آلودگی آب

مدير انجمن: najm134

آلودگی آب آشامیدنی دماوند اثبات شده

پستتوسط pejuhesh232 » دوشنبه اکتبر 19, 2015 12:29 pm

آلودگی آب آشامیدنی دماوند اثبات شده


پایگاه خبری تحلیلی انتخاب (Entekhab.ir) :
رئیس سازمان غذا و دارو تأکید کرد: آلودگی آب آشامیدنی دماوند اثبات شده و اسناد آن در این سازمان موجود است.

به گزارش فارس، رسول دیناروند در خبر ساعت 20:30 نسبت به سخنان مدیرعامل شرکت دماوند واکنش نشان داد.

وی گفت: آنها با یک شرایطی اجازه یافتند که به کار خود ادامه دهند و برای این موارد تعهد هم دادند.

رئیس سازمان غذا و دارو تأکید کرد: آلودگی آب آشامیدنی دماوند اثبات شده و اسناد آن در این سازمان موجود است.

وی خاطر نشان کرد: انتظار داریم که نسبت به دستگاه‌‌های نظارتی احترام گذاشته شود و این صحبت‌ها را انجام ندهند.

به گزارش فارس، صبح امروز مدیرعامل شرکت دماوند تأکید کرده بود که آب آشامیدنی دماوند هیچگونه آلودگی نداشته و ندارد.
pejuhesh232
 
پست ها : 2876
تاريخ عضويت: سه شنبه دسامبر 07, 2010 11:22 pm

آب معدني دماوند حاوي دو ميكروب سودوموناس و ايكوبل مي باشد

پستتوسط pejuhesh232 » سه شنبه نوامبر 03, 2015 7:10 pm

آب معدني دماوند حاوي دو ميكروب سودوموناس و ايكوبل مي باشد = علت نشت فاضلاب انساني به منبع دماوند


Image

شهریور امسال بود که با اعلام نیترات در برخی آب های معدنی، وزیر بهداشت ضرب الاجل یک ماه به سازمان غذا و دارو داد تا وضعیت آب های آشامیدنی بطری و بسته بندی شده را بررسی و اعلام کند. بعد از اعلام روغن پالم در برخی مواد لبنی این بار سازمان غذا و دارو از دماوند فروریخت/ پرونده ای درباره آلودگی معروفترین آب معدنی ایرانآلوده بودن برخی آبهای معدنی خبر داد. سرانجام مهر ماه امسال این سازمان اعلام کرد از نیمه دوم سال 93 و بنا بر تاکید وزیربهداشت تمرکز روی کیفیت و شرایط آب های بسته بندی موجود در بازار برای بررسی وجود هرنوع آلودگی در دستور کار سازمان غذا و دارو قرار گرفت. این سازمان بیش از ۳۰۰ نمونه‌ را ارزیابی کرد که ۳۷ مورد مشکل داشتند و با تصویب کمیته فنی سازمان غذا و داروی وزارت بهداشت در مورد ۱۲ کارخانه مقرر شد تولید و توزیعشان متوقف شود و پس از اصلاحاتی که انجام می‌دهند و نیز پس از بازرسی و نمونه برداری و تایید نمونه، مجددا بتوانند وارد بازار شوند.

چرا نام آب معدنی دماوند رسانه ای شد؟

پس از آن سازمان غذا و دارو اعلام کرد: از ۱۲ شرکتی که دستور توقف تولید به آن‌ها داده شد متاسفانه یک شرکت؛ شرکت آب معدنی دماوند با توجه به برداشت اشتباهی که داشت توزیع را متوقف نکرده بود که ما مجبور شدیم مجددا این شرکت را پلمب کنیم و اطلاع رسانی هم بکنیم.

وقتی غیراستاندارد بودن آب معدنی دماوند رسانه ای شد حسن قاضی‌زاده هاشمی وزیر بهداشت اعلام کرد: وقتی نتایج را سازمان غذا و دارو اعلام کرد قرار شد تا 11 تولیدکننده آب معدنی و آشامیدنی تا سه ماه آینده مشکلات را اصلاح کنند، تا اسامی آنها اعلام نشود. وزیر بهداشت با بیان اینکه اغلب شرکت ها تذکرات ما را جدی گرفتند و با توقف روند تولید، اصلاح مشکلات را آغاز کردند، ادامه داد: فقط شرکت "دماوند" بر تخلف خود اصرار داشت و توزیع محصولات آلوده را متوقف نکرد که نام آن در رسانه‌ها اعلام شد.

بعد از رسانه ای شدن این موضوع، بهروز جنت مدیر کل بازرسی، ارزیابی عملکرد سازمان غذا و دارو گفت: مشکلات موجود در آب معدنی های دماوند مسبوق به سابقه بوده است و چشمه آب معدنی این شرکت نیز در گذشته، توقیف شده بود. وی در ادامه تاکید کرد: در حال حاضر خط تولید شرکت‌های متخلف متوقف و اجناس آنها از سطح بازار جمع‌آوری شده است

سرانجام خط تولید آب معدنی " دماوند " به علت عدم تمکین به مقررات و ضوابط سازمان غذا و دارو با حضور بازرسان این سازمان متوقف شد.

دماوند آب آشامیدنی است

هنوز مدتی از اظهار نظر سازمان غذا و دارو نگذشته بود که مدیرکل استاندارد تهران با بیان اینکه طبق تفاهمنامه با وزارت بهداشت قرار بود نتایج ارزیابی ها را جهت بررسی‌های بیشتر در اختیار یکدیگر قرار دهیم اما متاسفانه این اتفاق در این قضیه رخ نداده است،گفت:آب آشامیدنی دماوند تمامی فاکتورهای استاندارد را دارد.

مسلم بیات با اشاره به اینکه پس از اعلام غیراستاندارد بودن چند برند آب معدنی همانند "دماوند" از سوی وزارت بهداشت تمامی سوابق کیفی کارخانه دماوند مورد بررسی قرار گرفت، اظهار داشت: در این آزمون‌ها سعی شد بهترین آزمایشگاه‌هایی که دارای گواهینامه استاندارد بین‌المللی ISO/IEC17025 هستند مورد استفاده قرار گرفت.

وی گفت: امروز با استخراج نتایج آزمون مشخص شد که فراورده کارخانه مذکور کاملاً منطبق با استاندارد ملی ایران به شماره 6694 است و حتی فاکتور هایی که خارج از استاندارد هم توسط وزارت بهداشت بررسی شده بود ، مورد ارزیابی قرار گرفت که خوشبختانه هیج مشکلی در این زمینه هم وجود نداشت.

سپس حمیدرضا مشهدی عباسی در نطق میان دستور خود در جلسه علنی مجلس از وزیر بهداشت به دلیل نحوه اطلاع‌رسانی زیرمجموعه این وزارتخانه در مورد آلوده بودن آب معدنی دماوند انتقاد کرد.

اما باز هم رسول دیناروند رئیس سازمان غذا و دارو در این باره گفت: وقتی آب آشامیدنی یا معدنی را ما تایید نمی‌کنیم و بر مسئله‌دار بودن سلامت آن تاکید داریم، حتی اگر سازمان دیگری بر آن مهر تایید زند، مورد قبول ما نیست. زمانی که خود به اطمینان رسیم که فراورده‌های غذایی یا آب آشامیدنی بهداشتی است، در آن صورت اجازه می‌دهیم وارد سطح عرضه شود. )

سازمان استاندارد هم در مقابل این سخنان ساکت نماند و وحید مرندی مقدم درباره صحبت‌های رییس سازمان غذا و دارو مبنی بر اینکه نظر نهایی در زمینه محصولات غذایی از جمله آب معدنی توسط سازمان غذا و دارو اعلام می‌شود‌، اظهارکرد: در قانون آمده که هر دوی این دستگاه‌ها یعنی سازمان ملی استاندارد و وزارت بهداشت، متولی تایید سلامت محصولات غذایی هستند.

وی با بیان اینکه ما آب آشامیدنی "دماوند" را بر اساس استانداردهای ملی آزمون کردیم، ادامه داد: از نظر استانداردهای ملی، این آب سالم است و مشکلی ندارد. در عین حال منتظریم که پاسخ آزمایشات وزارت بهداشت برای ما هم ارسال شود.

معاون سازمان ملی استاندارد با تاکید بر اینکه "دماوند" آب آشامیدنی است نه معدنی ادامه داد: استنباط ما این است که وزارت بهداشت آب آشامیدنی "دماوند" را با فاکتورهای آب معدنی بررسی کرده است.

تنها تفاوت عمده " آب معدنی" و "آب آشامیدنی" این است که در "آب معدنی" اصلاحاتی روی آن صورت نمی‌گیرد و مستقیما بعد از آزمایش‌های مختلف در بسته بندی قرار می‌گیرد، اما " آب آشامیدنی " قبل از بسته بندی حتما تحت مراحل اصلاحی مانند میکروب کشی و حذف املاح قرار می‌گیرد.


استاندارد هستیم

با اعلام وجود میکروب "سودوموناس" در آبهای معدنی، پیمان فروهر رییس انجمن تولیدکنندگان آب های معدنی و آشامیدنی درباره وجود این میکروب در آب آشامیدنی "دماوند" گفت: حتی اگر فرض کنیم که "سودوموناس" در آب آشامیدنی این کارخانه وجود داشته، وجود این میکروب به هیچ وجه بر اساس استانداردهای جهانی آب آشامیدنی، عامل بازدارنده خط تولید نیست و تنها جزو شاخص‌های مدیریت کیفیتی به شمار می رود.

وی با بیان اینکه احترام وزیر بهداشت واجب است و سواد و تحصیلات او نیز قابل تحسین، ادامه داد: در عین حال بر اساس استانداردهای codex، FDA و WHO، میکروب "سودوموناس" اصلا شاخص آلودگی میکروبی آب های آشامدینی نبود و موردی نیست که به خاطر آن خط تولید را متوقف کنند.

رییس انجمن تولیدکنندگان آب های معدنی و آشامیدنی با بیان اینکه سطح استانداردهایی که کارخانه "دماوند" رعایت می کند بسیار بالاست، گفت: اصلا امکان عقلی وجود ندارد که آب های این شرکت آلوده باشد، چراکه هر دو ماه یکبار خودشان نمونه های آب را به "آکوا لب" فرانسه می فرستند و مورد آزمایش قرار می دهند. از سوی دیگر نمونه هایی به صورت عمدی از آب های آلوده هم می فرستند تا نوع میکروب های موجود مشخص شود، حال چگونه ممکن است این آب مشکل داشته باشد؟

فروهر با ابراز ناراحتی از مسائل بیان شده گفت: نظر جدید سازمان غذا و دارو این است که نمونه های جدید آب معدنی دماوند سالم بوده و تلاش می کنند که به زودی بازگشایی شود، اما از نظر ما برند "دماوند" دیگر نابود شده است و همه صنعت ما از این اتفاق ضربه خورد.

سرانجام پس از مدت‌ها انتظار، شرکت آب معدنی دماوند سکوت را شکست و نسبت به ماجراهای آلودگی محصولات این شرکت، واکنش نشان داد.مدیرعامل شرکت آب دماوند، روز گذشته در نشست خبری با عنوان «شفاف مثل آب»، اعلام کرد: «نتایج آزمایش‌ها نشان می‌دهد آب آشامیدنی دماوند هیچ‌گونه آلودگی میکروبی ندارد.»

استناد میشل راسکائو، مدیر فرانسوی این شرکت، به آزمایش‌هایی است که در آزمایشگاه‌های مستقل و مورد تأیید سازمان غذا و دارو و آزمایشگاه‌های اروپایی در فرانسه انجام شده است.

او با تأکید بر این‌که توقف خط تولید دماوند به صنعت ایران ضربه زد، گفت: « تا امروز هیچ‌گونه نتیجه رسمی از آزمایش‌های سازمان غذا و دارو دریافت نکرده‌ایم، این درحالی است که پروانه آب ‌معدنی شرکت دماوند از دو‌سال قبل تمدید نشده و موضوع مربوط به روزهای اخیر نیست.»

او درباره این‌که چرا پس از اخطار سازمان غذا و دارو، از توزیع محصولات آب دماوند جلوگیری نشد؟ توضیح داد: « این اخطار به‌صورت شفاهی بود و ما برداشت درستی از آن نداشتیم و از بابت این‌که تعبیر نادرستی که از این دستور درباره عرضه محصولات شد، عذرخواهی می‌کنیم. با این حال باید تأکید کرد که شرکت دماوند، تنها محصولاتی را توزیع کرده که پیش از دستور شفاهی سازمان غذا و دارو در برنامه‌های عرضه قرار داشت، همچنین تمام محصولات براساس مستندات موجود در شرکت، مورد تأیید سازمان غذا و دارو اداره استاندارد ایران است.»

او تأکید کرد: «شرکت دماوند ادعای ادامه تولید محصول با وجود دریافت حکم توقف را کاملا رد می‌کند.»

