خستگی مزمن

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

علایم شایع :
۱. خستگی‌

۲. تب‌ خفیف‌

۳. فارنژیت‌ (التهاب‌ گلو)

۴. دردناك‌ شدن‌ گره‌های‌ لنفاوی‌

۵. گلودرد

۶. ضعف‌ عمومی‌ عضلات‌

۷. دردهای‌ عضلانی‌

۸. سردرد

۹. اختلالات‌ خواب‌ (پرخوابی‌ یا بی‌خوابی‌)

۱۰. درد مفاصل‌

۱۱. شكایات‌ عصبی‌ ـ روانی‌ (ترس‌ از نور، فراموشی‌، تحریك‌پذیری‌، منگی‌، مشكل‌ در تمركز، افسردگی‌، تغییرات‌ بینایی‌)

[pejuhesh234]

اصطلاحات بیماری:
نشانگان‌ خستگی‌ مزمن‌ ـ chronic fatigue syndrome

نشانگان‌ خستگی‌ مزمن‌ مشخصه‌ نشانگان‌ خستگی‌ مزمن‌ در وحله‌ اول‌، خستگی‌ زیاد است‌. علایم‌ معمولاً به‌ طرز ناگهانی‌ آغاز شده‌ و تا حداقل‌ 6 ماه‌، مرتباً ظاهر شده‌ و برطرف‌ می‌شوند.
مشخص‌ نیست‌ كه‌ این‌ نشانگان‌ معرف‌ یك‌ اختلال‌ است‌ یا تعداد بیشتری‌ از اختلالات‌ را در بر می‌گیرد.
تشخیص‌ این‌ نشانگان‌ معمولاً مشكل‌ است‌ زیرا آزمایش‌ خاص‌ یا مجموعه‌ علایم‌ تعریف‌ شده‌ای‌ برای‌ آن‌ وجود ندارد.
هم‌اكنون‌ معیارهای‌ اصلی‌ مورد استفاده‌ در تشخیص‌ بیماری‌ عبارتند از: تداوم‌ بروز دوره‌های‌ خستگی‌ كه‌ با استراحت‌ در رختخواب‌ بر طرف‌ نمی‌شوند و شدت‌ آنها به‌ حدی‌ است‌ كه‌ متوسط‌ فعالیت‌ روزانه‌ را دست‌ كم‌ 50% تا حداقل‌ 6 ماه‌ كاهش‌ می‌دهند؛ رد كردن‌ سایر بیماری‌های‌ مزمن‌، از جمله‌ سابقه‌ وجود بیماری‌ روانی‌. علایم‌ دیگر نیز به‌ تشخیص‌ كمك‌ می‌كنند.

خستگی مزمن یا CFS، اختلالی است که فرد مبتلابه آن، دچار خستگی ناتوان کننده است و چند نشانه عصبی، روانی و جسمی در وی وجود دارد. این نشانگان موضوع جدیدی نیست و در گذشته با نام های مختلفی تشخیص داده می شد که از متداول ترین آنها سندرم یا نشانگان ME، آنسفالو میلیت میالژیک (یعنی دردهای عضلانی به علت التهاب در سیستم عصبی مرکزی: مغز و نخاع) قابل ذکر است.

در چه سنی و چه جنسی
نشانگان یا عارضه خستگی مزمن در زنان، دو برابر مردان است. هرچند که هم در کودکان و هم در سنین پس از ۴۵ سالگی مشاهده می شود، ولی معمولاً افراد ۲۵ تا ۴۵ سال به این بیماری مبتلامی شوند.

پراکندگی بیماری
این عارضه به صورت پراکنده، حتی در کشورهای پیشرفته دیده می شود، اما چند مورد همه گیری بیماری به ثبت رسیده است، از جمله در سال ۱۳۱۳ در بیمارستانی در لس آنجلس امریکا، سال ۱۳۳۴ در بیمارستان سلطنتی لندن، ۱۳۳۵ در ایالت فلوریدای امریکا، سال ۱۳۶۴ در ایالت نوادای امریکا این بیماری شایع است.
خوب است بدانید یک پنجم مراجعه به کلینیک های پزشکی عمومی به علت خستگی مزمن و نشانه های آن است، اما نشانگان خستگی مزمن به مثابه یک عارضه و بیماری به مراتب کمتر دیده می شود. نام های مختلفی به این بیماری داده اند که بیانگر این موضوع است که دلایل مختلفی باعث ایجاد سندرم خستگی مزمن می شوند. عفونت و اختلال در سیستم ایمنی، از نمونه های قابل ذکر است.

