شب ادراری کودکان

[pejuhesh234]

بسم الله الرحمان الرحیم

[pejuhesh234]

ناتواني در کنترل ادرار در طول ساعات شب است.

[pejuhesh234]

اصطلاحات بیماری:
شب‌ ادراری‌ ـ bed wetting

شب ادراري يكي از مسائل مهم و شايع كودكان ميباشد. گرچه عارضه وخيمي نيست اما ميتواند نظم خانواده را بر هم زده و باعث نگراني والدين گردد.
شب ادراری معمولاً در بچه هاي زير چهار سال امري طبيعي است ولي بخصوص اگر تا سن مدرسه قطع نشود بعنوان بيماري تلقي ميشود.
شب ادراري به معناي ناتواني در کنترل ادرار در طول ساعات شب است. اغلب پزشکان اين اصطلاح را براي کودکان زير پنج سال به کار مي برند؛ با اين حال، ۵ ميليون کودک در ايالات متحده امريکا زندگي مي کنند که بعد از شش سالگي هم رختخواب خود را خيس مي کنند. پس بپذيريد که کودک شما تنها نيست.
شب‌ ادراری‌ عبارت‌ است‌ از ادرار كردن‌ غیرارادی‌ به‌ هنگام‌ خواب‌ كه‌ بیش‌ از یك‌ بار در ماه‌ در دختران‌ بالای‌ 5 سال‌ و در پسران‌ بالای‌ 6 سال‌ اتفاق‌ بیافتد. این‌ اختلال‌ در پسران‌ شایع‌تر از دختران‌ است‌.
در 15% كودكان‌ در 5 سالگی‌، 10% در 6 سالگی‌، 7% در 8 سالگی‌، 3% در 12 سالگی‌ و 1% در 18 سالگی‌ شب‌ادراری‌ دیده‌ می‌شود.

دو نوع شب ادراري وجود دارد. يك نوع اوليه است كه از زمان تولد وجود داشته و قطع نشده است، و نوع ثانويه که در آن پس از اينكه تا مدتي بيمار كنترل كامل ادرار را بدست آورد مجدداً دچار شب ادراري ميشود. (علل این دو نوع شب ادراری با هم متفاوتند).

براي شناخت پديده شب ادراري بايد بدانيم که کليه ها چگونه کار مي کنند.
کار کليه ها ساختن ادرار است. ادرار از طريق حالب ها به مثانه فرستاده مي شود. مثانه شبيه بالون است و ادرار را در خود نگه مي دارد. يک دريچه عضلاني نيز مانع خروج ادرار از مثانه مي شود.
با پر شدن مثانه، يک پيام عصبي به مغز مي رسد و مغز دستور باز شدن دريچه عضلاني را صادر مي کند. اگر کودک در زمان خواب اين پيام را دريافت نکند، مثانه او خودبه خود خالي مي شود.
ظرفيت مثانه در نوزادي حدود 40 ميلي ليتر است كه با افزایش سن به تدریج بر آن افزوده ميشود. اسفنكتر ارادي مجرا نيز بتدريج به كنترل و اراده كودك درمي آيد و در سه سالگي به حد كامل كنترل ارادي ميرسد. هر دو این عوامل باعث می شوند که تا این سن در اکثر بچه ها کنترل ادرار به دست آید.
باید دانست که شب ادراري يك بيماري نبوده بلكه يك علامت است و عوامل متعددي به تنهايي يا با هم ميتوانند علت شب ادراري باشند.

علل ايجادکننده شب ادراري ناشناخته اند. اما عوامل متعددي با اين عارضه ارتباط دارند:

۱) حجم مثانه: شب ادراري ممکن است به دليل ظرفيت کم مثانه باشد.

۲) سابقه خانوادگي: کودکانِ والديني که شب ادراري داشته اند، بيشتر احتمال دارد که به اين عارضه دچار شوند.بدین صورت که اگرهر دوی والدین سابقه شب ادراری داشته باشند 77% بچه ها و اگر یکی سابقه شب ادراری داشته باشند 43% بچه ها به شب ادراری مبتلا خواهند بود.