مدرک داریم

این اظهار نظرها سبب پاسخگویی وزارت بهداشت شد.سیدحسن هاشمی در مراسم نکوداشت مجریان برتر برنامه ارتقای هتلینگ بیمارستان‌ها با حضور در جمع خبرنگاران در پاسخ به سوالی درباره آب معدنی دماوند که مدعی شده بود آلودگی نداشته، گفت: کسی بدون مدرک نباید حرف بزند یا ادعایی کند. ما نهایت مراقبت را در زمینه آب انجام می‌دهیم؛ چراکه این خواست مردم است. شخص رییس جمهور و معاون اول نیز نسبت به موضوع آب حساس هستند و در این مورد باید وظیفه خود را انجام دهیم که تا الان انجام داده‌ایم و بعد از این هم انجام می‌شود.

هاشمی تاکید کرد: دستگاه‌هایی مثل وزارت بهداشت نباید تحت تاثیر سلیقه‌پردازی‌ها قرار گرفته و یا تحت فشار از حق مردم بگذرند. تاکنون آنچه که توسط سازمان غذا و دارو انجام شده، درست و منطقی بوده است. در مورد آب معدنی دماوند در مرحله اول بدون اینکه مصاحبه‌ای شود و صدایی بلند شود، به آنها اخطار داده و گفتیم پلمپ شوند تا زمانی که موارد آلودگی برطرف شود.
وی با اشاره به لزوم اعلام متخلف در صورت بروز تخلف گفت: زمانی که آنها موضوع را رسانه‌ای کرده و اخطارهای ما را رعایت نکردند، طبیعی است که دولت از اقدامش دفاع می‌کند. من فکر می‌کنم بهتر است بیش از این به خودشان آسیب نزنند و تسلیم قانون شوند. ما حتما این رویه را ادامه می‌دهیم.

بعد از آن هم حسین رستگار مدیرکل آزمایشگاه مرجع کنترل غذا و داروی سازمان غذا و دارو در جمع خبرنگاران چگونگی آزمایش‌ها و بررسی‌های انجام شده در مورد آب‌های بسته‌بندی و به ویژه آب معدنی «دماوند» را تشریح کرد.

تیر خلاص

با اظهارات مدیرعامل آب معدنی دماوند، سرانجام سازمان غذا و دارو ناگفته‌های مهمی از این پرونده را افشا کرد و تیرخلاص را زد. او گفت: در آزمایش هایی که در شهریورماه بر روی آب های تولیدی این شرکت، مشخص شد که آب های این شرکت به میکروب» سودوموناس» آلوده است.

رئیس سازمان غذا و دارو ادامه داد: بعد از مدتی مسؤولان این شرکت به ما اعلام کردند که مشکلات مرتفع شده و آماده تولید هستیم که دوباره بازرسان ما با حضور در کارخانه اقدام به نمونه گیری از آب کردند که متاسفانه این بار وجود میکروب ایکولای در چاه منشاء تولید آب این کارخانه از سوی آزمایشگاه تشخیص داده شد.

وی ادامه داد: وجود میکروب ایکولای در آب نشان دهنده آلوده بودن آب به فاضلاب انسانی است و لذا بعداز مشخص شدن این نتایج سریعا پروانه تولید آب معدنی دماوند تعلیق شده و این شرکت ملزم به طی فرایندهای میکروب زدایی شد.رئیس سازمان غذا و دارو ادامه داد :هم اکنون نیز بعد از پاکسازی خط تولید و اصلاحات دیگر فقط اجازه تولید آب آشامیدنی و نه آب معدنی به این شرکت داده شد

با تمام این احوال، معروفترین شرکت آب معدنی ایران، متخمل ضرر و زیان بسیاری شده است. هرچند که مدیران این کارخانه اکنون اذعان می کنند آب آشامیدنی تولید می کنند، نه آب معدنی، اما بازگشت اعتماد مشتریان، بسیار سخت و زمان بر است.
pejuhesh232
 
پست ها : 2876
تاريخ عضويت: سه شنبه دسامبر 07, 2010 11:22 pm

کودکان زیر 6 سال در «فلینت» تا پایان عمر دچار عارضه مغزی خو

پستتوسط pejuhesh232 » پنج شنبه فبريه 25, 2016 6:54 pm

تمام کودکان زیر 6 سال در «فلینت» به خاطر آلودگی آب تا پایان عمر دچار عارضه مغزی خواهند بود


50 سال بود که «فلینت» آب شیرین و بهداشتی را از دیترویت می‌خرید، اما سیاست‌های اشتباه کاهش هزینه‌ها موجب شد تا آب شهر، آلوده به سرب شود و اکنون تمام کودکان زیر 6 سال در فلینت تا پایان عمر دچار اختلالات مغزی و ذهنی خواهند بود.

گروه بین‌الملل مشرق- خلاصه گزارش:
نیمه اول سال 2014 اخباری درباره یک بحران آلودگی آب در آمریکا به تمام جهان مخابره شد. بیش از 100 هزار شهروند اکثراً سیاه‌پوست در یکی از شهرهای این کشور، در معرض مصرف آب آلوده به سرب قرار گرفته بودند. با افشای ابعاد بیش‌تری از این بحران، کم‌کم مشخص شد که مقامات شهر «فلینت» در ایالت میشیگان به خاطر هزینه کم‌تر، تمام آب موجود در سیستم آب‌رسانی شهر را مسموم کرده‌اند. آن‌چه این بحران را به یک بحران فدرال از نظر اوباما تبدیل کرد، شمار چند ده هزار نفری قربانیان، از جمله کودکان و زنان باردار، در این شهر بود که تا پایان عمر باید تاوان تصمیمات «مدیران بحران» شهرشان را پس بدهند. ماجرا از این قرار بود که «ریک اسنایدر» فرمان‌دار جمهوری‌خواه میشیگان بعد از آن‌که مالیات ثروتمندان و کمپانی‌های بزرگ را کاهش داد، تلاش کرد تا کاهش شدید در درآمدهای ایالتی را با اقداماتی نظیر تغییر منبع تأمین آب شهر فلینت جبران کند. تقریباً 50 سال بود که فلینت آب شیرین و بهداشتی را از دیترویت می‌خرید و میان مردم توزیع می‌کرد. با این حال، سال 2014 قرار شد خرید آب از دیترویت متوقف و به جای آن، آب لوله‌کشی مردم فلینت از رودخانه خود این شهر تأمین شود. مسئله این‌جا بود که آب رودخانه فلینت بسیار اسیدی‌تر از آبی بود که دیترویت وارد سیستم لوله‌کشی فلینت می‌کرد. بنابراین ورود آب رودخانه فلینت موجب شد تا سُرب از دیواره لوله‌های آب این شهر وارد آب شود و بنابراین تمام شهروندان به ویژه کودکان را دچار مسمومیت کند. بعد از آن‌که آمار قربانیان در فلینت افزایش پیدا کرد و اعتراضات مردمی شدت گرفت، مقامات فلینت وادار به واکنش شدند و نهایتاً اکتبر سال 2015، این شهر دوباره به سیستم توزیع آب دیترویت متصل شد.

با این حال، مشکلات مردم فلینت نه تنها به پایان نرسیده، بلکه تازه آغاز شده است. طبق برخی گزارش‌ها، تمام کودکان زیر 6 سال در فلینت اکنون تا پایان عمر دچار اختلالات مغزی و ذهنی هستند و پیامدهای سیاست‌های اشتباه مقامات فلینت و میشیگان تا سال‌های سال دامن‌گیر این شهر خواهد بود.

Image
«من مسمومِ سیاست شده‌ام»
یکی از کودکان فلینت در گردهمایی اعتراضی


بحران آب در شهر «فلینت[1]» ایالت میشیگان آمریکا[2] آوریل سال 2014 و پس آن آغاز شد[3] که منبع تأمین آب این شهر[4]، از آب تصفیه‌شده «سازمان آب و فاضلاب دیترویت» (از دریاچه «هورون» و رودخانه «دیترویت»)، به رودخانه فلینت[5]، تغییر یافت. در نتیجه این کار، آب آشامیدنی مردم فلینت دچار یک سری مشکلات جدی و آلودگی‌های شدید شد. اوج این بحران، آلودگی آب آشامیدنی مردم به سرب بود که سلامت عمومی مردم فلینت را با خطری جدی مواجه کرد.

ورود آب اسیدی رودخانه فلینت به خط لوله پیر انتقال آب به شهر، موجب شد تا میزان سرب (از دیواره‌های خط لوله) در این آب بسیار بالا برود و در نتیجه هزاران کودک (طبق برخی گزارش‌ها بین 6 تا 12 هزار[6]) در معرض آب آشامیدنی با سطح بالایی از سرب قرار گیرند و احتمالاً دچار طیف وسیعی از بیماری‌های جدی از جمله بیماری «لژیونر[7]» (نوعی سینه‌پهلوی شدید) شوند که همه‌گیر شدن آن در فلینت[8]، جان 10 نفر را گرفته و 77 نفر دیگر را نیز مبتلا کرده است[9].

«جان بوش» یکی از ساکنان فلینت درباره بحران آب شهر می‌گوید احتمالاً تا مدت‌ها باید از آب‌های بسته‌بندی شده استفاده کنند: «برای مصارف آشامیدنی باید از این نوع آب‌ها استفاده کنیم. من فکر می‌کنم مدت‌ها طول بکشد تا دوباره بتوانیم به آب [لوله‌کشی] فلینت اعتماد کنیم.» وی می‌گوید برخی مردم ممکن است دیگر هیچ‌وقت نتوانند به آب شهرشان اعتماد کنند.

گفته می‌شود هزینه درمان کودکانی که در نتیجه این بحران، بیمار شده‌اند، دست‌کم 100 میلیون دلار (طبق برخی گزارش‌های بین 400 تا 600 میلیون دلار) خواهد بود. نوزادان و کودکان در فلینت در معرض بیش‌ترین خطر قرار دارند و ورود سرب به بدن آن‌ها می‌تواند موجب اختلالات ذهنی و فیزیکی در آن‌ها شود که تا پایان عمر هم‌راه آن‌ها خواهد ماند. متخصصین می‌گویند اقدامات درمانی در فلینت باید تا مدت‌ها بعد از حل احتمالی بحران آب، ادامه پیدا کند.

Image
گردهمایی اعتراض به وضعیت بحران آب در فلینت -
اکثر جمعیت این شهر را سیاه‌پوستان تشکیل می‌دهند


تاریخچه آب لوله‌کشی فلینت

شهر فلینت اولین تأسیسات تصفیه آب خود را (که اکنون از بین رفته) در سال 1917 و دومین تأسیسات را در سال 1952 ساخت[10]. از آن‌جایی که سرب ارزان‌تر از سایر فلزات بود و کار با آن هم راحت بود، خط لوله انتقال آب، از لوله‌های اصلی تا انشعاب‌های خانگی، در فلینت هم مانند بسیاری از شهرهای دیگر آمریکا[11]، همه از جنس سرب ساخته می‌شد. همین سرب می‌توانست در شرایطی وارد آب لوله‌کشی شده و بنابراین همه جمعیت یک شهر را در معرض ابتلا به بیماری قرار دهد.

سال 1962، بعد از آن‌که یک کلاه‌برداری اقتصادی در پروژه ساخت خط لوله انتقال آب از «دریاچه هورون» به فلینت افشا شد[12]، این پروژه متوقف شد و دو سال بعد، شورای شهر به خرید آب از شهر دیترویت رأی داد. سال 1967، زمانی که پروژه ساخت خط لوله انتقال آب از دیترویت به پایان رسید، فلینت فعالیت‌ها در زمینه تصفیه آب خود را متوقف کرد[13].

ریشه بحران معاصر آب در فلینت را شاید بتوان از جولای سال 2011 پی‌گیری کرد. یک شرکت تجاری محلی با نام «خدمات حرفه‌ای روو[14]» که به مقامات فلینت و میشیگان نزدیک بود، گزارشی تحت عنوان «بررسی رودخانه فلینت به عنوان یک منبع آب دائمی برای شهر فلینت[15]» نوشت و در آن تأکید کرد که اگر وضعیت تصفیه‌خانه آب فلینت بهبود یابد، می‌توان از آب رودخانه این شهر به عنوان منبع آب اصلی مردم استفاده کرد. در عین حال، استفاده از دریاچه هورون می‌تواند یک گزینه طولانی‌مدت، قابل‌اتکاتر، با همان کیفیت و با قیمت کم‌تر نسبت به خرید آب از دیترویت باشد.

مارس سال 2013، شورای شهر فلینت به نفع تغییر منبع تأمین آب این شهر از «وزارت آب و فاضلاب دیترویت» به یک پروژه جدید 233 میلیون دلاری برای تأمین آب از دریاچه هورون به وسیله «سازمان آب کارگنوندی» رأی داد[16]. بعد از مخالفت‌های شدید وزارت آب و فاضلاب دیتروت[17] (که این تصمیم شورای شهر فلینت را به راه انداختن «جنگ آبی» توصیف کرده بود[18]) و کش‌مکش‌های داخلی میان مقامات فلینت[19] و ایالت میشیگان[20]، بالأخره فلینت اجازه پیدا کرد تا وارد پروژه کارگنوندی شود[21].

