اپیدیدیمیت

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

علایم شایع :
۱. تب‌

۲. بزرگ‌، سفت‌ و دردناك‌ شدن‌ بیضه‌.

۳. گاهی‌ حساس‌ بودن‌ بیضه‌ دیگر به‌ لمس‌

۴. حساس‌ بودن‌ محتویات‌ كیشه‌ بیضه‌ به‌ لمس‌

۵. غالباً التهاب‌ حاد پیشابراه‌ كه‌ باعث‌ سوزش‌ به‌ هنگام‌ ادرار می‌شود.

۶. شروع‌ سریع‌ درد، گرمی‌ و تورم‌ در پشت‌ یكی‌ از بیضه‌ها (گاهی‌ هر دو بیضه‌)

[pejuhesh234]

اصطاحات بیماری:
اپیدیدیمیت‌ ـ epididymitis

اپیدیدیمیت‌ عبارت‌ است‌ از التهاب‌ و عفونت‌ اپیدیدیم‌. اپیدیدیم‌ یك‌ ساختار مستطیلی‌ شكل‌ است‌ كه‌ به‌ قسمت‌ بالایی‌ هر كدام‌ از بیضه‌ها می‌چسبد.

علل بیماری :
معمولاً عارضه‌ای‌ از یك‌ عفونت‌ باكتریایی‌ در قسمت‌ دیگری‌ از بدن‌ است‌، مثلاً سوزاك‌؛ عفونت‌ پروستات‌؛ یا عفونت‌ مثانه‌ یا كلیه.‌ اپیدیدیمیت‌ ممكن‌ است‌ عارضه‌ای‌ از عفونت‌ در كیسه‌ بیضه‌ باشد یا به‌ علت‌ آسیب‌ به‌ كیسه‌ بیضه‌ ایجاد شود.

عوامل افزایش دهنده خطر :
۱. تنگی‌ پیشابراه‌

۲. بودن‌ سوند ادراری‌ به‌مدت‌ طولانی‌

۳. بیماری‌ اخیر، خصوصاً التهاب‌ حاد یا مزمن‌ پروستات‌، التهاب‌ پیشابراه‌، یا عفونت‌ مجاری‌ ادراری‌

پیشگیری :
۱. استفاده‌ از كاندوم‌ و عدم‌ بی‌بندوباری‌
۲. حتی‌المقدور اجتناب‌ از سوند ادراری‌.

عوارض احتمالی :
۱. گاهی‌ یبوست‌، زیرا اجابت‌ مزاج‌ باعث‌ بدتر شدن‌ درد می‌شود.

۲. عقیمی‌ یا تنگی‌ و انسداد پیشابراه‌. در صورتی‌ كه‌ اپیدیدیمیت‌ در هر دو طرف‌ رخ‌ داده‌ باشد. این‌ موارد احتیاج‌ به‌ جراحی‌ دارند.

فعالیت :
تا وقتی‌ كه‌ تب‌، درد و تورم‌ بهبود نیافته‌اند، در رختخواب‌ استراحت‌ كنید. از مقاربت‌ جنسی‌ خودداری‌ كنید؛ حداقل‌ یك‌ ماه‌ پس‌ از فروكش‌ كردن‌ كلیه‌ علایم‌ صبر كنید.

رژیم غذایی :
۱. برای‌ پیشگیری‌ از یبوست‌، غذاهای‌ مسهل‌ طبیعی‌ بخورید، مثل‌ آلو، میوه‌ تازه‌، غلات‌ سبوس‌دار و آجیل‌.

۲. از خوردن‌ الكل‌، چای‌، قهوه‌، یا نوشابه‌های‌ گاز دار خودداری‌ كنید. این‌ مواد باعث‌ تحریك‌ و آزردگی‌ دستگاه‌ ادراری‌ می‌شوند.

در این شرایط به پزشک خود مراجعه فرمایید :
۱. اگر شما دچار تب‌ شوید

۲. اگر شما دچار یبوست‌ شوید

۳. اگر درد با كارهای‌ توصیه‌ شده‌ تخفیف‌ نیابد.

۴. اگر علایم‌ در عرض‌ 4 روز پس‌ از شروع‌ درمان‌، رو به‌ بهبود نگذارند.

