تعریق بیش از اندازه

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

علایم‌ شایع‌
عرق‌ ریزش‌ زیاد از ناحیه‌ زیر بغل‌، کف‌ پا و دست‌ و به‌ درجات‌ کمتر، از سایر نقاط‌ بدن‌

بوی‌ بد که‌ در اثر وجود باکتری‌ها در عرق‌ ایجاد می‌شود.

[pejuhesh234]

اصطلاحات بیماری:
تعریق‌ بیش‌ از اندازه‌ ـ hyperhidrosis

تعریق‌ یكی‌ از كارهای‌ طبیعی‌ بدن‌ است‌ كه‌ به‌ تنظیم‌ درجه‌ حرارت‌ بدن‌ كمك‌ می‌كند. اما تعریق‌ بیش‌ از اندازه‌ فایده‌ خاصی‌ ندارد و غالباً باعث‌ شرمساری‌ و مشكل‌ در ارتباطات‌ اجتماعی‌ می‌شود زیرا عرق‌ زیاد باعث‌ بوی‌ بد یا خیش‌ شدن‌ و شوری‌ روی‌ لباس‌ می‌گردد.

در موارد شدید، عرق‌ بسیار زیاد، كفش‌ و لباس‌ها را خراب‌ می‌كند.

علل بیماری :
۱. عوامل‌ ژنتیكی‌ ممكن‌ است‌ مؤثر باشند.
۲. استرس‌ یا اضطراب‌ مزمن‌
۳. تب‌ و عفونت‌
۴. سرطان‌، مثل‌ لنفوم‌
۵. پركاری‌ تیرویید
۶. حمله‌ قلبی‌
۷. یائسگی‌
۸. بعضی‌ از داروها و موادمخدر
۹. محدودیت‌ از موادمخدر
۱۰. در مواردی‌ علت‌ ناشناخته‌ است‌.

عوامل افزایش دهنده خطر :
۱. استرس‌
۲. هوای‌ گرم‌
۳. فعالیت‌ سنگین‌ بدنی‌

پیشگیری :
از وضعیت‌های‌ استرس‌زا حتی‌المقدور خلاصی‌ یابید.

عوارض احتمالی :
۱. بثور پوستی‌ ناشی‌ از مصرف‌ بوبرها یا ضدعرق‌ها
۲. پریشانی‌ روانی‌ در اثر شرمساری‌ در ارتباطات‌ اجتماعی‌
۳. كم‌ آبی‌ بدن‌ در صورتی‌ كه‌ دریافت‌ آب‌ برای‌ جلوگیری‌ مایعات‌ از دست‌ رفته‌ كافی‌ نباشد (به‌ ندرت‌).

فعالیت :
محدودیتی‌ برای‌ آن‌ وجود ندارد.

رژیم غذایی :
رژیم‌ خاصی‌ توصیه‌ نمی‌شود. روزانه‌ حداقل‌ 8 لیوان‌ آب‌ بنوشید (در صورتی‌ كه‌ هوا گرم‌ باشد حتی‌ از این‌ هم‌ بیشتر مایعات‌ بنوشید).

در این شرایط به پزشک خود مراجعه فرمایید :
اگر تعریق‌ بیش‌ از حد باعث‌ بروز مشكلاتی‌ برای‌ شما در محل‌ كار یا در مراودات‌ اجتماعی‌ شده‌ است‌.

[pejuhesh234]

درمان :
۱. درمان‌ بیماری‌ زمینه‌ساز
۲. روان‌ درمانی‌ یا مشاوره‌، در صورتی‌ كه‌ استرس‌ عامل‌ مهمی‌ در بروز این‌ حالت‌ باشد.
۳. مرتباً حمام‌ بگیرید.
۴. لباس‌ خود را مرتباً عوض‌ كنید.
۵. لباس‌های‌ گشاد و بافته‌ شده‌ از الیاف‌ طبیعی‌ مثل‌ نخ‌ بپوشید.
۶. از محافظ‌ عرق‌ در زیربغل‌ استفاده‌ نمایید.
۷. از بوبرها و ضد عرق‌ها استفاده‌ كنید.
۸. از پودرهای‌ خشك‌ كننده‌ استفاده‌ كنید.
۹. جوراب‌های‌ نخی‌ بپوشید.
۱۰. موی‌ زیر بغل‌ را بتراشید.
۱۱. صندل‌ یا كفش‌ چرمی‌ پا كنید. از پوشیدن‌ كفش‌هایی‌ كه‌ با مواد مصنوعی‌ ساخته‌ شده‌اند خودداری‌ كنید.
۱۲. امكان‌ دارد استفاده‌ از وسایل‌ الكتریكی‌ كه‌ موقتاً تعریق‌ كف‌ دست‌، زیر بغل‌ یا پاها را كم‌ می‌كنند توصیه‌ شود.
۱۳. ندرتاً جراحی‌ برای‌ برداشتن‌ غدد عرق‌ یا قطع‌كردن‌ رشته‌های‌ عصبی‌ای‌ كه‌ به‌ مناطق‌ عمده‌ تعریق‌ می‌روند.