دیترویت بارها تلاش کرد تا با ارائه پیشنهادها و جای‌گزین‌های بهتر، ارزان‌تر و مطمئن‌تر به فلینت، شورای این شهر را از روی آوردن به کارگنوندی منصرف کند، اما مقامات شورای شهر فلینت هیچ‌یک از این پیشنهادها را نپذیرفتند. بلافاصله پس از قطعی شدن پیوستن فلینت به پروژه سازمان آب کارگنوندی، دیترویت نیز اعلام کرد یک سال دیگر یعنی آوریل سال 2014، قرارداد خود با فلینت را پس از 50 سال، فسخ خواهد کرد[22]. مشکل اصلی این‌جا بود که پروژه کارگنوندی تا پایان سال 2016 طول می‌کشید و بنابراین فلینت باید فکری برای این دو سال می‌کرد.

آوریل سال 2014 (زمانی که قرارداد فلینت با دیترویت فسخ شد)، فلینت منبع آب خود را از وزارت آب و فاضلاب دیتروت به منبع پشتیبان خود یعنی رودخانه فلینت تغییر داد. این رودخانه باید آب آشامیدنی مردم شهر[23] را تا زمانی تأمین می‌کرد که پروژه ساخت خط لوله و تجهیزات سازمان آب کارگنوندی تکمیل شود. از همین زمان بود که شکایت شهروندان از رنگ، مزه و بوی آب آغاز شد[24]. کیفیت آب منطقه تا جایی پایین آمده بود که یکی از کارخانه‌های «جنرال موتورز» شکایت داشت که آب شهری به قطعات خودروها آسیب زده و آن‌ها را دچار خوردگی می‌کند[25].

Image
مقامات فلینت، توقف خرید آب از دیترویت را با آشامیدن آب
تصفیه‌شده از رودخانه شهر جشن می‌گیرند


وضعیت آب فلینت، چه اندازه وخیم است؟

در حالی که برخی گزارش‌ها تلاش می‌کردند (و می‌کنند) تا نشان دهند هیچ ارتباطی میان افزایش میزان سرب در خون ساکنان فلینت و ورود آب رودخانه این شهر به سیستم آب‌رسانی وجود ندارد[26]، یکی از آزمایش‌ها در آگوست سال 2014 نشان داده بوده که آب لوله‌کشی فلینت حاوی مقدار زیادی تریوهالومتان است، یکی از موادی که در اثر اضافه کردن کلر به آب برای ضدعفونی کردن آن، ممکن است ایجاد شود[27]. قرار گرفتن در معرض تریوهالومتان به مدت طولانی می‌تواند منجر به بروز سرطان و برخی بیماری‌های دیگر شود[28].

طبق آزمایش‌های بعدی در نوامبر سال 2014 و ژانویه و فوریه سال 2015، آب شبکه آب‌رسانی فلینت دارای تمام استانداردهای بهداشتی و ایمنی اعلام شد[29]. سازمان آب دیترویت در همین مدت، بار دیگر پیشنهاد اتصال دوباره فلینت به شبکه آب این سازمان را مطرح کرد و حتی اعلام کرد که حاضر است از هزینه چهار میلیون دلاری برقراری مجدد اتصال هم چشم‌پوشی کند، اما این پیشنهاد هم توسط مقامات شهر فلینت از جمله «جری آمبروز» یکی از مدیران بحران شهر رد شد. مقامات شهر، ماه فوریه طی یادداشتی به فرمان‌دار اعلام کردند که هیچ «خطر قریب‌الوقوعی در زمینه بهداشت عمومی»، شهر را تهدید نمی‌کند.

به‌رغم انتشار این گزارش‌ها، دست‌کم هشت شکایت دادگاهی درباره بحران آب فلینت به صورت رسمی ثبت و پرونده‌های حقوقی در این‌باره علیه مقامات دولتی باز شده بود. هم‌چنین تحقیقات متعددی نیز در این‌باره صورت گرفته بود. یکی از تحقیقات که جای بررسی دقیق‌تری دارد توسط «دانشگاه دولتی و مؤسسه پلی‌تکنیک ویرجینیا[30]» انجام شده و نتایج مهمی را به دست آورده است[31]. در بخشی از گزارش این مؤسسه یک عبارت، برجسته شده و با رنگ قرمز نوشته شده است: «فلینت یک معضل بسیار جدی در زمینه سرب در آب دارد[32].»

Image
آبی که مردم فلینت مجبور بودند به کودکان خود بدهند

بیش از 40 درصد از اولین نمونه‌های آزمایش شده در این تحقیق، یعنی 101 نمونه آب شهری از فلینت، حاوی بیش از 5 «قسمت در میلیارد» (ppb) سرب بودند. متوسط این میزان در 90 درصد از نمونه‌های مورد مطالعه، بیش از ppb 25 بود که این میزان حتی بیش از 15 (مقدار مجاز تعیین شده برای نمونه‌های دارای بالاترین ریسک و بدترین شرایط) است. بسیاری از نمونه‌ها حاوی 100 ppb سرب بودند و حتی یک نمونه که 45 ثانیه بعد از باز شدن شیر آب جمع‌آوری شده بود، بیش از ppb 1000 سرب داشت که رقمی نجومی محسوب می‌شود.

مطالعه مؤسسه ویرجینیا بر همین اساس، به مردم فلینت توصیه کرده تا از آب لوله‌کشی برای پخت و پز یا نوشیدن استفاده نکنند مگر آن‌که از دستگاه‌های تصفیه آب مجهز به سیستم پاک‌سازی آب از سرب استفاده کنند و یا هر بار که شیر آب را باز می‌کنند، پنج دقیقه شیر را تا آخر باز بکنند و اجازه دهند آب برود و سپس از آن آب بنوشند[33].

همه این‌ها در حالی است که مؤسسه ویرجینیا در نتایج تحقیقات خود می‌نویسد به دلیلی که هیچ‌کس هنوز برای ما توضیح نداده، آب رودخانه فلینت بدون هیچ‌گونه تمهیدات یا حتی برنامه‌ای برای کاهش «خورندگی» آب این رودخانه، وارد سیستم توزیع آب شهری شده است و بدتر از آن این‌که این آب توانسته از آزمایش‌های رسمی تشخیص سرب و مس آژانس حفاظت از محیط زیست بدون هیچ مشکلی عبور کند و تأییدیه‌های لازم را از سازمان کیفیت محیط زیست میشیگان دریافت نماید. در بخشی از گزارش نتایج این تحقیقات می‌خوانیم: «ما مبهوت هستیم که چگونه این وزارت‌خانه در گزارش خود، وضعیت را در فلینت «عادی» توصیف کرده است.»

پای چند نفر در این پرونده گیر است؟

مدیران بحران شهر که ناظران بحران آب در فلینت بودند، قطعاً بیش‌ترین مسئولیت را در این‌باره داشتند[34]، چراکه این افراد بودند که تصمیم گرفتند از آب رودخانه فلینت[35] برای تأمین آب شهر استفاده کنند. بعد از این اتفاق، سازمان کیفیت محیط زیست ایالت میشیگان مقصر بود، چون از اعتراف به وجود مشکلات جدی در آبی که به تازگی وارد سیستم آب‌رسانی شهری شده بود، امتناع کرد.

Image
آبی که از شیرهای شهر فلینت می‌آمد، رنگ، بو و مزه عجیبی داشت

از سوی دیگر، شورای شهر فلینت رأی به استفاده از منبع آبی جدید داد. طبق ایمیل‌هایی[36] که اسنایدر منتشر کرد[37]، این تصمیم باید توسط «اندی دیلون» وزیر خزانه‌داری ایالت میشیگان تأیید می‌شد. با این حال، «ادوارد کورتز» مدیر بحران فلینت به جای ادامه خرید آب از دیترویت، تصمیم به استفاده از آب رودخانه فلینت گرفت[38] و این تصمیم خود را ابلاغ و عملی کرد.

«دارنل ارلی» یکی دیگر از مدیران بحران شهر پیشنهادهای دیترویت برای فروش آب به فلینت تا زمان پایان پروژه جدید آب‌رسانی به شهر را رد و بر استفاده از آب رودخانه فلینت تأکید کرد[39]. این لیست هم‌چنان ادامه دارد و حتی شخص «ریک اسنایدر» فرمان‌دار ایالت میشیگان را نیز شامل می‌شود که هنوز مشخص نیست چه زمانی از آلودگی آب شهری با خبر شده و چه اندازه در این‌باره دیر اقدام کرده است.

اسنایدر 5 ژانویه سال جاری میلادی، در شهر فلینت وضعیت بحرانی اعلام کرد. اسنایدر ضمناً از گارد ملی[40] میشیگان و هم‌چنین «آژانس فدرال مدیریت بحران[41]» درخواست کمک کرد. این در حالی بود که کم‌تر از دو هفته بعد، باراک اوباما نیز شخصاً این بحران را یک وضعیت بحرانی فدرال اعلام و به این ترتیب، اجازه کمک‌های اضافی از سوی «آژانس فدرال مدیریت بحران» و «وزارت امنیت داخلی» را صادر کرد[42].

در نتیجه افشای ابعاد این بحران، چهار مقام دولتی (یک نفر از مقامات شهر فلینت، دو نفر از مقامات سازمان کیفیت محیط زیست میشیگان، و یک نفر از مقامات «سازمان حفاظت از محیط زیست») به علت مدیریت نادرست بحران استعفا دادند. یکی از کارکنان دیگر سازمان کیفیت محیط زیست میشیگان نیز اخراج شد. اسنایدر رسماً از مردم عذرخواهی کرد و وعده داد این مشکل را حل خواهد کرد. سپس 28 میلیون دلار بودجه برای تأمین اقلام مورد نیاز، مراقبت‌های پزشکی، و ارتقای زیرساخت‌های شهری فلینت به این شهر اختصاص داد.

نهایتاً هم شورای شهر فلینت در ماه مارس سال 2015 تصمیم گرفت تا «هر کاری لازم است انجام شود» تا این شهر به خرید آب از سازمان آب و فاضلاب دیترویت بازگردد. با آن‌که آمبروز هم‌چنان معترض و معتقد بود: «آب فلینت امروز بر اساس تمام استانداردهای آژانس حفاظت از محیط زیست، و سازمان کیفیت محیط زیست میشیگان، «ایمن» است و این شهر هر روز برای بهبود کیفیت این آب تلاش می‌کند»، اما باز هم اکتبر سال 2015، منبع تأمین آب شهر فلینت، مجدداً به سازمان آب دیترویت تغییر پیدا کرد.

اسناد و ایمیل‌هایی که درباره بحران آب فلینت منتشر شد نشان می‌داد مقامات این شهر از مدت‌ها قبل درباره بحران آب شهر خبر داشته‌اند[43]، اما به آن بی‌اعتنایی کرده‌اند[44]. البته شاید دلیل این بی‌اعتنایی وجود بحران مسمومیت و آلودگی آب به سرب و فلزات سنگین در تقریباً تمام شهرهای[45] آمریکا بوده است[46]، بحرانی که بیش از همه، کودکان و زنان باردار را با مشکلات متعددی مواجه می‌کند که در ادامه به آن‌ها اشاره خواهیم کرد.

مقاماتی که برکنار شدند، قطعاً تمام افرادی نیستند که از تصمیمات اشتباه[47] و البته منفعت‌طلبی مقامات شهر فلینت[48]، متضرر شدند. آسیب‌دیدگان اصلی، هزاران نفر از شهروندان عادی آمریکایی هستند. پس از آن‌که ماه‌ها هیچ‌کس به مشکلات مردم فلینت توجهی نمی‌کرد، بعد از انتشار گزارش‌هایی درباره وجود سرب در بدن کودکان این شهر بود که هر کس به نوعی به فکر بهره‌برداری از این بحران افتاد.

ناگهان بازیگران و خواننده‌های آمریکایی[49] به فکر کمک به مردم فلینت می‌افتند و حتی خواستار کناره‌گیری فرمان‌دار میشیگان می‌شوند[50]. ناگهان کنگره جلسات استماع با موضوع بحران آب در فلینت برگزار می‌کند[51]. و ناگهان سی‌ان‌ان تصمیم می‌گیرد تا یکی از مناظره‌های انتخاباتی هیلاری کلینتون (گزارش مشرق را از این‌جا بخوانید) و «برنی سندرز» را در فلینت برگزار کند[52] (گزارش‌های مشرق را از این‌جا، این‌جا و این‌جا بخوانید).

مسمومیت با سرب چه عواقبی دارد؟

از جمله عواقب مسمومیت با سرب، آسیب دیدن مغز و دستگاه عصبی، کاهش توان یادگیری، و بروز بیماری‌های کلیوی در کودکان، و کاهش توان باروری در بزرگ‌سالان است[53]. گزارش «مرکز پیش‌گیری و کنترل بیماری» آمریکا که اوایل سال 2013 (پیش از جدی شدن بحران آب در فلینت) منتشر شد نشان می‌دهد که میزان سرب در خون حدود نیم میلیون کودک در آمریکا، بیش از حد مجاز است[54].

