ریفلاکس معده به مری

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

نشانه‌ها و علایم متداول عبارتند از:
آروغ‌ زدن‌ يا برگشت‌ مختصر محتويات‌ معده‌ به‌ دهان‌، كه‌ باعث‌ ترش‌ كردن‌ مي‌شود.
احساس‌ سنگيني‌
درد خفيف‌ يا احساس‌ نفخ‌
ندرتاً استفراغ‌
سوزش سردل و جناغ سینه
نارسایی بلع

علایم کمتر متداول نیز عبارتند از:
درد در هنگام بلع
ترشح بیش از حد بزاق
حالت تهوع
درد در محل قفسهٔ سینه

[pejuhesh234]

اصطلاحات بیماری:
ریفلاکس معده به مری-GastroEsophaggeal Reflex Disease

در این بیماری محتویات درون معده به مری برمی گردد كه به علت ضعیف بودن ماهیچه بین مری و معده می باشد یعنی این دریچه به درستی نمی تواند بسته شود. همچنین باعث التهاب مری می شود.

در انتهای مری و در محل اتصال آن به معده اسفنکتری از جنس عضلات صاف وجود دارد که مانند دریچهای مانع از بازگشت محتویات معده به داخل مری میشود.

این اسفنکتر در همه اوقات به غیر از مواقعی که باید غذا از داخل مری به معده هدایت شود، بسته است. عضلات صاف این دریچه توسط اعصاب خودمختار کنترل میشوند و آن را در اغلب اوقات با یک فشار طبیعی بسته نگه میدارند اما گاهی اوقات قدرت این عضلات کافی نیست و دریچه شل میشود. اختلال در عملکرد این اسفنکتر تحتانی مری موجب حالتی میشود که به آن رفلاکس میگویند. حالتی که همه آن را به ترش کردن یا بازگشت اسید به داخل مری میشناسند.

با ورود غذا به داخل معده سلولهای دیواره معده برای هضم غذا اسید و آنزیمی به نام پپسین ترشح میکنند. پپسین برای هضم پروتئینها و اسید برای هضم همه غذاها بهخصوص چربیها ترشح میشوند.
دیواره معده خود به وسیله یک سپر محافظتی از خطر هضم شدن توسط مواد ترشح شده محافظت میشود اما بقیه قسمتهای لوله گوارش دارای این سپر محافظتی نیستند و تماس این ترشحات با آنها میتواند موجب آسیب شود. این همان اتفاقی است که به عنوان عوارض رفلاکس بیماران حس میکنند؛ تماس اسیدوپپسین با دیواره مری.

در بعضی افراد، با ورود حجم کمی غذا داخل معده، قدرت عضلات اسفنکترتحتانی مری کم میشود. گاهی اوقات علت، نوع غذاها هستند، مثلا غذاهای پرچربی و غذاهای حاوی بعضی مواد محرک این کار را میکنند اما گاهی اوقات هم هیچکدام از این غذاها مقصر نیستند و فقط یکسری اختلالات عصبی باعث این شل شدن میشود.

ورود اسید معده و پپسین و تماس آن با دیواره مری، سلولهای انتهایی مری را ملتهب میکند. گاهی اوقات مواد برگشت داده شده از معده ممکن است حتی حاوی صفرا و محتویات دوازدهه نیز باشند که این موضوع هم باعث التهاب بیشتر میشود. تحریک و التهاب سلولهای انتهایی مری در واقع نوعی سپر حفاظتی در برابر رفلاکس است. بدن سعی میکند به وسیله سلولهای التهابی مانع اثر بیشتر اسیدها بشود.

اما التهاب، اولین سپر حفاظتی بدن نیست. بدن یک مکانیسم دفاعی دیگر هم برای مقابله با رفلاکس دارد. غذا خوردن در طول روز اتفاق میافتد، موقعی که فرد بیدار است. به همین دلیل رفلاکس هم اغلب در طول روز رخ میدهد. خوبی اتفاق افتادن رفلاکس در طول روز هم، همان بیدار بودن فرد است.

زمانی که ایستاده است، پس جاذبه مانع رسیدن محتویات معده به نقاط بالاتر مری میشود و مقدار کمتری هم از معده به مری برمیگردد. از طرف دیگر در طول روز چندین بار عمل بلع اتفاق میافتد. خوردن و نوشیدن باعث میشود محتویات معده که به داخل مری آمده اند، دوباره شسته شوند و به معده برگردند.

