كودك و بي اشتهايي

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

علل بي اشتهايي کودکان

براي حل هر مشکلي نياز است که ابتدا علت آن را متوجه شويم . مادري که کودکش به اندازه کافي غذا نمي خورد و از دست ناز کردن هاي او به تنگ آمده ، و ازرشد نرمال کودکش نگران است ، به پزشک يا متخصص تغذيه مراجعه مي کند که در اين صورت پزشک درمورد عادات کودک از او چنين سئوالاتي خواهد کرد :
ساعات غذا خوردن کودک چگونه است ؟ مقدار غذايي که درهر وعده مي خورد به چه ميزان است ؟ در بين وعده هاي غذايي چه چيزهايي مصرف مي کند؟ ميزان فعاليت شديد کودک چند ساعت در روز است ؟ شما نيز بايد ، حتما در ابتدا پاسخ اين سؤالات را آماده کنيد. علل متفاوتي براي بي اشتهايي کودکان به غذا ، وجود دارد.

علت اول- وجود نوعي بيماري در کودک. هر نوع بيماري يا داروي مصرفي اي که موجب زخمهاي دهان ، تغييرحس چشايي کودک ، کاهش اشتها ، تهوع و استفراغ شود والبته وجود تب خفيف نيز موجب کاهش اشتهاي کودک مي شود . در طول دوران مريضي يا نقاهت ، به دليل کمتر شدن فعاليت کودک ، وي اشتهاي کمتري نسبت به غذا خوردن پيدا مي کند . ولي نگران نباشيد بازسازي بدن کودکان بسيار سريع است. پس از مريضي ، با مراقبت بيشتر، کودک شما به راحتي به وضعيت اوليه باز مي گردد. فقط بايد مراقب باشيد ، کمبود غذايي او به سوء تغذيه نيانجامد که اثرات مخرب آن به سختي جبران پذير است. شما با مشورت کردن (هر2 تا 3 ماه يک بار) ، نبودن اين علائم و اطمينان از عدم وجود انگل در روده هاي کودکتان، مي توانيد مطمئن شويد که دليل بي اشتهايي او مريضي نيست.

علت دوم- وجود سوء جذب يا حساسيت هاي غذايي در کودک . ممکن است روده هاي کودک، به يک نوع ماده غذايي مثل پروتئين موجود در گندم (گلوتن) حساسيت داشته باشد. از اين رو مواد غذايي به راحتي جذب ديواره روده نمي شود. و يا در اثر مصرف يک ماده غذايي خاص ، در بدنش عوارض خاصي به وجود آيد که موجب ترس کودک از غذا و غذا خوردن شود. براي اطمينان از عدم وجود چنين حالتي ، برنامه غذايي و ميزان مصرف ازهرغذا را درطول مدت 3 هفته يادداشت کنيد ، به اين ترتيب متوجه خواهيد شد چه غذاهايي را دوست ندارد. چه غذاهايي ، با چه فرم و چه حرارتي (با کدام مواد اوليه) را بهتر مي خورد. به اين ترتيب برنامه غذايي که براي کودک تعيين خواهيد کرد ، بر اساس علايق او وبه روش جانشيني خواهد بود که بعداً در مورد آن توضيح خواهيم داد.

علت سوم- در دسترس نبودن غذاهاي کافي وسالم براي کودک . گاهي غذاي کافي و مقوي در اختيار کودک نيست و گاهي والدين ، موادغذايي سالم ، نظيرسبزيجات شسته و پوست کنده ، ميوه هاي شسته و آماده خوردن ، دانه ها و مغزهاي مقوي مثل آجيل، لبنيات تازه و ... را در اختيار کودک قرار نمي دهند و در عوض به عنوان ميان وعده ، به او شيريني و شکلات و يا تنقلاتي مي دهند که کالري زياد دارد و محتوي " نوترينتي " کمي است .

علت چهارم- وجود فشارهاي رواني بر کودک . يک مشاجره خانوادگي ، يا وجود مشکلي در بين اعضاء ديگر خانواده ، برغذا خوردن کودکان ، خصوصاً کودکان باهوش تأثير بسزايي دارد. اجبار کودک به خوردن ، و ترساندن او از پدرش يا هر قدرت ديگري و تهديد کودک براي غذا ندادن به خاطر عمل زشتي که انجام داده است همه از اين مقوله اند.

علت هاي ديگر-رفتارهاي غلط غذايي خانواده وعده دادن کودک به شيريني و تنقلات در عوض خوردن غذا غذا دادن به کودک در برابر تلويزيون و کلاً در زماني که حواس او مشغول کار ديگري است ناز کشيدن هاي زياد مادر واصرار زياد وي براي خوردن غذا غذا دادن در زمان هاي نامنظم و مکانهاي مختلف نيز مي تواند از علل بي اشتهايي کودکان باشد.