۳) عفونت: عفونت کليه ها يا مثانه ممکن است باعث شب ادراري کودکي شود که سابقه اين مشکل را نداشته است.

۴) کمبود هورمون ضد ادرار: ميزان اين هورمون در بدن کودکاني که رختخواب خود را خيس مي کنند کمتر از سايرين است. اين هورمون ساخت ادرار را کاهش مي دهد. بنابراين، افراد داراي سطح پايين هورمون ضد ادرار ممکن است ادرار بيشتري بسازند و مستعد شب ادراري باشند.

۵) تأخير در رشد و نمو: کودک ممکن است به علت تأخير رشد دستگاه عصبي خود قادر به دريافت پيام از مثانه پر نباشد.

۶) خواب بسيار عميق: تعدادي از پزشکان به در نظر گرفتن اين عامل به تنهايي اعتقادي ندارند.
عده ای نیز در مطالعات خود نشان داده اند که بچه های مبتلا به شب ادراری اختلال در بیدار شدن دارند و به دلیل خواب سنگین ،در خواب ایمپالسهای ارسالی از مثانه به مراکز مغزی که پر شدن مثانه و نیاز به تخلیه را گزارش می کنند ،موجب بیدار شدن بچه نشده و در نتیجه در رختخواب ادرار می کند و علت شیوع بیشتر شب ادراری در بچه های شلوغ و پر تحرک و بچه های بیش فعال که طی روز خیلی فعالیت کرده و در شب به خوابهای عمیق می روند همین اختلال در بیدار شدن است.

۷) رژيم غذايي: مصرف شکلات و مواد کافئين دار و محصولات غذايي حاوي مواد رنگي مصنوعي کودک را مستعد شب ادراري مي کند.

۸) علل رواني و عاطفي: برخي از کودکان دچار مشکلات رواني و عاطفي اند و اعتماد به نفس کافي براي کنترل ادرار پيدا نکرده اند. اين کودکان نيز مستعد شب ادراري اند.
اضطراب و استرس روحی بچه نیز در ایجاد شب ادرای دخیل است و به همین دلیل است که گاه با به دنیا آمدن بچه دوم خانواده، بچه اول که نیازمند توجه والدین است دچار شب ادراری می شود و باز به همین دلیل است که تحت فشار گذاشتن بچه و دعوا کردن او نه تنها باعث بهبود شب ادراری نمی شود بلکه ممکن است آن را بدتر نیز بکند.

آشنا کردن کودک با عارضه شب ادراري:

گاه کودک از شما مي پرسد: «من نمي خواهم رختخوابم را خيس کنم. نمي خواهم شما را به دردسر بيندازم. پس چرا اين اتفاق مي افتد؟»

ابتدا بايد به کودک بفهمانيد که شب ادراري گناه نيست. خودتان هم باور کنيد که کودک بدون هيچ غرضي اين کار را انجام مي دهد. پس تنبيه يا شرمنده کردن او وضع را بهتر نخواهد کرد.
براي کودکتان توضيح دهيد که احتمالاً کليه او بيشتر از کليه ديگران ادرار مي سازد يا مثانه اش قادر به نگهداري ادرار نيست.
مي توانيد با يادآوري اين مسئله که شما و پدرش هم مثل او بوده ايد، فرزند خود را متوجه کنيد که تنها نيست.
يک بادکنک را از آب پر کنيد. به کودک بگوييد که اين بادکنک شبيه مثانه است. وقتي پر مي شود به ديواره هايش فشار مي آيد و کشيده مي شود. تا زماني که دهانه بادکنک بسته باشد، آب از آن خارج نمي شود. هرگاه مغز دستور دهد، دهانه بادکنک باز مي شود و ادرار بيرون مي ريزد. به کودک بفهمانيد که فرمان مغز همان چيزي است که او بايد هنگام خواب دريافت کند.

