قنداق كردن

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

قنداق کردن نوزاد

هیچگاه کودک را قنداق نکنید . چرا که قنداق کردن کودک سبب ایجاد احتمالات مفصلی بخصوص مفصل لگن در کودک می شود . قنداق کردن دختر بچه ها خطر ناکتر بوده چرا که خطر دررفتگی مادرزادی لگن و احتمالات مفصل لگن در دختربچه ها بیشتر است و قنداق کردن باعث ایجاد اختلال در رشد لگن و بعدها در راه رفتن کودک می شود
فواید یا ضرر قنداق نوزاد چیست؟

آيا قنداق گرفتن نوزاد خطرناك است ؟ اصلاً چه دليلي دارد كه عده اي از مادران و پدران براي نوزادان خود قنداق تهيه مي كنند ، آيا بهره گيري ازاين قنداقها خطر جانبي به دنبال ندارد؟
سالها بود كه قنداق كردن نوزاد را خطرناك مي دانستند اما چندي است كه محققان مي گويند اولاً نوزادان را بايد روي پشتشان خواباند و روي شكم قراردادن نوزادان خطرناك است ، ثانياً روش و سنت قديمي قنداق كردن (پيچيدن پارچه دور نوزاد براي محدودكردن حركات نوزاد) مي تواند جلوي خواب مرگي كودك را بگيرد. در واقع قنداق گرفتن نوزاد باعث محدودكردن حركت شده وهنگامي كه كودك را به پشت مي خوابانيم احتمال برگشتن روي شكم كمتر ودرنتيجه احتمال وقوع خواب مرگي كم مي شود.
با وجود تأكيدهاي بسيار زيادي كه دراين زمينه به عمل آمده هنوز ۲۰درصد مردم آمريكا معتقدند اگربچه را روي شكم بخوابانيد آروغ خواهد زد وراحت تر مي خوابد . اما محققان اصرار دارند بقبولانند كه بچه هايي كه قنداق مي شوند راحت تر و بهتر مي خوابند. هنوز رسم قنداق كردن بچه دركشورهايي مانند تركيه، افغانستان و آلباني به چشم مي خورد. محققان گمان مي كنند كه در قنداق نوزاد احساس امنيت مي كند واز احتمال حركات ناگهاني وخطرناك كاسته مي شود.
بايد اين نكته بسيار مهم را مدنظر داشت كه منظور از قنداق كردن اين نيست كه چنان نوزاد را در پارچه اي بپوشانيم كه هيچ حركتي در ناحيه لگن وجود نداشته باشد و يا تنفس نوزاد دچار اختلال گردد. دانشمندان به بررسي وارزيابي REM (حركت سريع چشم) وخواب آرام Quiet sleep پرداخته والگوهاي تنفسي نوزاد را به دقت بررسي مي كنند.
اگر بچه را قنداق گرفته باشند ، طول زمان حركات چشم كندتر مي شود. در هرحال نتايج تحقيقات جديد ادله واسناد كافي در اختيار گذاشته كه بتوان از سنت ديرينه قنداق دفاع كرد. اما بازهم تأكيد مي شود كه آزادي عمل ورشد نوزاد نبايد دچار خدشه شود و بهتر است كه پارچه نازكي مورداستفاده قرار بگيرد. چون گرماي زياد نيز موجب مرگ ناگهاني نوزاد مي شود بنابراين پارچه مورداستفاده براي قنداق نوزاد بايد نازك و نرم باشد

قنداق کردن یعنی چه و شکل آن به چه صورت است؟

شکل سنتی قنداق به این ترتیب است که یک پارچه مثلثی را زیر نوزاد قرار میدادند و بعد از صاف کردن دست و پای او، دو طرف پارچه را در جهت مخالف میکشیدند تا سفت شود و به این ترتیب حرکت دست و پای نوزاد محدود میشد و تقریبا به صفر میرسید. با استفاده از این روش معتقد بودند که محدودیت حرکت دست و پای نوزاد باعث آرامش او و فراهم کردن محیطی شبیه به محیط رحم میشود. علاوه بر اینها گرمای قنداق باعث آرام شدن نوزاد شده و او را به خواب آرامتری میبرد.

قنداق کردن نوزاد در صورتی اشکال دارد که سفت باشد. اگر این طور نباشد مشکلی ایجاد نمیکند. نوزاد را قنداق کنید ولی نه خیلی محکم و سفت. برای اینکه مطمئن شوید نوزاد را خیلی سفت قنداق نکردهاید، باید بتوانید انگشت اشاره تان را به راحتی بین بدن او و قنداق قرار دهید.

