان ظاهرشاه و در زمان داودخان کلا ذهن ما این بود که برای یک تغییر در افغانستان که در آن عدالت اجتماعی رعایت شود و یک نظام اسلامی بیاید، [مبارزه کنیم]؛ سرِ این همیشه فکر می‌کردیم.

جناب اسماعیل‌خان بحث حزب جمعیت اسلامی از کی مطرح شد؟

زمانی که ما در سال ۱۳۵۷ شروع به انقلاب کردیم و بعدا که به طرف ساختن جبهات جلو می‌رفتیم، برای مقابله با نظام کمونیستی احزابی تشکیل شد؛ احزاب اسلامی که در آن زمان اظهار موجودیت کردند، ما از سال ۱۳۵۸ با جمعیت اسلامی یک‌جا شدیم.

قیام ۲۴ حوت (اسفند) ۵۷ چطور بود؟ نخستین قیام عمومی علیه کمونیست‌ها بود درست است؟

بله.

چه طور شد که هرات پیش‌قدم شد، چون یک مقدار از انقلاب اسلامی ایران هم الهام گرفت و همان موقع فکر می‌کنم نور محمد تره کی، متهم کرد ایران را که در این قیام دخالت می‌کند. چه شد که یک‌دفعه به فاصله‌ی یک ماه بعد از انقلاب ایران در هرات آن قیام به وقوع پیوست؟

شهر هرات، شهری تقریبا مذهبی – فرهنگی است و اکثریت مردم به فهم و دانش بیش‌تری نسبت به اکثر شهر‌های افغانستان آن‌ها آراسته هستند و در آن زمان، حضور یک حکومت کمونیستی و استبداد و ظلمی که صورت می‌گرفت هم وسیله‌ای شد که مردم برای نجات خود قیام کنند؛ به‌خصوص برخورد کمونیست‌ها در برابر مسلمان‌ها در افغانستان در مجموع و به‌خصوص در هرات. با آن برخوردی که کمونیست‌ها می‌کردند، هم از نظر اعتقادی و هم از نظر جو ظلم و استبدادی که بر مردم روا می‌داشتند، وسیله‌ای شد که مردم برای نجات خود قیام کنند.

گفته می‌شود در آن دوره‌ای که دکتر نجیب آمده بود، بهتر بود که مجاهدین وارد مصالحه با ایشان می‌شدند و با آن اردوی ملی، ساختار‌ها در افغانستان حفظ می‌شد، به نظر شما بهتر نبود که وارد مصالحه‌ای با نجیب‌الله می‌شدند و رژیم نجیب را حفظ می‌کردند؟

خوب در مجموع، مردم افغانستان حکومت کمونیستی را نمی‌پذیرفتند و نجیب‌الله از جمله کسانی بود که عضو [خاد] افغانستان بود و بیش‌ترین ظلم در دوران پیش از حکومت نجیب در زمانی که او سمت رئیس خاد افغانستان را داشت [انجام شده بود]. در عین زمان ظلم و استبداد بیش از حد شده بود و افغانستان به ویرانه‌ای تبدیل شده بود. با این همه جور و ستم‌ها، مردم نمی‌توانستند بپذیرند که یکجا با آن‌ها تشکل حکومت بدهند.

بعد از این‌که در ۸ ثور (اردیبهشت) در کابل، مجاهدین پیروز شدند، گفته می‌شود که یک بی‌تجربگی کردند با هم وارد اختلافات داخلی شدند، به نظر شما چه اتفاقاتی افتاد که نتوانستند آن دوره یک دولت دوام‌دار خوب تشکیل دهند؟

با کمال تاسف رهبران در دورانی که در هجرت هم بودند نتوانستند هم پذیری داشته باشند. به همین دلیل احزاب متعددی به وجود آمد و این اواخر احزاب مختلف در داخل پاکستان ایجاد شدکه وسیله بشود که در آینده بتواند دست باز را داشته باشد در برابر آرزو‌های خود در افغانستان. [پاکستان] احزاب مختلفی را به وجود آورد و این سبب شد که احزاب مختلف درگیر اختلافات زیادی شوند و نتوانند هم‌پذیری کنند تا یک حکومتی تشکیل دهند که در آن جایگاه داشته باشند و بتوانند در افغانستان نظامی باثبات ایجاد کنند. این هم مداخلات بیرونی بود و هم سلیقه‌ها و یا بعضی خودخواهی‌های عده‌ای از شخصیت‌ها بود که متاسفانه این وضعیت را به وجود آورد.

دفعه اولی که شما اسیر طالبان شدید، رفتار بدی با شما داشتند. در آن دوره و شما به طرز خیلی قهرمانانه‌ای توانستید خودتان را نجات دهید، مطالبی هست که در این مورد بفرمایید؟

ما با یک نیت بسیار بزرگی برای نجات افغانستان، انتخاب کردیم که از طریق شمال افغانستان به طرف هرات برویم، چون جبهات قوی هم دارد. آن‌جا (عبدالرشید) دوستم و از ملک (عبدالملک پهلوان) بودند. وقتی به آن‌جا رفتیم متاسفانه اختلافات داخلی که ملک و دوستم با هم داشتند، سبب شد که ملک با طالب‌ها ارتباط بگیرد و با ارتباطاتی که با طالب گرفت و تعاملاتی که با طالب کرد...

سر شام انگار شما داشتید غذا می‌خوردید؟

صبح سر چای صبحانه بود، صبح ما را دعوت کرد که بیایید آمادگی بگیریم برای یک حمله‌ای بر علیه طالب. ما وقتی که رفتیم دیدیم نیرنگ و خدعه‌ای بود که ما را به داخل اتاق کشیدند. آن‌ها بر سر ما حمله کردند و قبلا محافظین را برده بودند جایی دورتر از جایی که ما بودیم. متاسفانه دستگیر شدیم. همزمان که آن‌ها ما را دستگیر کردند، بردند داخل یک دره‌ای که بکشند. وقتی ما را در تپه‌ای پایین کردند، هم‌زمان طالب‌ها رسیدند. طالب‌ها وقتی که رسیدند، گفتند اولین شرط ما با شما این بوده که اسماعیل‌خان را به ما تحویل دهید. [در نتیجه] آن‌ها مجبور شدند ما را تحویل دهند، پس دوباره برگشتند، آوردند و بردند در فاریاب. شب در زندان فاریاب بودیم، بعد از این‌که ما را تحویل طالبان دادند، آمدیم قندهار و قندهار سه سال بودیم. آن‌جا به سبب سابقه زیاد جهادی که ما داشتیم، محافظینی که در داخل آن زندان از ما مراقبت می‌کردند، تماس گرفتند با ما و گفتند ما حاضریم که برای نجات تو کار کنیم. من اول باور نکردم، گفتم شاید خدعه باشد بعد وقتی که من گفتم خوب در صورتی من می‌توانم حرف‌تان را باور کنم که شما نامه مرا به خانه‌مان برسانید و نامه را از خانه ما بیاوری. نامه را بردند و نامه‌ای برای ما آوردند. گفتم خوب برای انتخاب شما ما اقدام می‌کنیم. گفتم اگر راست می‌گویید پس اول فامیل خود را به ایران ببرید که ما مطمئن شویم. گفتند تو کمک کن، ما این کار را می‌کنیم. من برای بچه‌های خود نامه نوشتم که این‌ها می‌آیند شما باید پول یک موتور بدهید در صورتی که فامیل خود را بیاورند، پیش شما. فامیل را که آوردند شما برای‌شان یک خانه رهن کنید و آن‌ها را جابه‌جا کنید و این‌ها فامیل خود را آوردند و باز نامه آوردند که نوشته بود این‌ها فامیل خود را آوردند و ما جابه‌جا کردیم و بچه کاکا خود را ما را همراه این‌ها یک‌جا کرد، از ایران آورد به قندهار و در قندهار موتور لندکروز خریداری کرد. باز شبی آمد به من گفت ما فرداشب شما را از زندان بیرون می‌کنیم. دست و پای من قفل و زنجیر بود، برای من قفل‌های جدید را آوردند، داد به من و گفت این قفل‌ها را باید بشکنیم، این قفل جدید را می‌بندیم که کلیدش پیش شما باشد. آن قفل‌ها را باز کردند و قفل‌های جدید انداختیم، تا ساعت ۳ شب که آمد و دروازه را باز کرد وقتی که دروازه را باز کرد ما بیرون شدیم آمدیم بیرون از زندان، موتوری که خریداری شده بود، سوار شدیم و به طرف ایران حرکت کردیم.

مجموعا چند وقت زندان بودید؟

سه سال.

در این سه سال هیچ حرمت شما را به عنوان یک شخص جهادی نگه نداشتند، یعنی غل و زنجیر بودید؟

غل و زنجیر بودیم، منتها هیچ تهدید و توهین و تحقیر نبود.

بعد از این‌که آمریکا حمله کرد به طالبان شما به راحتی توانستید تشریف ببرید هرات و هرات را آزاد کنید از دست طالب‌ها؟

نخیر، ما باز هم وقتی که از زندان آزاد شدم، در مسیر راه از زندان، من مین خوردم و مجروح شدیم در قسمت‌های مرز زابل شما و نیمروز افغانستان، از آن‌جا باز به ایران آمدیم، حدود یک و نیم سال دیگر در ایران بودم تا دور شدیم بعد از دور شدن، دیگر رفتیم به طرف افغانستان. این بار رفتیم دیگر ولایت مرکز افغانستان ولایت غور رفتیم در چخچران و در غور تقریبا شش ماه در غور و بادغیس، این دو را آزاد کردیم. ولسوالی‌های غور را آزاد کردیم.

این اتفاق در چه سالی افتاد؟

سالی که ۱۱ سپتامبر اتفاق افتاد، سال ۱۳۸۰. همزمان که ما در بادغیس بودیم اتفاقات ۱۱ سپتامبر رخ داد. بعد از آزادی بادغیس به طرف هرات آمدیم و هرات را آزاد کردیم.

سال ۷۴ شما زندانی شدید، ۷۷ آزاد شدید و ۷۸ دوباره به افغانستان بازگشتید و دو سال قبل از ۱۱ سپتامبر داشتید مبارزه می‌کردید؟

بله.

بعد که والی هرات شدید، یک حوزه‌ی جنوب غرب درست کردید که شامل هرات و فراه و بادغیس و غور و نیمروز بود؛ و در آن مدت خیلی سازندگی کردید و خیلی آن‌جا را آباد کردید، درست است؟

چیز‌هایی که در هرات وجود دارد، هرات از ویرانه به یک شهر درست تبدیل شد، چیز‌های زیادی مثلا دانشگاه ساخته شد، شهرک‌های صنعتی ساخته شد. در بخش‌های صحت و معارف پیشرفت زیادی به وجود آمد. جاده‌سازی‌ها و شهرسازی‌ها و انکشافات زیادی به وجود آمد.

آمریکایی‌ها و خلیل‌زاد مدام می‌کوشیدند قدرت شما را محدود کنند، درست است؟

خوب یکی از آرزو‌های خلیل‌زاد این بود که یک‌جوری بتواند من را از هرات بیرون کند، در دل ولایات دیگر ناامنی و جنگ و... این‌ها بود، اما در هرات پیشرفت و هم‌بستگی بود و مهم‌تر از همه این‌که من یک ارتش خوب ترتیب دادم. یک ارتش بزرگ. یک مانور نظامی هم انجام دادیم که از خلیل‌زاد هم دعوت کردیم. ۱۰ هزار سرباز در این مانور شرکت کرد. تانک داشتیم، هواپیما داشتیم. طیارات جنگی داشتیم. این خلیل‌زاد و آمریکایی‌ها را خیلی حساس کرده بود. آن‌ها فکر می‌کردند با وجود این تجهیزات اگر چیز‌هایی که آن‌ها می‌خواستند تامین نمی‌شد به‌خصوص وقتی که آن‌ها از ما میدان هوایی شیندند خواستند ما حاضر نشدیم به آن‌ها تحویل دهیم، از ما پایگاهی خواستند که یا از آلمان یا از آمریکا سرباز بیاید، گفتم تا زمانی که ما این‌جا باشیم چنین اجازه‌ای نمی‌دهیم به خاطر این‌که در این‌جا امنیت برقرار است.

یعنی اصلا سرباز خارجی در هرات نبود؟

نه، تا وقتی بودیم، سرباز خارجی اجازه ندادیم در هرات بیاید. همین این‌ها را بسیار حساس کرده بود و این بود که جنگی علیه ما به راه انداختند و در آن جنگ، ۱۵ شبانه‌روز جنگ جدی کردیم، اما نتوانستند به هرات داخل شوند. از قندهار، فراه از طرف غور و ارزگان حتی تا غزنی یک لشکر بزرگی را آوردند که سربازان اردوی ملی از طریق فضا و میدان هوایی شیندند پایین کردند، آمریکایی‌ها مستقیم با هواپیما داخل میدان آمدند. جنگ ۱۵ شبانه‌روز دوام آورد آن‌ها تنها میدان هوایی شیندند را گرفتند، لیکن نتوانستند به هرات داخل شوند و با هم آتش‌بس کردیم که آن‌ها به طرف هرات نیایند و ما به طرف میدان هوایی شیندند نرویم؛ و تا آن اتفاق شهادت میرویس صورت گرفت، بالاخره آن‌ها باز از ما خواستند که تو بیا به وزارت معادن، من نرفتم. سه ماه می‌گفتند قبول نکردم وزارت رفتن را. بالاخره وادار ساختند که باید به وزارت‌خانه برویم، به وزارت انرژی و آب رفتیم.

خلیل‌زاد در خاطراتش نوشته که شما وزارت داخله را می‌خواستید؟

ان‌ها به من گفتند که شما به وزارت کشور بروید وقتی که من گفتم خوب به کابل می‌آییم وعده‌خلافی کردند و به وزارت انرژی بردند.

فکر می‌کنید خلیل‌زاد به خاطر نفوذ آمریکا و مقابله با ایران بود که می‌خواست شما را بردارد، یا این‌که اصلا آدم طالبان هم بود از اول؛ یعنی ارتباطات زیادی با طالبان داشت و می‌خواست دولت افغانستان را هم با برکناری شما تضعیف کند؟

خوب خلیل‌زاد و یکی از اهداف خود آمریکایی‌ها این بود که سران جهادی را در مجموع از قدرت برکنار کند و تمام تلاش خلیل‌زاد این بود که کسانی را که والی‌ها بودند در افغانستان، در قندهار، جلال‌آباد، هرات و ... تلاشش این بود که خانواده جهادی‌ها را از قدرت برکنار کند.

در زمان حکومت شما، یا به هر حال شما همیشه در هرات متنفذ بودید، نظرتان راجع به بافت شیعه و سنی هرات چیست؟ آیا جمعیت شیعه هرات زیاد شود، اصلا برای شما مهم بوده در این مدت یا فرقی برای‌تان نداشته است؟ مثلا سیاست فرهنگی جمعیتی‌ای داشتید راجع به بحث شیعیان و سنی‌ها و این‌که به هر حال شاید در هرجایی هم باشد مثلا این‌که در هرات هزاره‌ها بیش‌تر آمدند، کوچ کردند، خانه خریدند... این‌ها برای شما تفاوتی می‌کرده یا نه؟

در هرات مسائل شیعه و سنی طوری حل شده بود که شما حالا هم اگر در هرات بروید می‌دیدید، در یک کوچه شیعه و سنی در یک جا زندگی می‌کنند، محلات مشخص ندارند. مگر هزاره‌ها در اواخر بر سر شرایط سختی که در بامیان و دیگر ولایات مرکزی که کوهستانی بودند، آمدند در منطقه جای‌گیر شدند، اما خود شیعه‌های هرات مجموعا طوری بافت به وجود آمد که با همدیگر ازدواج می‌کردند، با هم در یک قریه زندگی می‌کردند. این تقریبا در هرات کاملا حل شده است. تضاد‌های مذهبی به زبان هیچ‌کس در محافل، در خانه‌ها در شهر به وجود نمی‌آمد و نمی‌آید.

نگاه شما به اشتراکات فرهنگی ایران و افغانستان و این پیوند ما چیست؟ یعنی تمدن مشترک‌مان، گذشته‌ی مشترک‌مان، زبان مشترک‌مان؟ چون من با بعضی از دوستان ایرانی صحبت می‌کنم بعضی می‌گویند این‌ها شعار است، احساسات است و خیلی مهم نیست در عمل مثلا سیاست یک چیز دیگری‌ست. به نظر شما واقعا این سرمایه‌ی مشترک ما می‌تواند در میدان عمل، در سیاست، در اقتصاد، در اجتماع، به درد بخورد، فایده داشته باشد؟ ما الان زبان‌مان، خط‌مان و تقویم‌مان یکی است. تنها دو کشوری هستیم که زبان و خط فارسی داریم، تاجیکستان هم خطش با ما یکی نیست. تقویم هجری شمسی را فقط ما و شما داریم، حالا اگر طالب‌ها عوض نکنند. به نظر شما چطور می‌شود از این سرمایه‌ی فرهنگی استفاده کرد؟

خوب از گذشته‌های دور افغانستان و ایران، مثل یک خانواده‌ی مشترک بودند. در ابعاد مختلف زندگی با همدیگر مشترکات بسیار نزدیکی دارند. این‌ها سبب شده که همیشه از تمدن و فرهنگ همدیگر به صورت خوب استفاده کنند و همدیگرپذیری خوبی داشته باشند. گفته می‌توانم که به صورت خاص افغان‌ها همیشه ایران را خانه‌ی دوم خود می‌دانند. هیچ وقت نیست که به نظر دیگری ببینند و به اصطلاح ایران را مثل کشور‌های دیگر حساب کنند. چون مشترکات بسیار خاصی با همدیگر داریم به فرموده شما به‌خصوص زبان مشترکی که داریم سبب شده که ما از این حوزه تمدنی همدیگر همیشه استفاده خوبی داشته باشیم و همدیگرپذیری داشته باشیم.

شما شخصیت جهادی هستید، شخصیت اسلامی برجسته‌ای هستید و در عین حال آیا مثلا شاهنامه‌ی فردوسی، اسطوره‌ها...، چون همیشه دیدم از هرات باستان هم یاد می‌کنید، به این‌ها هم علاقه دارید؟ عشق دارید؟ دوست دارید؟

طبیعتا. کسانی که به‌خصوص مبارزات بیش‌تر مسلحانه دارند، مبارزات آزادی‌خواهی دارند و آزادی‌طلبی شعار این‌هاست یکی از چیز‌های دوست‌داشتنی ما همین‌ها هستند.