سومین مکانیسم دفاعی بدن در برابر رفلاکس در طول روز ترشح بزاق است. بزاق حاوی بیکربنات است که یک قلیاست و میتواند اسید معده را تا حدودی خنثی کند. در طول روز ترشح بزاق و بلع آن زیادتر است و به همین دلیل رفلاکس در طول روز کمتر میتواند آسیبرسان باشد. اگرچه در هر حال آزاردهنده خواهد بود.

اما مشکل اصلی بیماران مبتلا به رفلاکس، شبها اتفاق میافتد. زمانی که از حالت ایستاده به خوابیده قرار میگیرند و محتویات به آسانی به مری میآیند. هنگامی که بلع بسیار کمتر اتفاق میافتد و موقعی که بزاق کمتر ترشح میشود. شبها رفلاکس آزاردهنده تر و آسیبرسان تر خواهد بود.

به غیر از خوردن بعضی غذاهای محرک و اختلالات عصبی، بعضی شرایط طبیعی بدن هم میتواند موجب رفلاکس شود. حاملگی یکی از این شرایط است که در آن هم به علت افزایش هورمونها اسفنکتر تحتانی مری، شل میشود و هم بهخاطر وجود جنین فشار داخل شکمی افزایش مییابد.بعضی بیماریهای عضلانی هم میتوانند موجب به وجود آمدن رفلاکس شوند.

شایعترین و اصلی ترین علامت این بیماری، سوزش سر دل است. درد سوزشی درست پشت جناغ که گاهی تا گردن هم تیر میکشد و ممکن است آنقدر شدید باشد که با درد قلبی اشتباه شود. ورود اسید معده به مری به غیر از اینکه به سلولهای انتهای مری آسیب میرساند اعصاب آن ناحیه را هم مورد آسیب قرار میدهد.

تحریک این اعصاب باعث درد میشود. درد در ابتدای مراحل بیماری به صورت یک سوزش مختصر است اما با افزایش التهاب و آسیب ماهیت تیر کشنده پیدا میکند.

سوزش سردل که بیشتر بعد از خوردن غذا اتفاق بیفتد از علائم قطعی رفلاکس است اگرچه ممکن است در بعضی بیماریهای دیگر هم وجود داشته باشد.سوزش سردل با درمانهای موقت، ممکن است برای مدتی از بین برود اما دوباره بازمیگردد و تمامی زمانی که رفلاکس به طور اصولی درمان نشود آزاردهنده خواهد بود.

علامت بعدی رفلاکس، خود بیماری است، یعنی بازگشت محتویات معده به مری، گاهی اوقات این بازگشت تا حلق و دهان هم ادامه پیدا میکند و فرد بیمار ناگهان و مدتی بعد از خوردن غذا با بازگشت مایع ترش و تلخ مزهای که گاهی حاوی محتویات غذایی هم هست در دهان خود مواجه میشود. به این حالت رگورژیتاسیون میگویند.

رگورژیتاسیون در مواقعی که فرد بلافاصله بعد از خوردن غذا دراز میکشد بیشتر اتفاق میافتد و ناراحت کننده تر است. بسته به فشار فضای شکمی، حجم مایع برگشت داده شده ممکن است کم یا زیاد باشد. این علامت اگرچه خیلی در بین بیماران شایع نیست اما میتواند یکی از خطرناکترین علائم رفلاکس باشد.

ورود این مواد از مری به داخل نای ممکن است باعث التهاب و عفونت نای و ریه یا حتی خفگی شود.به غیر از سوزش سردل و رگورژیتاسیون، علامت سوم رفلاکس، حالت تهوع است. این علامت در بین بیماران خیلی شایع نیست اما یکی از علتهای حالت تهوع مداوم به خصوص بعد از خوردن غذا میتواند بیماری رفلاکس باشد.

قهوه، الکل، نوشیدنیهای دارای کافئین (مثل بعضی نوشابهها) و غذاهای حاوی ویتامین C، میزان ترشح اسید معده را افزایش میدهند. خوردن این نوع مواد غذایی قبل از زمان خواب، باعث میشود رفلاکس بیشتر اتفاق بیفتد و آسیب بیشتری هم برساند. قهوه و الکل هم علاوه بر این، باعث شل شدن اسفنکتر تحتانی میشوند.