Image
وضعیت آلودگی آب در فلینت (خط عمودی خاکستری)
بسیار بهتر از شهرهای مختلف در ایالت پنسیلوانیاست

وجود سرب در جریان خون کودکان می‌تواند موجب کاهش آی‌کیو و قدرت تمرکز شود. هم‌چنین کودکانی که در خون خود سرب دارند، در یادگیری، تکلم و پردازش زبانی مشکل دارند. هم‌چنین این کودکان احتمال بیش‌تری دارد که واکنش‌های پرخاشگرانه و خشونت‌آمیز از خود نشان دهند و دچار «اختلال کم‌توجهی - بیش‌فعالی» شوند. کودکی که در معرض مسمومیت با سرب قرار می‌گیرد، در بسیاری از موارد، تا پایان عمر باید این مشکلات را تحمل کند.

Image

شدت تأثیر سرب بر کودکان تا آن‌جایی است که هزینه آموزش‌های اضافی لازم برای کودکان دچار مسمومیت با سرب، سالانه نیم میلیون دلار برآورد شده است. حتی برخی تحقیقات نشان داده[55] که کاهش میزان سرب در بنزین خودروها و همین‌طور رنگ‌ها در دهه 1970 موجب کاهش آمار جرم، و بارداری و بزهکاری نوجوانان شده است.

اگرچه کودکان نسبت به مسمومیت با سرب حساس‌تر هستند، اما بزرگ‌سالان نیز از مسمومیت با سرب در امان نیستند. تحقیقات نشان می‌دهد هیچ میزانی از سرب در بدن انسان، ایمن نیست[56]. بالا رفتن میزان سرب در خون بزرگ‌سالان می‌تواند به همان نسبت، موجب پیامدهای وخیم‌تری شود. این پیامدها از خستگی و بی‌حالی مفرط تا بیماری‌های کلیوی، و از افسردگی تا کاهش سرعت عکس‌العمل فرد را شامل می‌شود. زنان باردار بر خلاف سایر بزرگ‌سالان، در صورت مسمومیت با میزان اندکی سرب هم ممکن است دچار سقط ناگهانی، زایمان زودرس و یا تولد نوزادان بی‌جان شوند.

بحران آب فلینت به روایت یک بومی مشهور به نام «مایکل مور»

«مایکل مور» مستندساز و منتقد مشهور آمریکایی که خودش متولد فلینت است، در بسیاری از گردهمایی‌های اعتراض‌آمیزی در این شهر شرکت کرده است[57]. وی در یکی از این گردهمایی‌ها، ضمن «صحنه جرم» توصیف کردن فلینت، خواستار دست‌گیری اسنایدر شده[58] و گفت: «مقامات می‌دانستند که مردم این شهر، قدرت سیاسی لازم را ندارند. این یک بحران نژادپرستی و فقر است.» آن‌چه مایکل مور به آن اشاره داشت، آماری است مبنی بر این‌که اکثریت مردم فلینت را آمریکایی‌های سیاه‌پوست تشکیل می‌دهند و 41 درصد از شهروندان این شهر نیز زیر خط رسمی فقر در آمریکا هستند[59].

«مور» مقاله مستقلی هم در مورد بحران آب فلینت نوشته و در آن 10 نکته‌ای را افشا کرده است[60] که به قول خودش «درباره تراژدی آب فلینت به شما نمی‌گویند، اما من می‌گویم.» این ده نکته از این قرار است:

1- در حالی که به کودکان در فلینت آب مسموم داده می‌شد تا بنوشند، به کارخانه جنرال موتورز دست‌رسی اختصاصی به منابع آب پاک داده شده بود.

2- با تنها 100 دلار هزینه در روز، می‌شد به طور کامل از بحران آب در فلینت، جلوگیری کرد


Image
مقایسه آب دیترویت (بالا چپ) و آب فلینت (دو مورد پایین)
با استانداردهای میزان سرب در آب
برخی نمونه‌های آب در فلینت، از «زباله سمی» هم آلوده‌تر بودند


3- آن‌چه در آب فلینت پخش شده، صرفاً سرب نیست. تعداد موارد ابتلا به بیماری «لژیونر» از زمان تغییر منبع تأمین آب در این شهر، ده برابر شده است. 10 نفر به همین دلیل کشته شده‌اند، در حالی که تا پیش از این حتی یک نفر هم در فلینت به خاطر بیماری لژیونر کشته نشده بود.

4- خانه‌های مردم در فلینت اکنون هیچ ارزشی ندارد. این شهر یکی از فقیرترین شهرهای آمریکاست و تنها دارایی مردم تا پیش از این بحران، خانه آن‌ها محسوب می‌شد. اکنون می‌توان گفت مقامات فلینت، آینده مردم شهر را به آب رودخانه آن سپرده‌اند.

5- مردم فلینت هم‌زمان با مسموم شدن، بمباران هم می‌شدند. طی دو سال بحران آلودگی آب، پنتاگون هم تصمیم گرفت از شهر فلینت برای تمرین نظامی و هدف‌گیری استفاده کند. سال گذشته، ارتش آمریکا طی تمرینات «غافل‌گیرانه» نظامی، با مهمات جنگی و مواد منفجره به شهر فلینت حمله کرد تا جنگ شهری را تمرین کند. هزاران خانه متروکه در این شهر هدف بمباران ارتش آمریکا قرار گرفت و خیابان‌های این شهر شاهد حملات موشکی و انفجار نارنجک‌های جنگی بود. سربازان ارتش، تا چند هفته وانمود می‌کردند که فلینت، بغداد یا دمشق است.

6- هم‌سر رئیس ستاد فرمان‌دار [میشیگان، اسنایدر]، سخن‌گوی «نستله» است، شرکت صاحب بزرگ‌ترین ذخایر خصوصی آب میشیگان. نستله تا کنون بارها به خاطر استخراج بیش از 750 لیتر آب در دقیقه از زمین‌های این منطقه برای فروش در قالب آب معدنی، مورد شکایت قرار گرفته است.

7- میشیگان، از بحران آب فلینت، تا آمار جرم و جنایت و قتل، تا سیستم سوئیچ «جنرال موتورز»، درگیر یک «فرهنگ مرگ» است. فلینت یکی از بالاترین آمارها را در میزان قتل و جرم و جنایت در آمریکا دارد. برای مقایسه، اگر شهر نیویورک آمار قتل فلینت را داشت، سال 2015 در این شهر باید حدود 4000 نفر کشته می‌شدند، نه 340 نفر (آمار واقعی). هم‌چنین سال گذشته یکی از کارخانه‌های جنرال موتورز در دیترویت متوجه شد که در سیستم سوئیچ خودروهایش مشکلی وجود دارد. با این حال، مدیران شرکت تصمیم گرفتند حرفی نزنند و به جای پرداخت هزینه گزاف تعمیر خودروها، صرفاً هزینه پرونده‌های دادگاهی را بپردازند که بازماندگان قربانی‌ها ممکن است علیه جنرال موتورز باز کنند.

8- رسانه‌های آمریکا هر بار منبع قبلی آب فلینت را «آب دیترویت» توصیف می‌کنند که کاملاً اشتباه است. دریاچه هورون که دیترویت آب خود را از آن می‌گیرد، سومین منبع بزرگ آب شیرین در جهان است [و بنابراین نگرانی از پایان این منبع آبی در صورت استفاده هم‌زمان فلینت و دیترویت، کاملاً بی‌مورد است]. جالب این‌که دریاچه هورون هنوز هم صرفاً از منابع آب زیرزمینی تغذیه می‌شود و بنابراین فلینت از نظر جغرافیایی [نزدیک به هورون است و] آخرین نقطه در دنیاست که باید آب مسموم مصرف کند.

9- همه کودکان در فلینت مسموم شده‌اند، همان‌طور که همه بزرگ‌سالان، از جمله خود من، در معرض مسمومیت با سرب قرار گرفته‌اند. وقتی رسانه‌ها می‌گویند «9000 کودک زیر 6 سال مسموم شده‌اند» یعنی همه کودکان فلینت. تعداد کودکان زیر 6 سال در فلینت، 6000 نفر است.

10- این بحران هم مانند بسیاری از اتفاقاتی که این روزها می‌افتد، رخ داد، چون ثروتمندان می‌خواستند از مالیات فرار کنند. سال 2011 زمانی که اسنایدر فرمان‌دار میشیگان شد، یکی از اولین کارهایی که کرد، کاهش چندین میلیارد دلاری مالیات ثروتمندان و شرکت‌های بزرگ بود. وقتی درآمدهای مالیاتی کاهش یافت، هزینه‌ها هم باید کاهش می‌یافت، بنابراین مدارس، حقوق‌های بازنشستگی، تأمین اجتماعی، و آب آشامیدنی ایمن، هدف قرار گرفتند.\

Image
رودخانه فلینت که ورود آبش به سیستم شهری، دردسرساز شد

[1] Elevated lead found in more Flint kids after water switch, study finds Link

[2] Flint Water Study Link

[3] Flint water crisis Link

[4] Flint-Water Link

[5] Why is it possible that Flint River water cannot be treated to meet Federal Standards? Link

[6] United Way estimates cost of helping children $100M Link

[7] Legionella (Legionnaires' Disease and Pontiac Fever) Link

[8] 'That just added to the disaster we were already facing,' Gov. Snyder says of Legionella spike in Flint area Link

[9] 87 cases, 10 fatal, of Legionella bacteria found in Flint area; connection to water crisis unclear Link

[10] In Flint, lead contamination spurs fight for clean water Link

[11] Unsafe Lead Levels in Tap Water Not Limited to Flint Link

[12] 50 years later: Ghosts of corruption still linger along old path of failed Flint water pipeline Link

[13] Detroit Water and Sewerage Department - The First 300 Years Link

[14] ROWE Professional Services Company Link

[15] Analysis of the Flint River as a Permanent Water Supply for the City of Flint - July, 2011 Link

[16] Flint council supports buying water from Lake Huron through KWA Link

[17] Detroit to state: Stop Flint's participation in new water pipeline Link

[18] Water War Undermines Flint-DWSD Relations Link

[19] As Water Problems Grew, Officials Belittled Complaints From Flint Link

[20] Flint emergency manager endorses water pipeline, final decision rests with state of Michigan Link

[21] State gives Flint OK to join Karegnondi Water Authority project, but Detroit gets to make final offer Link

[22] Detroit gives notice: It's terminating water contract covering Flint, Genesee County in one year Link

[23] 'It's all just poison now': Flint reels as families struggle through water crisis Link

[24] State says Flint River water meets all standards but more than twice the hardness of lake water Link

[25] Events That Led to Flint’s Water Crisis Link

[26] State says data shows no link to Flint River, elevated lead in blood Link

[27] How government poisoned the people of Flint Link

[28] City warns of potential health risks after Flint water tests revealed too much disinfection byproduct Link

[29] Emergency manager calls City Council's Flint River vote 'incomprehensible' Link

[30] [Complete Dataset] Lead results from Tap Water Sampling in Flint, MI Link

[31] Flint River water is very corrosive to lead, and causing lead contamination in homes Link

[32] Lead testing results for water sampled by residents Link

[33] Flint rewrites water testing directions blamed in lead pollution crisis Link

[34] The Flint water crisis, explained Link

[35] Flint River now an option for drinking water following Detroit's termination of contract Link

[36] 10 key findings from Flint water crisis emails Link

[37] Flint Water Crisis: Emails Released by Gov. Rick Snyder Link

[38] Resolution Authorizing Approval to Enter into a Professional Engineering Services Contract for the Implementation of Placing the Flint Water Plant into Operation Link

[39] Michigan Truth Squad: Who approved switch to Flint River? State's answers draw fouls Link

[40] First seven Michigan National Guard soldiers on the ground in Flint Link

[41] Governor asks FEMA for help in fixing Flint water crisis Link

[42] President Obama Signs Michigan Emergency Declaration Link

[43] Flint water crisis: governor's aides knew of issues within weeks, records suggest Link

[44] Regulators dismissed dissenters on Flint crisis Link

[45] Sebring, Ohio, had lead in its water and didn’t tell residents for months Link

[46] America's lead poisoning problem isn't just in Flint. It’s everywhere. Link

[47] Investigators considering criminal charges in Flint water crisis Link

[48] Flint, Michigan, tried to save money on water. Now its children have lead poisoning. Link

[49] Celebrities’ firm donates 1m water bottles to Flint residents Link

[50] Celebrities Are Donating Money and Water to Flint, Calling for Others to Join Link

[51] Examining Federal Administration of the Safe Drinking Water Act in Flint, Michigan Link

[52] CNN to hold Democratic presidential debate in Flint, Michigan Link

[53] Lead Toxicity - What Are the Physiologic Effects of Lead Exposure? Link

[54] The Impact of Early Childhood Lead Exposure on Educational Test Performance among Connecticut Schoolchildren Link

[55] Lead - America's Real Criminal Element Link

[56] It's not just Flint — every major American city has hazardous amounts of lead hurting kids Link

[57] Michael Moore, in Flint, says crisis 'not a mistake' Link

[58] Michael Moore calls Flint a crime scene, demands arrest of Gov. Snyder Link

[59] President Obama, Please Come to Flint Link

[60] 10 Things They Won't Tell You about the Flint Water Tragedy. But I Will. Link
pejuhesh232
 
پست ها : 2876
تاريخ عضويت: سه شنبه دسامبر 07, 2010 11:22 pm

نیترات آب تهران چقدر است؟

پستتوسط pejuhesh232 » شنبه سپتامبر 17, 2016 3:57 pm

نیترات آب تهران چقدر است؟


این سؤالی است که پس از گذشت نزدیک به دو دهه اظهار نظرهای متفاوت و گاه متعارضی در پی داشته و سؤال درباره میزان آلودگی آب تهران به نیترات همچنان برای شهروندان تهرانی بی‌پاسخ مانده است؛ سؤالی که به‌ طور مستقیم با سلامت آنها و خانواده‌هایشان ارتباط دارد و بر اساس منشور حقوق شهروندی از ابتدایی‌ترین حقوق متعارف آنها به حساب می‌آید. با این‌ همه پاسخ متولیان برای شهروندان روشن نیست.

