اسگود -شلاتر

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

علایم‌ شایع‌
یک‌ برآمدگی‌ مختصر متورم‌، گرم‌ و دردناک‌ در زیر زانو درد با فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری ، به‌ خصوص‌ هنگام‌ باز کردن‌ زانو در برابر یک‌ مقاومت‌ مثلاً بالا رفتن‌ از پله‌، پریدن‌ یا بلندکردن‌ وزنه‌

[pejuhesh234]

شرح بیماری
بیماری‌ اسگود ـ شلاتر یک‌ حالت‌ موقت‌ در ناحیه‌ زانو که‌ با تورم‌، احساس‌ درد و لمس‌ و درد مشخص‌ می‌شود.
در این‌ بیماری‌ دکمه‌ استخوان‌ تیبیا (یک‌ برآمدگی‌ برروی‌ استخوان‌ تیبیا درست‌ در زیر کلاهک‌ زانو) درگیر می‌شود.
عضله‌ بزرگ‌ جلوی‌ ران‌ که‌ یک‌ سر آن‌ در بالا متصل‌ به‌ استخوان‌ ران‌ است‌ در پایین‌ زانو به‌ این‌ برآمدگی‌ استخوان‌ تیبیا متصل‌ شده‌ و از این‌ طریق‌ دو استخوان‌ ران‌ و تیبیا را به‌ یکدیگر مرتبط‌ می‌سازد.
این‌ بیماری‌ اغلب‌ هر دو زانو را مبتلا ساخته‌ و در نوجوانان‌ از هر دو جنس‌ بروز می‌کند. این‌ اختلال‌ پس‌ از 16 سالگی‌ ناشایع‌ است‌.

احتمالاً ناشی‌ از کشش‌ یا آسیب‌ دکمه‌ تیبیا (که‌ در طی‌ نوجوانی‌ هنوز در حال‌ رشد است‌) می‌باشد که‌ باعث‌ التهاب‌ می‌شود.
کشش‌ یا آسیب‌ مکرر با رشد این‌ ناحیه‌ تداخل‌ کرده‌ و باعث‌ التهاب‌ می‌گردد.


عوامل تشدید کننده بیماری
انجام‌ پرحرارت‌ فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری های‌ عادی‌ نظیر دویدن‌، جهیدن‌ یا به‌ حالت‌ هروله‌ دویدن‌ اضافه‌ وزن‌ پسران‌ در سنین‌ 18-11 سال‌ رشد اسکلتی‌
پیشگیری‌
کاهش‌ وزن‌ در کودکی‌ که‌ دچار اضافه‌ وزن‌ است‌. تشویق‌ کودک‌ به‌ فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری در حد متوسط‌ و خودداری‌ از ورزش‌های‌ شدید
عوارض‌ احتمالی‌
عفونت‌ استخوان عود این‌ عارضه‌ در بزرگسالی‌ باقی‌ ماندن‌ تورم‌ در زیر کلاهک‌ زانو
فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری
استراحت‌ دادن‌ به‌ اندام‌ مبتلا مهمترین‌ درمان‌ است‌. ممکن‌ است‌ لازم‌ باشد از چوب‌ زیربغل‌، گچ‌ یا آتل و یا یک‌ زانوبند کشی‌ برای‌ جلوگیری‌ از خم‌ شدن‌ کامل‌ زانو استفاده‌ شود.
کودک‌ باید در طی‌ زمان‌ از شرکت‌ در فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری های‌ ورزشی‌ خودداری‌ کند. این‌ حالت‌ موقت‌ بوده‌ و پس‌ از فروکش‌ التهاب‌ کودک‌ می‌تواند فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری های‌ طبیعی‌ خود را از سر بگیرد، ولی‌ اغلب‌ دوره‌ درمانی‌ لازم‌ 12-2 ماه‌ است‌.
از فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری های‌ جهشی‌ و فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری هایی‌ که‌ باعث‌ بروز درد در زانو می‌شوند خودداری‌ کنید.