غذاهایی که چربی زیادی دارند هم باعث دیرتر تخلیه شدن معده میشوند که شانس رفلاکس را افزایش میدهد و هم چربی خود از مواد شل کننده اسفنکتر مری محسوب میشود. خوابیدن زودتر از ۲ تا ۳ ساعت بعد از غذاخوردن میتواند شانس رفلاکس را بیشتر کند

غذاهای معمولی هم اگر در حجم زیاد خورده شوند، میتوانند باعث سرریزشدن معده به مری شوند. پربودن معده هنگام حرکات دودی و گوارشی آن باعث فشار به اسفنکتر تحتانی مری و رفلاکس میشود.

نوشیدنیهای گازدار باعث رفلاکس میشوند. آنها را از رژیم غذاییتان حذف کنید یا حداقل قبل از خواب (موقع شام) ننوشید

شکلات، نعناع، آدامسهای نعنایی، میوههایی مثل پرتقال، لیمو و سیبزمینی باعث تشدید رفلاکس میشوند. آدامسهای غیرنعنایی به خاطر اینکه باعث افزایش ترشح بزاق میشوند، به نفع درمان رفلاکس هستند.

یادتان هست که گفتیم بزاق، اثر حفاظتی در برابر اسید معده دارد. غذاهای نفاخ (نفخزا) مثل کلم، پیاز، کلم بروکلی، اسفناج و بعضی حبوبات به علت افزایش فشار معده باعث شل شدن اسفنکتر و رفلاکس میشوند.

اگر رفلاکس دارید، قبل از خوابیدن شیر نخورید. شیر حاوی کلسیم و چربی فراوانی است که هر دو باعث رفلاکس میشوند. حرص نخورید، سیگار نکشید، موقع غذاخوردن حرف نزنید و موقع غذا، آب زیاد ننوشید. همه اینها باعث رفلاکس میشوند.

عوامل‌ افزايش‌ دهنده‌ خطر

فتق‌ معده‌ (قسمتي‌ از معده‌ به‌ درون‌ قفسه‌ سينه‌ مي‌رود)
زخم‌ مري‌
استرس‌
رژيم‌ غذايي‌ نامناسب‌؛ پرخوري‌
چاقي‌
سيگار كشيدن‌
مصرف‌ الكل‌
مصرف‌ داروهايي‌ مثل‌ آسپيرين‌، داروهاي‌ مورد استفاده‌ در آرتريت‌ (التهاب‌ مفصل‌)، يا كورتيزول‌

توصیه های لازم برای جلوگیری از سوزش سردل:

- از دراز کشیدن بعد از خوردن غذا پرهیز کنید.
- بعد از خوردن غذا، در وضعیت زانو در بغل ننشینید.
- حداقل 3 ساعت قبل از خواب چیزی نخورید.
ـ موقع خوابیدن زیر سر خود را 10 تا 12 سانتیمتر بالاتر ببرید.
- موقع خوابیدن به پهلوی راست و کمی خمیده بخوابید.
- تعداد دفعات وعده ی غذا را زیاد و حجم آن را کم کنید تا معده تان زیاد پُر نشود.
- در طی روز زیاد دولا و راست نشوید.
ـ اگر اضافه وزن دارید، وزنتان را كم كنید.
ـ از پُرخوری پرهیز كنید.
- باید از خوردن وعده های غذایی خیلی سنگین و چرب بپرهیزید.
- سعی کنید همراه وعده های غذایی آب نخورید.
ـ از خوردن غذاهای اسیدی مثل انواع گوشت،حبوبات و تخم مرغ پرهیز کنید، زیرا ترشح اسید معده را بسیار افزایش می دهند.
- مصرف میوه های ترش و اسیدی مثل انواع آلو و گوجه ، غذاهای تند(ادویه دار) و نوشابه های گازدار را کاهش دهید.
- موادی مثل نعنا، قهوه ، شکلات و الکل را مصرف نکنید.
- اگرزخم یا التهاب معده دارید، از خوردن میوه ی خام پرهیز کنید.
- لباس‌های تنگ نپوشید و كمربندتان را محكم نبندید.
- اگر سیگاری هستید، سیگار كشیدن را ترك كنید.

عوارض‌ احتمالي‌
معمولاً انتظار نمي‌رود عارضه‌اي‌ رخ‌ دهد. سوزش‌ سر دل‌ كه‌ به‌طور مكرر و به‌ مدت‌ طولاني‌ رخ‌ دهد ممكن‌ است‌ نشاندهنده‌ ساير بيماري‌ها مثل‌ زخم‌ معده‌ يا دوازدهه‌ باشد. اسيد معده‌ ممكن‌ است‌ به‌ مري‌ آسيب‌ وارد كند.