دوهفته‌نامه جامعه‌ پویا در ادامه نوشت: «مسئولان محیط زیست، آب تهران را آلوده به نیترات می‌دانند و مدیران آب و فاضلاب اعلام می‌کنند دستگاه‌های تصفیه این شرکت نمی‌گذارند میزان نیترات از حد مجاز در آب شرب شهروندان تهرانی بالاتر برود و کسی که تکلیفش در این میان روشن نیست، شهروندی است که هر روز از این آب می‌آشامد و با آن زندگی می‌کند.

استاندارد مجاز نیترات در آب چقدر است؟
بر اساس استاندارد «سازمان جهانی بهداشت» میزان مجاز نیترات و نیتریت در آب آشامیدنی به ترتیب ۵۰ و ۳ میلی‌گرم بر لیتر است. همچنین این استاندارد برای ترکیب نیترات - نیتروژن و نیتریت - نیتروژن به ترتیب ۱۱ و ۰.۹ میلی‌گرم در لیتر است.

کشورهای مختلف بر اساس توان و ظرفیت زیرساخت‌های پالایش آب خود و با توجه به اهمیت سلامت مردم، حد استانداردهای آلایندگی آب را تعیین می‌کنند؛ به‌ گونه‌ای که بسیاری از کشورهای توسعه‌ یافته مانند ایالات متحده آمریکا حداکثر استاندارد مجاز برای نیترات در آب آشامیدنی را ۱۰ میلی‌گرم بر لیتر اعلام کرده‌اند. با این‌ حال استاندارد اعلام‌ شده از طرف «مؤسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران» برای میزان نیترات در آب آشامیدنی از استاندارد «سازمان جهانی بهداشت» تبعیت می‌کند و حداکثر مقدار مجاز نیترات در آب ۵۰ میلی‌گرم بر لیتر اعلام شده است.

نیترات در آب تهران بیش از استاندارد است
اظهارات مسئولان آب به سال‌های پیش‌تر بازمی‌گردد؛ چهاردهم بهمن ۱۳۸۶ داوود مولایی، مدیرعامل شرکت آب‌ و فاضلاب استان تهران، با حضور در جلسه شورای شهر اعلام کرد: «۳۰ درصد ساکنان جنوب پایتخت، در معرض استفاده از آب آلوده به نیترات قرار دارند.»

او می‌خواست توجه مدیریت شهری و رسانه‌ها را به این نکته جلب کند که موضوع ساماندهی شبکه آب و فاضلاب تا چه حد مغفول مانده است. پس از این اعلام جنجال‌برانگیز و انتشار این خبر، سازمان بازرسی کل کشور ضمن هشدار درباره کیفیت آب شرب اعلام کرد: «میزان نیترات موجود در آب بیشتر ‌از حدِ استاندارد بوده و حتی در برخی از شهرستان‌های کشور فاجعه‌آمیز است. در گزارش سازمان بازرسی آمده بود سنجش میزان نیترات در بیش از پنج هزار حلقه چاه نشان می‌دهد فقط ۲۹ درصد آنها در محدوده استاندارد قرار دارند.»

مولایی روز بعد این خبر را تکذیب کرد. او پس از مدتی کوتاه از ریاست آب و فاضلاب استان تهران کنار گذاشته شد. جانشینان او حواسشان را جمع کردند که درباره آب تهران بی‌محابا سخن نگویند اما تکلیف شهروندان همچنان نامشخص باقی ماند. شاید همین مسئله باعث شد از همان سال‌ها تاکنون موضوع آب تهران به‌ طور جدی در جلسات و رسانه‌ها پیگیری و مطرح نشود.

اظهارنظر مشاور محیط زیست شهردار تهران
حاشیه‌های موضوع آلودگی آب تهران به همین‌جا ختم نشد. اردیبهشت سال ۱۳۸۸ هادی حیدرزاده، رئیس کمیته توسعه پایدار شهرداری تهران و مشاور وقت شهردار اعلام کرد: «منابع زیرزمینی آب تهران به علت نبود شبکه فاضلاب شهری در این کلان‌شهر آلوده شده است.» او از آلودگی آب تهران و استفاده ناگزیر از آب‌های زیرزمینی به‌ منظور تأمین آب آشامیدنی مورد نیاز تهرانی‌ها به‌ عنوان چالشی جدی و واقعی برای پایتخت نام برده و تأکید کرده بود برخی مدیران از پرداختن به آن پرهیز می‌کنند. او گفته بود تهران در زمینه مدیریت شبکه فاضلاب در میان کلان‌شهرهای دنیا، جزء ۱۰ شهر آخر جهان به شمار می‌آید.

این در حالی بود که دو هفته پیش از آن، مدیرعامل وقت آبفای استان تهران، حرف‌ و حدیث‌ها درباره آلودگی آب تهران را رد کرده و گفته بود: «آب تهران فاقد هرگونه آلودگی است و همان‌طور که بارها مطرح شده، آلودگی آب تهران فقط در حد شایعه است. هرگونه مشکل و آلودگی در آب تهران از دید آزمایشگاه‌های ما پنهان نمی‌ماند. کاهش کیفیت آب تهران نسبت به گذشته مربوط به منابع آب است؛ چرا که منابع آب و ذخایر پشت سدها کاهش پیدا کرده و این امر به بحث انتقال یا کیفیت تصفیه‌خانه‌ها هیچ‌گونه ارتباطی ندارد.»

اداره بهداشت آب و فاضلاب وزارت بهداشت: آب آلوده است
چند روز بعد از اظهارنظر مسئولان آبفا مبنی بر آلوده‌ نبودن آب تهران به نیترات، رئیس اداره بهداشت آب و فاضلاب مرکز سلامت محیط و کار وزارت بهداشت، با اشاره به وجود نیترات در منابع آب تهران تصریح کرد: «وجود نیترات در آب تهران، سلامت کودکان شیرخوار را تهدید می‌کند.»

غلامرضا شقاقی با اشاره به این که وجود آلاینده‌های شیمیایی در منابع آب به‌ مرور زمان باعث بیماری‌های مزمن می‌شود، به رسانه‌ها گفت: «وجود نیترات در آب شرب ناشی از نبود سیستم جمع‌آوری و دفع فاضلاب است.»

او با تأکید بر اجرای کامل سیستم دفع فاضلاب در شهر تهران گفت: «تا زمانی که این سیستم به‌ صورت کامل اجرا نشود، مطمئنا منابع آب تهران آلوده خواهد شد.»

شقاقی از احتمال ورود فاضلاب به منابع آب زیرزمینی شهر تهران خبر داد و اضافه کرد: «شرکت‌های آب و فاضلاب مسئول تأمین شرب هستند و وزارت بهداشت ناظر بر امور مربوطه است.»

ورود محیط زیست به بحث
یک ماه پس از اظهار نظر مولایی درباره آلوده‌ بودن آب تهران به نیترات و تکذیب آن از سوی او، مدیر کل وقت محیط ‌زیست استان تهران در این‌ باره اظهار نظر کرد. محمدباقر صدوق درصد نیترات موجود در آب‌ تهران را بالاتر از حد استاندارد دانست و تأکید کرد: «پایتخت ایران از این نظر در رتبه اول کشور قرار دارد.»

او همچنین گفت: «آب شرب مناطق جنوب و جنوب شرقی تهران که از منابع زیرزمینی تأمین می‌شود، درصد بالایی نیترات دارد و سلامت مردم این مناطق را تهدید می‌کند.»

به گفته این مقام مسئول، پس از تهران، آب شهرهای مشهد و اراک بیشترین درصد نیترات را دارد و این موضوع نگرانی‌های مسئولان را در حوزه‌های مختلف دامن زده است.

سؤال عضو شورای شهر از وزیر نیرو
موضوع آب تهران و آلوده‌ بودنش به نیترات تا مدت‌ها کم‌رنگ شد و به‌ طور جسته‌ و گریخته درباره آن اظهار نظر می‌شد تا این که رئیس کمیسیون سلامت شورای شهر تهران در دی‌ماه ۱۳۹۲ اعلام کرد: «بالا بودن میزان نیترات در آب تهران و رسیدن به ۵۰ و بالای آن سرطان‌زاست و زمینه کم‌خونی و ناراحتی‌های تنفسی را فراهم می‌کند.»

رحمت‌الله حافظی در جلسه علنی ۱۷ دی‌ شورای اسلامی شهر تهران پس از اظهارات وزیر نیرو درباره وجود نیترات در آب تهران گفت: «میزان نیترات در آب تهران بر حسب شرایط منطقه و قرار گرفتن لوله‌های آب و فاضلاب متغیر است. استاندارد میزان نیترات در آب ۲۰ میلی‌گرم در لیتر و میزان مطلوب آن ۱۰ میلی‌گرم در لیتر است. این میزان در کشورهای در حال‌ توسعه و فقیر ۴۵ میلی‌گرم در لیتر تعیین شده اما از سال ۸۲ تاکنون میزان نیترات در آب تهران به ۵۰ و بالای ۵۰ رسیده است که این میزان نیترات در آب سرطان‌زاست و زمینه کم‌خونی و ناراحتی‌های تنفسی را فراهم می‌کند.»

او در ادامه به‌ صراحت گفت: «وجود نیترات در آب تهران به‌ دلیل وارد شدن فاضلاب به آب است. لوله‌های آب سطح شهر تهران معمولا در کنار لوله‌های فاضلاب قرار دارند و شکستگی‌های لوله‌های آب یا فاضلاب باعث می‌شود محتویات هر یک از این لوله‌ها، به لوله‌های کناری خود بریزند.»

حافظی با بیان این که روزانه سه میلیارد تومان برای تصفیه آب تهران هزینه می‌شود، پیشنهاد کرد بخشی از این هزینه به تأمین آب معدنی ارزان‌قیمت برای مصرف شهروندان هدایت شود و آب لوله‌کشی برای دیگر مصارف صرف شود، زیرا فقط یک درصد از آب برای شرب مصرف می‌شود.

حافظی در پایان صحبت‌هایش خطاب به وزیر نیرو گفت: «سؤال من این است که سلامت آب شرب مردم تهران را شما تأیید یا تعیین می‌کنید یا خیر؟» سؤالی که به نظر می‌آید همچنان و با گذشت چند سال بی‌پاسخ مانده است.

دستجردی، وزیر سابق بهداشت: آب تهران آلوده است
در تابستان ۸۹ دکتر مرضیه وحیددستجردی مدعی شد میزان نیترات آب در برخی از نقاط تهران بالاتر از استاندارد است و به زنان باردار و کودکان شیرخوار توصیه کرد برای جلوگیری از عوارض مصرف آب شرب با نیترات بالا از آب بطری استفاده کنند و آب لوله‌کشی نخورند اما چهار روز بعد در موضعی کاملا متفاوت عنوان کرد آب تهران به‌ هیچ‌ وجه آلودگی ندارد و برای تمام گروه‌ها و در همه مناطق قابل شرب است. اظهار نظر سراسر متناقض وزیر بهداشت واکنش برخی مسئولان را در پی داشت. عده‌ای اظهارات او را رد و بعضی نیز از نحوه موضع‌گیری دستجردی گلایه کردند. وزیر نیرو به‌ سرعت سخنان دستجردی را رد کرد و استاندار وقت تهران نیز گفت حاضر است درباره وضعیت آب تهران با وزیر بهداشت مناظره کند.

به‌ هر حال خبر جنجالی خانم وزیر درباره آلودگی آب شرب در برخی مناطق پایتخت این سؤال را بار دیگر در اذهان کلید زد که «چرا درباره میزان نیترات در آب تهران این‌همه تناقض‌گویی وجود دارد؟»

اظهار نظرها ادامه یافت؛ به‌ طوری‌ که دکتر کاظم ندافی، رئیس مرکز سلامت محیط و کار وزارت بهداشت، در روزهای پایانی سال ۸۹ از پلمب ۵۰ حلقه چاه آب تهران خبر داد که میزان نیترات آنها بالاتر از حد استاندارد بوده است.