همچنين، کودک بايد از نظر مشکلات و بيماري هاي مربوط به شب ادراري بررسي شود. بخصوص کودکي که علاوه بر شب، در طول روز هم دچار مشکل در کنترل ادرار است. اين کودک را بايد پزشک معاينه کند و تحت آزمايش هاي ادراري قرار گيرد.
خوشبختانه بجز در مورد کودکاني که دچار بيماري هاي زمينه اي مانند ديابت و عفونت يا ناهنجاري هاي مادرزادي اند، اغلب معاينات کودک را طبيعي نشان مي دهند.
معمولاً يك معاينه كامل و يك آزمايش ساده ادرار از نظر تشخيصي كافي است و گاهی سونوگرافی سیستم ادراری هم لازم است مگر اينكه اين معاينات، ما را به وجود مسائلي راهنمائي كند كه براي تشخيص آنها آزمايشهای بيشتري لازم باشد.
اين كودكان نبايد تحت آزمايشهای تشخیصی یا اقدامات درمانی غیر ضروری قرار بگيرند، مگر شرح حال و معاينات و آزمايش ادرار دليلي واضح براي انجام اين اعمال را نشان دهد.
شب‌ادراري‌ يك‌ علامت‌ خوش‌خيم‌ بوده‌ و در اكثر موارد با گذشت‌ زمان‌ خودبخود خوب‌ مي‌ شود( هر سال‌ 15% بيماران‌ به طور خود به خود بهبود دائم‌ پيدا مي‌كنند).
بنابراین اولين‌ اقدام‌ درماني‌ پس‌ از رد كردن‌ بيماري‌ جسمي‌ و عفونت ادراری با بررسی های ساده ای كه‌ قبلاً اشاره‌ شد، دادن‌ اطمينان‌ به‌ والدين‌ است‌ كه‌ با صبر و حوصله‌ با كودك‌ برخورد كرده‌ و بدانند كه‌ عارضه‌ وخيم‌ و خطري‌ در بين‌ نبوده‌ و كودك‌ بهبود خواهد يافت‌.
در حقيقت‌ قبل‌ از 6 سالگي‌ در اكثر بچه‌ها شروع‌ درمان‌ لازم نيست‌ (مگر در آنهائي كه‌ روزها هم‌ خيس‌ مي‌كنند) و سن‌ مناسب‌ درمان‌، هنگام‌ شروع‌ مدرسه‌است .
البته در مواردی که مادر وخانوادۀ کودک خسته و بی صبر شوند می توان درمان را زودتر شروع کرد.

عوامل افزایش دهنده خطر :
۱. دیابت‌
۲. عفونت‌ مجاری‌ ادراری‌
۳. اولین‌ كودك‌ خانواده‌
۴. سابقه‌ خانوادگی‌ شب‌ ادراری‌ (اگر یكی‌ از والدین‌ در بچگی‌ چنین‌ مشكلاتی‌ را داشته‌ است‌، 44% احتمال‌ دارد كودك‌ نیز دچار این‌ مشكل‌ شود. اگر پدر و مادر هر دو در بچگی‌ چنین‌ مشكلی‌ را داشته‌اند، این‌ احتمال‌ 77% است‌).

پیشگیری :
هیچ‌ راه‌ مؤثری‌ برای‌ پیشگیری‌ وجود ندارد. به‌ كودك‌ خود محبت‌ كنید و از وی‌ حمایت‌ كنید. به‌ وی‌ نشان‌ دهید كه‌ مشكل‌ وی‌ را درك‌ می‌كنید.

عوارض احتمالی :
لطمات‌ روانی‌ و عاطفی‌ كه‌ ممكن‌ است‌ تا سال‌ها شخصیت‌ كودك‌ را تحت‌ تأثیر قرار دهد. عفونت‌ مجاری‌ ادراری‌.

فعالیت :
هیچ‌ محدودیتی‌ برای‌ آن‌ وجود ندارد.

رژیم غذایی :
هیچ‌ رژیم‌ خاصی‌ توصیه‌ نمی‌شود. كودك‌ خود را تشویق‌ كنید كه‌ در طی‌ روز هر چقدر می‌تواند مایعات‌ بنوشد. اما حداقل‌ 3-2 ساعت‌ قبل‌ از خواب‌، نوشیدن‌ مایعات‌ باید محدود یا متوقف‌ شود.