رژيم‌ غذايي‌
از غذاها و نوشيدني‌هايي‌ كه‌ باعث‌ ترشح‌ زياد اسيد مي‌شوند پرهيز كنيد، از جمله‌ غذاهاي‌ پر ادويه‌، قهوه‌، آب‌ ميوه‌ ترش‌، يا الكل‌. خوردن‌ شكلات‌ بايد كنار گذاشته‌ شود و مصرف‌ غذاهاي‌ چرب‌ نيز محدود شود. غذا را در وعده‌هاي‌ بيشتر و حجم‌ كمتر در هر وعده‌ ميل‌ كنيد.

درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
اگر بلع‌ غذا مشكل‌تر شود.
اگر به‌ هنگام‌ سوزش‌ سر دل‌ خون‌ بالا آورده‌ شود.
اگر سوزش‌ سر دل‌ علي‌رغم‌ درمان‌هاي‌ خانگي‌ ادامه‌ يابد.
در صورتي‌ كه‌ علايم‌ زير همراه‌ سوزش‌ سر دل‌ وجود داشته‌ باشند، ممكن‌ است‌ واقعاً حمله‌ قلبي‌ رخ‌ داده‌ باشد.

بنابراين‌ كمك‌ اورژانس‌ بخواهيد: ـ تنگي‌ نفس‌ ـ تعريق‌ ـ درد در فك‌، گردن‌ و دست‌ ـ تهوع‌ يا استفراغ‌ ـ احساس‌ سرما و رطوبت‌

[pejuhesh234]

درمان این بیماری اغلب با خوردن آنتی‌ اسیدها بهبود می‌یابد. داروهای آنتی اسید، اسید موجود در معده را خنثی می‌كنند. سعی كنید آنتی اسیدی مصرف كنید كه هم «هیدروكسید منیزیم» و هم «هیدروكسید آلومینیوم» داشته باشد.

اگر تغییر سبك زندگی و مصرف آنتی اسید در بهبود علائم شما كمكی نكرد، به پزشك مراجعه كنید تا داروی دیگر یا یك سری آزمایش برای شما تجویز كند. این آزمایشات شامل عكس برداری از قفسه سینه برای بررسی وجود زخم، ارزیابی وضعیت اسید داخل مری، آندوسكوپی مری و پیدا كردن باكتری مولد زخم است.

سالهای چندی پیش، برای درمان زخم معده از كِرِم هایی استفاده می شد كه چربی و كلسترول بالایی داشتند، در نتیجه باعث بروز حملات قلبی می شدند. ولی امروزه برای درمان زخم معده، از آنتی بیوتیك استفاده می شود.


سال 1983، دكتر باری مارشالBarry Marshall متوجه شد كه عامل ایجاد زخم معده، عفونت ایجاد شده توسط هلیكو باكتر پیلوری است و می توان با مصرف آنتی بیوتیك آن را درمان كرد. ولی بقیه او را مسخره كردند و به این حرف او خندیدند.
اما اكنون مردم این مسئله را قبول دارند و می دانند

هر كسی كه دارای زخم و سوزش معده باشد و آزمایش خونی او نیز برای هلیكو باكتر مثبت باشد، بایستی آنتی بیوتیك مصرف كند.

تحقیقات اخیر نشان داده كه 19 نوع میكروب در معده انسان زندگی می كنند. این میكروب ها در بزاق دهان نیز وجود دارند، بنابراین می توانند با بوسیدن منتقل شوند. انواع هلیكوباكتر در معده سگ، گربه، خوك، میمون، موش، مرغ و سایر پرندگان كشف شده است.

روش های استاندارد برای درمان سوزش و زخم معده:

- مصرف كلاری ترومایسین (Clarithromycin)500 میلی گرمی ، روزی دو بار به مدت یك هفته.

- مصرف مترونیدازول (Metronidazole)500 میلی گرمی، روزی دو بار به مدت یك هفته.

- مصرف اُمپرازول (Omeperazole)20 میلی گرم یك بار در روز.

وقتی شخصی سوزش معده داشته باشد ولی عفونتی در او دیده نشود، شاید پزشك تشخیص دهد كه بهGERD 1مبتلاست و بایستی همواره داروهای معده را برای تسكین درد مصرف كند.