او با اشاره به اقدامات انجام‌ شده برای به ‌استاندارد ‌رساندن میزان نیترات موجود در آب تهران گفت: «بر اساس اقدامات انجام‌ شده، آب تهران در حال‌ حاضر مشکل خاصی از نظر کیفیت ندارد. البته برای سالم‌سازی آب پایتخت، برنامه‌های درازمدتی نیز در نظر گرفته شده است که این برنامه‌ها تا حدود زیادی انجام شده‌اند. به این منظور از تصفیه‌خانه‌های جدید برای تهران آب منتقل می‌کنند تا به‌ تدریج چاه‌ها از رده استفاده خارج شوند.»

این اتفاق نیفتاد؛ چرا که کاهش بارندگی و آب‌های پشت مخازن سدها و نیز افزایش جمعیت تهران و الگوی نادرست مصرف از جمله دلایلی است که نیاز کلانشهر تهران را به استفاده از چاه‌ها برای شرب و مصارف روزانه بیشتر کرده و این دور باطل همچنان ادامه دارد.

پیشنهاد جداسازی آب شرب و غیرشرب
شاید بتوان سخنان محمدهادی حیدرزاده، مدیرکل محیط زیست استان تهران، درباره آلودگی آب پایتخت به نیترات را جدیدترین موضع‌گیری درباره آب تهران از سوی سازمان حفاظت محیط زیست دولت یازدهم به حساب آورد. او در آذرماه ۹۳ اعلام کرد: «آب‌های زیرزمینی در تهران به علت این که سیستم تصفیه فاضلاب و اکو در پایتخت کامل نیست، حتما در برخی مناطق آلوده است.»

حیدرزاده همچنین گفت: «در این که میزان نیترات در برخی منابع آب زیرزمینی تهران بالاتر از استاندارد است، هیچ شکی نیست و این موضوع بارها از سوی دستگاه‌های مختلف اعلام شده است.»

به گفته این مقام مسئول، میان کمیت آب و افزایش غلظت آلاینده‌های آب ارتباط معناداری وجود دارد و زمانی که آب پشت سدها کاهش می‌یابد، میزان آلاینده‌ها افزایش خواهد داشت. مدیرکل محیط زیست استان تهران همچنین تأکید کرد: «سازمان حفاظت محیط زیست نمی‌تواند درباره توانایی تصفیه‌خانه‌ها در کاهش میزان نیترات در آب شرب نظر دهد و این کار وظیفه وزارت بهداشت است.»

او در ادامه پیشنهاد داد آب شرب و آب غیرشرب در تهران از هم جدا شوند و گفت: «نباید انتظار داشته باشیم آب لوله همیشه کیفیت آب شرب را داشته باشد؛ چرا که در هیچ‌ جای دنیا چنین اتفاقی نمی‌افتد و آب شرب از دیگر مصارف جداست اما در ایران هنوز دستگاه‌های مسئول تصمیمی درباره این تفکیک نگرفته‌اند.»

یک ماه پیش از این اظهار نظر، وزیر بهداشت دولت روحانی اعلام کرده بود آب تهران هیچ مشکل بهداشتی ندارد. سیدحسن قاضی‌زاده هاشمی، وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، در نشست خبری آبان‌ ماه ۹۳ سخنگوی دولت در جمع خبرنگاران درباره آب تهران گفته بود: «آب تهران خوشبختانه هیچ مشکلی ندارد و روزهایی که سطح آب سدها کاهش پیدا می‌کند، برای تأمین آب شرب از چاه‌هایی که میزان نیتریت آنها بیش از حد مجاز بود، استفاده می‌شود که ما نیز به آنها تذکر داده‌ایم اما در کل آب تهران سالم است.»

آلودگی آب تهران طبیعی است
با این‌ همه اسماعیل کهرم، مشاور رئیس سازمان حفاظت محیط زیست، با ارائه آماری درباره وضعیت تأمین آب تهران گفت: «۴۹ درصد از آب شرب تهران از چاه‌ها تأمین می‌شود. سفره‌های آب زیرزمینی تهران را نیز چاه‌های جدید که حاوی فاضلاب و فضولات انسانی هستند، احاطه کرده‌اند. بنا بر این آلودگی آب تهران مسئله‌ای دور از ذهن نیست. فضولات انسانی حاوی مقدار زیادی آمونیاک هستند که این ماده تشکیل‌ دهنده نیترات و نیتریت است که احتمال دارد این مواد از دیواره‌های چاه‌های جذبی وارد سفره آب‌های زیرزمینی شوند.»

کهرم با اشاره به این که افزایش نیترات و نیتریت در آب می‌تواند برای سلامت انسان به‌ ویژه کودکان و زنان باردار خطرناک باشد، افزود: «در گذشته شاهد بودیم که سه چاه آب در مناطق ۱۹ و ۲۰ تهران به‌ دلیل افزایش مقدار نیترات بسته شد. بنابراین وزیر بهداشت باید این مسئله را به‌ صورت جدی و دقیق بررسی کند و سپس نتیجه قطعی را به مردم اطلاع دهد و سازمان حفاظت محیط زیست با توجه به لابراتوارهایی که در اختیار دارد، آب تهران را آزمایش کند و نتیجه‌اش را در اختیار مردم بگذارد.»

آب تهران میکروب ندارد، فلزات سنگین چرا!
چندی بعد معاون اسبق وزارت بهداشت در حاشیه نشست خبری به مناسبت هفته سرطان اعلام کرد آب تهران آلوده به نیترات است. در نتیجه دوباره این مسئله جنجالی شد. اکبری که رئیس «مرکز تحقیقات سرطان» بود با اشاره به تأثیر عوامل محیطی در بروز سرطان اعلام کرد: «آب تهران از نظر نداشتن میکروب آب بسیار خوبی است اما مشکل آن در فلزات سنگین و نیترات است و به‌ هیچ‌ عنوان نمی‌توان این مشکل را در خانه‌ها برطرف کرد و این وظیفه وزارت نیرو است.»

او درباره سرطان‌زا بودن آب گفت مردم جایگاه خاصی برای پیشگیری سرطان ندارند و بیشتر این کارها بر عهده حاکمیت است و اگر مسئولان کاری نکنند، کاری نیز در این بخش پیش نخواهد رفت. اکبری هشدار داد سرطان ارثی نیست و فقط ۱۰ درصد ابتلای آن به‌ دلیل عوامل ژنتیکی است و علت ۹۰ درصد ابتلا به این بیماری محیطی است.

وزارت نیرو تکذیب کرد
بلافاصله بعد از رسانه‌ای‌ شدن این خبر، وزارت نیرو جوابیه‌ای صادر کرد و در آن نوشت آب موجود در شبکه آب‌رسانی تهران تحت نظارت دقیق چند مرکز از جمله وزارت بهداشت، دانشگاه تهران و مجموعه آزمایشگاه‌های کیفیت‌سنجی تهران است و مردم دراین‌باره نگرانی نداشته باشند.

در این جوابیه آمده بود: «گفته‌های دکتر محمداسماعیل اکبری، معاون اسبق وزارت بهداشت، درباره خطر نیترات در آب تهران و تهدید سرطان، بازتولید چندباره یک واهمه عمومی، آن‌ هم در پایتخت ۱۲ میلیون نفری ایران است. هر بار وزارت نیرو و شرکت آب و فاضلاب به‌ عنوان متولی تأمین آب شرب مردم در مواجهه با این اخبار با اطمینان کامل مردم را به آرامش می‌خوانند اما این‌ بار یک مسئول سابق این‌چنین بی‌محابا آب شربی را که مردم در لحظه‌لحظه زندگی خود با آن در تماس هستند، به‌ عنوان یکی از منابع سرطان معرفی می‌کند. به شهادت وزارت نیرو در چند سال گذشته در نقاط معدودی از جنوب شرق و جنوب غرب تهران افزایش غیر عادی نیترات در آب گزارش شده بود که بر این اساس طرح‌های مختلفی همچون طرح فاضلاب تهران و عملیات انتقال آب از سد ماملو به جنوب تهران در برنامه اجرائی قرار گرفت و هم‌اکنون طرح فاضلاب تهران، بیش از ۵۸ درصد مردم پایتخت به‌ ویژه در جنوب تهران را تحت پوشش قرار داده و انتقال آب از سد ماملو و تصفیه‌خانه هفتم تهران به این مناطق نیز باعث افزایش چشمگیر کیفیت آب در این مناطق و رفع کامل نگرانی از وجود نیترات در مناطق مورد بحث شده است. بنابراین مطرح‌ کردن دوباره آلودگی و وجود «نیترات سرطان‌زا» در تهران به‌ نوعی پاشیدن بذر بی‌اعتمادی و احساس تهدید در ذهن مردم است.»

مرکز تحقیقات سرطان هم به این جوابیه واکنش نشان داد و آن را «شتابزده» دانست. این مرکز در جواب ادعاهای وزارت نیرو نوشت: «با عنایت به انتشار بیانیه روابط‌ عمومی وزارت محترم نیرو (که متأسفانه کمی شتابزده و غیردقیق به نظر می‌آید) مبنی بر سلامت آب تهران از حیث فلزات سنگین و نیترات‌ها، ضمن ابراز خوشحالی از این خبر جدید، اعلام می‌دارد جای مسرت است که مسئولان محترم تأمین‌کننده آب سالم از ابعاد میکروبی و انگلی که سال‌ها برای مردم گرفتاری‌هایی ایجاد می‌کرد و مبدأ اغلب بیماری‌های واگیر بود، امروز توانسته‌اند دیگر عوامل آلوده‌ کننده آب را که ماحصل رفتارهای غیربهداشتی ساختارهای مختلف اجتماعی - همچون ساخت‌وسازهای غیرمسئولانه ساختمان‌ها در کنار منابع آب و ورود فاضلاب‌های صنعتی به منابع آبی – است، کنترل کنند و آنچه قبلا توسط مسئولانی از همین ساختار بیان شده بود، ملغی اعلام کنند. امیدواریم ان‌شاء‌الله این طرح با قوت و سرعت ادامه پیدا کند؛ چرا که یقینا در ارتقای سلامت مردم شریف ایران اسلامی تأثیر معنی‌داری خواهد داشت.» پس از آن نیز حسن قاضی‌زاده‌هاشمی، وزیر بهداشت، با تأکید بر از چرخه خارج‌ کردن چند حلقه چاه که میزان نیترات در آب آنها بالاتر از حد مجاز بود، به شهروندان تهرانی درباره سلامت آب اطمینان داد.

و اما حکایت همچنان باقی‌ است...
اظهار نظرها درباره آب تهران و میزان نیترات موجود در آن به‌ طور جدی ادامه نیافت. شاید به‌ دلیل واکنش‌های سختی بود که هر بار اظهار نظرکننده‌ها با آن مواجه می‌شدند اما سرگردانی شهروندان همچنان ادامه دارد.
pejuhesh232
 
پست ها : 2876
تاريخ عضويت: سه شنبه دسامبر 07, 2010 11:22 pm

آب آلوده استان مازندارن

پستتوسط pejuhesh232 » يکشنبه فبريه 05, 2017 12:33 am

آب آلوده استان مازندارن


شهروند- «سرطان‌زا بودن آب مازندران صحت ندارد.» این خبر را در حالی روز گذشته حمید چیت‌چیان، وزیر نیرو اعلام کرده که بسیاری از مردم ساری از کیفیت پایین آب این شهر گله‌مند هستند. به گفته آنها استفاده از سموم و کودهای شیمیایی و نیترات بالا و ساختمان‌سازی در محدوده برخی از چاه‌های آب شرب کیفیت آب این استان را به‌شدت کاهش داده است. حتی در دورانی میزان مصرف آب معدنی در مرکز استان آن‌قدر افزایش یافته بود که مسئولان آب استان را ناچار به واکنش کرد و مدیرعامل آبفا را به شورای شهر ساری کشاند.

Image

هر چند که او به نمایندگان مردم در شورا اطمینان داد که آب ساری سالم است، اما نگرانی‌ها درباره کیفيت آب این شهر همچنان ادامه دارد.

داستان آلودگی آب مازندران از کجا آغاز شد

تنها ٢‌سال پس از انتخاب محمود احمدی‌نژاد به‌عنوان رئیس‌جمهوری علی اشرفی، مدیرکل حفاظت محیط‌زیست مازندران با اشاره به بررسی ‎ ٢٨٤ حلقه چاه حفر شده از مجموعه منابع آب شرب استان اعلام کرد که اکنون آلودگی شماری از منابع آب آشامیدنی استان محرز شده است. او که ساخت‌وسازهای مسکونی که در حریم چاه‌های آب را عامل اصلی آلودگی آب این استان می‌دانست، از آلودگی آب‌های تحت‌الارضی این ساختمان‌ها تا عمق ٤٠متری چاه‌ها خبر داده بود. بعد از این اتفاق آلودگی آب مازندران بر سر زبان‌ها افتاد و قصه تا همین امروز ادامه پیدا کرده است.