یعنی اسطوره هایی، چون رستم و سیاوش و این‌ها را علاقه دارید؟

خیلی جالب است شاید در ایران نباشد که در افغانستان من خیلی در قریه‌جاتی می‌رفتم که پیرمردانی که عصای کلانی هم دست می‌گرفت و داستان شاهنامه را می‌خواند و از یاد [حفظ]و در عین حال همون اکت‌ها را انجام می‌داد.

برخی هستند می‌گویند نوروز را نباید به عنوان عید جشن بگیریم؟

یک آدم‌های نفهمی به نام تعصب این را می‌گویند. در افغانستان نوروز را حتما جشن می‌گیرند، به‌خصوص در هرات.

این داستانی که منجر به سقوط هرات شد، آیا به شما خیانت شد، چون من می‌دیدم شما دارید نیرو‌ها را خوب بسیج می‌کنید، حدود ۲۰ روز هم مقاومت کردید و اخبار را روزمره تعقیب می‌کردیم که ولسوالی‌ها را آزاد می‌کردید و به خوبی داشت در هرات مقاومت صورت می‌گرفت، اما یک‌دفعه یکی و دو روزه ورق برگشت. آیا به شما خیانتی شد، آیا خود حکومت افغانستان خیانت کرد و پشت شما را خالی کرد؟

در مجموع در افغانستان اگر آدم بگوید یک نوع کودتا صورت گرفت. رئیس‌جمهور غنی واقعا یک خیانت بزرگ ملی کرد. یعنی ما هم این حرکات را که بار‌ها برای اولین بار سیاسیون در سطح ۵- ۱۰-۱۵ نفر همیشه با اشرف غنی نشست‌هایی داشتیم، همین اواخر که به سقوط افغانستان به وجود می‌آید برای‌تان می‌گفتم. من فکر می‌کنم اشرف غنی ماموری بود که باید همین را انجام می‌داد و در اواخر هم شاید شنیده باشید گفت که ما افغانستان را به وارثین اصلی آن تحویل دادیم که پشتون‌هاست. یک خیانت ملی که خود اشرف غنی کرد. افغانستان هرگز سقوط نمی‌کرد با آن همه امکانات بزرگی که در دست داشت، اما اشرف غنی تحمل از این نداشت که این حکومت را مجاهدین بگیرند، قشر مقاومت‌گر‌ها داشته باشند. تحمل این را نداشت، چون خودش از این خانواده نبود. این بود که خودش سبب شد که در سقوط اولین فرمانداری‌ها بی‌تفاوت باقی ماند تا آخرین فرمانداری که سقوط کرد. هر اندازه که ما تلاش کردیم که بگذار که ما همین‌طوری ولایات را به دست بگیریم و ما جنگ را رهبری کنیم، اجازه نمی‌داد. بالاخره در اواخر مجبور شدیم، وقتی دیدیم که جنگ به نزدیک شهر رسید بالاخره ما وارد عمل شدیم، اما متاسفانه دیگر دیر شده بود. با وجودی که دو ماه جنگ کردیم. این بیست روز اخیر خیلی سر و صدا کرد، چون جنگ اطراف شهر بود، اما ما از وقتی که در فرمانداری‌ها جنگ بود جنگ را شروع کردیم، از دو ماه قبل. در اواخر وقتی که نتوانست در جبهه‌ای که ما داشتیم طالب به شهر داخل شود، به دستور اشرف غنی قل اردویی که در آن‌جا، بخش‌های نظامی را دستور داد که تسلیم بشوند. ما در جبهه باقی ماندیم، آن‌ها تسلیم شدند. سبب شد که از دو قسمت شهر که قل اردوی هرات بود و امنیت ملی و قوماندانی هرات و آن استقامت را رها کردند، طالب‌ها داخل شدند

دقیقا در ۲۱ اسد چه اتفاقی افتاد؟

آن روز طالب‌ها از دو استقامت که قول اردو و قوماندانی امنیه بود آن‌ها عقب‌نشینی کردند، طالب‌ها وارد شهر شد، ما بیرون شهر باقی ماندیم و بالاخره وقتی که دیدیم شهر را آن‌ها گرفتند و ما بیرونیم، دیگر ما هم رفتیم به طرف قول اردو رفتیم، قول اردو که رفتیم، قول اردو تسلیم شده بود. در ظاهر ما فکر می‌کردیم از ما باشد، اما در اصل آن‌ها قبلا با همدیگر تعهد کرده بودند، شب بودیم صبح دیدیم طالب داخل شد داخل خود قول اردو شد.

یعنی ان فرمانده‌ قول اردو با طالبان بود؟

بله.

و والی هرات چطور؟

والی هرات و مجموعه‌ی اعضای حکومتی با طالب بود.

یعنی خود اون والی هم به شما خیانت کرد، چون اون روز بیست‌ویکم دیدم آمدند منزل شما، اون والی به شما ابراز ارادت می‌کرد. پس همه‌ی این‌ها صوری بود؟

خوب قوماندان قول‌اردو، مامور امنیتی که از کابل روان کردند برای اداره تنظیم جنگ و معین امنیتی، این‌ها قبلا پروتکل کرده بودند. والی وقتی دید که آن‌ها با این‌ها یکی است این هم به ان‌ها پیوست. اما در ظاهر خوب نمی‌توانستند چیزی بگویند.

آن زمانی که طالبان با شما شروع به صحبت کردند، آیا فشاری هم به شما آوردند؟

خیر. اگر مصاحبه‌اش را دیده باشید ما هیج نامی از طالب نبردیم، تبریک گفتن و پیروز شدن، و این‌ها هیچ از این حرف‌ها نزدیم.

می‌خواستند شما را وادار کنند که شما بگویید بقیه هم تسلیم شوند.

سوال زیاد کردند. برای جمعیت صحبت کنید که آنان چنین کنند.

شما همان زمان تاکید کردید بر عدالت اجتماعی که خیلی کار بزرگی بود. الان فکر می‌کنید آینده‌ی افغانستان چه شود؟

فکر می‌کنم این حکومت دوام نخواهد آورد. شما همین کابینه‌ای که اعلان شد می‌بینید دیگر، اگر کسی قصد ماندن در افغانستان یا امید به آینده‌ی افغانستان اگر می‌داشت با اعلان کابینه نشان داد که این‌ها یک گروه خاصی‌اند که تنها یک حزب، یک مردم که بر یک مملکت باید حکومت کند که این هم ممکن نیست.

فکر می‌کنید چگونه این وضع تغییر می‌کند؟ حالا که طالبان حاکم است و همه افغانستان را هم گرفته است. دنیا هم تقریبا همه پشت‌شان هستند.

نه این‌طور نیست، به خاطر این‌که در افغانستان اول نشان داده که هیج حکومتی به زور نتوانسته حاکمیت خود را دوام دهد. شما دیدید که کمونیست‌ها خود اول داود خان کودتا کرد دولت دوام نکرد، وقتی کمونیست‌ها کودتا کردند تره کی شش ماه بیش‌تر دوام نیاورد سه ماه دوام آورد. مثلا امین کودتا کرد یک سال دوام آورد. مثلا مجاهدین به زور گرفته نتوانستند و در عین زمان طالبان دور اولی که آمدند نتوانستند. هیچ حکومتی نمی‌تواند به زور در افغانستان دوام بیاورد.

این مقاومتی که الان در پنجشیراست، امرالله صالح و احمدمسعود را چطور ارزیابی می‌کنید؟ آیا این‌ها می‌توانند کاری کنند یا نه؟

خوب این‌ها تنها نیست، هر کار از ابتدا در گوشه شروع می‌شود و کم‌کم بقیه‌ی ولایات افغانستان هم همکاری خود را اعلام می‌کنند.

صالح با توجه به این‌که با غنی هم‌کاری کرد، آدم قابل اعتمادی هست؟

خوب قیادت مقاومت پنجشیر را که احمد مسعود دارد. صالح که رهبریت ندارد.

احمد مسعود را آدم قابل اتکایی می‌دانید؟

طبیعتا این طور است و با تجاربی که از پدر دارد و با این‌مجاهدینی که از یاران پدرش در پهلویش هستند و تجارب دارند، ما امیدواریم که ان‌شاءالله بادرایت باقی بمانند.

فکر می‌کنید ایران چه کار می‌توانست بکند و الان چه می‌تواند بکند؟

ایران تلاش خود را زیاد کرد در این رابطه که در طول این مدت که با طالب‌ها و ایجاد یک حکومت مشارکت و حرفی نبود اگر طالبان با یک حکومت مشارکت در افغانستان وارد عمل می‌شدند که متاسفانه این کار را نکردند. ایران به صفت کشور بزرگ و همسایه طبیعتا نقش بزرگی دارد در رابطه با مسائل سیاسی و می‌تواند که به طالب‌ها را با سایر دوستانی که ایران در منطقه و سایر همسایه‌ها دارد، می‌تواند فشار سیاسی وارد کند تا طالب‌ها را وادار بسازند که حکومت مشارکت تشکیل دهد که طرف جنگ نرود.

آیا ایران به صرف حمایت سیاسی و دیپلماتیک و معنوی، بدون دخالت سیاسی می‌تواند تاثیرگذار باشد، برای این‌که از حکومت تک‌محوری طالبان جلوگیری کند؟

خوب تلاش و آرزوی ما هم این است که همه کشور‌های دوست و برادر و همسایه همه تلاش‌شان این باشد که دیگر موضوع افغانستان را با جنگ حل نکنیم بلکه بتواند از طریق تفاهم و مذاکره حل شود.

یعنی تاثیر معنوی ایران در حدی هست که آن‌ها حساب ببرند؟

حتما، طبیعتا.

آیا کرزی هم در این خیانت غنی دست داشت به‌خصوص در تسلیم کابل؟

نه کرزی نداشت.

نقش کرزی و عبدالله را مثبت می‌دانید؟

بله.



https://www.jamaran.news/fa/tiny/news-1524888

[00343179]

طالبان و القاعده امروز

اسامه بن لادن در دهه ۱۹۹۰ با ملا عمر رهبر وقت طالبان بیعت کرد. در سال
۲۰۱۶، در پی کشته شدن ملا منصور، رئیس گروه طالبان، القاعده ویدئویی ۱۴
دقیقه‌ای منتشر کرد که در آن ایمن الظواهری، رهبر این گروه بار دیگر با
طالبان و رهبر جدیدش یعنی هبت الله آخوندزاده بیعت کرد. القاعده حکومت
آخوندزاده را در بالاترین درجه قرار می‌دهد،
ظواهری که از طرف القاعده مرکزی و وابستگان آن در سومالی، یمن، شمال آفریقا
و فراتر از آن صحبت می‌کرد، اظهار داشت: من به عنوان امیر القاعده با شما
دوباره بیعت و روش شیخ اسامه را تجدید می‌کنم. خداوند او را بیامرزد که از
امت اسلامی می‌خواست از طالبان حمایت کرده و با آن بیعت کند. ظواهری به
آخوندزاده که وی را امیرمومنان خطاب می‌کند، می‌گوید: ما برای ایجاد خلافت
به روش نبوی بیعت می‌کنیم. ما سربازان و حامیان شما و یک لشگر در میان
لشگریان شما هستیم؛


در ۳۱ آگوست، در آخرین ساعات خروج آمریکا،از افغانستان؛ طالبان شماره جدیدی از نشریه
عربستانی خود به نام الصعود را منتشر کرد. در این نشریه طالبان با اتهاماتی
که از سوی دشمن منطقه‌ای خود یعنی داعش مطرح می‌شود، مبنی بر اینکه طالبان
به دلیل توافق دوحه به مامور ایالات متحده تبدیل شده است، مخالفت کرد.

طالبان بدون هیچ ابهامی به خوانندگان اطمینان داد: طالبان امروز با
طالبان دیروز هیچ تفاوتی ندارد، با همان ایدئولوژی که از سال ۱۹۹۶ بر عهده
گرفت به کارش ادامه می‌دهد و هر کس غیر این را بگوید یا تلاش کند طالبان را
با تصویری متفاوت عرضه کند، منحرف است.

https://www.entekhab.ir/fa/news/637828

[00343179]

نيروهاى طالبان در شهر بازي كابل

https://ir.sputniknews.com/photo/202109148276020

حتى فرماندهان مه طالبان سي جهل ساله مي كفتند به عمرشان كابل را نديده اند و اولين بارشان است كه كابل را مي بينند

[00343179]

روایت ادامه‌دار خبرنگار همشهری از سفر به افغانستان

روایت ادامه‌دار خبرنگار همشهری از سفر به امارت اسلامی افغانستان
دیدم ذبیح الله مجاهد جلویم ایستاده است

با ترس و لرز از هواپیما که پیاده شدم، شروع کردم به عکاسی کردن. یک نفر جلو آمد. شروع کردم فارسی حرف زدن و توجیه کردن، ولی عرب و قطری بود؛ از کسانی که در حال آماده‌سازی فرودگاه بودند. گفت: می‌توانی فیلم بگیری.

هرات، ایران است. در آن احساس غربت نمی‌کنی. انگار در زاهدان یا بندرعباس راه می‌روی. همه زبان فارسی می‌دانند. امن‌تر از گذشته هم شده است. دزد و راهزن و تروریست‌ دیگر در آن فرصت جولان ندارند. البته دلیل اصلی آن شاید این باشد که ناامن‌کننده‌های دیروز، امروز بر سر قدرت هستند.

غروب روزی که به هرات رسیدیم با مرتضی، خبرنگار جام‌جم و یک دوست هزاره به جلوی فرمانداری هرات رفتیم. مرتضی گفت که بروم با طالب‌ها از نزدیک حرف بزنم. من نرفتم که اگر اتفاقی افتاد به جایی اطلاع بدهم. اولش جلوی در بودند، ولی بعد غیب شدند. چند ساعتی آن طرف خیابان منتظر ماندم، ولی باز خبری از آنها نشد.

با توجه به بازداشت خبرنگاران در این چند روز نگران بودم، ولی کاری هم نمی‌توانستم بکنم. داشتم به کنسولگری ایران می‌رفتم که از راه رسیدند. نگهبانان راهشان داده و آنها را برده بودند پیش معاون والی هرات. او هم از ولایت و خوبی‌هایشان گفته بود؛ اینکه امنیت را به افغانستان برگرداندند، اینکه آمریکایی‌ها را بیرون کردند و اینکه یک دولت فاسد را کنار زدند.

درباره تجمع روز قبل هم گفته بود که مردم بدون مجوز تجمع کرده بودند و ما برخورد کردیم، ولی خبرنگاران را با رأفت اسلامی آزاد کردیم. همان‌جا توی توییتر خبر بازداشت و برخورد شدید طالبان با خبرنگاران روزنامه اطلاعات افغانستان را دیدم که تمام تنشان کبود بود. مرتضی می‌گفت، برخی از نیروهای طالبان در فرمانداری چند وقتی به‌عنوان کارگر در ایران بودند. حتی خیابان‌ها را هم می‌شناختند. توی کتابخانه معاون والی کتاب 10روز در میان داعش را هم دیده بود. حالا ما در میان طالبان بودیم.

شب به هتل برگشتیم. تصمیم داشتیم زمینی خودمان را به کابل برسانیم، ولی بعد تصمیم‌مان عوض شد. با اینکه این جاده هم با حضور طالبان امن شده بود، ولی حدود ۱۵ساعت راه در جاده‌ای سنگلاخی بود. بلیت هواپیما گرفتیم. خط آریانا افغانستان چند روزی است که بازگشایی شده است.

صبح من هم به ساختمان فرمانداری رفتم تا شاید به داخل راهی پیدا کنم و با کسی حرف بزنم. یک گروه مستندساز هم بودند. والی جلوی در بود و با مردم حرف می‌زد؛ هرکس مشکلاتش را می‌گفت یا نامه‌ای نوشته بود برای حل مشکلش، او هم برای بعضی‌ها پاراف می‌نوشت.

ماجرا را بهش گفتیم و قبول کرد حرف بزند. از هامر آمریکایی‌اش پیاده شد؛ هامری که یک تیر به شیشه‌اش خورده بود، ولی به‌دلیل ضدگلوله بودن شیشه را رد نکرده بود. داخل فرمانداری شدیم که حالا پر از طالبان با لباس‌های غیررسمی بود. با ساختمانی که خودش یک بنای ارزشمند بود و یک سالن معروف به بهزاد با نقاشی‌های زیبا در آن.

طالب‌ها بدون سلسله‌ مراتب اداری همراه ما شدند؛ از نیروهای نگهبانی تا فرماندار همراه ما وارد اتاق شدند. والی می‌گفت از 6‌ ماه پیش برای این پست انتخاب شده است. 40سال بیشتر نداشت. در مصاحبه با مستندسازان درباره برخورد با خبرنگاران گفت و همان حرف‌های والی را تکرار کرد. درباره این سؤال که نظرتان درباره انتخابات و حقوق زنان و... چیست، گفت: هرچه امیرالمومنین بگوید همان است.

خیلی در آنجا نماندیم و به سمت فرودگاه راه افتادیم. بلواری که به فرودگاه می‌رسد، نامش احمدشاه مسعود است و هنوز نامش را تغییر نداده‌اند. اینجا از هر کسی می‌پرسی آیا طالبان فلان چیز را تغییر داده است، می‌گوید هنوز وقت نکرده‌ که تغییر بدهد. در راه نیروهای نظامی طالبان در گوشه‌گوشه شهر بودند. طالبان در شهر یک رژه ماشینی هم برگزار کردند که به آن نرسیدیم.

به فرودگاه که رسیدیم، نگهبان ورودی گفت باید «تلاشی‌»تان کنم. با اشاره فهمیدیم منظورش بازرسی بدنی است. به گیت بعدی که رسیدم. نگهبان‌های فرودگاه با قیافه‌های خسته ایستاده بودند؛ یک زن هم در میان‌شان بود. تا فهمیدند ایرانی هستم، درددلی گفتند بدترین چیز بلاتکلیفی است. ما کار می‌کنیم، ولی نمی‌دانیم تکلیف‌مان چه می‌شود. یکی‌شان که فهمید خبرنگارم گفت: وضع ما را هم پیگیری کن. در فرودگاه کوچک هرات یک هواپیما بیشتر نبود. هواپیما پر شد و یک‌ساعته از مسیری کوهستانی به کابل رسیدیم. در هواپیما به ما آب دادند با بیسکوئیت مادر ایرانی.

