حساسیت های غذایی

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

علایم شایع :
۱. اسهال‌ (شایع‌ است‌)
۲. درد شكمی‌ (شایع‌ است‌)
۳. بثورات‌ پوستی‌
۴. نفخ‌ و باد شكم‌ (شایع‌ است‌)
۵. كهیر
۶. تورم‌ صورت‌ (به‌ خصوص‌ لب‌ها)
۷. خارش‌
۸. تورم‌ دست‌ها و پاها
۹. آسم‌
۱۰. تهوع‌ و استفراغ‌
۱۱. سرفه‌
۱۲. سردرد میگرنی‌
۱۳. غش‌ یا حالت‌ نزدیك‌ به‌ غش‌

واکنش هاي آلرژيک به غذا معمولاً ظرف چند دقيقه تا چند ساعت پس از صرف غذا شروع ميشود. در افراد بسيار حساس حتي فقط لمس يا بوکردن غذا نيز ممکن است باعث ايجاد واکنش آلرژيک شود حتي بوسيده شدن توسط کسيکه براي مثال بادام زميني خورده است مي تواند باعث واکنش در افراد شديداً آلرژيک شود .

[pejuhesh234]

اصطلاحات بیماری:
آلرژی‌ غذائی‌ ـ allergy food
آلرژی غذایی شرایطی است که بدن فرد نسبت به برخی از مواد غذایی یا افزودنی ‌های موجود در آن نظیر مواد رنگ ‌دهنده ، طعم‌دهنده ، نگهدارنده ، جلوگیری‌کننده از فساد یا حتی آفت‌کش‌ها ، واکنشی نامطلوب نشان می‌دهد.

در چنین شرایطی سیستم ایمنی بدن تحریک شده و علائمی را به وجود می‌آورد که به آن «علائم آلرژی» گفته می‌شود. این در حالی است که ممکن است همین مواد غذایی برای فرد دیگری کاملا بی‌ضرر باشد. با آن که علائم آلرژی ممکن است در هر سن و جنسی بروز کند، ولی شروع این علائم معمولا در ۳ سال ابتدایی زندگی است.

کودکانی که قبل از ۲ سالگی از شیر مادر محروم می‌شوند یا غذاهای جامد پیش از موعد به آنها داده می‌شود، کاندیدای خوبی برای ابتلا به آلرژی در بزرگسالی هستند.

باید بدانیم که حتی مصرف مقدار خیلی کمی از غذاهای آلرژی زا می تواند باعث بروز علائمی مثل مشکلات بلع، کهیر و ورم راه های تنفسی گردد.

حساسیت غذایی در برخی از افراد ممکن است باعث ظهور علائم بسیار شدید و یا پاسخ های بسیار خطرناک و کشنده ای موسوم به آنافیلاکسی(anaphylaxis) گردد.

تقریبا 6 تا 8 درصد بچه های زیر 3 سال و 4 درصد بزرگسالان، حساسیت غذایی دارند.

برخی از بچه ها این حساسیت را همزمان با بزرگ تر شدن از دست خواهند داد(حتی اگر درمانی صورت نگیرد).

حساسیت غذایی به سادگی با مشکل متداول دیگری به نام عدم تحمل غذایی اشتباه گرفته می شود. در صورتی که عدم تحمل غذایی مشکل کم اهمیت تری است که در آن سیستم ایمنی درگیر نمی شود.

ممکن است واکنش آلرژیک به غذاهای خاص برای بعضی از افراد قدری ناخوشایند(اما نه خیلی شدید) باشد و برای برخی دیگر خیلی وحشتناک و حتی برای حیات تهدیدآمیز باشد.

علائم حساسیت غذایی در عرض چند دقیقه تا یک ساعت بعد از خوردن غذای ممنوعه ظهور می کنند.

حساسیت غذایی تحریک شونده با ورزش
برخی از افراد نسبت به یک غذا حساسیت دارند که به وسیله ی ورزش تحریک می شود. بدین صورت که هنگام فعالیت بدنی، شخصی که دچار یک حساسیت غذایی تحریک شونده با ورزش است، ممکن است احساس خارش و سرگیجه کرده و در موارد شدید، می تواند باعث کهیر و یا آنافیلاکسی شود.