برای تشخیص این بیماری، ابتدا بایستی توسط پزشك دو نوع آنتی بیوتیك و یك نوع داروی معده حداقل به مدت یك هفته برای فرد تجویز شود.

اگر آنتی بیوتیك ها علائم سوزش را كاهش ندادند، فرد باید آمپی سیلین و یك نوع داروی معده را به مدت شش هفته مصرف كند.

اگر باز هم جواب نداد و سوزش معده ادامه داشت، پزشك می تواند تشخیص دهد كه فرد دارایGERD* است كه درمانی هم برای آن وجود ندارد.

[pejuhesh234]

عواقب‌ مورد انتظار
علايم‌ را مي‌توان‌ با درمان‌ كنترل‌ نمود، اما عود اين‌ حالت‌ شايع‌ است‌.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

عوارض آنتی اسیدها:
این داروها سه نوع هستند و سه نوع ماده ی فعال متفاوت دارند. عده‌ ای از این داروها دارای هیدروکسید آلومینیوم هستند که باعث ایجاد یبوست می ‌شود و به خصوص در افراد مُسن موجب خشک شدن مدفوع می‌ شود. به این ترتیب، مدفوع در انتهای رکتوم(بخش انتهایی روده بزرگ) گیر می‌ کند و تلاش زیاد بیمار هنگام اجابت مزاج ممکن است باعث ایجاد عوارضی مانند خون‌ ریزی و بواسیر ‌شود.
یک ماده ی فعال دیگر در آنتی‌ اسیدها هیدروکسید منیزیم است که برعکس نوع اول، باعث ایجاد اسهال در بیمار می ‌شود. این ترکیب می‌ تواند موجب افزایش میزان منیزیم در بیماران کلیوی و ایجاد عوارض برای آنان شود.
ماده ی فعال در نوع سوم این داروها نیز فسفات کلسیم است که در درازمدت می ‌تواند نشانگانی به نام میلک آلکالین(شیرقلیا) را موجب شود که افزایش کلسیم(هیپرکلسیمی)، آلکالوزمتابولیک و نارسایی کلیه از عوارض آن است.

عوارض جانبی كلاريترومايسين
نام تجارتي : كلاريسيد
اختلالات گوارشي ، التهاب مخاط دهان و زبان ، تغير رنگ دندانها ، اختلال در احساس طعم ، افزايش گذراي آنزيمهاي كبدي ، هپاتيت ، سردرد ، راشهاي پوستي ، اضطراب ، سرگيجه ، هيپوگليسمي ، ترومبوسايتوپني

عوارض جانبی امپرازول:

• در دستگاه اعصاب مرکزی: افسردگی، آژیتاسیون، توهم، بی خوابی، عصبی شدن، ترمور، آپاتی، اضطراب، رویا، ورتیگو، پارستزی
• در دستگاه قلبی عروقی: تاکی کاردی، برادی کاردی، درد قفسه سینه، هیپرتانسیون، ادم محیطی، طپش قلب
• در پوست: راش
• در دستگاه گوارش: اسهال، یبوست، درد شکم، بی اشتهایی، تهوع، استفراغ، پانکراتیت
• در دستگاه تناسلی ادراری: نفریت بینابینی، هماچوری، افزایش کراتینین، تکرر ادرار، گلیکوزوری، درد بیضه، ژنیکوماستی
• در خون: آگرانولوسیتوز، پان سیتوپنی، ترومبوسیتوپنی، نوتروپنی، آنمی، لکوسیتوز، آنمی همولیتیک
در سیستم عضلانی اسکلتی : کرامپ‌های عضلانی، میالژی، ضعف عضلانی

عوارض جانبی مترونیدازول:

در صورت شدت یا علایم زیر به پزشک خود اطلاع دهید: سردرد، تهوع، استفراغ، ناراحتی معده، خشکی دهان، طعم فلزی، کاهش اشتها، اسهال، تحریک زبان، ادرار قرمز متمایل به قهوه ای یا تیره و نهایتا گزگز یا بی حسی اندام ها.
اما اگر هر یک از علایم یا نشانه های زیر در شما بروز کرد، بلافاصله دارو را قطع و به پزشک خود مراجعه کنید: تب، بثورات جلدی، خارش، گرفتگی بینی، درد مفصلی و عفونت ثانویه قارچی مثلا بروز ضایعات سفید در دهان یا روی زبان و یا عفونت واژن.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

.