منافذ (درب پنجره) كهن و مدرن

توسط **pejuhesh251** » پنج شنبه دسامبر 29, 2011 10:49 am

بسم الله الرحمان الرحیم

توسط **pejuhesh251** » پنج شنبه دسامبر 29, 2011 10:50 am

يكي از نواقص معماري جديد استفاده از پنجره هاي وسيع با شيشه خورهاي بزرگ و همچنين ديوارهاي تيغه اي و نازك است.اين امر در دماي ساختمان و نفوذ سريع هواي خارجي به داخل بنا وفضاها تاثير فراوان دارد ومهم اين است كه پنجره در فضا از اهميت خاصي برخوردار است و عبور نور و عملكرد تهويه به آن بستگي دارد.

در معماري كهن ابعاد پنجره را متناسب با سطوح فضا قرار مي داده اند.استاندارد مناسب پنجره در اقليم متعادل بين 8تا10درصد كل سطوح جانبي فضا است.

در اقليم هاي سرد اين محدود سازي 5درصد است(البته به صورت دوجداره باشد)
در معمارب كهن از سايه بان روي پنجره استفاده ميكنند به دليل:
نوري كه بر سطح نما و در نتيجه به پنجره منتقل مي شود، به وسيله سايه بان و يا قرنيز گرفته شده و خنثي شده و موجب آرام بخشي ميشود.
باعث تعليل دماي هوا در قسمت داخلي ميشود