اجتناب از غذا خوردن مدت زمانی قبل از ورزش و پرهیز از مصرف برخی غذاهای خاص می تواند در بهبود این مشکل کمک کننده باشد.

سندرم حساسیت غذا - گرده
در بسیاری از مردم که به گرده ها آلرژی دارند، میوه و سبزیجات تازه و برخی مغزها و ادویه جات می توانند محرک واکنش آلرژیک باشند که منجر به احساس سوزش و یا خارش در دهان می گردد.

در برخی از افراد این سندرم(که گاهی سندرم حساسیت دهانی نیز نامیده می شود) می تواند به تورم گلو و حتی آنافیلاکسی منجر شود. این در واقع یک نمونه واکنش پذیری مرتبط است.

از آن جایی که پروتئین میوه و سبزی مشابه با پروتئین های آلرژی زای برخی گرده های خاص است، این ها باعث برانگیختن واکنش آلرژیک می شوند. به عنوان مثال اگر به ragweed (نوعی علف که تولید کننده ی گرده حساسیت زا است) حساسیت داشته باشید ممکن است با مصرف خربزه و هندوانه هم واکنش نشان دهید، یا اگر به گرده ی درخت غان(birch) حساسیت داشته باشید با مصرف سیب هم علائم آلرژی را بروز می دهید.

پختن میوه ها و سبزیجات می تواند کمک کننده باشد. اغلب میوه ها و سبزیجات پخته باعث ظهور علائم آلرژی نمی شوند.

برخی واکنش پذیری های متقاطع بین گرده ها و میوه و سبزی

اگرشما حساسیت دارید به: گرده درخت birch گرده ragweed سبزه وچمن گردهmugwort ممکن است به این غذاها نیز واکنش نشان دهید

سیب
هویج
کرفس
فندق
هلو
گلابی
سیب زمینی خام
موز
صیفی جات (هندوانه، طالبی، خربزه)
گوجه فرنگی
کیوی
بادام زمینی
برخی ادویه جات (زیره،جعفری،گشنیز، رازیانه)

چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟
اگر زمان کوتاهی بعد از خوردن یک غذا علائم آلرژی در شما بروز کرد، به یک پزشک و یا متخصص آلرژی مراجعه کنید. اگر برای تان میسر است در زمان ظهور پاسخ آلرژیک به پزشک تان مراجعه کنید و علایم را به وی نشان دهید؛ این کار می تواند به پزشک تان در تشخیص بیماری کمک کند.

اگر هریک از علائم آنافیلاکسی را به شرح زیر مشاهده کردید با اورژانس تماس بگیرید:

* تنگی مجاری تنفسی به طوری که نفس کشیدن را مشکل کند

* شوک با افت شدید فشارخون

* نبض تند

* سرگیجه، گیجی

علل:
در حساسیت غذایی، سیستم ایمنی بدن شما به طور اشتباه یک غذا یا جزئی از غذا را به عنوان ترکیبی مُضر برای بدن شناسایی می کند.

سیستم ایمنی بدن سلول ها را به ترشح نوعی آنتی بادی که ایمونوگلوبولین(E (IgE نامیده می شود برای مبارزه با این ترکیب غذایی(آلرژن) تحریک می کند و دفعه ی بعدی که شما حتی مقدار خیلی کمی از آن غذا را بخورید، آنتی بادی IgE آن را شناسایی کرده و به سیستم ایمنی پیام می فرستد تا ترکیب شیمیایی به نام هیستامین و ترکیبات شیمیایی دیگری را به داخل جریان خون آزاد کند.

این ترکیبات شیمیایی باعث بروز یک سلسله علائم و نشانه های آلرژیک می شوند. در واقع آن ها باعث پاسخ های آلرژیکی شامل آبریزش بینی، خارش چشم ها، خشکی زبان، دانه های پوستی و کهیر، حالت تهوع، اسهال، سختی تنفس و حتی شوک آنافیلاکسی می شوند.