در این شرایط به پزشک خود مراجعه فرمایید :
۱. اگر ادرار كودك‌ قطره‌ قطره‌ خارج‌ می‌شود، سیستم‌ ادرای‌اش‌ ضعیف‌ است‌، به‌ هنگام‌ ادرار درد دارد، یا اینكه‌ برای‌ ادرار كردن‌ مجبور است‌ زور بزند.
۲. اگر برای‌ كودك‌ دارو تجویز شده‌ است‌ و علایم‌ جدید و غیرقابل‌ توضیح‌ ظاهر شده‌اند. داروهای‌ مورد استفاده‌ در درمان‌ ممكن‌ است‌ عوارض‌ جانبی‌ به‌ همراه‌ داشته‌ باشند.

[pejuhesh234]

درمان شامل موارد زیر است:

الف- اقدامات اولیه و کلی
ابتدا باید اصلاحاتی در مصرف مایعات توسط کودک انجام شود بدین ترتیب که‌ كودك‌ صبحها مجاز باشد مايعات‌ زياد بخورد و سعي‌ در نگهداشتن‌ ادرار نمايد و برعكس‌ عصرها و بخصوص‌ شب‌، از خوردن‌ مايعات‌ پرهيز نمايد. این کار باعث کاهش حجم ادرار شبانه و افزایش حجم عملکردی مثانه می شود.
اگر فشار روحي‌ بر كودك‌ وجود دارد (مثل‌ توجه‌ بيشتر به‌ كودك‌ تازه‌ متولد در خانواده‌، فشار درس‌ و غيره‌) حتي‌الامكان‌ برطرف‌ یا كم‌ شود.
کودک را نباید به خاطر شب ادراری تنبیه یا مواخذه کرد چون این کار با افزایش استرس کودک باعث تشدید شب ادراری خواهد شد.
باید بر عکس، کودک را برای شبهایی که ادرار نمی کند و خشک از خواب برمیخیزد تشویق نمود.برای این منظور می توان جدولی درست کرد که روزهای هفته در آن آمده و به ازای هر شبی که کودک خشک است به او یک ستاره یا برچسب بدهیم و در این جدول بچسبانیم و به کودک قول دهیم که به ازای تعداد مشخصی ستاره(مثلا ده ستاره) یک جایزه برای وی خواهیم خرید.لازم نیست این جایزه خیلی بزرگ و گران باشد. این کار باعث بهبود تدریجی شب ادراری در برخی موارد خواهد شد.ضمنا اگر يبوست‌ وجود دارد باید درمان‌ شود.
اگر با روشهاي‌ ساده‌ فوق‌، شب‌ ادراري‌ درمان‌ نشد و نزديك‌ سن‌ مدرسه‌ هنوز ادامه‌ دارد مي‌توان‌ اقدام‌ به‌ درمان‌ دارویی نمود.

ب-درمان دارویی
1- ايمي‌ پرامين‌
حدود نيمي‌ از بچه‌هائي‌ كه‌ با اين‌ دارو درمان‌ مي‌شوند به‌ درمان‌ جواب‌ مي‌دهند و حدود يك‌ پنجم‌ نيز بهبودي‌ نسبي‌ نشان‌ مي‌دهد.
ايمي‌ پرامين‌ باعث‌ افزايش‌ ظرفيت‌ عملي‌ مثانه‌ مي‌شود اگرچه دوز توصیه شده برای شروع درمان 25 میلی گرم ‌ قبل‌ از خواب‌ است اما در تجربه مشاهده شده که اکثر کودکان ایرانی با دوز 10 میلی گرم نیز به خوبی درمان می شوند.ضمن آنکه دوز 25 میلی گرم در بچه ای که به مدرسه می رود ممکن است باعث خواب آلودگی صبحگاهی شود.
درمان به‌ صورت‌ خوراكي‌ شروع‌ مي‌شود و اگر طی دو هفته بهبود قابل توجهی مشاهده نشد مقدار دارو را تا دو برابر افزايش‌ مي‌دهيم‌ این افزایش را تا مقدار حداکثر 50 میلی گرم قبل از خواب می توان ادامه داد.
با قطع مصرف دارو در بسیاری از موارد شب اداراری دوباره شروع می شود لذا باید درمان دارویی را با نوعی از رفتار درمانی و تشویق(مثل جدول ستاره) همراه کرد تا اثرات ان پایدار تر شود.بدین ترتیب که با دارو کودک شبهای خشک بیشتری خواهد داشت و ستاره های بیشتری خواهد گرفت و تقویت مثبت رفتاری باعث پایداری نتایج درمان خواهد شد.