اصلا حواسم نبود فرودگاهی که قرار است در آن بنشینیم همان میدان هوایی معروف کابل است؛ یعنی جایی که چند روز پیش همه دنیا نظاره‌گر آن بودند. با ترس و لرز از هواپیما که پیاده شدم، شروع کردم به عکاسی کردن. یک نفر جلو آمد. شروع کردم فارسی حرف زدن و توجیه کردن، ولی عرب و قطری بود؛ از کسانی که در حال آماده‌سازی فرودگاه بودند. گفت: می‌توانی فیلم بگیری.

مأموران امنیتی فرودگاه اینجا طالب بودند. و هر دقیقه یک ماشین طالب از کنارمان رد می‌شد. با ترس و لرز شروع کردم به عکس و فیلم گرفتن. کمی با آدم‌ها حرف زدم. به غیر از آن قطری بقیه فارسی بلد بودند. با لباس بلوچی که پوشیده‌ام فکر می‌کنند هراتی هستم. همین جور که می‌چرخیدم چندتایی خبرنگار خارجی دیدم. خبرنگار الجزیره هم از راه رسید. حواسم نبود چه خبر است.

خبرنگاران یک دفعه به سمت یک ورودی رفتند من هم رفتم. دیدم ذبیح‌الله مجاهد (سخنگوی امارت اسلامی افغانستان) جلویم ایستاده است. بی‌صدا شروع کردم به عکس و فیلم گرفتن. هر لحظه منتظر بودم که یکی از محافظانش یقه‌ام را بگیرد، ولی کسی کاری نداشت. یکی از خبرنگاران خارجی حتی حجاب نداشت و این با توجه به سابقه طالبان برایم عجیب بود. هر چند بعد فهمیدم طالبان هوای همه خبرنگاران (خارجی) را دارد و چند روایت از برخورد نکردن آنها با خبرنگاران را دیدم؛ البته به غیر از اعتراضات. یک مقام قطری به کابل آمده بود تا فرودگاه را ببیند و با مجاهد دیدار داشته باشد. همزمان یک هواپیمای کمک از قطر آمد که پرچم امارات روی بارهایشان خورده بود. از یکی از طالب‌ها دلیلش را پرسیدیم، دلیلش را نمی‌دانست.

کمی که در فرودگاه گشتم، خبری نبود. خارج شدم. این روزها فرودگاه بین‌المللی کابل مهم‌ترین نقطه افغانستان است. مسئولان بیشترین تلاش‌شان را می‌کنند که پروازهای بین‌المللی را راه بیندازند و به حکومتشان مشروعیت بدهند. قطر، امارات و چند کشور دیگر هر روز پروازهایی به این فرودگاه دارند. کشورهای دوست طالبان را از همین فرودگاه می‌توان شناخت. هر چند با هر مسئول طالبان که حرف می‌زنی می‌گوید بهترین شریک ما چین است و خیلی به همکاری با چین امید دارند. قطر و پاکستان و در مرحله بعد روسیه ایستاده است که قرار است مشکلات مالی طالبان را حل کند. دیگر آنها یک گروه نظامی صرف نیستند و باید کشورداری کنند و این فرودگاه دروازه ورود جهان به افغانستان است.

خیلی بزرگ نبود؛ چیزی در مایه‌های مهرآباد خودمان. توی فرودگاه ماشین‌ها و هواپیمای تخریب شده آمریکا را دور هم می‌شد دید. میدان هوایی کابل همان جایی است که تعداد زیادی از مردم در روزهای بعد از سقوط خارج شدند؛ چیزی حدود 100هزار نفر. بیشتر متخصصان افغانستان و کسانی که با سفارتخانه‌های خارجی کار کرده‌اند.

ماجرای افتادن چند نفر از هواپیما هم همین‌جا اتفاق افتاده است. حمله تروریستی آن روزها هم در همین منطقه رخ داد و چند ده انسان را به خاک و خون کشید. القاعده افغانستان مسئولیت این حمله تروریستی را برعهده گرفت؛ هر چند هنوز کسی نمی‌داند به نفع چه‌کسی بود؛ به نفع طالبان یا آمریکا.

اصلا این فرودگاه جای دوست‌داشتنی نیست. از هواپیما و فرودگاه زدم بیرون و یک تاکسی گرفتم. تابلوهای ورودی فرودگاه هم شعارهای جالبی داشت؛ مثل اینکه «چه زیباست آزادی یا وحدت ما پیروزی ماست.» این شعارهای امیدبخش را در تمام شهر می‌توان دید؛ طالبان سعی می‌کند همه‌‌چیز را خوب نشان دهد.

به راننده گفتم: مرا ببر یک جای ارزان که نزدیک محل اعتراضات هم باشد. توی راه می‌گفت: این مسیری که الان اینقدر راحت می‌رویم چند روز پیش چند ساعت باید در ترافیک می‌ماندی. امیدی به بهبود اوضاع نداشت و می‌گفت: اگر یکی، دو تا جنگ دیگه بشه، نسل افغانستان تمام و خیال همه‌مان راحت می‌شه.

یک هتل دیدیم که نامناسب و کمی گران بود. هتل‌های اینجا درهای بسته فلزی و یک پنجره کوچک دارند که مهماندار از آنجا نگاه می‌کند؛ یادگار دوران جنگ با طالبان. طالبان چندین عملیات تروریستی در هتل‌ها انجام داده که معروف‌ترینش علیه یکی از مقامات آمریکا بود که به نتیجه نرسید. به مسافرخانه مناسب رسیدم؛ یک مسافرخانه قدیمی در شهرنو کابل. یک اتاق نمور با یک پنکه.

جاگیر شدم و خیلی زود بیرون زدم که چیزی بخورم. نزدیک مسافرخانه یک پارک به اسم شهرداری بود. کمی که نزدیک شدم، دیدم جمعیت زیادی در آن چادر زده‌اند. از گداهایی که دوره‌ام کرده بودند، فهمیدم از آوارگان جنگی هستند که از شهرهایی مثل تخار و بگرام به اینجا آمده‌اند. خیلی‌شان پول برگشت به شهرشان را نداشتند یا مأمور دولتی بودند که از ترس به اینجا پناه آورده بودند. در میان پناهندگان به ایران هم شنیده بودم که خیلی‌ها از مقامات دولتی بودند و حالا فقط می‌خواستند از دست طالبان فرار کنند. کوچه‌های دور پارک را گشتم. صاحب هتل گفته بود: مراقب دزدهای اینجا باشید؛ هر لحظه ممکن است خفتتان کنند. در همان کوچه چند نفر نزدیک شدند.


https://www.asriran.com/fa/news/803150

اين خبرنكار يكسره كلمات ترس و لرز وووو را بكار مي برد در حاليكه ترساننده اى را حكايت نمي كند

[00343179]

عفو بین‌الملل: طالبان مسؤول کشتار هزاره‌ها استند

عفو بین‌الملل: طالبان مسؤول کشتار هزاره‌ها استند
اگنس کالامار، دبیر کل سازمان عفو بین‌الملل، گفته است: «وحشی‌گری خون‌سردانه‌ی این کشتارها، یادآور سابقه‌ی طالبان در گذشته و نشانه‌ی هولناکی از آن چه حکومت طالبان به بار خواهد آورد، است.»

سازعفومان عفو بین‌الملل، گفته است که طالبان پس از سقوط ولایت غزنی، در ماه گذشته، نه تن از قوم هزاره را کشتند.

در گزارش تحقیقی‌ای که سازمان عفو بین‌الملل روز پنج‌شنبه-۲۸ اسد- به نشر رسانده، آمده است که این کشتار به تاریخ ۴ تا ۶ ماه جولای در ولسوالی مالستان اتفاق افتاده است.

در این گزارش به نقل از شاهدان عینی در محل، آمده است که است که شش تن از این افراد با شلیک گلوله و سه تن دیگر زیر شکنجه کشته شده اند.

سازمان عفو بین‌الملل، گفته است که این کشتار وحشیانه، بخش کوچکی از مجموع کشتار طالبان تا به امروز است؛ زیرا این گروه خدمات تلفن همراه را در بسیاری از مناطق قطع کرده اند و عکس و ویدیوهایی را که از این مناطق نشر می‌شود، کنترل می‌کنند.

اگنس کالامار، دبیر کل سازمان عفو بین‌الملل، گفته است: «وحشی‌گری خون‌سردانه‌ی این کشتارها، یادآور سابقه‌ی طالبان در گذشته و نشانه‌ی هولناکی از آن چه حکومت طالبان به بار خواهد آورد، است.»

او در ادامه، گفته است: «این کشتارهای هدف‌مند نشان می‌دهد که اقلیت‌های قومی و مذهبی تحت حکومت طالبان در افغانستان، هم‌چنان در معرض خطر استند.»

سازمان عفو بین‌الملل از شورای امنیت سازمان ملل متحد خواسته است تا قطع‌نامه‌ی اضطراری صادر کند و از طالبان بخواهد به قوانین بین‌المللی احترام بگذارد و امنیت همه افغان‌ها را بدون در نظر داشت پیشینه‌ی قومی و مذهبی آن‌ها تضمین کنند.

سازمان عفو بین‌الملل، گفته است که شکنجه و قتل در مناطقی که درگیری جریان دارد، نقض کنوانسیون‌های ژنو و طبق اساس‌نامه‌ی روم و دادگاه جنایی بین‌المللی جنایات جنگی به شمار می‌رود؛ جنایاتی که در حال حاضر بررسی جنایات مربوط به درگیری در افغانستان را نیز شامل می‌شود.

این سازمان هم‌چنان از شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد خواسته است یک مکانیزم تحقیق قوی برای مستندسازی، جمع‌آوری و حفظ شواهد جنایات جاری و نقش حقوق بشر در سراسر افغانستان، راه‌اندازی کند؛ زیرا این امر برای اطمینان از تصمیم‌گیری آگاهانه از سوی جامعه‌ی بین‌المللی و مبارزه با مصؤونیت از مجازات گروه طالبان که هم‌چنان به جنایات سنگین در کشور دامن می‌زند، حیاتی خواهد بود.


https://subhekabul.com/%d8%ae%d8%a8%d8% ... g-hazaras/

[00343179]

جامعه المصطفی العالمیه قم در بیانیه ای خطاب به طلبه های أفغانستانی:
اگر در تظاهرات اعتراضی علیه ‎طالبان بازداشت شوند، هیچ گونه حمایتی از آنان نخواهد شد!‏

https://www.kaleme.com/1400/06/22/klm-288969/

[00343179]

تصاویر و صداهایی که از پنجشیر رسیده وحشتناک و تهوع‌آور است

https://www.kaleme.com/1400/06/21/klm-288935/

حسیب عمار: «تصاویر و صداهایی از ساکنان منطقه “عمرض” پنجشیر رسیده که حکایت از قتل وحشیانه غیرنظامیان در این منطقه دارد. طالبان می‌گویند که این افراد در درگیری‌ها کشته شده‌اند. تصاویر کشته‌شده‌ها به حدی وحشتناک و تهوع‌آوراست که نمی‌توانم بار دیگر آنها را ببینم». «برایم گفتند اجساد برای مدتی روی زمین افتاده بودند و کسی نمی‌توانست آنها را دفن کند. ویدیوهایی‌ که در شبکه‌های اجتماعی افغانستان منتشر شده، نشان می‌دهد که نیروهای طالبان در پنجشیر ساکنان را «محاکمه صحرایی» و سپس اعدام می‌کنند.
شهرزاد اکبر، رئیس کمیسیون حقوق بشر افغانستان نیز گزارش‌های رسیده از پنجشیر را «تکان دهنده» خوانده و گفته است «کشتار عمدی افراد ملکی جنایت جنگی محسوب‌ می‌شود. طالبان باید زمینه تحقیق مستقلانه را در مورد فراهم کنند».

اصطلاح "مُلْكى" در زبان افغاني يعني "مدني و غير نظامي"

[00343179]

تعديات طالبان

https://af.shafaqna.com/FA/477979
https://fa.shafaqna.com/news/1225842/

برخي مردم ترجيح مي دهند بمانند در افغانستان تا سامان يابد

https://af.shafaqna.com/FA/478388

[00343179]

دانش DNA و رواج برخي سنتهاى يهود ميان برخي طوايف بشتون نسبت بني اسرائيلي آنها را تاييد مي كند

دانشمندان «دی ان ای» به دانش ما در این زمینه بسیار افزوده اند. دکتر
نوراز عفریدی، دانشگاهی هندی در کلکته که پشتون است، به طور گسترده و قانع
کننده در مورد شواهد ارتباطات پشتون ها با بنی اسرائیل نوشته است و دکتر
ایال بیر، محقق برجسته اسرائیلی در مورد پشتون ها، مجموعه ای از آداب و
رسوم آنها را که شبیه به یهودیان است، جمع آوری کرد.

این سنت ها شامل مواردی مانند ختنه در هشتمین روز پس از تولد، خودداری
از مخلوط کردن گوشت و شیر، روشن کردن شمع در آستانه روز شنبه و حتی ازدواج
زن بیوه با برادر شوهرش که مرده است، می شود.

دانشمندان دیگر نیز به شباهت هایی بین قبیله ی پشتون، پشتونوالی و سنت
های یهودی اشاره کرده اند. در حالی که مطالعات دی ان ای شواهد محدودی برای
تأیید این ادعاها ارائه کرده است، مقاله ای در سال 2017 در مجله
Mitochondrial DNA نشان داد که ارتباط ژنتیکی بین قوم یهود و قبیله خطاک،
یکی از طایفه های پشتون وجود دارد.

https://www.entekhab.ir/fa/news/637858

[00343179]

رقابت سلفی‌های داعش و حنفی‌های طالب در افغانستان

در ۲۷ اکتبر یک مدرسه علوم دینی طرفدار طالبان افغانستان در پیشاور مرکز ایالت خیبر پختونخوای پاکستان در مرز با افغانستان هدف حمله‌ قرار گرفت. هرچند مسئولیت این حمله را هنوز کسی به عهده نگرفته است، اما شواهد قوی وجود دارد که نشان می‌دهد ولایت خراسان دولت اسلامی پشت این حمله بوده است. در این حمله، یک مدرسه علوم دینی متعلق به فرقه دیوبندی فقه حنفی بمب‌گذاری شد که در نتیجه آن ۱۰ دانش‌آموز کشته و بیش از ۱۰۰ تن دیگر زخمی شدند.

هدف اصلی این حمله رییس این مدرسه، شیخ رحیم‌الله حقانی بود. شیخ حقانی وابسته به طالبان افغانستان است و یک واحد شبه‌نظامی را در ولسوالی پاچیراگام ولایت ننگرهار در مجاورت کوه‌های تورا بورای افغانستان رهبری می‌کند. پاچیراگام خط مقدم درگیری‌های خونین بین طالبان افغانستان و ولایت خراسان دولت اسلامی بوده است.

این مقاله از زاویه رقابت فرقه‌ای بین سلفی‌ها و حنفی‌ها در افغانستان و پاکستان، نقش ولایت خراسان دولت اسلامی را در حمله بر این مدرسه دینی در پیشاور به بررسی می‌گیرد.

ریشه‌های سلفی ولایت خراسان دولت اسلامی
ولایت خراسان دولت اسلامی اواخر سال ۲۰۱۴ زمانی شکل گرفت که بسیاری از فرماندهان تحریک طالبان پاکستان از این گروه برای پیوستن به دولت اسلامی جدا شدند. پس از مدت کوتاهی، ولایت خراسان دولت اسلامی تحت سلطه شبه‌نظامیان سلفی که قبلا در صفوف طالبان افغانستان می‌جنگیدند، قرار گرفت. صدها سلفی دیگر نیز که قبلا شبه‌نظامی نبودند، از افغانستان و پاکستان به ولایت خراسان دولت اسلامی پیوستند. بیشتر این افراد از پیشاور بودند، جایی که همچنان مرکز بین مرزی سلفی‌های افغانستان و پاکستان است. تصور تبعیت و پای‌بندی قاطعانه ولایت خراسان دولت اسلامی به سلفی‌گری، عامل اصلی پیوستن سلفی‌های سابقا غیرشبه‌نظامی به صفوف این گروه بوده است.

سلفی‌گری ابتدا در منطقه مرزی افغانستان و پاکستان طی جنگ شوروی در افغانستان در دهه ۱۹۸۰ ریشه دواند. در زمان جنگ شوروی در افغانستان، پیشاور به‌عنوان پایگاه اصلی صدها شبه‌نظامی عرب و خاورمیانه‌ای عمل می‌کرد. سازمان‌های غیردولتی اسلامی از کشورهای ثروت‌مندی عربی، مدرسه‌های سلفی را در پیشاور تمویل می‌کردند. این مدرسه‌ها بعدا سلفی‌گری را به افغانستان نیز گسترش دادند. دیری نگذشت که سلفی به‌عنوان یک چالش برای حنفیت، که قرن‌ها در منطقه افغانستان و پاکستان فقه غالب بود، ظهور کرد و سلفی‌ها در ولایات ننگرهار و کنر افغانستان به قدرت و نفوذ ویژه‌ای دست یافتند. دلیل این امر نفوذ و تأثیرگذاری یکی از اعضای بنیان‌گذار حزب اسلامی، شیخ‌ جمیل‌الرحمان در کنر بود. شیخ جمیل در این ولایت تبلیغ می‌کرد و تا قبل از کودتای کمونیستی سال ۱۹۷۸ افغانستان بودجه مدارس تحت کنترلش را از عربستان سعودی دریافت می‌کرد.

عالمان دینی طالبان افغانستان سرسخت دیوبندی هستند و با به قدرت رسیدن در دهه ۱۹۹۰، روند سلفی‌ را سرکوب کردند. در نتیجه سلفی‌های افغان اکثرا به پیشاور و کمربند مرزی پشتون‌نشین پاکستان محدود ماندند. با این‌حال، حمله امریکا به افغانستان پس از حملات یازده سپتامبر ۲۰۰۱، زمینه را برای رشد دوباره سلفی‌ها فراهم کرد زیرا «وظیفه دینی» جنگ علیه مهاجمان «کافر» و امریکایی، طالبان افغانستان را مجبور به اتحاد با سلفی‌‌ها کرد. با این‌وجود، طالبان افغانستان به سلفی‌ها اجازه ندادند یک ساختار شورشی موازی در افغانستان ایجاد کنند. بنابراین، سلفی‌ها یا همچون سرباز پیاده یا در قالب‌ گروه‌های کوچک تحت فرماندهی طالبان افغانستان باقی ماندند.