پروتئین های خاص موجود درغذاهایی به شرح زیر، محرک بیشتر حساسیت های غذایی هستند:

نرم تنان صدف دار مثل میگو و خرچنگ
بادام زمینی
گردو
مغزهای درختی مثل گردو و گردوی آمریکایی
ماهی
تخم مرغ

هم چنین در بچه ها، معمولا حساسیت غذایی به وسیله ی پروتئین های غذاهای زیر تحریک می شود:

تخم مرغ
شیر
بادام زمینی
مغزهای درختی

البته ذکر این نکته ضروری است که خیلی از حساسیت های غذایی به شیر حساسیت واقعی نیستند و معمولا پس از عادت کردن فرد مشکل خاصی را به همراه نخواهند داشت.
شکلات نیز که مدتی طولانی به عنوان محرک آلرژی در بچه ها توسط والدین در نظر گرفته می شد، در حقیقت به ندرت ممکن است باعث حساسیت غذایی شود.

عوامل خطر حساسيت هاي غذايي شامل:

سابقه ي خانوادگي. چنانچه آسم، اگزما، کهير و حساسيت هايي مثل حساسيت فصلي در خانواده شما شايع باشند، شما در معرض خطر بالاي ابتلا به آلرژي غذايي هستيد.

داشتن سابقه ي يک حساسيت غذايي. برخي از بچه ها ممکن است يک حساسيت غذايي را از دست بدهند و بهبود يابند، اما در برخي مواقع اين حساسيت بعدها در زندگي مجددا باز مي گردد.

حساسيت هاي ديگر. اگر شما در گذشته به يک ماده غذايي حساسيت داشته ايد، در معرض خطر حساسيت به مواد غذايي ديگري نيز مي باشيد. هم چنين داشتن يک نوع حساسيت مثل حساسيت فصلي باعث مي شود شما مستعد ابتلا به انواع ديگري مثل حساسيت غذايي باشيد.

سن. حساسيت هاي غذايي در بچه ها، به ويژه در شيرخواران و کودکان نوپا متدوال است.

هم چنان که سن بالا مي رود، سيستم گوارشي تکامل يافته و احتمال کمتري وجود دارد که بدن شما غذاها يا اجزائي از غذا را که محرک آلرژي هستند را جذب کند.

خوشبختانه، معمولا بچه ها، حساسيت به شير، سويا، گندم و تخم مرغ را از دست خواهند داد.

حساسيت هاي شديد و حساسيت به مغزها و صدف داران به احتمال بيشتر مادام العمر خواهند بود.

عوارض

عوارض يک حساسيت غذايي مي تواند شامل موارد زير باشد:

* آنافيلاکسي. يک پاسخ آلرژيک شديد و تهديد کننده ي حيات

* درماتيت حساسيتي(اگزما). تقريبا يک نفر از هر سه نفر مبتلا به حساسيت غذايي، اگزما نيز دارند.

* ميگرن. نشان داده شده است که در برخي افراد، هيستامين آزاد شده توسط سيستم ايمني در طول پاسخ آلرژيک، موجب ميگرن و سردردهاي عصبي مي شود.

اگرچه برخي از مردم بر اين باور هستند که حساسيت غذايي به بيش فعالي دوران کودکي و به آرتريت مربوط است، اما شواهدي در اين باره وجود ندارد.

[pejuhesh234]

درمان آلرژی غذایی
آلرژی‌ غذایی‌ در شیرخواران‌ معمولاً بعد از 4-2 سالگی‌ برطرف‌ می‌شود ولی بزرگسالانی‌ که‌ به‌ بعضی‌ از غذاها (به‌ خصوص‌ شیر، ماهی‌، صدف دریایی، یا آجیل‌) آلرژی‌ دارند با احتمال‌ بیشتری‌ این‌ آلرژی‌ را برای‌ سالها حفظ‌ می‌نمایند.