2- دسموپرسين‌ يا DDAVP
اين‌ دارو به‌ صورت‌ اسپري‌ بيني‌ و خوراکی(زیرزبانی) بكار مي‌رود و اثر آن‌ 7 تا 10 ساعت‌ باقي‌ مي‌ماند. با دوز 40 ميكروگرم‌ در شب‌ 40% بيماران‌‌ نتيجه‌ مي‌گيرند فرم زیرزبانی با دوز مناسب تاثیر مشابه با فرم اسپری آن دارد.
بررسی ها نشان داده است که دسموپرسین فقط در یک سوم بیماران و خصوصاً آنها که میزان AVP سرم شبانه پایین دارند تاثیر کامل دارد و در بقیه و عمده بیماران به جای درمان کامل تعداد دفعات خیس کردن بچه را کم می کند.
متاسفانه‌ مانند ايمي‌ پرامين‌ با قطع‌ دارو اثر آن‌ از بين‌ رفته‌ معمولاً شب‌ ادراري‌ عود مي‌كند.


3- داروهاي‌ آنتي‌ كلينرژيك‌
در اكثر موارد اين‌ داروها در درمان‌ شب‌ ادراري‌ به‌ تنهائي‌ مفيد نيستند. فقط‌ در مواردي‌كه‌ بيمار تكرر ادرار با خيس‌ شدن‌ روزانه‌ نيز دارد (پس‌ از رد كردن‌ علل جسمی‌) تجويز اين‌ داروها مي‌تواند‌ در درمان‌ موثر باشد. زيرا با كاهش‌ انقباضات‌ ناخواسته‌ مثانه‌ ظرفيت‌ مثانه‌ را افزايش‌ مي‌دهند.

ب - رفتار درماني‌
انجام‌ اين‌ روشها گرچه‌ تا حدودي‌ مشكل‌ است و نياز به‌ همكاري‌ والدين‌ و كودك‌ دارد اما اگر استفاده‌ شود و موفق‌ باشد اثر آن‌ پایدارتر(اغلب دائمی)‌ و عود آن‌ از تمام‌ روشهاي‌ ديگر كمتر است‌.

1- تربيت‌ مثانه‌ (bladder training )
براي‌ اين‌ منظور به‌ كودك‌ مي‌آموزيم‌ وقتي‌ بيدار است‌ سعي‌ كند فاصله‌ بين‌ ادرار كردن‌هاي‌ خود را افزايش‌ دهد تا به‌ مرور ظرفيت‌ مثانه‌ افزايش‌ يابد.
اين‌ كار در صورتی که‌ از روي‌ برنامه‌ و به‌ طور مداوم‌ انجام‌ شود كاملاً موثر است‌. با اين‌همه‌ اين‌ روش‌ به‌ تنهائي‌ معمولاً شب‌ ادراري‌ را بر طرف‌ نمي‌كند اما بعنوان‌ روش‌ كمكي‌ همراه با دارو یا روش‌ رفلكس‌ شرطي‌ (با بكارگيري‌ زنگ‌ اخطار) در قطع‌ شب‌ ادراري‌ به‌طور دائم‌ بسيار مفيد‌ است‌.

2- تقويت‌ مسئوليت‌پذيري‌
این روش همان جدول ستاره است (که در قسمت اقدامات کلی گفته شد).انجام‌ آن‌ نياز به‌ كودك‌ فعال‌ و علاقمند به‌ درمان‌ و والدين‌ همكار دارد. اين‌ روش‌ در بعضي‌ بچه‌ها موثر است‌ ولي‌ اگر اثر كرد عود شب‌ ادراري‌ خيلي‌ كم‌ است‌.