۵. اگر شما یا یكی‌ از اعضای‌ خانواده‌ تان علایم‌ اپیدیدیمیت‌ را دارید.

[pejuhesh234]

درمان :
۱. ندرتاً برای‌ تشخیص‌ قطعی‌ و نجات‌ بیضه‌، عمل‌ جراحی‌ تفحصی‌ انجام‌ می‌شود.

۲. امكان‌ دارد عمل‌ جراحی‌ برای‌ موارد شدید كه‌ به‌ آنتی‌بیوتیك‌ها جواب‌ نمی‌دهند ضرورت‌ یابد.

۳. برای‌ كمك‌ به‌ كاهش‌ درد و تورم‌، یك‌ كیسه‌ یخ‌ را روی‌ نواحی‌ ملتهب‌ قراردهید. از گرما استفاده‌ نكنید.

۴. بررسی‌های‌ آزمایشگاهی‌ مثل‌ آزمایش‌ ادرار و كشت‌ ترشحات‌ پروستات‌ برای‌ شناسایی‌ میكروب‌ مسؤول‌.

۵. هدف‌ درمان‌ عبارت‌ است‌ از مبارزه‌ با عفونت‌ و كاهش‌ درد و تورم‌ درمان‌ معمولاً می‌تواند در منزل‌ انجام‌ گیرد.

۶. سعی‌ شود كیسه‌ بیضه‌ از زیر نگاه‌ داشته‌ شود تا درد كمتر شود. برای‌ این‌ كار می‌توان‌ از یك‌ حوله‌ نرم‌ استفاده‌ كرد و آن‌ را بین‌ پاها و زیر ناحیه‌ ملتهب‌ قرار داد.

۷. پیش‌ از شروع‌ فعالیت‌های‌ عادی‌ از یك‌ وسیله‌ محافظت‌كننده‌ و نگهدارنده‌ كه‌ در بعضی‌ از ورزش‌ها مورد استفاده‌ قرار می‌گیرد یا لباس‌ زیر نسبتاً تنگ‌ استفاده‌ نمایید.

داروها :
۱. نرم‌كننده‌های‌ مدفوع‌

۲. آنتی‌بیوتیك‌ برای‌ مبارزه‌ با عفونت‌

۳. ایبوپروفن‌ یا استامینوفن‌ برای‌ درد خفیف‌. در مواردی‌ كه‌ درد متوسط‌ تا شدید وجود داشته‌ باشد ممكن‌ است‌ داروهای‌ ضد درد قوی‌تر تجویز شوند.

[pejuhesh234]

عواقب مورد انتظار :
معمولاً با درمان‌ خوب‌ می‌شود. درد معمولاً در عرض‌ 3-1 روز بهبود می‌یابد، اما بهبودی‌ كامل‌ ممكن‌ است‌ هفته‌ها یا ماه‌ها به‌ طول‌ انجامد.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

عوارض استامينوفن:
زردي پوست يا چشمها، اسهال، بي‌اشتهايي، تهوع، يا استفراغ ، دردمعده ، درد، تورم يا حساسيت در بالاي شکم، مدفوع سياه و قيري شکل، ادرار خوني يا کدر، کاهش ناگهاني ادرار، کبود شدگي يا خونريزي غيرعادي، بثوارت جلدي، زخمهاي دهاني، يا تب يا گلودردي که پيش از درمان وجود نداشته و ناشي از بيماري اي که بخاطرش تحت درمان قرار گرفته‌ايد، نباشد.

ضمناْ استامينوفن پس از ورود به آبهاي حاوي کلر واکنش مي دهد و حداقل 11 ماده جديد توليد مي کند که 2 ماده آن بسيار سمي است. استامينوفن از پرمصرف ترين داروهاي جهان است و هر روز مقادير زيادي از اين ماده وارد محيط زيست مي شود
داروهاي ملين:
اين دارو ها به چند شكل ميباشند:
قرص
كپسول
شربت
پودرها(به صورت محلول در آب يا آب ميوه)
انما و شياف

انواع دارو هاي ملين:
ملين هاي حجيم كننده
اين ملين هاحجم مدفوع را افزايش داده و مدفوع را نرم مي كنند . با مصرف چند روز از اين داروها يبوست بر طرف مي شود . متاموسيل و سيتروسل دارو هاي ملين حجم دهنده مي باشندو استفاده طولاني مدت از آنها بي خطر است.
دارو هاي ملين حجم دهنده بايستي به صورت خشك بلعيده نشوند و با مايع مخلوط شوند .
براي اينكه داروهاي ملين به طور صحيح عمل كنندو روده دچارانسداد نشود، بايستي مقدار كافي مايع مصرف شود .
اثر اين نوع داروهاي ملين بعد از 12ساعت و در بعضي موارد بعد از 3-2 ساعت ديده مي شود .