چالش ولایت خراسان در برابر هژمونی طالبان افغانستان
شکل‌گیری ولایت خراسان دولت اسلامی در افغانستان و پاکستان در سال ۲۰۱۵، فرصتی جدید را برای سلفی‌های این منطقه فراهم کرد تا هژمونی طالبان افغانستان را به چالش بکشند و یک گروه جهادی سلفی «خالص» را در افغانستان ایجاد کنند. اندکی پس از شکل‌گیری ولایت خراسان، تعدادی از عالمان دینی سلفی پیشاور با ده‌ها تن از پیروان خود به ننگرهار نقل مکان کردند تا به صفوف این گروه ملحق شوند. یکی از این عالمان سلفی که به همراه شاگردانش به ولایت خراسان دولت اسلامی پیوست، شیخ جلال‌الدین بود که به مناظره‌های دینی داغ و پر آب‌وتابش با علمای حنفی منطقه پیشاور و اطراف معروف بود. شیخ رحیم‌الله حقانی یکی از علمای حنفی بود که به مخالف سرسخت سلفی‌ها در پیشاور از جمله شیخ‌ جلال‌الدین تبدیل شد و مرتبا درگیری‌های لفظی با سلفی‌ها داشت و از زبان تحقیرآمیز در مورد عقاید سلفی‌ها استفاده می‌کرد.

با صعود سلفی‌های پیشاور مانند شیخ جلال‌الدین، شیخ قاسم و شیخ ابویزید عبدال‌قاهر خراسانی به رده‌های رهبری ولایت خراسان دولت اسلامی، سلسله‌ ترورهای هدف‌مند علیه رهبران و هواداران طالبان افغانستان در پیشاور آغاز شد. این ترورها علمای حنفی را که با سلفی‌‌ها درگیر جدال‌های فرقه‌ای بودند، نیز هدف قرار داد. به این ترتیب شیخ رحیم‌الله حقانی، که هم یک عالم حنفی ضدسلفی و هم یک فرمانده شبه‌نظامی طرف‌دار طالبان بود، به هدف اولیه کارزار ترور ولایت خراسان دولت اسلامی در پیشاور در سال ۲۰۱۶ بدل شد. اما شیخ حقانی جان سالم به در برد. مفتی ندیم محمودی، که یکی دیگر از عالمان ضد سلفی‌گری و ضد ولایت خراسان دولت اسلامی بود، در حمله‌‌ای در پیشاور به شدت زخمی شد. دو همراه او در این حمله کشته شدند. مولوی میراحمد گل هاشمی و مولوی داود، که هر دو والیان نام‌نهاد طالبان برای ننگرهار و کابل بودند، نیز از جمله‌ی رهبران طالبان افغانستان اند که بین سال‌های ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۷ توسط ولایت خراسان دولت اسلامی در پیشاور کشته شدند.

در اوج جنگ طالبان افغانستان با داعش در سال‌های ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹، شیخ رحیم‌الله حقانی مرتبا از جبهه‌های طالبان در ننگرهار بازدید می‌کرد و با سخنرانی، جنگ‌جویان این گروه را تحریک می‌کرد و خواستار کشتار بی‌رحمانه جنگ‌جویان داعش می‌شد. او مرتبا ادعا می‌کرد که اعضای ولایت خراسان دولت اسلامی بدترین مرتدین هستند و حتا تمام سلفی‌ها را تکفیر کرد. به این دلیل، شیخ‌ رحیم‌الله حقانی و همراهان او اکنون ولایت خراسان دولت اسلامی را متهم می‌کنند که برای گرفتن انتقام از شیخ حقانی، در ماه اکتبر سال جاری مدرسه طالبان در پیشاور را هدف قرار دادند.

روی‌آوردن ولایت خراسان دولت اسلامی به اهداف نرم
ترورهای هدف‌مند ولایت خراسان دولت اسلامی در پیشاور زمانی پایان یافت که این گروه تقریبا تمام سنگرها و مراکز قدرت خود را در ننگرهار و کنر به طالبان باخت. با این‌حال، ولایت خراسان دولت اسلامی اخیرا در افغانستان دوباره قدرت گرفته و به جای به دست آوردن قلمرو، به انجام حملات تروریستی منفرد روی آورده است. برای مثال، ولایت خراسان دولت اسلامی مسئولیت چندین حمله را در ننگرهار و کابل به عهده گرفته است. در این حملات به استثنای حمله کلان این گروه بر زندان ننگرهار که منجر به آزادی صدها نفر از اعضای ولایت خراسان شد، غیرنظامیان هدف اصلی بوده‌اند. الگوهای شکل‌گرفته از این حملات نشان می‌دهد که ولایت خراسان دولت اسلامی برای گسترش ترس از تروریسم در میان غیرنظامیان بر حمله بر اهداف نرم متمرکز شده است. بنابراین، هدف قراردادن مدرسه شیخ رحیم‌الله حقانی در پیشاور در ماه اکتبر، به حملات دیگر ولایت خراسان از جمله حمله این گروه بر مرکز آموزشی کوثر دانش در ۲۴ اکتبر و حمله بر دانشگاه کابل در ۲ نوامبر شبیه است.

گسترش درگیری‌های طالبان و ولایت خراسان از زمان شکل‌گیری این گروه در افغانستان به پایگاه‌های هواداران مردمی و علمای دینی ولایت خراسان در اطراف پیشاور، دوره‌ی جدیدی از تروریسم فرقه‌ای را در پاکستان رقم زد. پاکستان به مدت سه دهه شاهد قتل‌های وحشیانه علما و پیروان شیعه و سنی بود. برای مثال، علمای برجسته سنی‌مذهب دیوبندی از جمله مولانا حق نواز جنگوی، مولانا ضیا الرحمان فاروقی، شیخ حبیب‌الله مختار، مولانا اعظم طارق، مفتی نظام‌الدین شمزی، مفتی محمد عادل خان (که اخیرا توسط افراد مسلح در اکتبر ۲۰۲۰ ترور شد) و ده‌ها عالم دیگر از سال ۱۹۹۰ به این سو کشته شده‌اند. با این‌حال، گروه‌های شبه‌نظامی شیعه پاکستانی مانند سپاه محمد، که از نظر تاریخی سنی‌های دیوبندی را هدف قرار می‌دادند، هرگز مسئولیت حمله به مدرسه‌های دیوبندی پیشاور را به عهده نگرفته‌اند و عمدتا در کراچی و پنجاب فعال بوده‌اند.

به همین ترتیب، پس از ۱۱ سپتامبر گروه‌های جهادی ضددولت پاکستان علمای دین، سیاست‌مداران اسلام‌گرا، زیارت‌ها و مساجد را نیز هدف قرار داده‌اند. با این‌حال، تحریک طالبان پاکستان که به‌عنوان سازمان مادرِ چنین گروه‌ها عمل می‌کند، از زمان صدور رهنمودهای رسمی به جنگ‌جویانش در سال ۲۰۱۸ مبنی بر خودداری از حمله بر چنین اهداف، از هدف قراردادن مدارس دینی خودداری کرده است. به همین خاطر پس از حمله ماه اکتبر بر مدرسه پیشاور، سخن‌گوی تحریک طالبان پاکستان با نشر بیانیه‌ای به سرعت این حمله بر مدرسه شیخ رحیم‌الله حقانی را محکوم کرد.

در این میان فقط ولایت خراسان دولت اسلامی مسئولیت حمله بر مدارس دینی را برعهده گرفته است. برای مثال این گروه مسئولیت بمب‌گذاری ماه جنوری یک مدرسه مشابه را در کویته که مرکز اصلی طالبان افغانستان است، به عهده گرفت. این مدرسه متعلق به شیخ عبدال‌حکیم، یکی از شخصیت‌های مذهبی برجسته طالبان افغانستان بود. شیخ عبدال‌حکیم همچنین یکی از نزدیکان ملا هبت‌الله آخندزاده، رهبر طالبان افغانستان است و اکنون رهبری مذاکرات صلح طالبان با دولت افغانستان را برعهده دارد.

با این‌حال سوال این‌جاست که چرا ولایت خراسان دولت اسلامی با این‌که شیخ رحیم‌الله حقانی دشمن قسم‌خورده این گروه دانسته می‌شود، حاضر نشد مسئولیت حمله ماه اکتبر بر مدرسه پیشاور را برعهده بگیرد. یک دلیلش می‌تواند این باشد که ولایت خراسان دولت اسلامی در پی جلوگیری از عواقب شدید این دست حملات علیه جامعه کلان‌تر سلفی‌ها از جمله هواداران این گروه است که از زمان سقوط مراکز قدرت‌شان در افغانستان از حملات طالبان افغانستان علیه آن‌ها هراس داشته‌اند. پس از این‌که طالبان افغانستان ولایت خراسان دولت اسلامی را در کنر و ننگرهار شکست داد، شخصیت‌های سلفی پشتون تحت رهبری شیخ عبدال‌عزیز نورستانی و حاجی حیات‌الله که برادرزاده شیخ جمیل‌الرحمان است، در پیشاور تشکیل جلسه دادند و به طالبان بیعت کرده و ولایت خراسان دولت اسلامی را محکوم کردند. آن‌ها خواستار حمایت و محافظت طالبان افغانستان از جامعه سلفی شدند و سعی کردند که از کشانده‌شدن بیشتر پای‌شان در رقابت طالبان و ولایت خراسان دولت اسلامی جلوگیری کنند. اگر ولایت خراسان دولت اسلامی مسئولیت حمله به مدرسه پیشاور را برعهده می‌گرفت، این کار سلفی‌هایی را که ولایت خراسان دولت اسلامی هنوز به حمایت‌شان نیاز دارد، از این گروه دور می‌کرد. هرچند این سلفی‌‌ها اکنون ظاهرا به طالبان افغانستان وفادارند.

احتمال دیگر می‌تواند این باشد که تندروهای ولایت خراسان دولت اسلامی به دلیل آسیبی که به خاطر تبلیغ شیخ‌ رحیم‌الله حقانی به این گروه وارد شده است، خشمگین بوده‌اند و این خشم آن‌ها را وادار به برداشتن گامی برای حذف این شیخ، بدون گرفتن تأییدی رهبری ولایت خراسان دولت اسلامی کرده بوده است. این احتمال بیشتر از این جهت قابل قبول است که ساختار فرماندهی ولایت خراسان دولت اسلامی در چند ماه گذشته توسط عملیات‌های ضدتروریستی نیروهای افغان و ایالات متحده نابود شده است. علاوه براین، ولایت خراسان دولت اسلامی از جانب طالبان افغانستان نیز متحمل شکست‌های بیشتری شده است.

نتیجه‌گیری
جهادگرایان سلفی متعلق به ولایت خراسان دولت اسلامی که عقایدشان در دهه‌های اخیر از پیشاور به افغانستان گسترش یافته است، همچنان تهدیدی برای طالبان افغانستان هستند. برآیند درگیری داخلی آن‌ها ممکن است به این بستگی داشته باشد که آیا طالبان افغانستان سلفی‌ها را در صفوف خود جای می‌دهد یا همچنان مناطقی از افغانستان را تحت کنترل خود به‌عنوان یک دولت عمدتا حنفی (چیزی که طالبان در دوره پیشا حملات یازده سپتامبر بود) نگه می‌دارد. با این‌حال، از آن‌جایی که شورای طالبان افغانستان فاقد یک شخصیت سلفی است و طالبان افغانستان اصرار دارند که تنها فقه حنفی را در آینده به‌عنوان قانون در افغانستان داشته باشند، انتظار این‌که طالبان افغانستان سلفی‌ها را درون خود بپذیرند اندک است.

جدا از اختلافات مذهبی، برخی از عوامل بیرونی نیز ممکن است درگیری فرقه‌ای حنفی و سلفی را بیشتر دامن بزند. برای مثال، آنچه حمایت برخی از کشورهای خارجی به‌ویژه ایران و عربستان سعودی در گذشته از گروه‌های شیعه و سنی افغانستان و پاکستان خوانده می‌شود، از خاموش‌شدن درگیری‌های فرقه‌ای در پاکستان جلوگیری کرده است. همچنین گفته می‌شود که عربستان سعودی از شبه‌نظامیان سلفی در کنر نیز در ایجاد یک امارت سلفی «خالص« در پایان جنگ افغانستان و شوروی در دهه ۱۹۸۰ حمایت می‌کرده، اما گروه‌های جهادی حنفی پس از درگیری شدید گلیم امارت سلفی‌ها را به سرعت جمع کردند. بسته به چگونگی آینده رقابت ایران و عربستان سعودی در افغانستان و مناطق مرزی پاکستان در سال‌های پیش‌رو، امکان دارد شاهد تکرار برخی از نسخه‌های جدیدتر درگیری‌های گذشته سلفی‌ها با حنفی‌ها در افغانستان و مناطق مرزی این کشور با پاکستان باشیم.


https://www.etilaatroz.com/112358/a-loo ... n-hanafis/

[00343179]

جزئیات «بلومبرگ» از اختلاف در نشست مقام‌های طالبان در کاخ ریاست‌جمهوری:

عبدالغنی برادر بعداز کتک خوردن از یک حقانی به قندهار رفته /
عبدالغنی بر تشکیل کابینه‌ای فراگیر اصرار داشت
خبرگزاری آمریکایی بلومبرگ به نقل از منابع مطلع نوشت: عبدالغنی
برادر، بر تشکیل کابینه‌ای فراگیر که شامل سران غیرطالبان و دیگر قومیت‌ها،
اصرار داشته است تا این کابینه برای جامعه جهانی مورد پذیرش قرار بگیرد
اما در این دیدار، "خلیل الرحمن حقانی" از صندلی خود برخواسته و شروع به
کتک زدن این مقام طالبان کرده است.
بر اساس گفته این منابع مطلع، پس از این حادثه، محافظان وارد این نزاع
شده و اقدام به تیراندازی به سوی یکدیگر کرده که طی آن تعدادی از آنها کشته
و مجروح شدند.

https://www.entekhab.ir/fa/news/638147

[00343179]

برگزاری نماز جمعه شيعيان در قندهار (مركز طالبان) افغانستان

مسجد جامع فاطمیه بزرگترین مسجد ولایت قندهار ،مربوط به شیعیان است که هر هفته نمازجمعه در آن برگزار می شود.این مسجد در حال گسترش به دو مسجد دیگر است.

https://tn.ai/2573232

[00343179]

عضو ارشد طالبان:
امیرالمومنین ما امیرالمومنین کل
جهان است

فعلا ما در افغانستان تسلط داریم و این‌جا حوزه حاکمیت امیرالمومنین است،

فعلا موقعیت نداریم که بگوییم، ایران، پاکستان، تاجیکستان و
ازبکستان قلمروی ما هستند

https://aftabnews.ir/fa/news/727668

[00343179]

تروریست‌های طالبان هنگام برخورد با یک مرد هزاره می‌گویند او هزاره است و به او شلیک می‌کنند و سپس الحمدلله و الله‌اکبر می‌گویند

https://t.me/peykeiran12/106326

[00343179]

حکایت طالبان و یک دنیا میمون، از افغانستان تا بلوچستان

عبدالستار دوشوکی

مرکز مطالعات بلوچستان لندن:

با عنایت به واژه معروف ‏”تکرار تاریخ” باید گفت که تصرف افغانستان
توسط طالبان یا همان ‏”جاهلان بی‌سواد” در سال ١٩٩٦ میلادی یک تراژدی
بود. اما تکرار مجدد آن ‏یک “کمدی بسیار تلخ” است. زیرا غرب صدها هزار
میلیارد دلار صرف کرد ‏تا بناهای سست و پوشالی در بستر یا مسیل رودخانه
ویرانگری بسازد که ‏آنها فکر می‌کردند برای همیشه خُشک شده و از بین رفته
است. اما دریغا ‏که به‌قول شاعر: “به جویی که یک روز بگذشت آب / نسازد
خردمند ازو جای ‏خواب”.‏
اجازه بدهید فرار آمریکا و اشرف غنی با چند چمدان پول نقد (به گفته
‏سفارت روسیه در کابل) از افغانستان را به حکایتی تشبیه کنم که در ‏هند رخ
داده بود تا حق مطلب ادا شود. روزی روزگاری در روستایی در ‏هند؛ مردی به
روستایی‌ها اعلام کرد که برای خرید هر میمون ۱۰ دلار به ‏آنها پول خواهد
داد. روستایی‌ها هم که دیدند اطراف‌‌شان پر است از ‏میمون؛ به جنگل رفتند و
شروع به گرفتن‌‌شان کردند و مرد هم هزاران ‏میمون به قیمت ۱۰ دلار از آنها
خرید ولی با کم شدن تعداد میمون‌ها ‏روستایی‌ها دست از تلاش کشیدند. به
همین خاطر مرد این ‌بار پیشنهاد داد ‏برای هر میمون به آنها ۲۰ دلار خواهد
پرداخت. با این شرایط روستایی‌ها ‏فعالیت خود را از سر گرفتند. پس از مدتی
موجودی میمون باز هم کمتر و ‏کمتر شد تا روستائیان دست از کار کشیدند و
برای کشاورزی سراغ ‏کشتزارهای‌‌شان رفتند. این بار پیشنهاد به ۲۵ دلار رسید
و در نتیجه ‏تعداد میمون‌ها آن ‌قدر کم شد که به سختی می‌شد میمونی برای
گرفتن پیدا ‏کرد. این‌ بار نیز مرد تاجر ادعا کرد که برای خرید هر میمون ۵۰
دلار ‏خواهد داد ولی چون برای کاری باید به شهر می‌رفت کارها را به شاگردش
‏محول کرد تا از طرف او میمون‌ها را بخرد. اما دیگر میمونی در جنگل ‏باقی
نمانده بود. لذا در غیاب تاجر، شاگرد به روستایی‌ها گفت: “این ‏همه میمون
در قفس را ببینید! من آنها را به ۳۵ دلار به شما خواهم ‏فروخت تا شما پس از
بازگشت مرد آنها را به ۵۰ دلار به او بفروشید”. ‏روستایی‌ها که وسوسه شده
بودند، همه هستی و اندوخته‌های قبلی و ‏پول‌های‌ جدیدشان را روی هم گذاشتند
و تمام میمون‌ها را خریدند. البته ‏از آن به بعد دیگر کسی مرد تاجر و
شاگردش را ندید و تنها روستایی‌ها ‏ماندند و یک دنیا میمون!‏
در ابتدای این نوشتار گفته بودم که تصرف دوباره افغانستان یک کمدی
‏بسیار تلخ است که در باره آن فقط در چند روز اخیر ده‌ها هزار مقاله ‏نوشته
شده و تحلیل‌های بی‌شمار صورت گرفته. طالبان از قوم پشتون ‏(پتان) هستند
که از برخی جهات با قوم همسایه خود یعنی بلوچ‌ها شباهت ‏بسیار و قرابت
نزدیکی دارند. به همین دلیل در طی دو هفته گذشته ‏بسیاری از امامان جمعه
سُنی مذهب بلوچ استان سیستان و بلوچستان از ‏جمله مولانا عبدالحمید اسماعیل زهی امام جمعه زاهدان شدیدا از طالبان ‏حمایت کردند.
بر اساس نامه دانشجویان بلوچ
بسیاری از ‏امامان جمعه اهل سنت بلوچ استان از همان مدارس مذهبی در
پاکستان ‏فارغ التحصیل شده‌اند که رهبران طالبان و کادر بالای آنها نیز در
آن ‏مدارس تحصیل “علم” کرده‌اند.
با توجه به تسلط نیروهای مذهبی ‏بلوچ و رشد و غلبه جزم‌گرایی مذهبی به
احتمال زیاد در بلوچستان بر ‏اساس رای آزاد و خواست مردم شریعت اسلامی به
سبک طالبان جاری خواهد ‏شد. این یک واقعیت است که در عرض چند روز گذشته بیش
از پیش در ‏بلوچستان عریان‌تر و عیان‌تر گشته است. و به گفته دانشجویان
بلوچ ‏زنگ خطر طالبانی در بلوچستان هم به صدا در آمده است.‏
پاکستان (حامی طالبان) از یک سو فعالان بلوچ ‏را سرکوب و
زندانی و اعدام می‌کند، و از سوی دیگر با همیاری مالی و ‏لجستیکی کشورهای
غربی و عربی (بخصوص رسانه‌های آنها) در عمل ‏ایدئولوژی جزم‌اندیشانه مذهبی
نوع طالبانی را در بلوچستان ترویج می‌‏کند، باید اعتراف ‏کرد که ما نیز در طی دو دهه گذشته کاخ
آرزوهای خود را در مسیل به‌ظاهر ‏خشک‌شده همان رودخانه‌ای بنا نهاده‌ایم
که در افغانستان شاهد آن ‏بودیم.
باز هم به‌قول شاعر “به جویی که یک روز بگذشت آب / ‏نسازد خردمند ازو
جای خواب”. اسفاء که باز هم ما می‌مانیم و هزاران ‏میمون بر روی دست‌مان.

