درد سپرز گرم

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

علامتهاي آن

حرارت اندر جانب چپ باشد و تشنگي غالب بود و دليل رنگين بود.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

علاج آن
رگ باسليق زنند و رگ اسيلم از دست چپ، و آب كشني (كاسني) وآب باديان بهم آميخته دهند ، و آب عنب الثعلب وآب كرفس از هر يكي دو وقيه ميدهند، و استفراغ به داروي اصحاب سودا كنند ، و ايارج فيقرا و غاريقون از هر يكي يك مثقال حب كنند و بدهند ، و دو درم غاريقون با دو وقيه سكنگبين سخت موافق بود ، و آب سبزي كدو (×كزوگز) و آب برگ بيد وآب برگ بذه (1)(×پده،×بيده خشگ) خشك كرده اند اندر سايه، مقدار دو درم كوفته با دو درم شكر، چندروز هر بامداد بدهند، درد آماس را زايل كند.

درد " سپرز" را قاقله دو مثقال ، طباشير دو مثقال ، گل سرخ پنج مثقال، بن مذكو (2) پنج مثقال، ريوند و علك رومي (3) از هر يك نيم مثقال، شكر سفيد پنج مثقال، جمله خرد بكوبند و به گلاب معجون كنند وقرصها كنند، هر قرصي يك مثقال، و هر روزي يك قرص از اين قرصها به پنج مثقال سكنگبين به شكر پخته حل كنند وبخورند ، وبه غذا نخود آب خورند، نافع آيد.


1 ـ بده: 000 و درختي به غايت سخت كه هرگز بار ندهد. و هر درخت بي ميوه و درخت بيد (ناظم الاطباء) 0 پده [به فتح اول و ثاني ]: نام درختي است كه هرگز بار و ميوه ندهد و آنرا به عربي غرب خوانند و به ضم اول چوب پوسيده باشد كه آنرا آتشگيره سازند و به عربي جراقه گويند000
2 ـ بن مذكو يا مذكر؟: احتمال دارد مقصود قهوه باشد. بن: بوي كلك ـ حبه الخضراء (چتلا نغوج) 000 ديوان اطعمه حلاج شيرازي.

3 ـ علك رومي، علك الروم، همان " مصطكي" است (لغت نامه دهخدا) 0
ايضا به " بحرالجواهر" مراجعه شود.