ملين هاي محرك

اين نوع از ملين ها سرعت حركات روده را افزايش مي دهند .
اثر اين ملين ها درصورتي كه با غذا خورده شود كاهش مي يابد.
اين نوع ملين ها غالبا در موقع خواب مصرف مي شوند.

ملين هاي اسموتيك
اين ملين ها با كشيدن آب به داخل روده باعث مي شوندمدفوع نرم تر شده و به آساني عبور كند.
اين ملين ها به چند دسته تقسيم مي شوند:
نمك ها( نمك هاي منيزيوم،سديم، فسفات):اين ملين ها در درمان طولاني مدت يبوست استفاده نمي شوند .غالبا نيم تا 3 ساعت بعد از مصرف اثر دارو ظاهر مي شود. زماني كه مقادير زياد دارو با معده خالي مصرف مي شود، اثر دارو سريع تر مي باشد .

لاكتولوز:اين ملين ها براي درمان طولاني مدت يبوست استفاده ميشوند. .غالبا بعد از يك تا دو روز اثر دارو ظاهر مي شود.

عوارض جانبي ،نحوه عمل داروهاي ملين

نفخ شكم- دردشكم- اسهال- تهوع- تجمع گاز- احساس تشنگي زياد- انسداد روده(براي جلوگيري از انسداد روده بايستي مقداري آب نوشيده شود ). ازبافتهاي اطراف بدن آب را به داخل كولون مي كشد و باعث تسهيل عبور مدفوع
مي شود.
هپيراُسموتيك هاي خوراكي- شربت نمك هاي منيزيوم،شربت لاكتولوز،ماكروگل،انماي فسفات،سديم سيترات، سوربيتول، سي لاكس
نفخ شكم- درد شكم- افزايش يبوست ( اگر آب كافي همراه آن مصرف نشود). جاذب آب اند و باعث تشكيل مدفوع نرم و حجيم مي شوند كه باعث انقباض طبيعي عضلات روده مي گردد.
حجم سازهاي خوراكي- پسيليوم-متاموسيل – موسيليوم- پلي كاربوفيل
تحريك گلو- درد معده و روده- دردهاي شكمي افزايش رطوبت مدفوع كه باعث افزايش حركات روده بدون كشيدگي روده مي شوند.
نرم كننده هاي مدفوع خوراكي- سورفاك،كولاس مينرال اويل
آروغ زدن- تجمع گاز- درد شكم- اسهال- تهوع - تغيير رنگ ادرار- تحريك ركتوم (مقعد)- درد شكم محرك انقباضات ريتميك عضلات روده براي دفع مدفوع
محرك هاي خوراكي-
سي لاكس ،بيزاكوديل،دوكوزات سديم،شياف هاي گليسرول،سنا ،شربت انجير

مصرف ملين هاي خوراكي موجب كاهش جذب برخي از داروها و مواد غذايي در بدن ميشوند ولي ملين هاي ركتال چنين عارضه اي را ندارند.
ملين هاي تركيبي :
بعضي محصولات تركيبي از انواع مختلف ملين ها نظير ملين هاي تحريك كننده و ملين هاي نرم كننده ساخته شده است ولي هيچ مزيتي نسبت به داروهاي انفرادي ندارند. علاوه بر اينكه ممكن است باعث بروز عوارض بيشتري بشوند. به دقت به برچسب داروها دقت كنيد تا بفهميد چند نوع ملين در يك محصول بكار رفته است.
مصرف دارو هاي ملين دركودكان:
دارو هاي ملين بايستي به كودكان زير 6سال بدون تجويز پزشك داده نشود(به دليل اينكه علائم خود را به صورت دقيق نمي توانند توضيح دهند)و ممكن است به درمانهاي ديگر نياز داشته باشند.
قرص هاي بيزاكوديل نبايد در بچه هاي زير 6 سال مصرف شوند بخاطر اينكه بچه ها ممكن است قرص بيزاكوديل را جويده و در معده ايجاد حساسيت كنند .
 