[00343179]

پیشینۀ کشاکش‌های تاجیکستان با طالبان و نكرانيهاى تاجيكستان از سلطه طالبان بر افغانستان

شنبۀ گذشته ۱۱ سپتامبر وزارت دفاع روسیه ارسال تجهیزات نظامی به تاجیکستان را تأیید کرد. وبگاه رادیوی ما، «ار اف ای فارسی»، با انتشار این خبر نوشت: به دنبال تغییر رژیم افغانستان، روسیه نگرانِ نفوذ طالبان و دیگر گروه‌های اسلامیِ تندرو به تاجیکستان و کشورهای آسیای میانه است.

تاجیکستان با افغانستان نزدیک به ۱۳۵٠ کیلومتر مرز مشترک دارد. کنترل بخشی از منطقۀ مرزی میان دو کشور به سبب کوهستانی بودن آن بسیار دشوار است. گفته می‌شود در جنگ اخیر میان طالبان و نیروهای مقاومت در پنجشیر، تاجیکستان اسلحه و مهمات در اختیار مبارزان پنجشیر گذاشت و دولت آن کشور به شماری از رهبران «جبهۀ مقاومت ملی» افغانستان پناه داده است.

روابط تاجیکستان با طالبان هیچ‌گاه دوستانه نبوده است. پیش از سقوط طالبان در نوامبر ۲۰۰۱ دولت تاجیکستان از نیروهای ائتلاف شمال به رهبری احمدشاه مسعود که در حال جنگ با طالبان بودند حمایت می‌کرد و از هیچ‌گونه کمکی به آن‌ها دریغ نمی‌کرد. دوشنبه، پایتخت تاجیکستان، در عمل تبدیل به پشت جبهۀ ائتلاف شمال شده بود. مسعود خانواده‌اش را در آن شهر سکونت داده بود.

بعضی از فرماندهان اصلی ائتلاف شمال نیز در دوشنبه ساکن شده بودند؛ مانند امرالله صالح، رئیس بعدی «ادارۀ امنیت ملی» افغانستان در زمان حامد کَرزَی و وزیر کشور در زمان اشرف غنی، یا محمدقسیم فهیم معروف به «مارشال فهیم» که از نوامبر ۲۰۰۹ تا مارس ۲۰۱۴ معاون اول رئیس جمهوری اسلامی افغانستان بود.

مارشال فهیم در سال ۲۰۱۴ بر اثر حملۀ قلبی درگذشت. اما پیش از آن چندین بار از سوءقصد طالبان جان به در برد. امرالله صالح نیز بارها هدف ترور قرار گرفت. او پس از فرار اشرف غنی از کشور و بازگشت طالبان به قدرت به پنجشیر رفت و در پی تشکیل «جبهۀ مقاومت ملی» خود را رئیس جمهور موقت «جمهوری اسلامی افغانستان» اعلام کرد.

به رغم وعده‌های مکرر طالبان به همزیستی مسالمت‌آمیز با همسایگانشان، دولت تاجیکستان اعتمادی به آنان ندارد. در پنجم اوت گذشته در گرماگرم نبرد میان نیروهای طالبان و ارتش افغانستان نیروهای ویژۀ تاجیکستان در کنار نیروهای ویژۀ روسیه و ازبکستان رزمایش مشترکی به مدت پنج روز برگزار کردند. هدف اعلام شدۀ آن رزمایش جلوگیری از «رخنه گری‌ها» اعلام شد بی‌آنکه نامی از گروهی یا نیرویی برده شود. در ماه اوت وزیر دفاع روسیه از زرادخانۀ عظیمی خبر داد که قرار است در مرزهای مشترک آن دو کشور با افغانستان مستقر شود.

بی‌اعتمادی دولت تاجیکستان به طالبان و سرآسیمگی «امامعلی رحمان»، رئیس جمهور آن کشور، در ماه‌های اخیر به این سبب است که وقتی طالبان در ژوئن گذشته شهر مرزی «شیرخان بندر» را تصرف کردند، مراقبت از آن را به عهدۀ مبارزان اسلام‌گرای تاجیک گذاشتند. این مبارزان وابسته به گروه «جماعت انصارالله» اند که تاجیک‌های تاجیکستان آن را تشکیل داده‌اند. جماعت انصارالله دشمن آشتی ناپذیر رئیس جمهور و رژیم کنونی تاجیکستان‌اند. درواقع، دولت تاجیکستان از رخنۀ این گروه به هراس افتاده است که بیشترین اعضای آن را تاجیک‌های تاجیکستان تشکیل می‌دهند. البته هنوز معلوم نیست طالبان تا چه اندزه مهار این گروه را در افغنستان در دست دارند.

در شمال افغانستان در حدود ۵ میلیون تاجیک زندگی می‌کنند. گروه‌های بزرگی از آنان تاجیک‌های تاجیکستان‌اند که در زمان جنگ داخلی دهۀ نود میلادی به افغانستان پناهنده شدند. در نتیجه، خطری که با بازگشت طالبان به قدرت، تاجیکستان را تهدید می‌کند، در درجۀ نخست، خطر فعال شدن تاجیک‌های پناهنده است. فراموش نکنیم که در جنگ داخلی تاجیکستان از ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۷ ده‌ها هزار نفر کشته و بیش از یک میلیون نفر آواره شدند. زخم‌های آن جنگ هنوز التیام نیافته است. پس از جنگ امامعلی رحمان همۀ مخالفانش را تار و مار کرد. او تاجیکستان را یگانه دژ استوارِ منطقه در برابر اسلام‌گرایی می‌داند.

به همۀ این‌ها باید وابستگی اقتصادی تاجیکستان را به قاچاقِ تریاک و هروئین نیز اضافه کنیم که به گفتۀ «ادوارد لِمون»، کارشناس مسائل امنیتی آسیای میانه، یک سوم اقتصاد آن کشور را تشکیل می‌دهد. این قاچاق از طریق مناطق مرزی صورت می‌گیرد.

برای پیشگیری از بحران احتمالی که در پی بازگشت طالبان به قدرت، دولت تاجیکستان را سرآسیمه کرده، امامعلی رحمان به هر دری می‌زند. او از سویی دست به دامن آمریکا می‌شود (چنان که در اوایل ژوئیۀ گذشته وزیر امور خارجه‌اش را برای دیدار و گفت و گو با آنتونی بلینکن به آمریکا فرستاد) و از سوی دیگر، به «سازمان پیمان امنیت جمعی» به رهبری روسیه متوسل می‌شود که هدف عمده‌اش محدود کردنِ دامنۀ نفوذ «ناتو» و آمریکا در کشورهای آسیای میانه و قفقاز است.

اما رهبران تاجیکستان از این نیز هراس دارند که نیروهای روسی کنترل مرزهای کشورشان را در دست بگیرند و استقلال تاجیکستان را از میان ببرند.


https://af.shafaqna.com/FA/478404

https://www.bbc.com/persian/world/2012/ ... ansarullah

[00343179]

روایات یک خبرنگار مستقل ایرانی از افغانستان / خبررسانی خبرنگاران ایرانی آبروریزی تاریخی است؛ شرم نمی کنید؟!

لشگر رسانه‌ای که امروز در افغانستان به وجود آمده در امتداد یک جریان
چندین ساله است. مسئله ساده‌ای نیست. این عده سالهاست دنبال موقعیتی
این‌چنینی بوده‌اند. نگاه امنیتی را وارد مسئله طالبان کرده‌اند. سال‌ها
فریب دادند و دروغ گفتند و جعل واقعیت کردند. اوضاع کنونی پیامد فعالیت‌های
چندین ساله آنان است که با هوشمندی در پی تطهیر طالبان بوده‌اند.

وی خطاب به رسانه‌های ایرانی افزود: برای تهیه گزارش به خیابان بروید و از
مردم در رابطه با مقاومت و پنجشیر سوال کنید، تمام مردم می‌دانند که
احمدمسعود هنوز درحال مقاومت است. شاید ایران تنها جایی است که اعلام
می‌کند پنجشیر سقوط کرده و اساسا جنگی در کار نبوده و نیست. به نظر من
می‌توان یک مطالعه رسانه‌ای خوب روی این افراد انجام داد که چطور طالب
توانسته اینچنین مغزشان را تسخیر کند؟ به واسطه این فعالیت‌ها، دروغ‌ها و
جعل واقعیتی که مردم به چشم خود می‌بینند، یک آبروریزی تاریخی اتفاق افتاده
است. هیچ‌گاه تا این حد در میان مردم افغانستان بی‌آبرو نشده بودیم و
متاسفانه این افراد در داخل ایران هم دارای طرفدارانی هستند.
حمیدرضا بوالی با اشاره به برخی اخبار و اظهارات منتشر شده در رسانه‌های
داخل ایران و به ویژه صدا و سیما گفت: آقای مهدیان، سردبیر خبرگزاری فارس
به صراحت در تلویزیون اعلام می‌کنند که مردم افغانستان طالبان را انتخاب
کرده‌اند، شرم نمی‌کنید؟ یک‌بار به مرز ایران و افغانستان سر بزنید. ببینید
مردم در حال فرار هستند.

اگر اینان که در شبکه افق و شبکه سه سیما جعل واقعیت می‌کنند انقلابی هستند
پس من ضد انقلابم. اگر انقلابی طرفدار استبداد و نشنیدن صدای مردم و ظلم
است پس انقلاب ۵۷ ما اشتباه بود. این ماجرا نشان می‌دهد که باید راجع به
مفهوم انقلابی بودن صحبت کرد.

مسئله امروز ما مسئله طالبان و افغانستان نیست بلکه مسئله شرافت و انسانیت
است. چند سال است که عده‌ای مشغول تطهیر طالبان هستند و هرکسی را که علیه
آن‌ها حرف بزند امنیتی و بازجویی می‌کنند. می‌گویند، این حرف و موضع نظام
است! کجای این رفتار حرف نظام جمهوری اسلامی است؟ شما تنها بخشی از این
نظام هستید و، چون پول و قدرت و اسلحه دارید از طالبان حمایت می‌کنید.

https://vaghayerooz.com/fa/news/16347

[00343179]

مستند هزاره های پنجشیر Hazara in painjshir

دره هزاره (آبشار) در بنجشير كه بنج قوم از هزاره زندكي مي كنند كه ديرينه حضورشان به قبل اسلام بر مي كردد كه با طلوع اسلام مسلمانان شده و در مسلمان كردن برخي ايالتهاى افغانستان (مثل نورستان كه قبلا كافرستان نام داشته) هم نقش داشته اند هزاره هاى بنجشير حنفي مذهب هستنذ در دوره امريكايي هزاره هاي بنجشير را شناسنامه تاجيك داده اند

https://www.youtube.com/watch?v=XLgsSDz ... 8%A7%D9%86


قبايل هزاره در كابل تا باميان و نواحي مركزي افغانستان و تا شمال و بلخ سرزمينشان است كه به آن بلاد هزارستان هم مي كويند قدمت قوم هزاره به 2500 تا 3000 سال قبل بر مي كردد كه شمايل نزاد زرد و مانند مردم جين و خاوردور مي باشندد و در ايران هم به انها خاوري مي كويند و مجسمه هاى باميان حصاصل كار هزارها در قبل اسلام بوده كه دين بودائي داشته اند اما اقوام متجاوز مثل بشتون براى تحقيرشان آنها را به جنكيز نسبت داده كه ديرينه اش 700 سال است
درباره مناطق هزارستان مستندي در بنج قسمت و نيز كليبهايي به عنوان باميان تهيه شده كه در اين ادرس قابل ديدن است

https://www.youtube.com/channel/UCSIlVu ... k4LdaPEG9g

اكثريت غالب هزاره شيعه هستند

[00343179]

امام جمعه طالباني هرات مولوی مجیب‌ الرحمن انصاری امام جماعت مسجد جامع گازرگاه هرات (مدفن
خواجه عبدالله انصاری) از مولوی‌های سرشناس گروه طالبان در یکی از جلسات سخنرانی
خود در جمع طرفداران طالبان، تهدید و سرکوب و کشتن مخالفان و
تظاهرات‌کنندگان علیه امارت اسلامی را امری عادی و دارای پشتوانه شرعی
اعلام کرده است.

وی اعلام می‌کند که حکومت اسلامی با دموکراسى دارای تفاوت است،
دموکراسی در افغانستان دیگر مرده است و کسی نمی‌تواند به خیابان بیاید و هر
چه می‌خواهد به زبان جاری کند.
حکومت اسلامی با دموکراس دارای تفاوت است، دموکراسی در افغانستان دیگر
مرده است و کسی نمی‌تواند به خیابان بیاید و هر چه می‌خواهد به زبان جاری
کند. ....هر کس به خیابان بیاید و ...شعار بدهد، ... مجاهدین حق دارند که آن‌ها را سرکوب
کنند. پس کسانی که در دماغ انان بوی دموکراسی هست این را از دماغ خود
بیرون کنند....
صدها و ده‌ها نفر رفتند، دروازه هم به روی شما باز است، شر و گور خود را گم کنید و هرج و مرج به پا نکنید.


https://vaghayerooz.com/fa/news/16324

تطابق ديدكاه متوليان امارت اسلامي در افغانستان با ديكاه متوليان حكومت اسلامي در ايران، فقط آنها بوست كنده مي كويند اما اينجا در لفافه جمهوري و آازدي و دمكراسي مي كويند

[00343179]

نگاهی به کتاب تاریخ تاجیک‌ها؛ ایرانیان شرقی و تمدن آنان

تاریخ‌ تاجیک‌ها، ایرانیانِ ‌شرقی پژوهش همه‌جانبه و کامل نیست، اما در نوع خود نخستین پژوهش یک غربی در مورد پیشنۀ تاریخی، ریشه‌های نژادی، روابط فرهنگی و فعالیت سیاسی تاجیک‌ها در گسترۀ یک ‌هزار سال گذشته است. خالق لعل‌زاد، برگردان این کتاب به فارسی باور دارد که پیش از این هیچ پژوهش و نوشتۀ مستقلی در مورد تاریخ و پیشنۀ تاجیک‌ها در غرب نوشته نشده است. اما پرسش اساسی این است که چرا پژوهش‌گران غربی هیچ توجهی به این گسترۀ فرهنگی – سیاسی تمدن‌ساز نکرده‌اند، این بی‌مهری و بی‌خبری از کجا ناشی می‌شود؟

ریچارد فولتز، تاریخ‌پژوه، سفرنامه‌نویس و استاد دانشگاه کنکوردیا که اهل کانادا است تاجیک‌ها را وارث بزرگ‌ترین تمدن جهان می‌داند که بخش بزرگی از دستاوردهای فرهنگی، هنری و سیاسی آسیای میانه مدیون روح هنرپرور، ادبیات‌دوست، فرهنگ‌گستر و دیوان‌داری آنان می‌باشد. او آرزو دارد که روزی تاجیک‌ها جهان بتوانند دوباره تمدن متعالی خود را باز یابند و روزگار وصل خود را دریابند. روزگاری که با توجه به کتله‌های جدا افتاده تاجیک در افغانستان، تاجیکستان، اوزبیکستان و چین بعید و در خوش‌بینانه‌ترین حالت دشوار به نظر می‌رسد.

شرایط موجود برای تاجیک‌ها در آسیای میانه رقت‌انگیز است. امروز تاجیک‌ها افغانستان، اوزبیکستان و چین زیر سلطه و استبداد به سر می‌برند. آیا روزنۀ رهایی آنان وجود دارد؟ با وجود فرهنگ‌ متعالی، تاریخ‌ باشکوه، علم‌پرور و اندیشه‌ورزی که تاجیک‌ها جهان در گستردۀ یک هزار سال داشته‌اند، اما وضعیت کنونی آنان بسیار رقت‌انگیز و استبدادوار است. آنان در کتله‌های جدا افتاده با فقر و استبداد و گاهی هم در وضعیت خشونت و وحشت‌زا زنده‌گی می‌کنند. شاید استعمار بزرگ‌ترین ضربۀ سیاسی – اجتماعی را بر پیکر تاجیک‌ها جهان وارد کرده باشد که شیرازۀ تمدنی و هویتی آنان فروپاشیده است.

