شخصیت افسرده

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

این افراد از شادی طبیعی زندگی سهم اندکی برده اند ، تنها، غمگین و خود ملالتگر هستند.
مستعد ابراز احساس پشیمانی و نا امیدی هستند.
غالباّ احساس مسؤلیت می کنند.
به آسانی ، هر چند نه در حضور دیگران ، اشک می ریزند.
میل به تردید و احتیاط احساس ناامنی ذاتی آنها را فاش می کند.
به طور کلی می توان آنها را آرام، درون گرا، غمگین، بعضاً بدبین، نکته بین و منتقد نفس، شکاک، اهل انتقاد از دیگران و راضی نشدنی، باوجدان، مسـؤل و اصلاح گر اجتماعی، خود نظم بخش، اندیشه ورز، تسلیم نگرانی و دل مشغول رویدادهای منفی توصیف کرد.
افراد دارای شخصیت افسرده از ناشادی مزمن شاکی هستند. یافتن چیزی شاد کننده، امید بخش یا خوشبین کننده در زندگی برای آنها دشوار است.
احتمال دارد کارشان ، خودشان و روابطشان را با دیگران تحقیر کنند. از خود انتقاد می کنند و کندی روانی حرکتی غالباً نشان دهندۀ خلق پایین آنهاست.

[pejuhesh234]

اصطلاحات بیماری:
اختلال شخصیت افسرده-(Depressive personality disorder )

ویژگی اصلی افراد دارای این شخصیت صفات مادام العمر طیف افسردگی است.

این افراد بدبین ، بی لذت ، وظیفه شناس ، مردد به خود و به شیوه ای مزمن ناشاد و ناخشنودند.

این شخصیت را پیش تر شخصیت مالیخولیایی ( ملانکولیک ) می نامیدند.شیوع این شخصیت در مرد و زن تقریبا به یک اندازه است.این افراد بیشتر اوقات بی کس ، جدی ، عبوس ، سلطه پذیر و بدبین هستند و خود را دست کم می گیرند.

به زودی پشیمان می شوند و احساس بی کفایتی و نا امیدی می کنند.اینان اغلب موشکاف اند و در جست وجوی عیوب و نقایص خود ، دیگران ، اجتماع و جهان مته به خشخاش می گذارند.

مانند شخصیت های وسواسی – جبری کمال طلب و زیادی با وجدان اند و دائما به کار می اندیشند و با شدت وحرارت احساس مسئولیت می کنند و با پیش آمدن موقعیت های جدید خیلی زود حال شان گرفته می شود.

همیشه از این می ترسند که مورد تایید دیگران قرار نگیرند.بدون این که حرفی بزنند در درون خود رنج می کشند وحتی ممکن است خیلی زود اشک شان درآید. هرچند به طور معمول در حضور دیگران چنین کاری نمی کنند.

شک و تردید و بلا تصمیمی و احتیاط باعث می شود که احساس نا امنی ذاتی آن ها بیشتر شود.

خلق غالب معمول اینان عبارت است از اندوه ، دلتنگی ، افسردگی ، فقدان شادی و ناخشنودی.

درک شان از خود حول محور باورهایی چون بی کفایتی، بی ارزشی و عزت نفس پایین دور می زند.

نسبت به اجتماع چون خود سخت گیر و موشکاف و عیب جو هستند .شخصیت افسرده منتقد همیشگی خود و دیگران است.دایم در فکر و خیال بوده ومستعد و آماده ی نگرانی و دچار احساس گناه شدن است .این شخصیت بدبین و منتظر رخدادهای منفی ست.

شیوع:
اطلاعات کافی در مورد شیوع این بیماری در دست نیست، ولی به نظر می رسد اختلالی شایع باشد. در مرد و زن یکسان بوده و در خانواده هایی که اختلالات افسردگی در آنها شایع است، بیشتر دیده می شود.

سبب‌شناسی
از علل آن ممکن است فقدان و از دست‌دادنی در اوایل زندگی یا تربیت نامناسب باشد.
روان‌پویشی
ـ اعتمادبه‌نفس پائین، گناه.
ـ مجازات خود.
ـ فقدان عشق در اوایل زندگی.

تشخیص افتراقی
ـ اختلال دیستامیک: تغییرات در خلق بیشتر از اختلال شخصیت افسرده است.
ـ اختلال شخصیت اجتنابی: بیمار بیشتر مضطرب است تا افسرده.

[pejuhesh234]

درمان:
اگر این سبک شخصیتی شکل افراطی پیدا کند و در کارکرد عادی فرد مشکل ایجاد کند نیاز به درمان دارد.
روان درمانی روش انتخابی برای شخصیت افسرده است و این افراد به روان درمانی بینش گرا پاسخ می دهند چون واقعیت سنجی آنها خوب است، می توانند نسبت به عوامل روان پویشی بیماری خود وقوف پیدا کرده و اثرات آنها را در روابط بین فردی خود تشخیص دهند. شناخت درمانی به فرد کمک می کند تظاهرات شناختی بدبینی خود را درک کند. سایر درمانهای مفید عبارتند از گروه درمانی ، درمان روابط بین فردی و بعضی از این افراد به روشهای خودیاری پاسخ می دهند.

[pejuhesh234]

پیش آگهی:
مبتلایان به اختلال شخصیت افسرده، از شانس بالایی برای ابتلاء به اختلالات خلقی، به خصوص اختلال افسردگی اساسی و اختلال افسرده خویی برخوردارند.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

.