•حذف‌ غذاهای‌ مورد شک‌ از رژیم‌ غذایی‌ برای‌ مدت‌ دو هفته‌ (یا تا زمانی‌ که‌ علایم‌ آلرژی‌ ناپدید شوند) و سپس‌ اضافه‌ نمودن‌ غذاهای‌ مورد شک‌ به‌ صورت‌ تک‌ تک‌ به‌ رژیم‌ غذایی‌. به‌ این‌ ترتیب‌ مشخص‌ می‌شود که‌ کدام‌ غذاها در ایجاد آلرژی‌ شما نقش‌ دارند.

•خواندن برچسبهای غذایی در انتخاب منابع غذایی بسیار مهم است، زیرا با اطلاع از ترکیبات آن می‌توان آلرژنها را جستجو کرد و با مصرف غذای مناسب ایمنی لازم تامین شود.

•آزمایش‌ تزریق‌ پوستی‌ گاهی‌ ممکن‌ است‌ غذای‌ مسئول‌ آلرژی‌ را شناسایی‌ کند، اما در مواردی‌‌ این‌ آزمایشها اشتباهاً غذاهایی‌ که‌ شما واقعاً به‌ آنها آلرژی‌ ندارید را به‌ عنوان‌ مسئول‌ آلرژی‌ غذایی‌ معرفی‌ می‌شوند.

•بیمارانی‌ که‌ آلرژی‌ غذایی‌ شدیدی‌ به‌ یک‌ نوع‌ غذا دارند باید بسیار مراقبت‌ باشند که‌ از خوردن‌ آن‌ غذا پرهیز کنند.

•همیشه‌ یک‌ کیت‌ که‌ دارای‌ سرنگ‌ حاوی‌ آدرنالین است‌ را به‌ همراه‌ داشته‌ باشید تا اگر احیاناً غذای‌ آلرژی‌زا تصادفاً خورده‌ شد و واکنش‌ حاد و فوری‌ رخ‌ داد، از این‌ دارو استفاده‌ شود.

•یک‌ دست‌بند یا گردن‌ آویز مخصوص‌ همراه‌ داشته‌ باشید که‌ روی‌ آن‌ نوع‌ آلرژی‌ دقیقاً مشخص‌ شده‌ باشد.

•هیچ‌ دارویی‌ برای‌ درمان‌ آلرژی‌ غذایی‌ وجود ندارد، اما از بعضی‌ از داروها می‌توان‌ برای‌ تخفیف‌ یا رفع‌ علایم‌ استفاده‌ نمود.

اگر کودک شما حساسیت غذایی دارد، اقدامات حیاتی زیر را برای اطمینان از سلامت او انجام دهید:

* حساسیت غذایی کودک تان را به اشخاص مهم اطلاع دهید. با مراقبین کودک تان، پرسنل مدرسه، والدین دوستان فرزندتان و دیگر بزرگسالانی که به نوعی با کودک شما در ارتباط هستند، صحبت کنید. تاکید کنید که حساسیت غذایی می تواند یک پاسخ تهدید کننده ی حیات باشد و به عملکرد سریع نیاز دارد. مطمئن شوید که کودک تان می داند که در مواقع واکنش نشان دادن به یک غذا باید سریع اعلام کمک نماید.

* علائم حساسیت غذایی را توضیح دهید. به افراد بزرگسالی که با کودک تان در ارتباط هستند آموزش دهید که چگونه علائم ونشانه های یک پاسخ آلرژیک را تشخیص دهند.

* یک برنامه عملی بنویسید. برنامه شما باید نحوه مراقبت از کودک تان را در زمان بروز یک پاسخ آلرژیک شرح دهد. یک کپی از این برنامه برای پرستار، مدرسه کودک تان و کسانی که مراقبت از او را به عهده دارند تهیه کنید.

* برای کودک تان یک بازوبند یا گردنبند هشدار پزشکی تهیه کنید. دراین بازوبند علائم حساسیت کودک تان لیست شده و شرح می دهد که دیگران در موارد اورژانسی چه اقدامات اولیه ای را باید انجام دهند.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

.