رژیم‌ غذایی‌
رژیم‌ خاصی‌ نیاز نیست‌، مگر در مورد کودکان‌ دارای‌ اضافه‌ وزن‌

درچه شرایطی باید به پزشک مراجعه نمود؟
اگر کودکان‌ شما دارای‌ علایم‌ بیماری‌ اسگود ـ شلاتر باشد. بروز موارد زیر در طی‌ درمان‌:
افزایش‌ درد
تب‌

[pejuhesh234]

درمان‌

اصول‌ کلی‌
برای‌ تشخیص‌ معمولاً از رادیوگرافی زانو و گاهی‌ اسکن‌ استخوان‌ استفاده‌ می‌شود.
برای‌ تخفیف‌ درد، گرم‌ کردن‌ محل‌ درد با کمپرس‌ گرم‌، بالشتک‌های‌ گرم‌کننده‌، استفاده‌ از جریان‌ آن‌ گردابی‌ گرم‌، لامپ‌های‌ گرمایی‌، دیاترمی‌ یا امواج‌ ماوراء صورت‌ کمک‌کننده‌ است‌.
درمان‌ ابتدایی‌ عبارتست‌ از به‌ کار بردن‌ کیسه‌ یخ‌ برروی‌ محل‌ عارضه‌، داروها (در صورت‌ نیاز) و کاهش‌ تحرک‌ ورزشی‌
به‌ کاربردن‌ کیسه‌ یخ‌ برروی‌ محل‌ عارضه‌ ممکن‌ است‌ مفید باشد.
استفاده‌ از یک‌ بالشتک‌ نرم‌ برروی‌ زانو توصیه‌ می‌شود.
گاهی‌ ممکن‌ است‌ لازم‌ باشد پای‌ بسته‌ به‌ مدت‌ 8-6 هفته‌ بی‌حرکت‌ گردد (با کمک‌ زانوبند کشی‌، گچ‌گیری‌ یا آتل‌گیری‌)
جراحی‌ در صورت‌ عدم‌ موفقیت‌ اقدامات‌ حمایتی‌ فوق‌ به‌ ندرت‌ ممکن‌ است‌ لازم‌ گردد.
حمایت‌ روحی‌ روانی‌ از بیماران‌ با اطمینان‌ دادن‌ در این‌ مورد که‌ بیماری‌ با گذشت‌ زمان‌ برطرف‌ می‌گردد مهم‌ است‌.

داروها
برای‌ ناراحتی‌ خفیف‌، استفاده‌ از داروهای‌ بدون‌ نسخه‌ نظیر آسپیرین‌ احتمالاً کافی‌ است‌. *در صورت‌ عدم‌ موفقیت‌ سایر درمان‌ها ممکن‌ است‌ از تزریق‌ کورتون استفاده‌ شود.
تزریق‌ کورتون‌ ممکن‌ است‌ باعث‌ ضعیف‌ شدن‌ تاندون‌ها گردد، بنابراین‌ تحمل‌ کردن‌ بیماری‌ تا زمان‌ التیام‌ آن‌ بهتر از استفاده‌ از تزریق‌ کورتون‌ است‌.

[pejuhesh234]

عواقب‌ مورد انتظار
معمولاً تا دو سال‌ پس‌ از کامل‌ شدن‌ رشد اسکلتی‌ برطرف‌ می‌شود.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

عوارض شایع و مهم مصرف کورتون:
در مصرف بصورت موضعی (به شکل پماد و قطره یا محلول): تحلیل رفتن پوست در استفاده دراز مدت، لکه افتادن روی پوست و خشکی پوست، تشدید عفونتهای قارچی
در مصرف سیستمیک(خوراکی یا تزریقی): سرخوشی، عوارض گوارشی، تشدید عفونت ها، بیخوابی، پوکی استخوان(در مصرف طولانی)، ضعف ایمنی ، اختلالات هورمونی (نظیر پرمویی، اختلال عادت ماهانه) اتساع شکم و گرد شدن صورت، اختلال آنزیمهای کبدی، تحلیل عضلانی، چرب شدن پوست و تشدید آکنه، تغییرات روحی (نظیر سرخوشی بیش از حد یا تحریک پذیری عصبی
عوارض استامينوفن:
زردي پوست يا چشمها، اسهال، بي‌اشتهايي، تهوع، يا استفراغ ، دردمعده ، درد، تورم يا حساسيت در بالاي شکم، مدفوع سياه و قيري شکل، ادرار خوني يا کدر، کاهش ناگهاني ادرار، کبود شدگي يا خونريزي غيرعادي، بثوارت جلدي، زخمهاي دهاني، يا تب يا گلودردي که پيش از درمان وجود نداشته و ناشي از بيماري اي که بخاطرش تحت درمان قرار گرفته‌ايد، نباشد.

ضمناْ استامينوفن پس از ورود به آبهاي حاوي کلر واکنش مي دهد و حداقل 11 ماده جديد توليد مي کند که 2 ماده آن بسيار سمي است. استامينوفن از پرمصرف ترين داروهاي جهان است و هر روز مقادير زيادي از اين ماده وارد محيط زيست مي شود.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

.