3- درمان‌ با رفلكس‌ شرطي‌
قاطع‌ترين‌ روش‌ درمان‌ شب‌ ادراري‌ مي‌باشد كه‌ در مطالعات متعدد‌ اثر آن‌ به‌ اثبات‌ رسيده‌ است‌.
در اين‌ روش‌ معمولاً وقتي‌ كودك‌ خيس‌ مي‌كند بلافاصله‌ زنگي‌ كه‌ بوسيله‌ يك‌ باطري‌ فعال‌ است‌، به صدا درآمده‌ او را بيدار مي‌كند. معمولاً يك‌ سنسور رطوبت‌ که بصورت‌ سيم‌ نازكي‌ است‌ در لباس‌ زير قرار گرفته‌ و به‌ يك‌ باطري‌ ترانزيستوري‌ كه‌ به‌ بازو و يا كمر بسته‌ شده‌، وصل‌ مي‌باشد. اين‌ هشدار دهنده‌ ادراري‌ مطمئن‌ بوده‌، چندان‌ گران‌ نيست‌.البته در ایران هنوز وجود ندارد.
مكانيسم‌ اثر آن‌ كاملاً شناخته‌ شده‌ نيست‌ اما حدس‌ مي‌زنند كه‌ وقتي‌ مكرراً بيمار هنگام‌ پرشدن‌ مثانه‌ و ادرار كردن‌ به‌ علت‌ زنگ‌ زدن‌ بيدار مي‌شود، تدريجاً پرشدن‌ مثانه‌ جاي‌ زنگ‌ را در حلقه‌ رفلكس‌ گرفته‌ و پس‌ از چند ماه‌ وقتي‌ مثانه‌ به‌ ظرفيت پر‌ مي‌رسد بجاي‌ زنگ‌ عمل کرده و باعث‌ وقفه‌ چرخۀ ادرار شده‌ و كودك‌ را بيدار مي‌كند (رفلكس‌ شرطي‌).
مشكل‌ اين‌ درمان‌ يكي‌ اين‌ است‌ كه‌ نياز به‌ همكاري‌ كامل‌ والدين‌ و كودك‌ دارد. والدين‌ بايد مكرراً بيدار شده‌ و كودك‌ را براي‌ ادرار ببرند. اما خود كودك‌ به‌ مرور (اگر همكاري‌ داشته‌ باشد) مسئله‌ را ياد مي‌گيرد و مسئوليت‌ را خودش‌ قبول‌ مي‌كند.
دوم‌ اينكه‌ چند ماه‌ طول‌ مي‌كشد تا درمان‌ اثر كند اما چون‌ اثر آن‌ دائمي‌ است‌ و عود خيلي‌ كم‌ است‌ ارزش‌ ادامه‌ درمان‌ را دارد.
مطالعات‌ مختلف‌ ارجح‌ بودن‌ اين‌ روش‌ را بر ايمي‌ پرامين‌ و دسموپرسين‌ نشان‌ داده‌ است‌. شدت‌ بي‌اختياري‌، سن‌ و درجه‌ هوش‌ كودك‌ اثري‌ در نتيجه‌ اين‌ روش‌ درماني‌ ندارد.

و نهایتا این که در برخورد با هر کودک مبتلا به شب ادراری باید نکات زیر مد نظر باشد:

1- والدین و کودک باید بدانند که شب ادراری بی خطر است و امکان بهبودی آن تا میزان 15% در هر سال وجود دارد و اغلب با بلوغ از بین می رود.
2- باید دانست که همۀ والدین و همۀ کودکان برای برنامه های درمانی به یک میزان آمادگی لازم را ندارند.
3- بنابراین باید مشخص شود که آیا کودک به اندازه کافی بزرگ شده است (معمولاً تا حدود 7 سال) و والدین آمادگی لازم را برای حمایت از کودک جهت شروع درمان پیدا کرده اند؟
4- بهتر است اولین درمان بر پایه استفاده از ساعتها و تشکهایی باشد که با خیس شدن کودک را از خواب بیدار می نماید.
5- از شروع درمان داروئی تنها بعنوان اولین قدم درمانی باید پرهیز نمود و به شرطی از دارو در قدم اول استفاده می کنیم که با یکی از روشهای رفتار درمانی همراه شود.
6- باید به خانواده اطلاع داد که پس از شروع درمان و بهبود بیمار نیز ممکن است که عود شب ادراری دیده شود که این عود گذرا و کوتاه مدت است