آقای فولتز، ریشۀ تاجیک‌ها را به سغدیان پیوند می‌دهد و سامانیان را نخستین قدرت سیاسی تاجیک‌ها می‌داند. پس از سامانیان قدرت‌های ترک مانند غزنویان، سلجوقیان، تیموریان و مغولان همه فرهنگ اداری خود را به تاجیک‌ها فهیم و با دانش داده‌اند. زبان ‌پارسی – دری و شیوۀ ‌زنده‌گی متفاوت دو مولفۀ اساسی تاجیک‌ها است. در واقع فرهنگ متعالی این کتلۀ تمدن‌ساز پیوسته توسط اقوام دیگری مانند ترک‌ها مورد استفاده قرار گرفته است.

از نکته نظر فرهنگی – سیاسی ترک‌ها فرهنگ و دیوان‌داری جوامع میزبان را می‌پذیرفته و ترک‌ها پس از تصرف مناطق پارسی‌زبان و تاجیک‌نشین فرهنگ اداری این گسترۀ تمدن‌ساز را بر مناسبات قدرت – سیاست خود گسترش داده‌اند. از این‌رو، آقای فولتز پیوند تاجیک‌ها، ترک‌ها و مردمان دو زبانه را مطرح می‌کنند. جوامع ترک و تاجیک آسیای میانه چنان با هم ادغام شده‌اند که در ضرب‌المثل قدیمی ترکی آمده است: «بدون تاجیک، ترکی وجود ندارد.»

نقد جان‌داری که دیگران از جمله یعقوب ابراهیمی، پژوهش‌گر افغانستانی بر این کتاب وارد کرده، بی‌توجهی آقای فولتز به افغانستان است. جغرافیایی که به تعبیر خود فولتز، بیشترین تاجیک‌ها جهان در آن زنده‌گی می‌کنند. خواندن این کتاب شاید ره‌گشای فهم جدید از پیشنۀ تاریخی تاجیک‌ها باشد و بتواند برخی از پرسش‌ها را پاسخ دهد. بی‌توجهی و فراموشی تاجیک‌ها افغانستان که یکی از کتله‌های بزرگ تاجیک‌ها هستند و سال‌هاست در استبداد و خفقان زنده‌گی می‌کنند، یکی از بزرگ‌ترین نقدها بر این کتاب است و این مهم توانسته خواندن افغانستان را نسبت به این کتاب بی‌مهر کند.

این کتاب را انستیتوت مطالعات استراتژیک افغانستان به چاپ رسانده و خالق لعل‌زاد، نویسنده و مترجم افغانستانی آن را به فارسی برگردان کرده است. کتاب تاریخ تاجیک‌ها با همۀ نقدهایی که بر آن وارد است، یکی از منابع دست‌اول و پژوهشی – علمی دربارۀ ریشه‌یابی و چیستی تاریخ تاجیک‌ها در گستردۀ زمان می‌باشد. آقای فولتز، نویسندۀ این کتاب چندین بار به تاجیکستان سفر کرده و یک بار هم قصد داشته به افغانستان بیایید، اما زمینه‌های حضور او در افغانستان مساعد نشده و موفق به دیدار از سرزمین اصلی تاجیک‌ها، خراسان و آریانا نشده است.


https://neshananews.com/%d8%b3%d9%84%d8 ... %8c%d8%a7/

[00343179]

طالبان و كشورهاى آسياي مركزي

http://www.iess.ir/fa/translate/2787/

برخي نظرات (مسالمت جويانه) اخير مقامات طالبان درباره شيعيان
https://avapress.com/fa/239905
https://avapress.com/fa/239855
https://avapress.com/fa/239669

[00343179]

اكر قبلا در تفصيل حوادث و روابط تاجيكستان و ايران نبوده ايد
براى آشنايي با تاجيكستان و روابطش با ايران
بايد حداقل اين موضوعات را بدانيد

1- مردم تاجيكستان و تدين ايشان و تشيع بخشي از مردم و جنايت حكومت عليه رهبران شيعه زندان و شكنجه و سربريدن

https://fa.abna24.com/news/

گزارش/چه-کسانی-عالم-شیعه-تاجیکستانی-را-به-شهادت-رساندند؟-خیانتی_754353
لينكهاى ذيل صفحه هم مطالعه شود

همان مطلب اما بخاطر لينكهاى مفيد ذيل اين صفحه

https://www.mashreghnews.ir/news/971182

رهبران اسلامي تاجيكستان

https://www.tasnimnews.com/fa/news/1398/05/19/2072483
https://www.tasnimnews.com/fa/news/1397/05/19/1798592
https://www.tasnimnews.com/fa/news/1397/03/30/1753872
https://parstoday.com/tajiki/news/tajik ... 8%B4%D8%AA

2- و غليه رحمانف با تانكهاى روسي بر نهضت مردمي و اسلامي تاجيكستان و دركيريهاى داخلي
3- و نقش ايران براى ايجاد مصالحه بين رحمانف و كروههاى اسلامي تاجيكستان در زمان مرحوم رفسنجاني

http://asianews.blogfa.com/category/37
http://alavidiplomacy.ir/tag/%D8%AA%D8% ... %A7%D9%86/

شرارت سعوديها در ايجاد نفاق بين تاجيكستان و ايران

https://www.entekhab.ir/fa/news/361635

عوامل حكومتي تاجيكستان در تحريف امور عليه ايران
مثل: یتیم‌اف» رئیس کمیته امنیت ملی تاجیکستان
http://www.iess.ir/home/eastern835/east ... event/811/

اقدامات عليه ايران
https://www.tasnimnews.com/fa/news/1398/06/28/2099611

https://sptnkne.ws/fmz9

https://neshananews.com/%D8%B3%D9%84%D8 ... %A7%DB%8C/

وسعت و عمق روابط ايران وتاجيكستان

https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B1%D9 ... 8%A7%D9%86

https://www.tasnimnews.com/fa/news/1396/09/20/1588554

http://irdiplomacy.ir/fa/news/1969909

سردي روابط ايران وتاجيكستان

https://www.radiozamaneh.com/355567/

3- اصلاحات تاجيكستان براى بدست آوردن روابط مجدد با ايران

https://snn.ir/fa/news/964828
https://www.bbc.com/persian/iran-features-56792297

4- بازسازي و اصلاح روابط با تاجيكستان در دوره روحاني

https://www.tasnimnews.com/fa/news/1398/03/26/2033084

5- مقدمات سفر رئيسي و كَرمي روابط با تاجيكستان بوسيله ظريف

https://mfa.gov.ir/portal/newsview/632931

[00343179]

روایت واشنگتن پست از عاملان انتحاری طالبان که از جنگ و درگیری محروم شده‌اند

روایت واشنگتن پست از عاملان انتحاری طالبان که از جنگ و درگیری محروم شده‌اند
روزنامه واشنگتن پست در گزارشی نوشت، تنها همین چند ماه پیش بود که یگان‌های طالبان حملات خود را علیه اماکن و کاروان‌های دولتی کابل آغاز کردند اما اکنون آنها در ایست‌های بازرسی ایستاده‌اند تا شهرهایی را که از اواسط ماه اوت کنترل کرده‌اند سازماندهی و مدیریت کنند.این روزنامه به نقل از عبدالرحمان نیفیز، فرمانده یگان نظامی ۲۵۰ نفره نوشت: "همه مردان من عاشق جهاد و جنگ هستند و به همین دلیل وقتی به کابل آمدند احساس راحتی نکردند".

ایسنا: در پی کنترل طالبان بر افغانستان، نظامیان این گروه به ویژه نیروهای انتحاری آن احساس می‌کنند از جنگ و درگیری محروم شده و به تبع فرصت کشته شدن در جنگ را از دست داده‌اند.

روزنامه واشنگتن پست در گزارشی نوشت، تنها همین چند ماه پیش بود که یگان‌های طالبان حملات خود را علیه اماکن و کاروان‌های دولتی کابل آغاز کردند اما اکنون آنها در ایست‌های بازرسی ایستاده‌اند تا شهرهایی را که از اواسط ماه اوت کنترل کرده‌اند سازماندهی و مدیریت کنند.

این روزنامه به نقل از عبدالرحمان نیفیز، فرمانده یگان نظامی ۲۵۰ نفره نوشت: "همه مردان من عاشق جهاد و جنگ هستند و به همین دلیل وقتی به کابل آمدند احساس راحتی نکردند".

وی با بیان اینکه اینجا دیگر هیچ درگیری وجود ندارد و نظامیان سعی می‌کنند خود را با شغل جدید روزانه خود وفق دهند، این شغل را ماموریتی پیش پا افتاده برای تامین امنیت یک شهر توصیف کرد.

نیفیز گفت، نظامیان از اینکه فرصت کشته شدن در جنگ را از دست بدهند نگران هستند و او به آنها گوشزد کرده که همچنان فرصت "شهادت" را دارند و مساله فقط مساله زمان است.

رهبران طالبان بر این باورند که این گروه در مقایسه با حکومتش بر افغانستان در دهه ۹۰ تغییر کرده است. در این رابطه ذبیح الله مجاهد، سخنگوی طالبان در نخستین نشست خبری پس از کنترل کشور گفت: جنگ پایان یافته است و (رهبر طالبان) همه را بخشیده است.

وی در پاسخ به سوالی درمورد فرق بین دولت طالبان که ۲۰ سال پیش با ورود نظامی آمریکا سرنگون شد و گروه طالبانی که امروز وارد افغانستان شده، گفت: اگر سوال در مورد عقیده و اعتقادات است، طالبان امروز با طالبان ۲۰ سال پیش فرقی نکرده است اما اگر سوال در مورد مهارت، پختگی و بصیرت باشد بدون شک تفاوت‌های زیادی وجود دارد.

اما مصاحبه‌هایی که با بیش از ۲۰ رهبر و نظامی عضو طالبان از زمان کنترل این گروه بر کابل شده نشان می‌دهد طالبان به اجرای قوانین سخت، جدایی جنسیتی در دانشگاه‌ها و سرکوب تظاهرات مخالفان معتقد است.

نیفیز در پاسخ به سوالی درباره تداوم اقدامات خشونت آمیز طالبان برای حفاظت از نظام گفت: کار جدید ما متفاوت است، روز به روز همه باتجربه‌تر می‌شوند.

پیش از این وزارت کشور افغانستان همزمان با تشدید اعتراضات به دولت جدید، تجمع تحت هر شرایط را ممنوع اعلام کرد. دولت جدید افغانستان همچنین نهم سپتامبر خدمات اینترنتی را در برخی مناطق قطع کرد.

یگان بدری ۳۱۳ از نخستین یگان‌های طالبان است که مانند یک ارتش حرفه‌ای مجهز شده و به تامین امنیت فرودگاه کابل در زمان عملیات خروج اتباع خارجی از افغانستان کمک کرد.

سعد یکی از فرماندهان این یگان گفت، نیروهای یگان بدری از بین عوامل افراطی داخل طالبان انتخاب شده‌اند. وجود نگرانی‌های امنیتی واجب می‌کند که چنین شخصیت‌هایی در گردان نظامی حضور داشته باشند.

وی افزود، این به اصطلاح جان برکف‌ها مهارت‌های مختلفی دارند و به برخی از آنها استفاده از کمربندهای انفجاری، خودروهای بمب گذاری شده یا قتل آموزش داده شده است.

همچنین خالد عبدالله ۲۶ ساله یکی از نیروهای یگان بدری گفت که کارش را در یکی از کشورهای حوزه خلیج فارس رها کرده و به افغانستان برگشته است تا آموزش ببیند و عامل انتحاری شود اما شرایط باعث شده به تامین امنیت فرودگاه کابل بپردازد.

وی افزود: "فکر نمی‌کردم روزی سرباز وظیفه تامین امنیت فرودگاه شوم". او در عین حال اعتراف کرد که در ابتدا وقتی به او چنین ماموریتی را سپردند ناامید شد.

عبدالله افزود: "به عنوان یک عامل انتحاری مطمئنی که به سمت شهادت پیش می‌روی. البته هنوز این مساله امکان پذیر است چرا که ما همچنان جهاد می‌کنیم".


https://www.entekhab.ir/fa/news/638666

[00343179]

اقدام طالبان به انتصاب شخصیت‌های اقلیت‌های افغان در دولت جدید افغانستان

https://www.ilna.news/fa/tiny/news-1134118
در
میان اسامی که برای سمت های تازه در دولت طالبان اعلام شد، دو اسم قابل
توجه است: صدر ابراهیم و قیوم ذاکر که هر دو به ترتیب به عنوان معاونان
وزارت داخله و دفاع منصوب شدند.
این دو از چهره های ضد پاکستان و نزدیک به ایران محسوب می شوند.
صدر
ابراهیم و قیوم ذاکر از فرماندهان مشهور طالبان هستند و از آنها به عنوان
ستون فقرات مبارزه طالبان علیه نیروهای خارجی و دولت افغانستان در جنوب این
کشور یاد شده است.
صدر
ابراهیم تا یک سال و چند ماه پیش، رئیس کمیسیون نظامی طالبان بود و قیوم
ذاکر هم در دولت پیشین طالبان سمت های مهمی را به عهده داشت.
حدود
پنج سال پیش و در پی از کشته شدن اختر محمد منصور، رهبر وقت طالبان، این
دو فرمانده شناخته شده طالبان همراه با شماری از اعضای این گروه که میانه
خوبی با پاکستان نداشتند، "شورای هلمند" را در جنوب افغانستان تشکیل دادند.

دو منبع معتبر به بی‌بی‌سی فارسی گفتند که از زمان تشکیل شورای هلمند، ایران رابطه خوبی با این شورا داشته است.
به گفته این منابع، صدر ابراهیم دو بار پس از زخمی شدن در جنگ، در ایران درمان شد.
به
گفته این منابع، در چند سال گذشته، ایران بعضی تجهیزات و مهمات مورد نیاز
طالبان شورای هلمند را نیز تامین کرده است. هر چند تهران در گذشته همواره
این اتهامات را رد کرده ولی داشتن ارتباط با طالبان را پذیرفته است

http://www.jomhornews.com/fa/article/142796/

[00343179]

اقدام جدید طالبان علیه شیعیان هزاره افغانستان

یک کانال خبری از افغانستان گزارش داد طالبان به صورت ناگهانی به مناطق شیرداغ، جاکه و پژولگه ولایت غزنی حمله و اهالی هزاره این منطقه را وادار به کوچ اجباری کرده‌اند.

به گزارش «شیعه نیوز»، جمهوری اسلامی نوشت: یک کانال خبری از افغانستان گزارش داد طالبان به صورت ناگهانی به مناطق شیرداغ، جاکه و پژولگه ولایت غزنی حمله و اهالی هزاره این منطقه را وادار به کوچ اجباری کرده‌اند.

امارت شیطانی طالبان، شیعیان این مناطق را وادار به کوچ اجباری کرده است.

این کانال خبری از قول یکی از شهروندان هزاره نوشته طالبان خانه‌های مردم را غارت می‌کنند و ساکنان آن‌ها را می‌کشند.


محقق: دایکندی در آستانه فاجعه انسانی ناشى از کوچ اجبارى است

محمد محقق؛ رهبر حزب وحدت اسلامی مردم افغانستان گفته‌است که دایکندى در آستانه یک فاجعه انسانى ناشى از کوچ اجبارى و جنایت علیه بشریت است.

او این پیام را امروز (پنج‌شنبه، ۱ میزان) در صفحه فیسبوک خود منتشر کرده‌است.

او از برخورد قوم‌گرایانه‌ی طالبان در ولایت دایکندی خبر داده و طالبان را به تقسیم زمین‌های مردم «هزاره» به هواداران این گروه متهم می‌کند.

آقای محقق افزوده: «به من اطلاع رسیده که طالبان نیروهای ضربتی شان را وارد منطقه‌ی کندیر دایکندی کرده و مردم هزاره را از منطقه‌های حاصل‌خیز شان کوچ داده و زمین‌های شان را به هواداران گروه طالبان توزیع می‌کنند.»

آقای محقق تاکید کرده است که طالبان دست به یک عمل ظالمانه و خلاف شرع و یک جنایت علیه بشریت زده‌اند.

او از مقام‌های طالبان خواهان توقف کوچ‌اجباری مردم دایکندی شده است‌. آقای محقق هم‌‌چنین از سازمان ملل متحد خواسته است که از کوچانیدن مردم و وقوع یک‌فاجعه‌ی انسانی در این ولایت پیش‌گیری کند.

اخیرا ویدئویی نیز در شبکه‌های مجازی دست به دست می‌شود مبنی بر این‌که طالبان تعدادی از مردم در برخی مناطق ولایت دایکندی را وادار به کوچ اجباری کرده‌اند.

در این ویدئو ساکنان دایکندی مدعی هستند افراد وابسته به مقام‌های محلی طالبان در این ولایت، تلاش دارند تا زمین‌ها و ملکیت‌های شخصی آنان را تصرف کنند.

آن‌ها می‌گویند که برخی از پشتون‌ها با حمایت شماری از طالبان محلی، ادعا کرده‌اند که این مناطق ملکیت آن‌ها است.

طالبان تاکنون در این زمینه چیزی نگفته اند.

خلیلی: اگر طالبان از استبداد دست نکشند، هزاره‌ها مبارزه مسلحانه را از سر می‌گیرند

محمد کریم خلیلی؛ رهبر حزب وحدت اسلامی می‌گوید، در صورت طالبان به وعده خود برای اجتناب از استبداد، عمل نکنند، جامعه شیعه و هزاره‌ها، درگیری مسلحانه با طالبان را از سر می‌گیرند.

او این اظهارات را روز (چهارشنبه، ۳۱ سنبله) در گفتگو با خبرگزاری تاس روسیه مطرح کرده‌است.

خلیلی گفته‌است که کابینه موقت [طالبان] به هیچ وجه فراگیر نیست.

او افزوده‌است که ادامه این مسیر برای دیگر نیروهای [سیاسی] و گروه‌های قومی غیرقابل قبول است.

خلیلی بیان کرد: “این وضعیت قطعاً برای تاجیک‌ها و ازبک‌ها غیرقابل تحمل می شود و آنها به همراه هزاره ها به میدان جنگ باز می گردند.”

در همین حال، خلیلی امیدواری کرده که در پی فشار جامعه جهانی، طالبان اراده خود را بر کل مردم تحمیل نکند و از جنگ داخلی جلوگیری شود.

خلیلی ادامه داد: “ما هنوز برای آن تلاش می کنیم و امیدواریم که طالبان از [تجربه] دهه ۱۹۹۰ درس بگیرند و آماده ایجاد یک دولت فراگیر و خودداری از استبداد شوند …”

رهبر حزب وحدت اسلامی هشدار داده که “ما نباید مجبور به حرکت در مسیر مقاومت مسلحانه برای حفظ جان و حقوق اولیه مردم خود باشیم”.