داروها :
آرام‌بخش‌ها یا داروهای‌ آنتی‌كولینرژیك‌ برای‌ كاهش‌ فعالیت‌ دستگاه‌ عصبی‌ مركزی‌.
در صورت‌ ابتلا به‌ آب‌ سیاه‌ چشم‌ یا بیماری‌ پروستات‌، از این‌ داروها استفاه‌ نكنید.
مالیدن‌ محلول‌های‌ مخصوص‌ برای‌ كاهش‌ تعریق‌، مثل‌ محلول‌ كلرید آلومینیوم‌. داروهای‌ مسدودكننده‌ بتا آدرنرژیك‌ گاهی‌ ممكن‌ است‌ كمك‌كننده‌ باشند.

[pejuhesh234]

عواقب‌ مورد انتظار

علايم‌ را مي‌توان‌ با درمان‌ كنترل‌ نمود.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

دارو هاي مسدود كننده بتا-آدرنرژيك: TIMOLOL. DORZOLAMIDE- ATENOLOL . PROPRANOLOL HCl

عوارض جانبي PROPRANOLOL HCl:ضعف،لتارژي،روياهاي واضح،توهمات،براديكاردي،هيپو تانسيون،نارسايي احتقاني قلبي،بيماريهاي عروق قلبي،راش، تهوع،استفراغ، اسهال،ايمپو تانس، تب،ارترالژي، هيپو گليسمي بدون تاكيكاردي

عوارض جانبی دارو هاي ارام بخش:
1-خواب آلودگی و خستگی صبح روز بعد از مصرف.در صورت بروز این علایم از رانندگی و کار کردن با ماشین آلات خودداری کنید.
2-عدم هماهنگی عضلات، ضعف، سرگیجه، گیجی، آلرژی، تاری دید، توهم، بی حالی، تعریق، خشکی دهان، بثورات جلدی و سر درد.
3-اشکال در گفتار، حافظه و قضاوت.
4-حالت تهوع، استفراغ و سوزش سردل.
5-ایجاد فراموشی پیش گستر(خاطرات اخیر به یاد نمی مانند).
6-خشونت طلبی و پرخاشگری،بی خوابی، تحریک پذیری، افسردگی و اختلال در حفظ تعادل.
عوارض دراز مدت:
1-ایجاد تحمل(TOLERANCE): به نیاز مصرف بیشتر دارو برای تاثیر و احساس مشابهی که پیشتر با مصرف مقادیر کمتر همان دارو حاصل می شد، اطلاق میگردد. مصرف کننده به مرحله ای میرسد که دیگر افزایش دوز مصرفی آرام بخش ها بی تاثیر خواهد بود. علایم ایجاد تحمل: دل درد، بی قراری، سرگیجه، رعشه، افسردگی، ترسهای غیر منطقی، پارانوئید و دمدمی مزاجی.
2-وابستگی(DEPENDANCY): پس از ایجاد تحمل و افزایش دوز مصرفی و مصرف مداوم داروهای آرام بخش در فرد وابستگی روانی و جسمانی نیز ایجاد میگردد. هنگامی هم که مصرف کننده بطور ناگهانی مصرف دارو را قطع میکند دچار علایم محرومیت(WITHDRAWL) میگردد. این علایم شامل بی قراری، بی خوابی، اضطراب، تهوع، کرامپ شکمی، تپش قلب، لرز، رعشه، درد عمومی، اسهال، توهم، افسردگی، پارانویا، هذیان، کاهش اشتها، حملات وحشت زدگی، پرفشاری خون، بی خوابی ، اسپاسم عضلات، حساسیت به نور و صدا، تشنج و مرگ میباشد. باربیتوراتها اعتیاد آور تر از بنزودیازپین ها میباشند.
3-سوء مصرف و اور دوز(OVER DOSE): خطر مصرف این دسته از داروها به عنوان داروهای تفننی به ویژه باربیتوراتها زیاد است. مصرف بیش از مقادیر تجویز شده نیز میتواند سبب مسمومیت و حتی مرگ فرد گرد.
4- خودکشی با مصرف دوز بالای آرام بخش ها.
نکته مهم: مصرف الکل به همراه آرام بخشها به علت اثرات مشابه (کاهش فعالیت مغز و سیستم اعصاب مرکزی) مرگ بار بوده و میتواند فرد را به کما و یا به کام مرگ بکشاند.

عوارض كلريد آلومينيوم
آلومينيوم به عنوان يك نوروتوكسين مطرح است و عوارض روي سطح خوني – مغزي داشته و باعث مستعد شدن زمينه در فرد براي آسيب به دي ان اي مي‌شود. از طرفي توصيه مي‌شود افرادي كه دچار اختلال كليوي هستند از تركيبات حاوي آلومينيوم پرهيز كنند؛ چون در معرض خطر پيشرفت اختلال فعاليت كليوي هستند.
همچنين با توجه به اينكه امكان دفع مواد و داروهايي كه از طريق كليه و مجاري ادراري دفع مي‌شوند در بيماران كليوي كمتر است، توجه به اين نكته ضروري است كه دفع آلومينيوم نيز از طريق كليه صورت مي‌گيرد، بنابراين استفاده مكرر و طولاني مدت از دئودورانت‌ها مي‌تواند به مرور زمان باعث رسوب و تجمع آلومينيوم در بدن فرد شده و عوارض و مشكلات بسياري به دنبال داشته باشد. ضمن اين كه مطالعات نشان مي‌دهند افزايش سطوح آلومينيوم در درازمدت مي‌تواند باعث بروز آلزايمر شده و با عوارضي چون كم خوني، تشنج، علائم استخواني و شكستگي‌هاي استخوان مرتبط است.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

.