هر چند که وزیر نیرو حالا سعی دارد که پایان این قصه را رقم زده و آلودگی آب‌های مازندران را تکذیب کند، اما نمی‌توان تأثیر افزایش برداشت از آب‌های زیرزمینی را در کیفیت آن نادیده گرفت. حالا از افتتاح و احداث چند سد در این استان خبر داده و اعلام می‌کند که طی سال‌های آینده قسمت عمده آب شرب مردم را از آب بسیار مطلوب سطحی و رودخانه‌ها تأمین می‌کنیم. به گفته چیت‌چیان سد گلورد در‌ سال جاری یا اوایل ‌سال آینده به بهره‌برداری می‌رسد و سد هراز و چند سد دیگر نیز در حال احداث است.

کمبود آب دلیل وجود املاح

در ٢٠‌ سال گذشته خشکسالی گریبان ایران را گرفته و دولتمردان برای تأمین آب کشور دست به دامان آب‌های زیرزمینی شده یا به بارش‌های جسته‌و‌‌گریخته دل بسته‌اند. در شرایطی که با کمبود بارش‌های فصلی مواجه بودیم، آب‌های زیرزمینی بوده که توانسته نیاز آب مصرفی ۷۸‌میلیون نفر را تأمین کند. در این سال‌ها در حالی استفاده از آب‌های زیرزمینی اوج گرفت که بسیاری از مسئولان و البته کارشناسان نسبت به تبعات استفاده بیش از حد از آب‌های زیرزمینی هشدار می‌دادند و اعلام می‌کردند که افزایش مصرف از منابع زیر‌زمینی علاوه بر خشک‌شدن زمین، میزان املاح موجود در آب را افزایش می‌دهد؛ مسأله‌ای که مسئولان وزارت بهداشت نیز بر آن صحه گذاشته و بارها از بالابودن نیترات موجود در آب‌های زیرزمینی گله کردند.

بر اساس استانداردهای جهانی باید میزان نیترات در هر لیتر آب PPM ۴۵ باشد، اما گفته می‌شود برای آب این عدد بیش از این رقم است. آب پشت سدها نیترات کمی دارد که برای مصرف انسانی بسیار مناسب است، اما به واسطه حفر چاه‌های عمیق میزان نیترات موجود در آب‌ها بالا رفته است که آب چاه با سد تلفیق شده و در حال حاضر نیترات موجود در آب تهران بالا است. در این زمان کودکان زیر ۱۰ ‌سال باید آب کمتر از PPM ١٠ نیترات مصرف کنند، میزان نیترات بیش از این رقم در آب موجب مرگ نوزادان زیر سه ماه می‌شود. بنابراین روزانه سه‌میلیارد تومان برای تصفیه آب تهران هزینه می‌شود؛ این موضوع در حالی مطرح شد که شورای شهری‌ها پیشنهاد اختصاص هزینه‌ای را برای تأمین آب معدنی ارزانقیمت برای مصرف شهروندان دادند و گفتند كه آب لوله‌کشی برای سایر مصارف صرف شود؛ چرا که تنها یک‌درصد از آب برای شرب مصرف می‌شود.
pejuhesh232
 
پست ها : 2876
تاريخ عضويت: سه شنبه دسامبر 07, 2010 11:22 pm

خوزستان با پنج رودخانه تبديل به استاني فقير آب شده است

پستتوسط pejuhesh232 » پنج شنبه مه 18, 2017 12:35 pm

خوزستان با پنج رودخانه تبديل به استاني فقير آب شده است


با آب “آشامیدنی” خوزستان حتی نمیشود دوش گرفت یا لباس شست ، حتی توی کارواش‌ آخر سر باید آب تصفیه شده روی ماشین بریزند که شوره نزند

روایتی دردناک از آبی که مایه حیات نیست

Image

«اینجا همه در خانه دستگاه تصفیه دارند. با آب لوله‌کشی حتی نمی‌شود لباس شست. ما بعد از دوش گرفتن یا شست و شوی لباس‌ها، با آب تصفیه خودمان را یا لباسمان را آب می‌کشیم. حتی توی کارواش‌ آخر سر باید آب تصفیه شده روی ماشین بریزند که شوره نزند. الان هفت – هشت سالی می‌شود که این وضع را داریم.»

به گزارش ایسنا، روزنامه «ایران» نوشته است: بازی شهریورماه نفت آبادان و استقلال خوزستان را یادتان هست که تماشاچی‌ها آب را در کیسه‌های نایلونی می‌خریدند؟ می‌دانید شهریور خوزستان یعنی چه؟ حالا این خاطره فراموش‌شده را بگذارید کنارِ چند فیلمی که احتمالاً همه شما در شبکه‌های مجازی دیده‌اید؛ باز کردن شیر آب و بیرون آمدن چیزی شبیه شیر کاکائو. این‌ها همه آن چیزی است که از وضعیت آب آشامیدنی آبادان می‌دانیم و احتمالاً خبر نداریم که وضع در ماهشهر و هندیجان و بقیه شهرهای خوزستان وخیم‌تر است. راستش را بخواهید تصور من از فروش آب، همیشه تصور رمانتیکی بوده. این تصور رمانتیک تقصیر «اورهان ولی کانیک» شاعر ترک است و شعر استانبولش: «زنگوله‌های آب‌فروشان که هیچ نمی‌ایستد باز».

اینجا از زنگوله و فریاد دوره‌گردهای آب‌فروش خبری نیست. مردم پشت پنجره منتظر سررسیدن سه چرخه‌ها و گاری‌ها و وانت‌های آب‌فروشان هستند. هر خانه لااقل روزی یک گالن ۲۰ لیتری آب برای آشامیدن و دم کردن چایی لازم دارد. بگذریم از حمام و شست و شوی ماشین و لباس که باید آخر سر با آب تصفیه شده، آبکشی کرد. خوزستانی‌ها یک واژه خوب برای توصیف آب دارند؛ «لجن.»

من نتوانستم آمار دقیقی از بیماری‌های کلیوی به دست بیاورم اما با هرکسی که حرف زدم یا خودش یا یکی از اعضای خانواده‌اش به این بیماری مبتلا بود. چند نفر از مصاحبه شونده‌ها درگیر دیالیز بودند و یک نفر هم پدرش را به دلیل نارسایی کلیه از دست داده بود.

حسین بندری اهل خیابان شریعتی ماهشهر در یک رستوران کار می‌کند: «برای تهیه آب سالم هزار جور دردسر داریم. روزی یک گالن ۲۰ لیتری هم که مصرف کنیم، می‌شود ماهی ۹۰ هزار تومان؛ یعنی گالنی ۳ هزار. آبی که از تصفیه‌خانه‌ها می‌خریم بد نیست. شوری ندارد اما تصفیه‌خانه به تصفیه‌خانه هم فرق می‌کند. اگر اینجا زندگی کرده باشید، متوجه مزه آب هر تصفیه‌خانه می‌شوید.»

در ناحیه صنعتی ماهشهر سه تصفیه‌خانه و در ماهشهر قدیم چند تصفیه‌خانه دیگر فعال هستند. این تصفیه‌خانه‌ها به شکل خصوصی اداره می‌شوند و به گفته اهالی، محصول هر کدام هم متفاوت است. ماهشهری‌ها به آبی که درست تصفیه نشده باشد «دو مزه» می‌گویند. یکی از کارکنان ناحیه صنعتی که نمی‌خواهد نامی از او برده شود، می‌گوید: «من دوستی دارم که آب تصفیه می‌کند ولی خود من از او آب نمی‌خرم. آب تصفیه‌خانه‌اش دو مزه است. فیلترها را باید هر ماه یک بار عوض کند اما می‌گوید صرف ندارد و هرچند ماه یک بار عوض می‌کند. بعضی‌ها هم ممکن است وجدانشان را زیر پا بگذارند و آب را قاطی کنند. یک بار آب دو مزه خریده بودم که خانمم همه را ریخت دور. برای همین می‌روم از کارخانه یخ، آب می‌خرم.»

خرید آب یک طرف و نصب دستگاه تصفیه در منازل و رستوران‌ها و مغازه‌ها هم یک طرف. حسین بندری می‌گوید: «خرید آب کفاف نمی‌دهد. اینجا همه در خانه دستگاه تصفیه دارند. با آب لوله‌کشی حتی نمی‌شود لباس شست. ما بعد از دوش گرفتن یا شست و شوی لباس‌ها، با آب تصفیه خودمان را یا لباسمان را آب می‌کشیم. حتی توی کارواش‌ آخر سر باید آب تصفیه شده روی ماشین بریزند که شوره نزند. الان هفت – هشت سالی می‌شود که این وضع را داریم. می‌گویند به خاطر خشکسالی است. چه می‌دانم؟ مادرم هر دو کلیه‌اش را از دست داده. آنقدر سنگ‌شکن کرد که دیگر جواب نداد. الان دیالیز می‌کند.»

او می‌خواهد که دستگاه‌‌های تصفیه رستوران را از نزدیک ببینم: «برای پخت غذا مجبوریم روزی یک بار فیلترها را عوض کنیم. هزینه عوض کردن فیلتر هر دستگاه هم ۱۵ هزار تومان است. ما اینجا ۶ تا دستگاه تصفیه داریم. آب هم می‌خریم ناچاریم. آب لوله‌کشی لجن خالی است. صبح ۵ دقیقه باید شیر آب را باز بگذارید که لجن آب برود و بتوانید صورتتان را بشویید.»

این را هم به موضوع اضافه کنید که همان آب لوله‌کشی یا به قول خوزستانی‌ها لجن، چند ساعتی بیشتر در روز در دسترس شهروندان نیست. یکی دو ساعت صبح و یکی دو ساعت هم بعد از ظهر. به همین دلیل اهالی ناچارند تانکر و پمپ بخرند تا لااقل دستگاه تصفیه‌شان چیزی برای تصفیه کردن داشته باشد. علیرضا مهدوی از اهالی خیابان «نهضت سوادآموزی» محله «کاریابی» ماهشهر این وضعیت را به خوبی توصیف می‌کند. مادر او هم بیمار دیالیزی است:

«همین آب لجن لوله‌کشی هم روزی چند ساعت بیشتر نیست. مجبوریم تانکر بخریم. تانکر هم ماهی یک بار پر از لجن و شن و جلبک می‌شود و تمیز کردنش هم به این سادگی‌ها نیست؛ نمی‌شود وارد تانکر شد. مگر اینکه همه اتصالات را باز کنیم و یک طوری بشوییم و دوباره ببندیم. سوختن پمپ هم یک طرف؛ بس که پمپ رسوب می‌گیرد، از کار می‌افتد. همین مدت ما دو تا پمپ عوض کردیم. هرچقدر هم دستگاه تصفیه می‌خریم، به یک سال نکشیده می‌سوزد. حداقل هفته‌ای سه بار باید فیلترها را عوض کنیم. فیلترهای کوچک، جنس خوب و بد دارد که ما مجبوریم ۲ هزار تومانی‌اش را بخریم. شما خودتان تشریف بیاورید منزل، فیلترهای دستگاه را عوض کنید بعد فردا برگردید ببینید چه خبر است! من مادرم را بردم اداره آب گفتم دیالیز می‌کند به ما رحم کنید، گفتند وضع آب از دست ما خارج شده، ماهم مثل شما. فامیل ما همه مشکل کلیه دارند.»

عباس خسروی ممبینی از اهالی فاز هفت ماهشهر هم دقیقاً همین حرف‌ها را تکرار می‌کند: «قبل از اینکه تانکر نصب کنیم، روزی چند ساعت آب داشتیم یا اصلاً نداشتیم. الان هم که تانکر گذاشته‌ایم، پر از لجن و شن و ماسه می‌شود یا یکسره پمپمان می‌سوزد. چند وقت پیش پمپ را عوض کردیم دو هفته بعد دوباره سوخت. بعد گفتیم یک دستگاه هم بگذاریم قبل از تانکر که مثلاً لجن وارد تانکر نشود اما باز هم جوابگو نیست. الان تانکر ما را ببینی پر لجن شده. همه همسایه‌های ما سنگ کلیه دارند.»

او برایم توضیح می‌دهد که هزینه تعویض فیلتر دستگاه‌هایی که قبل از کنتور و تانکر نصب می‌شوند ۶۰ هزار تومان است که حداکثر ۲۰ روز دوام می‌آورد.