به گفته خلیلی، تحولات در افغانستان نه تنها یک مشکل داخلی بلکه تهدیدی برای امنیت جهانی است.

وی اظهار داشت: “امیدوارم فقر، جنگ و مواد مخدر از یک سو و عدم وجود سیستم حکومتی مشروع که مورد حمایت مردم و جامعه جهانی است از سوی دیگر، افغانستان را به محلی برای پرورش گروه‌های تروریستی باز نگرداند.

طالبان اکثر اعضای کابینه جدیدشان را به عنوان سرپرست تعیین کرده‌اند و در این کابینه زنان هیچ نقشی ندارند. همچنین حضور دیگر اقوام افغانستان در ترکیب کابینه بسیار کمرنگ است.

هیچ کشوری تا حالا این دولت را به رسمیت نشناخته‌است.


https://www.shia-news.com/fa/news/260840

[00343179]

به نوشته وال استریت ژورنال،
طبق گزارش‌ها به نیروهای طالبان
گفته شده از گرفتن عکس سلفی زیاد، به‌خصوص با رهبران و مقام‌های ارشد این
گروه، خودداری کنند و دلیل آن هم انتشار این تصاویر در شبکه‌های اجتماعی و
لو رفتن مکان و فعالیت‌های اعضای ارشد طالبان و به خطر افتادن امنیت آنها
عنوان شده است.

[00343179]

درجواب درخواست باكستان براى تحويل سركرده داعش خراسان
طالبان: سرکرده داعش در افغانستان کشته شد

https://www.rouydad24.ir/fa/news/280718

1- از آنجا كه هم باكستان هم امريكا و جه بسا ايران خواستار اين مجرم بودند، و طالبان براى بيكيري نكردن آنها و خلاص كردن خودش اعلام كرده كه او را كشته است،
2- خصوصا كه طالبان با نكهداشتن او مي تواند به عنوان اهرم فشار روي داعش افغانستان وسيله فشاري داشته باشد در وقتي كه هنوز مشكل انها حل نشده است
3- و اين امر را تاييد مي كند عدم اظهار جسد او با توجه بخ رويه طالبان در اين موارد كه براى اظهار قدرت يا عبرت اتباع جنازه را بر دار مي كشد و در اين مورد اين اقدام را نكرده و هيج جنازه اى از او رسانه اى نكرده است

[00343179]

با آمریکا مذاکره و توافق شده است و طالبان متعهد شده‌اند تا هرگز در قبال این خدمت ایالات متحده تهدیدی واقعی را به منافع و اتباع این کشور در داخل و خارج از آمریکا متوجه ننمایند و پس از تثبیت حکومت امارت اسلامی جمیع نیروی خود را متمرکز بر نا امن کردن ایران بعنوان دشمن مشترک طالبان و آمریکا نمایند.

روزنامه لومنیته L'Humanité نشریه حزب کمونیست فرانسه با نشر عکس بسیار محرمانه ای از جلسات سال ۲۰۲۰ مایک پمپئو و سران طالبان در دوحه قطر نشان می دهد که ژنرال کریس دوناهو همراه با وزیر خارجه وقت ایالات متحده در جلسه‌ای با حضور طالبان حضور دارد و این نظامی آخرین فردی است که در روز ۳۱ آگوست فرودگاه کابل را ترک کرد و تصویر سمبولیک سوار شدن وی در هواپیما بعنوان آخرین نظامی آمریکا در خبرگزاری ها نشر گردید.

به گزارش «شیعه نیوز»، روزنامه لومنیته L'Humanité نشریه حزب کمونیست فرانسه با نشر عکس بسیار محرمانه ای از جلسات سال ۲۰۲۰ مایک پمپئو و سران طالبان در دوحه قطر نشان می دهد که ژنرال کریس دوناهو همراه با وزیر خارجه وقت ایالات متحده در جلسه‌ای با حضور طالبان حضور دارد و این نظامی آخرین فردی است که در روز ۳۱ آگوست فرودگاه کابل را ترک کرد و تصویر سمبولیک سوار شدن وی در هواپیما بعنوان آخرین نظامی آمریکا در خبرگزاری ها نشر گردید.

منابع روزنامه مذکور مدارکی را در اختیار آن قرارداده‌اند که نشان می‌دهد پس از آزادی ملا برادر از زندان آمریکا در نشست‌های صلحی که به مدیریت زلمای خلیل زاد در دوحه برگزار شده است؛ بر سر ترک اشرف غنی از افغانستان و تسلط فوری این گروه تروریستی بر افغانستان با آمریکا مذاکره و توافق شده است و طالبان متعهد شده‌اند تا هرگز در قبال این خدمت ایالات متحده تهدیدی واقعی را به منافع و اتباع این کشور در داخل و خارج از آمریکا متوجه ننمایند و پس از تثبیت حکومت امارت اسلامی جمیع نیروی خود را متمرکز بر نا امن کردن ایران بعنوان دشمن مشترک طالبان و آمریکا نمایند. در این توافق تجهیز تسلیحاتی طالبان از سوی ژنرال مذکور به نمایندگی از پنتاگون با موافقت ترامپ مورد تعهد آمریکا قرار گرفته و به طور کلی پروژه ترک افغانستان برنامه ای از پیش تعیین شده بوده است.

روزنامه لومنیته ادامه می‌دهد که طرفین پیش بینی عدم توفیق طالبان در پیروزی بر ولایت پنجشیر را هرگز نمی کردند و از آنجا که آمریکا متعهد به تسلیم صد درصد افغانستان به قوای طالبان طی توافق خود با آنها شده بود پس از رد درخواست احمد مسعود مبنی بر کمک تسلیحاتی به جبهه پنجشیر؛ جو بایدن اجازه می‌دهد تا پاکستان از طریق نیروی هوایی و حمایت لوجستیکی، طالبان را در غلبه بر پنجشیر یاری نماید.

https://www.shia-news.com/fa/news/260322

[00343179]

فعالان مدنی افغانستان

پیدا شدن ۶ جسد در ۷ روز = قتل‌های مشابه و زنجیره‌وار در برخی ولایات افزایش چشمگیری داشته‌است/جسدهایی با دست‌های بسته، بدن‌های شکنجه شده

جسدهایی با دست‌های بسته و بدن‌های شکنجه شده/ یک فعال مدنی با نام مستعار «سیما» پیدا شدن 6 جسد در 7 روز را روایت کرد

حرف‌های سیما نشان می‌دهد گویا علاوه بر خشونت عریان طالبانی که شاید همه ما در رسانه‌ها و فضای مجازی دیده‌ایم، قتل‌های مشکوک و زنجیره‌و‌اری نیز در برخی ولایات افغانستان رو به فزونی ست که طالبان مستقیم مسوولیت‌ آنها را برعهده نمی‌گیرد.

اعتمادآنلاین| مرجان زهرانی- «در یک هفته 6 جسد پیدا شده، دست‌های‌شان از پشت بسته و به شکل فجیعی شکنجه شده‌بودند. همه جوان» این روایت دختری ست 29 ساله از مزار شریف که اگر طالب‌ها هجوم نمی‌آوردند، به جای آنکه لت و کوب شده و آسیب دیده، از شر طالبان از این خانه به آن خانه متواری باشد، در محل کارش بود.

به گزارش امتداد، یک اداره بین‌المللی-دولتی که امروز زنان اجازه ورود به آن را ندارند و از صدر تا ذیلش در اختیار طالب‌هایی ست که از پشت کوه‌ها یک راست پشت میز و صندلی‌های مدیریت نشسته‌اند. نه سواد خواندن دارند و نه سواد نوشتن و البته که تغییر کرده‌اند؛ به قول «سیما» «وحشی‌تر و منافق‌تر» شده‌اند. عفو عمومی اعلام می‌کنند و تن‌های بی‌جان اما عفو شده را در خیابان‌ها رها.

«سیما» نام راوی این قتل‌ها نیست. نامی ست که به وفور افغان‌ها بر روی دخترانشان می‌گذارند و ما در این گفت‌و‌گو روای را «سیما» خطاب می‌کنیم. نامی عاریه‌ای که راوی در میانه بغض و سوگواری، از ترس تعقیب طالب‌ها برای خود انتخاب کرده‌است.

حرف‌های سیما نشان می‌دهد گویا علاوه بر خشونت عریان طالبانی که شاید همه ما در رسانه‌ها و فضای مجازی دیده‌ایم، قتل‌های مشکوک و زنجیره‌و‌اری نیز در برخی ولایات افغانستان رو به فزونی ست که طالبان مستقیم مسوولیت‌ آنها را برعهده نمی‌گیرد اما چه کسی ست که نداند «این رفتگان بی‌‌برگشت»، این جوانانی که شاید «هنوز صورت عشق را بر سینه نفشرده‌اند»، با تن‌های لت و پار و رنجور، دست‌های بسته و بدن‌های شکنجه شده چرا در کوچه و پس کوچه‌های شهر پیدا شده‌اند.


کوچه به کوچه،‌ مُرده
پیدا شدن اجساد در کوچه و پس کوچه‌های ولسوالی‌های افغانستان اتفاق تازه‌ای نیست. دست کم برای سرزمینی که اسیر طالب‌ها و در جنگ است، شاید عجیب به نظر نرسد. فزونی گرفتن کشته‌ها، آن هم با سبک و سیاق مشابه یکدیگر و البته در شرایطی که جز در پنجشیر مقاومت مسلحانه‌ای در جریان نیست، نشان می‌دهد راه و رسم خطرناک و قتل‌های زنجیره‌واری در جریان است که شاید هیچ کم از «نسل‌کشی» نداشته‌باشد.

جمعه‌ای که گذشت در یکی از مناطق مزار‌شریف، 2 جسد پیدا شد. جسدهایی با دست‌های بسته و آثار فجیع شکنجه. روایت «سیما» ما را از این نقطه به عقب‌تر می‌برد و نشان می‌دهد که نباید تصور کرد در شرایط جنگی کشته شدن 2 نفر آنچنان هم غیرمنتظره نیست!

سیما با صدای لرزان، بغض‌آلود و در حالی که از افشای هویت اصلیش هراس دارد، خبر پیدا شدن 2 جنازه را روایت می‌کند «روز جمعه دو جسد پیدا شد. مردم محلی این اجساد را پیدا کردند. من هم که در این منطقه زندگی مخفیانه دارم، خبر دار شدم. خواستم برای عکاسی بروم و این عکس‌ها را به عنوان سند به رسانه‌ها ارسال کنم. اما مردم محلی جسدها را شناسایی کرده و با گروهی از طالبان تماس گرفتند و گفتند جسد پیدا کرده‌اند. آن گروه طالبان گفتند که خودتان جسدها را بیاورید چون برای ما نامحرم هستند اما مردم محل اصرار کردند که طالبان این جسدها را تحویل بگیرد. بنابراین آمدند و جسد را به پاسگاه بردند. مردم می‌ترسیدند که جسدها را انتقال دهند و فردا مجبور شوند پاسخگوی طالبان باشند. قبلا هم این قتل‌های مشکوک اتفاق افتاده بود. برای نمونه تقریبا یک ماه از سقوط حکومت مرکزی گذشته بود، جسد یک پلیس زن پیدا شد که گروه امارت اسلامی او را کشته‌بودند.»

او نتوانسته از اجساد عکس بردارد. می‌گوید نمی‌خواست که سکوت کند چون فعال مدنی ست و نباید نسبت به این فجایع ساکت بنشیند اما هم ازدحام مردم زیاد بوده، هم خودش و هم خانواده‌اش از این که اسیر طالبان شوند، ترسیدند و در نهایت موفق نشده در صحنه حضور پیدا کرده و عکاسی کند. عکس‌هایی که بنا داشته برای رسانه‌ها بفرستد، در فضای مجازی منتشر کند تا دادخواه جان‌های عزیز از دست رفته باشد. گویی که تجربه پیشینش از انتشار آنچه بر زنان افغانستان می‌گذرد، برایش تداعی شده، می‌گوید «اگر در این مدت پست دادخواهی در فضای مجازی منتشر کردم بلافاصله تلفن می‌کردند،‌ تهدید می‌کردند و می‌گفتند اگر جانت را دوست داری پستت را پاک کن. من چند وقت پیش کابل بودم از آنجا به مزار شریف فرار کردم و الان هم آواره‌ام.»

پدیده ناپدید شدن
تلفن‌های مشکوک به آنها که شانس آورده‌اند، تنها تهدید شده و احتمالا این روزها مثل سیما آواره‌اند، تنها به امر و نهی‌ ختم نمی‌شود. طالبانی که همین چندی پیش پای میز مذاکره نشست، روش‌های تازه‌ای را هم با خود به افغانستان آورده که گرچه هوشمندانه نیست اما برای ایجاد رعب و وحشت از «ارتباط» و تسری «بی‌اعتمادی» در میان فعالان مدنی به شدت کافی ست. سیما به جز تماس‌های تلفنی تهدیدآمیز، تجربه‌ای از تماس‌های ارشادی طالبان هم دارد. ا

و می‌گوید: «زمانی که برخی زنان تظاهراتی در شهرهای افغانستان ترتیب دادند، برخی را گرفتند و اسیر طالبان شدند. من با شماره کسانی که می‌شناختم تماس می‌گرفتم که خاموش بود. بعد به شماره واتساپ بعضی از آنها پیام دادم. پیام‌ها خوانده می‌شد اما جواب داده نمی‌شد. یک شب پیامی برای من آمد که پرسیده بود آیا دوستان شما را گروه امارت اسلامی دستگیر کرده‌اند؟ من چون در گروه‌های واتساپی و کلاب‌هاوسی مختلفی همراه با دادخواهان و فعالان مدنی عضویت دارم، فکر کردم یکی از آنها به من پیام داده‌است. بنابراین با او صحبت کردم. آن فرد به من گفت که می‌خواهم به شما کمک کنم و من هم خوشحال شدم. از من خواست تا لیست کسانی که امارت اسلامی دستگیر کرده و من می‌شناسم به او بدهم که من گفتم من فقط 3 یا 4 نفر را به اسم و رسم می‌شناسم و اطلاعات باقی افراد را باید از دیگر فعالان مدنی و کنشگران بگیرم و پرس و جو کنم که چه کسانی دقیقا حضور داشته یا دستگیر شده‌اند. فردا که به من پیام داد گفتم هنوز آمار دقیقی پیدا نکرده‌ام. بعد از آن مجددا با من تماس گرفت و این بار با لحن و ادبیاتی دیگر صحبت می‌کرد. به من می‌گفت تو مثل خواهر من هستی، ما خواهر دینی هستیم و اگر می‌خواهی جهاد کنی به گروه ما بپیوند و دست از این کارها بردار، به ما بگو چه کسانی شما را رهبر می‌کنند، سرگروه کیست، چه گروه‌هایی در غرب شما را تحریک می‌کنند. او تلاش داشت تا با ایجاد حس هم‌دلی و هم‌دردی اطلاعاتی از من بگیرد. در نهایت من هم آن شماره را بلاک کردم و ارتباطم با آنها قطع شد.»

سیما می‌گوید در افغانستان و در مناطقی که این اجساد پیدا می‌شوند، گفته می‌شود که احتمالا آنها از جمله شرکت‌کنندگان در تظاهرات علیه طالبان بوده‌اند. تظاهراتی که در خارج از افغانستان بسیار مورد تحسین قرار گرفت اما رد خون به سرعت باعث فروکش کردن آن شد. سیما روایتی هم از این اعتراضات و دستگیری‌ها دارد: «من از کسانی بودم که شعارها را طراحی می‌کردیم و پلاکاردنویسی کردیم و در اعتراضات حاضر شدیم. شعارهایی چون «زنان به عقب برنمی‌گردند. زنان حذف شدنی نیستند. اشتغال حق مسلم ما ست» و بعضی شعارهای دیگر را می‌نوشتیم و توزیع می‌کردیم. آن زمان هنوز برگزاری تجمعات آزاد بود اما فعلا ذبیح‌الله مجاهد، سخنگوی طالبان اعلام کرده که زنان حق تظاهرات ندارند و نباید به خیابان‌ها بیایند. گفتند اگر به خیابان بیایید، دستگیر و مجازات می‌شوید. 6 و 7 و 8 سپتامبر ما تظاهرات داشتیم که فقط تظاهراتی که در تاریخ ششم برگزار شد، رسانه‌ای شد و بقیه پوشش خبری نداشت. بعد از آن تعدادی را دستگیر کردند. برخی از معترضان را به جای نامعلومی بردند. برخی در بند هستند. می‌گویند برخی کشته شدند و از میان اجسادی که پیدا شده، احتمال می‌دهند که از همان تظاهر کننده‌ها باشند. حتی پیش از این صلیب سرخ در ولایت پروان جسد 20 جوان را پیدا کرده که آنها هم با دستان بسته و سرهای بریده رها شده بودند. گفته می‌شد که این جوانان همه مربوط به اقوام غیر پشتون هستند. فعالان حقوق زنان و فعالان مدنی در بخش‌های مختلف افغانستان از کابل تا بلخ و بدخشان و … خبر می‌دهند که اجسادی پیدا می‌شود. البته این موضوع فقط مربوط به زنان نیست و اجساد مردان هم در میان این اجساد یافت شده به چشم می‌خورد. برخی هم ناپدید می‌شوند مثلا به فعالان مدنی خبر داده‌اند که دکتر نادر عالمی که دکتر اعصاب و روان است ربوده شده و از زنده و مرده‌اش خبری نیست.»

این روزها در کوچه پس کوچه‌های بسیاری از ولسوالی‌ها اجساد مشکوکی پیدا می‌شود که خبر آن دهان به دهان می‌چرخد. آنطور که سیما می‌گوید تنها در یک هفته گذشته 6 جسد مرد و زن پیدا شده‌ که همگی آثار شکنجه بر روی بدن‌شان داشته و دست‌های‌شان از عقب بسته شده‌ بوده‌است. در یک هفته، 6 جسد، در یک منطقه، آن هم با شیوه قتل مشابه و زنجیره‌وار ترسی که به جان کنشگران مدنی افغانستان است را مشدد کرده‌. ترس از این که بعد از تسلط کامل بنیادگرایان و عبور از روزهای بحران‌ زده ابتدایی خشونت عریان طالبانی این روزها، رفته رفته به قتل‌های حکومتی پنهانی مبدل شود که هیچ کس مسوولیت آن را برعهده نمی‌گیرد و احتمالا در تاریخ فراموش خواهد شد.