علل بیماری :
ناشناخته‌ است‌. امكان‌ دارد اختلالات‌ ایمنی‌ دخالت‌ داشته‌ باشند. اكثر محققان‌ فكر می‌كنند كه‌ عامل‌ این‌ بیماری‌ یك‌ میكرب‌ است‌، اما شواهدی‌ برای‌ اثبات‌ این‌ فرضیه‌ وجود ندارد.

عوامل افزایش دهنده خطر :
ناشناخته‌ هستند.

پیشگیری :
روش‌ مشخصی‌ برای‌ آن‌ وجود ندارد.

عوارض احتمالی :
عارضه‌ای‌ مختص‌ این‌ بیماری‌ وجود ندارد. علایم‌ معمولاً در 6 ماه‌ اول‌ شدیدتر هستند.

فعالیت :
اگر خسته‌ هستید، استراحت‌ كنید. ورزش‌ مهم‌ است‌. یك‌ برنامه‌ تدریجی‌ را آغاز كنید كه‌ در ابتدا امكان‌ دارد تنها 5-3 دقیقه‌ ورزش‌ روزانه‌ باشد.
فعالیت‌ ورزشی‌ را هر 3-2 هفته‌ به‌ میزان‌ 20% افزایش‌ دهید. انتظار نداشته‌ باشید كه‌ همه‌ چیز خوب‌ پیش‌ رود، بنابراین‌ دلسرد نشوید و كار را ادامه‌ دهید.

پزشكان تاكيد كردند كه ورزش و رفتار درماني شناختي به بهبود و كاهش علائم سندرم خستگي مزمن كمك مي‌كند.

به گزارش سرويس بهداشت و درمان ايسنا، اين پزشكان مي‌گويند دو روش فوق براي درمان علائم اين سندرم مفيد و در عين حال بي‌خطر هستند.

پايگاه اينترنتي وبمد هلت در اين باره گزارش داد: اين دو روش چنانچه با مراقبت‌هاي پزشكي همراه شوند تاثير درماني بيشتري خواهند داشت.

علائم و نشانه‌هاي اين سندرم با بسياري از بيماري‌ها مشترک است. خستگي در بسياري از بيماري‌ها وجود دارد اما آنچه که از مفهوم سندرم خستگي مزمن مي‌توان درك كرد يك خستگي بيمارگونه و غيرعادي است. اين خستگي بعد از کار زياد، اضطراب يا بي‌خوابي رخ نمي‌دهد، بلکه اين خستگي از نوع شديد و خطرناک است و با استراحت و داشتن فعاليت بدني و ذهني از بين نمي رود. اين خستگي تمام بدن را احاطه کرده و فعاليت بدني و توان فرد را کم مي‌کند.

در اين تحقيق جديد پزشكان در يك آزمايش موسوم به پي اي سي اي، روي 640 بيمار بررسي كرده و همزمان با ارائه رفتار درماني شناختي به اين بيماران مراقبت‌هاي پزشكي خاص مثل آموزش در مورد بيماري و تجويز دارو را نيز در اختيار آنها قرار دادند. رفتار درماني شناختي كمك مي‌كند كه تفكر بيمار نسبت به اين بيماري تغيير كند و در نتيجه درمان علائم براي وي امكان پذير شود.

رژیم غذایی :
سعی‌ كنید تغذیه‌ مناسبی‌ داشته‌ باشید، حتی‌ اگر اشتها ندارید. رژیم‌ غذایی‌ بهتر است‌ كم‌ چرب‌ و پرفیبر باشد. مكمل‌های‌ ویتامینی‌ نیز مصرف‌ كنید.

رهنمود های غذایی برای افراد مبتلا به خستگی مزمن:

1- سعی کنید وضعیت متابولیسم انرژی را در حد مطلوب حفظ نمایید(از گرسنگی اجتناب نمایید)

2- هرروز 50 تا 70 اونس مایعات بنوشید حتی زمانی که تشنه نیستید

3- اجتناب از مصرف غذاهایی که مسبب واکنشهای آلرژیک و تخریب انرژی است

4- اجتناب از مصرف غذا هایی که سبب واکنشهای غیر طبیعی در روده می شود

5- بر انچه می خورید تمرکز کنید

*تمرکز روی غذا هایی که باید اجتناب شود

*سعی کنید غذا های جدید را امتحان کنید و اثرات آنها را مشاهده نمایید

*هنگام خرید، به مواد غذایی که با بدن شما سازگاری بیشتری دارد توجه نمایید

6-هرگز صبحانه را از دست ندهید چرا که بافتهای بدن نیاز به انرژی صبحگاهی دارد

از دست دادن صبحانه نیاز به محرک های نا مطلوب مثل قهوه ,چایی را در بدن افزایش میدهد