اداره آبفای شهرستان آبادان پیش از این اعلام کرده بود که علت شوری و پایین بودن کیفیت آب، پایین آمدن دبی رودخانه‌های کارون و اروندکنار و پیشروی آب دریاست. مسئولان این اداره از وزارت نیرو خواسته بودند که میزان خروجی سدها را افزایش دهند تا آب‌های خلیج فارس در بستر کم آب رودها پیشروی نکند. اما موضوع فقط این نیست. چندی پیش عیسی کلانتری، مشاور معاون اول رئیس‌جمهوری در امور آب، کشاورزی و محیط‌زیست، عنوان کرد شوری آب زیر سد گتوند ۵ و نیم برابر آب‌های خلیج فارس است. این سد که یکی از بزرگ‌ترین سدهای کشور و پایین‌ دست‌ترین سد رودخانه کارون است، میلیون‌ها تن نمک کوه‌های اطراف را در خود حل کرده و کارون را به یک شورآبه بزرگ تبدیل می‌کند. شورابه‌ای که حیات ۴۲۰ هزار هکتار از زمین‌های کشاورزی جلگه خوزستان را تهدید می‌کند.

پیشروی آب شور دریا از یک سو و حمله کارون شور به نهرها از سوی دیگر آب شهرهای ساحلی استان را تبدیل به آب نمک می‌کند. از آن گذشته به دلیل پایین آمدن دبی یا میزان ورودی آب، پمپ‌ها آب را همراه با لجن، جلبک و شن و ماسه وارد شبکه آبرسانی می‌کنند.

سمیه مدنی از اهالی محله سیدعباس آبادان در یک جمله به خوبی وضعیت آب خوزستان را توصیف می‌کند: «ما آب‌های نیلگون خلیج فارس را نوش جان می‌کنیم!» او پدرش را به دلیل عفونت کلیه از دست داده و چندان تمایلی به حرف زدن ندارد: «خدا به همه ما رحم کند؛ هوای مسموم و آب مسموم همه را زمینگیر کرده. بچه‌های ما چه گناهی کرده‌اند؟»

بنابر اعلام فرمانداری آبادان ۱۷ درصد از مردم این شهر در مناطق روستایی بخش مرکزی و اروندکنار زندگی می‌کنند که به رغم اقدامات فراوانی که برای ماندگاری‌شان در روستا انجام شده، ادامه زندگی آنها با چنین وضعیتی در این نواحی با ابهام رو به روست. زیرا در روستاها، مسأله فقط آب آشامیدنی نیست بلکه سوختن زمین‌های کشاورزی بر اثر غلظت شوری آب و از بین رفتن دام نیز هست. مسئولان محلی، مهم‌ترین و پرچالش‌ترین مسأله آبادان را «آب» می‌دانند. آبی که دیگر مایه حیات نیست. آبی که می‌سوزاند و از بین می‌برد.
pejuhesh232
 
پست ها : 2876
تاريخ عضويت: سه شنبه دسامبر 07, 2010 11:22 pm

کشتار ماهیان خلیج فارس، توپ لیزری آمریکایی

پستتوسط pejuhesh232 » پنج شنبه ژوئن 01, 2017 3:12 pm

کشتار ماهیان خلیج فارس، توپ لیزری آمریکایی


فرامرز دادرس
بنا بر گزارش ها؛ از آغاز ماه می ۲۰۱۷ تاکنون شمار زیادی از ماهیان کرانه جنوبی خلیج فارس از سواحل عربستان، کویت تا کشور عمان مرده و در سواحل این کشور ها انباشته شده اند.

در شبکه های اجتماعی اینترنت، اعراب جمهوری اسلامی را متهم به مسموم کردن ماهیان سواحل کشور های عربی کرده اند. تنها در ده روز گذشته بیش از شصت تن ماهی در سواحل کشور کویت مرده اند. اعراب، ایران را متهم می کنند که پس مانده های کارخانه های شیمیایی خود را در آب های سواحل جنوبی خلیج فارس تخلیه می کند. اغلب ماهیان در اندازه های کوچک قربانی شده اند. دو سال پیش شمار بسیاری از ماهیان در سواحل ایران در مناطق کیش و بندر عباس نیز به گونه مشکوکی از بین رفتند.

محمد ال عبدالله، وزیر ارتباطات کویت اعلام کرد: پس از بررسی های آزمایشگاهی هیچ نوع ماده سمی در مردن ماهیان نقش نداشته است و کشنده قرمز دلیل مردن ماهیان می باشد. مردن دسته جمعی ماهیان باعث نگرانی ماهیگیران و مصرف کنندگان شده است. ماهیگیران، مافیا ! را متهم به نابودی صنعت ماهیگیری می کنند. بازار ماهی فروشان کویت بدون مشتری مانده است و برخی از ماهیگیران با استفاده از شبکه های اجتماعی اینترنتی می کوشند تا ذخیره ماهی خود را که می گویند در حوضچه ها پرورش داده اند به فروش برسانند.

سال ها است که آب های خلیج فارس آلوده و محیط زیست این منطقه بشدت در خطر نابودی قرار دارد. پس از جنگ میان ایران و عراق و حضور نیرو های نظامی و ناو های غول پیکر خارجی درخلیج فارس شدت آلودگی محیط زیست این منطقه افزایش یافته است.

سال گذشته آمریکایی ها گفتند که برای مبارزه با قایق های تندروی ایران در خلیج فارس و دریای عمان دست به تولید یک نوع توپ لیزری زده اند و مشغول آزمایش های نهایی می باشند. هنگام استفاده از توپ های لیزری و فرستادن امواج لیزر در سطح آب هر گونه آبزی در اندازه کوچک که تاب تحمل این امواج را ندارند نخستین قربانیان توپ آمریکایی خواهند شد.

دوازدهم می ۲۰۱۷
pejuhesh232
 
پست ها : 2876
تاريخ عضويت: سه شنبه دسامبر 07, 2010 11:22 pm

ورود فاضلاب تصفیه نشده به دریاهای کشور

پستتوسط pejuhesh232 » جمعه ژوئن 30, 2017 1:26 am

ورود فاضلاب تصفیه نشده به دریاهای کشور


مدیرکل دفتر آلودگی های دریایی سازمان محیط زیست با اعلام اینکه فاضلاب تصفیه نشده در شهرهای ساحلی به دریا می ریزد، گفت: این موضوع آلودگی میکروبی را به دنبال دارد و در شمال نگران‌کننده‌تر است.

Image

به گزارش مشرق، مدیرکل دفتر بررسی آلودگی های دریایی سازمان محیط زیست گفت: در چند سال گذشته تمرکز این دفتر روی اصلاح روندهای نادرست و تدوین ضوابط و دستورالعمل ها و آیین نامه های لازم بوده است.

ضیاءالدین الماسی افزود: توسعه بازرسی های سازمان حفاظت محیط زیست به حوزه فراساحل از دیگر اقداماتی بود که انجام شد و تدوین اجرای برنامه مدون پایش هم از عمده ترین فعالیت های این دفتر در سال های اخیر بوده است.

وی ادامه داد: فاضلاب های شهری که مدیرست و تصفیه نمی شود وارد دریا می شود و آلودگی میکروبی دارد و تهدیدکننده بخشی از جامعه است که با این آب ها تماس دارد از جمله جامعه صیادی یا کسانی که برای تفرج به سواحل می روند.

مدیرکل دفتر بررسی آلودگی های دریایی سازمان محیط زیست تاکید کرد: ضربه دیگری که این موضوع وارد می کند به بحث بحران آب مربوط می شود تصفیه نکردن فاضلاب به معنای از دست رفتن آب قابل استحصال کشور است.

الماسی تصریح کرد: تاکید سازمان محیط زیست بر توسعه شبکه جمع آوری و تصفیه فاضلاب است اما اجرای این کار بر عهده وزارت نیرو است که آن دستگاه هم برای اجرای این وظایف مشکلات متعددی دارد مثلا هزینه احداث شبکه جمع آوری در شمال کشور به دلیل بافت شهری و رودخانه ها بالاست.

وی در پایان هشدار داد: آلودگی میکروبی در مناطق شمالی کشور نسبت به دریاهای جنوب نگران کننده تر است زیرا دریاهای جنوب ظرفیت خودپالایی بالاتری دارند.
pejuhesh232
 
پست ها : 2876
تاريخ عضويت: سه شنبه دسامبر 07, 2010 11:22 pm

راهکار حل «بحران آب» در ایران

پستتوسط najm134 » دوشنبه آگوست 13, 2018 7:57 am

راهکار حل «بحران آب» در ایران

رئیس سازمان هواشناسی کشور با تاکید بر اینکه ایران در یک منطقه خشک و نیمه خشک واقع شده است؛ مهمترین راهکار خروج از بحران آب را پذیرش شرایط اقلیمی ایران دانست و گفت: همه باید بپذیریم که کشور ما کم آب است چون میانگین بارش سالانه ایران کمتر از یک سوم میانگین جهانی است همچنین باید با توجه به این کم‌آبی طرح‌های توسعه‌ای را مورد بازنگری قرار دهیم.

داوود پرهیزکار که پیش از بارها وقوع پدیده گرمایش جهانی و تغییر اقلیم را در ایران تایید و کم‌بارش‌های پی‌در پی و خشکسالی‌های مکرر را هم به عنوان پیامد مخاطره‌آمیز این پدیده عنوان کرده است در مورد بحران آب و راه‌حل‌های خروج از آن اظهار کرد: کم‌آبی در کشور ما پدیده جدید و نوظهوری نیست بلکه سابقه‌ای دو یا سه هزار ساله دارد. علت آن هم معلوم است چون منطقه‌ای که ما در آن استقرار داریم یک منطقه خشک و نیمه خشک است و کشور ما در عرض ۳۰ درجه در نیمکره شمالی و جنوبی قرار دارد و تحت تاثیر جریانات جوی عظیم است و اجازه رشد ابر به آن داده نمی‌شود.

وی با تاکید بر اینکه باید شرایط اقلیمی ایران را بپذیریم و دست از مبارزه با آن برداریم، گفت: آنچه در منطقه خشک و نیمه خشک ارزش حیاتی پیدا می‌کند، «آب» است؛ بویژه در شرایطی که کشور دچار خشکسالی هم است و در ۱۱ سال گذشته میانگین بارش سالانه این سرزمین به بالای نرمال نرسیده است.

رئیس سازمان هواشناسی با اشاره به عملکرد بهتر پیشینیان در سازگاری با اقلیم ایران تصریح کرد: گذشتگان ما به شرایط جغرافیایی و موقعیت اقلیمی کشور واقف بودند و به همین علت در مناطق کویری از قنات استفاده می‌کردند تا تبخیر و تعرق آب را به حداقل ممکن برسانند این درحالیست که ما امروزه از کانال که میزان تبخیر و تعرق آب را بالا می‌برد، استفاده می‌کنیم. این نشانه‌ها حاکی از آن است که در گذشته قدر آب را بهتر از ما می‌دانستند و در مصرف آن مدیریت خوبی داشتند.

پرهیزکار با بیان اینکه متاسفانه ما در سال‌های اخیر در «مصرف» مدیریت نداشتیم، تاکید کرد: بخش زیادی از مشکلات حاضر در حوضه‌های آبریز دریاچه ارومیه، کرخه، کارون همچنین زاینده رود ناشی از بی‌توجهی به مصرف بهینه منابع آبی است. به عبارت ‌دقیق‌تر بی‌توجهی به توان خرد اقلیم منطقه باعث ایجاد چنین مشکلاتی شده است.

وی افزود: اگر توسعه در امور کشاورزی ، شهرسازی و صنایع بیش از توان خرد اقلیم منطقه باشد، توسعه ناپایدار شکل می‌گیرد و مشکلات حادی ایجاد خواهد شد.

رئیس سازمان هواشناسی کشور در ادامه در پاسخ به این پرسش که برای برون‌رفت از بحران آب کشور چه راهکار و پیشنهادی دارید؟ گفت: اولین و مهمترین کار این است که همه بپذیریم کشور ما یک کشور کم آب است و حتی در سال‌های پر بارش نیز باید به این کم آبی و خشکی منطقه واقف باشیم، چون میانگین بارش سالانه ایران کمتر از یک سوم میانگین جهانی است.

پرهیزکار افزود: راه دوم برای خروج از بحران آب این است که تمام طرح‌های توسعه‌ای را با توجه به پدیده تغییر اقلیم رخ داده در ایران بازنگری کنیم و توان خرداقلیم را در طرح‌های توسعه‌ای مد نظر قرار دهیم و اگر یک منطقه توان بارگذاری جدید را ندارد از اجرای طرح‌های توسعه‌ای خودداری کنیم.

وی در پایان با اشاره به ضرورت فرهنگ‌سازی در حوزه کمبود آب تاکید کرد: پیشنهاد سوم آن‌ است که در این زمینه فرهنگسازی صورت گیرد تا همه نسبت به آب احساس مسئولیت کنیم و حتی لازم است در برخی مناطق ایران، قوانین سختگیرانه‌ای وضع و اعمال شود تا از هدر رفت آب جلوگیری کنیم. مشابه آنچه که در جنوب آمریکا اتفاق افتاده و پلیس آب شکل گرفته است تا قوانین مصرف بهینه آب در تمامی حوزه‌ها به درستی اجرا شود.
*ایسنا
najm134
 
پست ها : 1730
تاريخ عضويت: چهارشنبه فبريه 03, 2010 10:15 am

قبلي

بازگشت به آلوده شناسى


cron
Aelaa.Net