فریاد دادخواهی در خلاء
نگرانی کشته شدن چه در ملا عام، چه پنهانی و با دست بسته، سر بریده و بدن رها شده در خیابان، تعداد بسیاری کنشگر مدنی و زنان فعال اجتماعی را در افغانستان آواره کرده‌است؛ کسانی که هنوز نتوانسته‌اند از موطن خویش بگریزند، آنقدر چهره‌های معروف و شناخته شده‌ای نبودند که پنهانی فراری‌شان بدهند، ویزا و پاسپورت نداشتند که پناهنده شوند و حالا آواره‌اند. از این خانه به آن خانه، از این ولایت به آن ولایت و در حال مبارزه برای زنده ماندن.

سیما از همین زنان ست که نتوانسته افغانستان را همچون روءسایش در محل کار سابق به راحتی ترک کند و آوارگی این روزهایش را شرح می‌دهد: «دو نفر از دوستان تحت تعقیبم دیشب با من تماس گرفتند که خانه‌ات را تغییر بده. کجا بروم؟ یک بار خانه عمو یک بار خانه خاله یک شب خانه دایی و … دیگر خجالت می‌کشم. شرایط سخت است اما مجبورم. در باقی کشورها همه تلاش می‌کنند تا زندگی کنند اما ما در افغانستان تلاش می‌‌کنیم که زنده بمانیم. حتی خانواده‌ام در خطر است. اغلب دوستان ما همین شرایط را دارند. دوستانی که از خانه‌های‌شان کوچ کرده‌اند یک شب یک جا و شب دیگر را جای دیگری به سر می‌برند تا زنده بمانند. پای من آسیب دیده با چادر و برقع و مخفیانه به دکتر مراجعه کردم،‌ من و مایی که یک روز همه آزاد بودیم ….در این شرایط هیچ درآمدی نداریم. شرایط مالی سختی را سپری می‌کنیم. نان خشک هم گیرمان بیاید روزگار می‌گذرانیم تا فقط زنده بمانیم. من اگر بخواهم به کابل فرار کنم حتی کرایه ماشین ندارم. همه چیز خیلی سخت است.»

اگرچه رسانه‌ها پر است از خبرهای افغانستان، زنان و مردان تحت ستم و کودکانی با سرنوشتی نامعلوم اما گویی هیچ کس صدای آنها را نمی‌شنود. گویی در خلاء فریاد می‌زنند و آنها که از سیاستمداران‌شان هم خیری ندید،‌ می‌خواهند دست کم سیاستمداران و دیگر دولت‌ها طالبان را به رسمیت نشناسند. سیما با گلایه از این سکوت می‌گوید: «کسی نیست که صدای ما را بشنود. خواستیم دادخواهی کنیم، گفتیم که اگر سکوت کنیم یعنی ما ظلم ظالم را قبول کرده‌ایم. سکوت ما به معنای این است که ما خیانت را قبول کرده‌ایم. در حالی که خیانت بزرگ را کسانی کردند که در راس امور بودند. رییس‌جمهوری ما، خانم‌هایی که در ارگ یا پارلمان بودند، در حقیقت آنها برای ما کار نکردند. فقط خوش گذراندند، وقت خود را سپری کردند، سفرهای خارجی رفتند و از نان و نام استفاده کردند و امروز به کشورهای اروپایی مهاجرت کردند و صدای اعتراضی هم از آنها شنیده نمی‌شود. ما امروز در اسارت هستیم. شرایط ما به گونه‌ای ست که گویا به یک قرن قبل برگشتیم.» او می‌خواهد که صدای معترضان افغانستانی شنیده شود تا مردم دنیا بدانند فعالان مدنی به هیچ وجه خواهان مشروعیت دادن به طالبان نیستند چرا که اگر کشورهای دیگر طالبان را به رسمیت بشناسند «روز و روزگار مردم افغانستان به خصوص زنان زنان سیاه می‌شود، طالبانی که آنقدر وحشی صفت هستند تا زنان را به هر طریق ممکن حذف یا صرفا به عنوان یک عامل جنسی به آنها نگاه کنند.» پایان روایت سیما پر است از استیصال: «نمی‌دانم چرا ما در این جغرافیا آنقدر بدبخت هستیم»


https://etemadonline.com/content/515559

[00343179]

طالبان و رويكرد ضعیف شورای علماي شيعه افغانستان

طالبان در حال تدوین قانون اساسی جدید هستند. قانون اساسی طالبان مهمتر از کابینه طالبان است. آنها دو بار افکار عمومی را آزموده اند. بار اول متن سابق قانون امارت اسلامی به رسانه های اجتماعی ارائه شد که واکنشهای منفی در پی داشت. اخیراً هم نقل قول شده که قانون اساسی دوره محمدظاهرشاه را موقتاً مبنای قانون نوین قرار می دهند.
نگاهی سطحی به آن قانون نیز نشان می دهد که اعلیحضرت صلاحیت های زیادی داشته است. احتمالا با تغییرات جزئی، امیرالمؤمنین جایگزین اعلیحضرت خواهد شد. در هردو طرح، ضمن آنکه از لحاظ سیاسی، تجمیع قدرت و صلاحیت به دست یک فرد و یک جناح است، از نظر مذهبی نیز از رسمیت سایر مذاهب اسلامی خبری نیست. بخاطر اجتناب از انحراف بحث، صرفا مسائلی که مربوط به جامعه تشیّع می شود بیان می دارم.

طالبان بعنوان گروهی که باعث شکست امریکا در میدان جنگ شده اند و حکومتی را ساقط کرده اند، شاید حق داشته باشند به حیث یک گروه پیروز، کابینه شان را آنطور که خودشان میخواهند تشکیل دهند. همچنانکه کرزی و غنی و مجاهدین حاضر نشدند حتی یک طالب را در حکومت خود جایگاه و منصب بدهند.

از دید نگارنده، حضور سمبولیک در کابینه امارت اسلامی هیچ دردی از مردم تشیّع درمان نمی کند. حضور سمبولیک در کابینه امارت اسلامی نه تنها برای جامعه شیعه و هزاره مفید نیست بلکه، کاملا ویرانگر است.
چرا ویرانگر؟ چون حضور سست و بدون عقبه و خیراتی در کابینه، اثرگذاری بر سیاستگزاری ها ندارد و حضور ضعیف هر قوم و جناح در این کابینه، بیلانس غلط برای ساختار قدرت سیاسی ایجاد می کند و مبنای غلطی برای تعاملات آینده حکومت ها با این مردم و مذهب شکل می دهد. همانطور که در دوران جمهوریت جعلی کرزی-غنی، ساختار قدرت از صدر تا ذیل بر اساس تقسیم قومی و باندی شکل گرفت و استمرار یافت.

راه حل چیست؟
بعد از وفات مرحوم آیت الله محسنی عملاً چهره هایی در رأس شورای علمای شیعه قرار گرفته اند که ظاهراً اعتقادی به مشارکت سایر طیف ها در مناسبات قدرت سیاسی ندارند. صرفنظر از اینکه آیا ایشان واقعا علمای دینی هستند یا مهره های ضعیف سیاسی؛ اما از آدرس علمای دینی، بازی سست و سبک آنان با طالبان، موجب تضعیف وجهه تشیّع، حداقل در میان اهالی و بزرگان امارت اسلامی شده است.

ملاقات های غیرضروری و ناسنجیده، طرح ضعیف مسائل مهم، ظاهرشدن در هیبت و هیئت طلبگر، مطالبه ریاست و وزارت در امارت، مخفی کاری و حذف نخبگان و نهایتاً بیعتِ سئوال برانگیز آنان با امارت اسلامی (که بحثی مهم است و بدان خواهیم پرداخت) موجب شده، آنها پتانسیل های بزرگ جامعه شیعی را مبدّل به کالایی کم ارزش در بازار قدرت و سیاست امارت اسلامی کنند.
لذا طبیعی است که این دوستان بدون قدرت چانه زنی و در غیاب اقشار مؤثر جامعه شیعی از مردم نمایندگی نمی توانند و طالبان هم دقیقاً این را می دانند.

باری در جنجالهای انتخاباتی سال 2014 میان عبدالله و غنی، در حالیکه تیم عبدالله تیمی بزرگ و قدرتمند و همه شمول بود، به آن آقا عرض کردم که این قدرت بزرگ سیاسی را در بهارستان و خانه خود و در وجود خودت منحصر نکنید و جان کری و عناصر فشار را به سایر متحدین قدرتمند خود ارجاع بدهید! آن عالیجناب شیکپوش متوجه نبود و نشد و نهایتاً همه قدرت را در وجود خودش خلاصه کرد و دو دستی به رقیبش که نه متحد قوی داشت و نه حمایت مردمی، واگذار کرد و شد یک مأمور همیشه ناراض و شاکیِ اشرف غنی!

حالا این علمای عالیمقام نیز با محاسبات ضعیف به همان راه می روند و در حالیکه خودشان را نماینده میلیونها شیعه وانمود کرده اند، قدرت جماعت را نادیده گرفته و به جای تجمیع نیروهای شیعی، گداگونه به دنبال حقوقی هستند که خودشان هم می فهمند هرگز به دستشان نخواهد آمد و نتیجه اش هم جز تضعیف و ویرانگری نخواهد بود.

علمای بزرگوار!
تشکیل یک بنیاد منسجم مردمی، یک چتر کلان سیاسی متشکل از عقلا و نخبگان همه عرصه ها، مهمتر و ضرورتر از گرفتن چوکی های نمایشی است. هیچ تاوانی بر شما نیست اگر طالبان هویت و مذهب و حقوق انسانی شما را بپذیرند اما غالب وزارت ها و مقامها را برای خودشان بردارند. چه کسی باور می کند طالبان ( که در جدال قدرت با خودشان هم مشکل دارند) وزارت های دفاعی و امنیتی یا وزارت های پولی و مالی و یا وزارت های خارجی و دیپلماسی و وزارتخانه های کلیدی را به شما ببخشند؟ حال اگر به شما وزارت درجه دو بدهند اما قوم و مذهب و آیین و هویت و منافع و ملکیت شما را به رسمیت نشناسند؛ در آینده با شما چه خواهند کرد؟ آیا لازم به تبیین و توضیح هست؟
شما زمانی می توانید شریک در قدرت شوید که به رسمیت شناخته شوید، اما اگر چنین نباشد، مناصبی که برای تان داده شود، یقین بدانید که تاریخ انقضای کوتاهی خواهد داشت.

... علمای محترم نباید در چاهی بیفتند که در زمان حکومت کرزی و غنی کنده شده است. در آن زمان ریش کل ها و نکتایی دارها و مسترها و ماسترها و انگلیشمن ها زمامدار شدند و علمای دین و متنفذین و مجاهدین را حذف کردند. حالا چهارتا عالم دین نباید نخبگان و تحصیلکردگان و متنفذین را از مشورت ها و تصمیم گیریها حذف کنند و خفا کاری نمایند. هنوز دیر نیست و باید به منابع قدرت مردمی رجوع شود. گزینش راه میانبُر از طریق انحصارگری و ادعای نمایندگی یک ملت، بدون پشتوانه انسانی و عقلانیت سیاسی نمی تواند موجب ایجاد قدرت سیاسی و خلق رهبران جدید مردمی شود. برای تثبیت جایگاه و قدرت سیاسی باید یک چتر کلان سیاسی ایجاد شود. طیف های قدرتمند و مردمی نباید در حاشیه نگه داشته شوند. حضور ضعیف علما در مذاکره و مفاهمه با حکومت طالبان، باقی اقشار جامعه شیعه و هزاره را بسیار بی وزن می سازد.

خرد سیاسی می گوید در مذاکره و مفاهمه، باید با ترکیبی جامع از عناصر قدرت مردمی، با بزرگان و رهبران طراز اول امارت اسلامی بنشینید؛ استدلال کنید و قناعت بدهید؛ نه آنکه با دو تا معین یک وزارت بنشینید و وضو بگیرید و بیعت بکنید تا نهایتاً چیزی به دست بیاید یا نیاید! و یا بگویند به بزرگان انتقال بدهیم و مشورت بکنیم باز خبرتان می کنیم! خوبست به مردم تان احترام بگذارید و قدرت آنان را ضرب در صفر نفرمایید.

رهبران امارت اسلامی در حدی مطالعه و شناخت دارند که بدانند کی چه سوابقی دارد، چقدر وزن دارد، چه میزان پشتوانه مردمی دارد، چه سان خواسته شان با خواسته های مردمی مطابقت دارد، چقدر انصاف دارند و چه میزان مشروعیت مذهبی و مردمی دارند. لذا بهتر است نه خودتان را سبک کنید و نه مردم و جامعه سیاسی مان را نادیده بگیرید.

هرچه عاجل ایجاد بنیاد وسیع از نخبگان و عقلای شیعه را روی دست بگیرید و ملابازی و مخفی کاری تان را ختم کنید؛ ورنه حق ندارید از نام و آدرس شیعه به جایی مراجعه کنید! تا همین جا هم بسیار خرابی کرده اید!


http://www.jomhornews.com/fa/article/143121/‏

[00343179]

افزایش استخراج طلا در افغانستان (هجوم مردم به كاوش بدون ايمني بخاطر سختي معيشت) ولسوالی دشت قلعه تخار+ ویدیو

https://af.shafaqna.com/FA/480125

باز بهتر است از ايران؛ كه جنين اجازه اى به عامه مردم داده نمي شود

[00343179]

ديدار با مقامات طالبان زير برجم امام حسين عليه السلام
طالبان: اجازه تهدید از خاک افغانستان علیه ایران را نمی‌دهیم

در اين كزارش نوشته كه محل ملاقات در كجاست؟ دفتر والي طالبان است كه برجم زده است يا مهمانش كرده اند در محلي شيعه و با او كبي زده و خبرش را تيتر مزبور اورده اند

https://tn.ai/2584491

[00343179]

سخنگوی وزارت خارجه قطر می‌گوید که
جهان نباید برای به رسمیت‌شناختن طالبان عجله کند. او در عین حال خواستار حفظ تعامل کشورها با طالبان شده‌است.

طالبان مسن‌تر در گفتگو با مقام‌های قطر در مورد عملکرد طالبان جوان ابراز نگرانی کرده‌اند. به گفته او، طالبان جوان، از معیارات این گروه سرپیچی می‌کنند.

https://af.shafaqna.com/FA/481296

[00343179]

انفجار مسجد شیعیان در قندوز افغانستان

https://af.shafaqna.com/FA/481441

https://af.shafaqna.com/FA/481461

تصاوير برخي از افرادي كه شهيد شدند

https://af.shafaqna.com/FA/481480

https://af.shafaqna.com/FA/481540

گور جمعی قربانیان کندز به روایت تصاویر

https://twitter.com/AamajN/status/14467 ... 90/photo/1

[00343179]

به رسميت شناختن حكومت طالبان تا خطاب قرار دادن :
"از مسئولان کشور همسایه و برادر افغانستان جداً انتظار میرود...."

http://fna.ir/49p27

[00343179]

آيت الله سيستاني درباره جنايت هجمه عليه شيعيان قندوز بدون رسميت دادن به طالبان:

با کمال تأسف و ناباوری مشاهده می شود که کشورهای مسلمان و جامعه جهانی ملت
بی‌پناه افغانستان را تنها گذاشته و عملاً اجازه داده اند شمار بیشتری از
مؤمنین بی‌گناه این کشور هدف حملات جنایتکارانه گروه های افراطی و بی رحم
قرار گیرند.

https://af.shafaqna.com/FA/481634

[00343179]

طالبان شريك جنايات داعش عليه شيعيان است

رفتارمنافقانه طالبان = ازاد كردن هزاران داعشي و تروريست از زندانها + واكذاري كشتار جمعي و نسل كشي شيعيان به داعش + عدم رسميت مذهب جعفري در دولت طالبان برخلاف رسميت آن در قانون اساسي فغانستان + عدم اظهار صريح رهبر طالبان و دولت طالبان و مقامات عاليه درباره حقوق شيعيان و يا محكوم كردن جنايات عليه شيعيان + عدم رسميت اقوام هزاره و قزلباش ووو كه غير بشتون هستند

http://www.jomhornews.com/fa/article/143355/

[00343179]

+ تصرف سرزمينهاى شيعه و كوج دادن اجباري + عدم اختيار و مشاركت با قدرت در حكومت وووو

http://www.jomhornews.com/fa/article/143355/
http://www.jomhornews.com/fa/note/143389/

[00343179]

آموزش زبان افغاني:

پیشرفت 20 درصدی کار جغل اندازی 55 کیلومتر سرک در ولسوالی کشک کهنه هرات
جغل اندازی= زيرسازي /

سرک = جاده

http://www.jomhornews.com/fa/news/143349/

در ضمن آن كلمه "كشك" تلفظش "كَشك" نيست، با كشك خوردني فارسي ايراني اشتباه نشود، تلفظش "كُشك" است معادل و به معناي "كوشك" در فارسي ايراني

[00343179]

نجات‌دهنده جوبایدن و جان كري از دست طالبان در 2008، افغانستان را ترک کرد

https://ir.sputniknews.com/politics/202110128360301

[00343179]

   «دق شدن در دریای هلمند»؛ روایت یک خبرنگار ایرانی از کوچ اجباری شیعیان ولایت دایکندی توسط طالبان

https://fa.shafaqna.com/news/1243001/

[00343179]

   منابع محلی: طالبان ۳ غیرنظامی را در دایکندی بازداشت و شکنجه کرده‌است

https://af.shafaqna.com/FA/482446

[00343179]

   روایت یک شاهد عینی از کشتار بی‌رحمانه شیعیان در قندوز

https://af.shafaqna.com/FA/482275

[00343179]

فیلم لحظه بعد انفجار در مسجد شيعيان قندهار

هشدار؛ ویدئو حاوی تصاویر دلخراش است

https://www.eghtesadnews.com/%D8%A8%D8% ... 8%B3%D8%AA      

[00343179]

   اهمیت حضور جنگجویان تندرو در بدخشان افغانستان چیست؟

https://www.bbc.com/persian/afghanistan-58958039

[00343179]

   گروه‌های 'تروریستی' فعال در خاک افغانستان کدامند؟

https://www.bbc.com/persian/afghanistan-58272273

[00343179]

به نظر می‌رسد در پشت پرده توافقاتی صورت گرفته که نیروهای آمریکایی در برخی پایگاه‌ها بدون آنکه دخالتی در مسائل داخلی افغانستان بکنند حضور داشته باشند.

https://af.farsnews.ir/politics/news/13981211000636