قنداق کردن و محدود شدن حرکات دست و پای نوزاد میتواند جلوی سندروم مرگ ناگهانی نوزاد را بگیرد. وقتی نوزاد را قنداق میکنیم و او را به پشت میخوابانیم، احتمال برگشتن روی شکم کمتر و درنتیجه احتمال وقوع سندروم مرگ ناگهانی نوزاد کم میشود.

بچه هایی که قنداق میشوند، راحتتر و بهتر میخوابند.

با قنداق کردن، نوزاد احساس امنیت میکند و احتمال حرکات ناگهانی و خطرناک او کم میشود. یکی از بهترین روشهای آرام کردن نوزادان نق نقو و ایرادگیر قنداق کردن است. نوزادی که بیش از حد معمول گریه میکند اغلب با قنداق کردن آرام میشود. محققان به این نتیجه رسیدهاند که تمایل بچهها به گریه در قنداق، کمتر از دیگر اوقات است و اینکه بعد از اولین قنداق، نوزادان در خارج از قنداق احساس ناامنی میکنند.

تقریبا تمام بچهها وقتی به دنیا میآیند پاهایشان به خاطر وضعیت داخل رحم، جمع شده است و مدتی طول میکشد تا بتوانند پایشان را به طور کامل صاف کنند. بعد از مدتی، کمی پاهایشان را صاف و گاهی جمع میکنند. ولی تقریبا در ماههای اول اغلب پاهای نوزادان جمع یا به شکل پرانتزی است. خیلی وقتها مادرها نوزادشان را به خاطر اصلاح پرانتزی بودن پاها یا جهت صاف کردن آنها، قنداق میکنند. در حالی که متخصصان ارتوپد معتقدند قنداق کردن به هیچوجه باعث رفع عیب پای پرانتزی نمیشود و کمکی به صاف شدن پای بچهها نمیکند. یک عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی در این مورد گفته قنداق کردن روش سنتی ناصحیحی است و توصیه میشود به شدت از آن جلوگیری شود، زیرا به هیچ وجه باعث ترمیم یا بهبود مشکل استخوانی در نوزاد نمیشود.

در صورتی که نوزادان دچار اختلال رشد در مفاصل ران باشند، قنداق کردن آنها میتواند باعث دررفتگی سر استخوان ران شود که این یکی از جدیترین ضررها و آسیبهای قنداق کردن نوزادان است.

قنداق کردن کودک باعث ایجاد اختلالات مفصلی خصوصا مفصل لگن در کودک میشود. قنداق کردن دختر بچهها خطرناکتر است چرا که خطر دررفتگی مادرزادی لگن و اختلالات مفصل لگن در دختر بچهها بیشتر است و قنداق کردن باعث ایجاد اختلال در رشد لگن و بعدها در راه رفتن کودک شود.

روی شکم و زانوهای نوزاد را سفت و محکم نبندید. زانوهای کودک را هم به هم نچسبانید زیرا حالت طبیعی زانوهای نوزاد این است که از هم باز باشد. علاوه بر این، اگر او را محکم نبندید، کودک میتواند رانهایش را از هم باز نگه دارد که این عمل از دررفتگی لگن خاصره او جلوگیری میکند.

چیزی که هر دو گروه مخالفان قنداق و موافقان، بر سر آن تفاهم دارند ضررهای سفت قنداق کردن نوزادان است. یعنی کاری که خیلی وقتها در قدیم انجام میشده است. سفت قنداق کردن باعث محدودیت بیش از حد حرکت در نوزاد و در ماههای بالاتر باعث اختلال در رشد مفاصل او و مشکلات حرکتی میشود. از طرفی بیشتر کارشناسان، قنداق را تنها در طی ماه اول بعد از تولد توصیه کردهاند، چون در ماههای دیگر قنداق سبب وقفه در رشد کودک میشود. هدف اصلی قنداق ایجاد احساس اطمینان و امنیت در بچه است. تنها زمانی از قنداق استفاده کنید که نوزاد ایراد میگیرد یا گریه میکند یا نمیتواند بخوابد یا به سرعت دست و پایش را تکان میدهد. پس با همه خطرهایی که گروه مخالفان احتمال آن را میدهند، بهتر است اگر نوزاد آرامی داریم دور قنداق را خط بکشیم و اگر ناآرامی و گریههای نوزاد مجبورمان میکند به استفاده از قنداق، قنداق کردن نباید سفت و خیلی محکم باشد، بلکه با پارچهای نرم و نازک و به صورت نه شل و نه سفت انجام بگیرد