عوارض جانبی آنتی بيوتيکها:
عمدتاً شامل ناراحتی های ملايم گوارشی ٬ تهوع ٬ اسهال يا مدفوع نرم است. بعضی آنتی بيوتيکها ممکن است باعث حساسيت به نور آفتاب شوند کاهش بازده قلب , کاهش فشار خون , کاهش نسبی ضربان قلب , تضعيف عضله قلب . به همين دليل توصيه می شود که از مصرف خود سرانه داروها اجتناب نماييد .
واکنش های حساسيتی:
بعضی افراد به بعضی گروههای آنتی بيوتيکها (عمدتاً گروه پنی سيلين ها) حساسيت دارند علائم حساسيت شامل جوشهای ريز قرمز ، خارش ، کهير ٬ ورم لب ٬ صورت و زبان و موارد شديدتر مثل سختی در تنفس و کاهش فشار خون می باشد.
در خانمها ٬ علاوه بر موارد فوق بايد به نکات زير توجه شود:
1- ممکن است مصرف آنتی بيوتيک منجر به عفونت قارچی واژن شود ٬ علت اين مساله اين است که در اثر مصرف اين داروها ٬ باکتريهای معمول که در واژن زندگی می کنند ٬ کشته ميشوند و در نتيجه قارچ بسرعت رشد ميکند. علائم ٬ شامل يکی يا بيشتر از اين حالتهاست: خارش ٬ سوزش ٬ درد در زمان نزديکی و ترشحات واژن
2- آنتی بيوتيک ممکن است باعث شود تاثير قرصهای خوراکی جلوگيری از بارداری کم شود ٬ چه بسا در طول دوره درمان با آنتی بيوتيک استفاده ازروشهای ديگر ضد بارداری لازم باشد که در اين موارد بايد از داروساز يا پزشک مشاوره بگيريد.
3 - درخانمهای باردار ٬ بعضی آنتی بيوتيکها ميتوانند از جفت عبور کنند و به جنين صدمه برسانند.
درصورت داشتن عوارض زير با پزشک تماس بگيريد:
استفراغ ، اسهال آبکی شديد، دردهای شکمی شديد، پلاکهای سفيد بر روی زبان ، وجود ترشح يا خارش واژن ( ناحيه تناسلی خانمها)
عوارض ايبوپروفن:
خستگي‌ يا خواب‌ آلودگي‌ شديد، درد يا سوزش‌ معده‌، تهوع‌ يا استفراغ‌، مدفوع‌ سياه‌ و قيري، علايم‌ شديد آنفلوآنزا(لرز، تب‌، دردهاي‌ عضلاني‌، به‌ ويژه‌ اگر درست‌ هنگام‌ يا پيش‌ از بروز بثورات‌ جلدي‌ رخ‌ دهند)، افزايش‌ وزن‌، کبودي‌ يا خونريزي‌ غيرطبيعي، بثورات‌ جلدي‌، زخم‌هاي‌ دهاني‌، يا تب‌ يا گلو دردي‌ که‌ پيش‌ از شروع‌ درمان‌ وجود نداشته‌ و با مشکلي‌ که‌ در حال‌ حاضر به‌ خاطرش‌ تحت‌ درمان‌ هستيد ارتباطي‌ نداشته‌ باشد.

بيماران‌ مسن‌ بيشتر از سايرين‌ در معرض‌ خطر مشکلات‌ گوارشي‌ و خونريزي‌ دهنده‌ هستند. يک‌ پاسخ‌ حساسيتي‌ نادر به‌ ايبوپروفن‌ آنافيلاکسي‌ است‌، که‌ به‌ توجه‌ و مراقبت‌ فوري‌ پزشکي‌ نياز دارد.

آنافيلاکسي‌ سريع‌ پيشرفت‌ مي‌کند. در صورت بروز خس‌خس‌ سينه‌ يا مشکل‌ در تنفس‌ مصرف‌ ايبوپروفن‌ را قطع‌ کرده‌ با يک‌ مرکز اورژانس‌ تماس‌ بگيريد.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

.