نيازهاي تغذيه اي کودکان از يک سالگي تا زمان بلوغ ، اغلب به عنوان دوران پنهان و خاموش رشد تعبير مي شود که دراين دوران ، رشد فيزيکي نسبت به سال اول زندگي و دوران بلوغ کمتر مي باشد ودر اين زمان است که شکوفايي رفتارهاي اجتماعي، احساس و عواطف واستعدادها شکوفا مي شود. کودک بعد از يک سالگي ، هر سال به طور متوسط ، 2 تا 3 کيلوگرم افزايش وزن دارد و 6 تا 8 سانتي متر به قدش اضافه مي شود . در اين زمان ، بسياري از والدين به دليل تغيير در اشتهاي کودک وکند شدن سرعت رشد ، نگران کاهش اشتهاي کودک مي شوند ؛ در حالي که اين مسأله کاملاً طبيعي است و تا زماني که روند رشد کودک بر اساس جداول رشد، صعودي باشد کودک نرمال است. بسياري از مادران شکايت مي کنند که " کودک من به اندازه قبل غذا نمي خورد، وقتي کوچک تر بود بيشتر غذا مي خورد و... " پاسخ اين مادران ، اين است که: " انتظار مي رود اين مسأله پيش آيد، چراکه سرعت رشد نسبت به دروان کودکي آرام شده است و کودک به غذاي خيلي زياد ، نياز ندارد . " اگر کودک کل وعده غذايش را هم نخورد ، والدين نبايد شکايت کنند .

به علاوه ، اشتهاي کودک وابسته به سطح فعاليت اوست و بستگي به اين دارد که آيا کودک سالم است يا بيمار. اين را بايد بدانيد که در دوران کودکي ، علاقه ها و عدم علاقه ها به غذاهاي مختلف به سرعت تغيير مي کند و دوست داشتن يا نداشتن غذا تحت تاثير غذا، ظاهر و طعم غذاست. براي تعيين نيازهاي تغذيه اي يک کودک ، لازم است در ابتدا وضعيت تغذيه اي او را مشخص کنيم ؛ به اين معني که بدانيم کودک رشد نرمال دارد يا خير، به اندازه کافي قد گرفته است ؟ وزن او در محدوده نرمال است يا کمتر ؟ براي پاسخ به اين سؤالات ، متخصصين تغذيه با استفاده از جداول مختلف، ميزان رشد کودک را تعيين مي کنند. يک جدول خلاصه از نمودارهاي موجود در زير ارائه شده ( البته براي دسترسي به اطلاعات دقيق تر بايد با يک متخصص مشورت کنيد. ) قد متوسط در اين سن وزن متوسط در اين سن سن کودک 76سانتي متر 10کيلوگرم 1سالگي 82 سانتي متر 5/11 کيلوگرم 5/1 سالگي 86 سانتي متر 12 کيلوگرم 2سالگي 95 سانتي متر 5/14 کيلوگرم 3 سالگي 103 سانتي متر 17 کيلوگرم 4 سالگي 110 سانتي متر 19 کيلوگرم 5 سالگي 116 سانتي متر 5/20 کيلوگرم 6 سالگي 122 سانتي متر 23 کيلوگرم 7سالگي پس از تعيين وضعيت تغذيه اي کودک ، نيازهاي کودک بر اساس رشدي که بايد داشته باشد تعيين مي شود . حال نيازهاي غذايي کودک چه هستند؟ به دليل رشد و تکامل استخوان ها، دندان ها، ماهيچه ها و افزايش حجم خون ، نياز به مواد مغذي کودک بر حسب واحدهاي بدني او بيشتر از بزرگسالان است.
تحريک اشتهاي کودک

کمکهاي مؤثر

کودکي که به تازگي دچار بي اشتهايي شده است ، نيازمند تشويق از جانب شماست .

اگر کاهش اشتها به دليل وجود بيماري خاصي است به کودک خود اصرار نورزيد . اصولاً کودک بيمار فقط ميل به نوشيدن مايعات دارد . شير و ماست ، گلو درد را تسکين ميدهد و نيز مقداري مواد مغذي هم به کودک مي رساند .

اگر کودکاتان خيلي کوچک است شما مي توانيد غذاخوردن را با بازي و خنده همراه کنيد مثلاً با درست کردن مواد غذايي به صورت اسباب بازي و يا اشکال مختلف انسان و يا حيوانات و ...

انتظار نداشته باشيد که کودکتان در وعده هاي غذايي مانند شما غذا بخورد . پنج يا شش وعده غذاي کوچک براي دستگاه نارس گوارشي کودک و نيز فعاليت متابوليکي وي بسيار مناسب تر خواهد بود .

سعي کنيد کودکتان از هر گروه مواد غذايي بخورد . در واقع با يک برنامه منظم وخاص هيچ گروه از مواد غذايي را حذف نکنيد ، زيرا هر گروه از مواد غذايي در تغذيه کودک نقش خاص خود را دارد .

شما مي توانيد يک بچه ايرادگير و بهانه جو را با متنوع ساختن غذا ، به غذاخوردن تشويق نماييد.