7- از سبزیجات تازه,خام وبخارپز استفاده نمایید

• بر میوه هایی که مصرف می کنید مروری دوباره نمایید

*از مصرف میوه های آلرژی زا مثل پرتقال خودداری نمایید

*از مصرف میوه های شیرین و میوه های بیش از حد رسیده خودداری نمایید

8- منابع پر پرو تئین مثل عدس و حبوبات را در رژیم غذایی خود بگنجانید

9-مصرف نمک و شیرین کننده های مصنوعی را محدو د کنید

10-از مصرف گردو و آجیل بپرهیزید و جایگزین دانه سویا,دانه آفتابگردان مصرف نمایید

11-مکمل های تغذیه ای را فراموش نکنید

دریافت مکمل در وعده صبحا نه و شام توصیه می شود

13-سبزیجاتی چون کاهو,بروکلی و کلم را در وعده غذایی خود لحاظ نمایید

14-سعی کنید میوه را با کره بادام زمینی یا پنیر ,مغزها را با غلات صبحانه و شیرینی را با شیر مصرف نمایید


در این شرایط به پزشک خود مراجعه فرمایید :
۱. اگر علایم‌ پس‌ از شروع‌ درمان‌ بدتر شوند.

۲. اگر شما یا یكی‌ از اعضای‌ خانواده‌ تان علایم‌ نشانگان‌ خستگی‌ مزمن‌ را دارید.

۳. اگر دچار علایم‌ جدید وغیرقابل كترل شده اید‌. داروهای‌ مورد استفاده‌ در درمان‌ ممكن‌ است‌ عوارض‌ جانی‌ به‌ همراه‌ داشته‌ باشند.

[pejuhesh234]

چگونه خود بيمار مي تواند اين بيماري را درمان کند؟

بيماران مبتلا به اين سندرم بايد يک برنامه متناوب چرخشي(در طول بيماري تا دوره بهبودي) را دنبال کنند.

اگر بيماراني که در آستانه ي بهبودي هستند و تا حدي علائم و نشانه هاي آن کم شده است، بيش از حد فعاليت کنند، دوباره دچار خستگي و بيشتر شدن نشانه هاي سندرم خستگي مزمن مي شوند.

* بيمار بايد برنامه روزانه خود را زمان بندي کند و در زماني که بيشترين انرژي را دارد، شروع به فعاليت کند.

* در برنامه خود ورزش را قرار دهد، زيرا که ورزش به بدن و مغز براي سالم زيستن کمک مي کند.

* از دوست يا فاميل براي سلامتي خود کمک بگيرد.

* سر يک ساعت معين هميشه بخوابد.

* اگر در اين بيماري دچار عدم حافظه يا عدم تمرکز شدند، هر آن چه که مهم است را بر روي کاغذ بنويسند. داروها ممکن است در بهتر خوابيدن به بيمار کمک کند که اين هم باعث افزايش قدرت تمرکز و يادگيري مي شود.

آزمايش هاي لازم براي اطمينان از اين سندرم

آزمايش هاي تيروئيد، کبد، اندازه گيري تعداد گلبول هاي خون و سرعت ته نشين شدن آن براي تشخيص لازم است، اما آزمايش ادرار لازم نيست.

اگر يکي از اين آزمايشات غيرعادي بود، نمي توان شخص را مبتلا به سندرم خستگي مزمن دانست، بلکه در اين مرحله بايد به دنبال نشانه هاي ديگر بود.

همان طور که گفته شد، بيماري ها يکي از علل مبتلا شدن به اين سندرم مي باشد، بيماري هايي از قبيل: هپاتيت، کم خوني، بيماري هاي عفوني، سرطان ها، بيماري هاي عصبي و عضلاني، کم کاري تيروئيد و ديابت.

افراد خيلي چاق( BMI بيشتر از 30) و داروها و الکل نيز ممکن است ابتلا به اين سندرم را موجب شوند.

داروها :

داروهای‌ برحسب‌ وضعیت‌ هر فرد تجویز می‌شوند. از جمله‌ داروهای‌ مورد استفاده‌ عبارتند از: داروهای‌ ضد درد، تزریقات‌ موضعی‌، داروهای‌ ضد افسردگی‌، و غیره‌.

[pejuhesh234]

عواقب مورد انتظار :
عموماً به‌ آهستگی‌ در عرض‌ ماه‌ها یا سال‌ها بهبود می‌یابد.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

.