[pejuhesh234]

عواقب مورد انتظار :
شب‌ ادراری‌ ممكن‌ است‌ تا چندین‌ سال‌ ادامه‌ یابد. امكان‌ دارد آزمایشاتی‌ جهت‌ رد دیابت‌ و عفونت‌ مجاری‌ ادراری‌ انجام‌ شوند. اگر بیماری‌ خاصی‌ پیدا نشد و كودكتان‌ از هر جهت‌ دیگر طبیعی‌ بود، نگران‌ نباشید، زیرا شب‌ ادراری‌ وی‌ نشاندهنده‌ یك‌ تأخیر در نمو است‌ كه‌ با گذشت‌ زمان‌ برطرف‌ می‌شود.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

عوارض جانبي
ايمي‌ پرامين:‌ IMIPRAMINE HCl
Janimine , Lofranil , SK-Pramine , Tofranil , Typramine )

خواب‌آلودگي، سرگيجه، آرامش بيش‌از حد، تحريك‌پذيري، ترمور، ضعف، سردرد، عصبي شدن، تشنج، نوروپاتي محيطي، علايم اكستراپيراميدال، اضطراب، كنفوزيون، كاهش ليبيدو، اختلال عملكرد جنسي.
هيپوتانسيون ارتوستاتيك، تاكيكاري، ديس‌ريتمي، MI ، بلوك قلبي، CHF ، Stroke ، طپش قلب، هيپرتانسيون، تغييرات ECG .
تاري ديد، وزوز گوش، ميدرياز، افزايش فشار داخل چشم.
خشكي دهان، يبوست، تهوع، استفراغ، بي‌اشتهايي، اسهال، ايلئوس پاراليتيك، يرقان.
احتباس ادراري.
تعريق، حساسيت به نور، واكنش افزايش حساسيت (راش، كهير، تب دارويي، ادم).
بعداز قطع ناگهاني دارو ممكن است علايم تهوع، سردرد يا ضعف ايجاد شود.
توجه: درصورت ايجاد علايم واكنش افزايش حساسيت، احتباس ادراري، خشكي شديد دهان، راش، تشنج، تاكيكاردي، زخم‌هاي دهاني، تب يا يرقان مصرف دارو بايد قطع گردد.

دسموپرسين‌ يا DESMOPRESSIN Acetate(, Dumex Alpharma , Minirin , Stimate DDAVP DDAVP)[/b]
سردرد.
افزايش مختصر فشارخون.
احتقان بيني، رينيت.
تهوع، كرامپهاي‌شكمي.
آنوري، اشكال در ادرار كردن.
افزايش وزن، برافروختگي، آنافيلاكسي.
توجه: درصورت ايجاد واكنش افزايش‌حساسيت، آنافيلاكسي و مسموميت با آب مصرف دارو بايد قطع شود.
[b]داروهاي‌ آنتي‌ كلينرژيك‌
معروفترین مواد آنتی کولینرژیک داروهای آنتی کولینرژیک مانند هیوسین و دیسیکلومین
عوارض جانبي HYOSCINE N-Butyl Bromideهیوسین:
تاكيكاردي،كاهش قدرت تطابق،خشكي دهان،يبوست،احتباس ادرار
عوارض جانبي دیسیکلومین DICYCLOMINE HCl:
سردرد،بي خوابي،خواب الودگي،سرگيجه،عصبي شدن،خستگي،كنفوزيون،افزايش تحريك پذيري، طپش قلب،تاكيكاردي،كهير،كاهش تعريق ،تاري ديد،ميدرياز،سيكلوپلژي،افزايش

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

.