آلزایمر

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

از جمله علائم اولیه ابتلا به این بیماری عبارت هستند از:

1- از دست دادن حافظه
یکی از شایع ترین علائم آلزایمر فراموش کردن چیزهایی است که در فاصله ی زمانی نه چندان دور فرا گرفته اید. در حالی که فراموش کردن قرار ملاقات، نام یا شماره تلفن دوستان طبیعی است، اما در افراد مبتلا به آلزایمر فراموشی بیشتر اتفاق می افتد و بعد ها نیز با گذر زمان موارد فراموش شده را به خاطر نخواهند آورد.

2- مشکل در انجام امور زندگی و کارهای روزانه
افراد مبتلا به آلزایمر به سختی می توانند وظایف خود را بدون فکر کردن به خاطر بیاورند. فراموش کردن شیوه ی طبخ غذا، تعمیر لوازم منزل و یا بازی های ساده از جمله مشکلات این افراد است.

3- مشکلات زبانی
هر فردی ممکن است بعضی اوقات به سختی بتواند کلمات صحیح را پیدا کند. اما افراد مبتلا به آلزایمر اغلب مواقع کلمات ساده را فراموش می کنند و یا واژه های غیر معمولی را جایگزین می کنند.

4- سردرگمی زمانی و مکانی
فراموش کردن تاریخ روز و یا این که به سمت کجا در حال رفتن هستید، تا حدودی نرمال است. اما افراد مبتلا به آلزایمر اغلب خیابان خودشان را گم می کنند و فراموش می کنند کجا هستند و یا چگونه به این نقطه رسیده اند و یا این که چگونه به خانه باز گردند.

5- کاهش قوه قضاوت
هیچ کس در همه ی زمان ها قضاوت درستی ندارد. اما افراد مبتلا به آلزایمر اغلب بدون در نظر گرفتن آب و هوا لباس می پوشند. مثلا ممکن است در روزهای گرم چندین بلوز روی هم بپوشند و یا برعکس.
افراد مبتلا به آلزایمر قضاوت صحیحی راجع به پول ندارند و ممکن است مقدار زیادی پول به فروشنده بدهند و یا چیزهایی بخرند که اصلا به آن نیازی ندارند.
افرادی که مرتب مطالعه می کنند و یا بازی های فکری انجام می دهند، جدول حل می کنند و ... کمتر در معرض ابتلا به این بیماری خواهند بود.

6- مشکل در تفکر انتزاعی
افراد مبتلا به آلزایمر اغلب به طور کلی شماره ها را فراموش می کنند و یا نمی دانند که چه کاری باید با آن انجام داد.

7- قرار دادن اشیاء در جای غلط
هر کسی ممکن است به طور اتفاقی کلید یا کیف پول خود را در جای غلط بگذارد. اما افراد مبتلا به آلزایمر اغلب چیزها را در جای غلط می گذارند. مثلا ممکن است اتو را در یخچال قرار دهند.

8- تغییر در رفتار و خلق و خو
افراد مبتلا به آلزایمر به سرعت تغییر خلق و خو می دهند. مثلا ممکن است بدون هیچ دلیل مشخص از حالت آرام به گریه و یا عصبانیت تغییر خلق دهند.

9- تغییر شخصیتی
شخصیت افراد در طول زندگی معمولا تا حدودی عوض می شود، اما افراد مبتلا به آلزایمر به طور بارزی تغییر شخصیت می دهند. مثلا ممکن است بدگمان، ترسو و یا وابسته به سایر افراد خانواده شوند.

10- از دست دادن قوه ی ابتکار و نوآوری
بعضی اوقات خستگی بابت کارهای خانه، فعالیت های تجاری و یا مسئولیت های اجتماعی طبیعی است. اما افراد مبتلا به آلزایمر اغلب بسیار غیر فعال هستند. ساعت های طولانی به تماشای تلویزیون می نشینند. بیش از حد طبیعی می خوابند و هیچ تمایلی برای فعالیت ندارند.

[pejuhesh234]

اصطلاحات بیماری:
ییماری آلزایمر (به انگلیسی: Alzheimer's disease)

بیماری آلزایمر 2 تا 5 درصد اشخاص مسن را دربر می‌گیرد و گاهی هم بر اشخاص جوانتر حمله می‌کند. به نظر می‌رسد که بیماری آلزایمر در اثر فاسد شدن سلولهای منطقه هیپو کامپ که معمولا مقدار زیادی استیل کولین تولید می‌کنند بوجود می‌آید. سلولهای مغزی یا نرونهایی که آسیب دیده‌اند پلاکهایی جمع می‌کنند و به تعداد زیادی می‌میرند. منطقه آسیب دیده مغز و استیل کولین در تشکیل خاطرات جدید وارد عمل می‌شوند به همین دلیل یکی از نشانه‌های اصلی بیماری آلزایمر عدم توانایی در تحکیم یک یادگیری تازه (مثل یادآوری آدرس تازه) و دشواری در جهت‌یابی است. اما خاطرات رویدادهای دور معمولا کمتر آسیب می‌بینند.

علت بیماری
تقریبا 10 درصد افراد بالای 60 سال ، زوال عقل دارند و حدود نیمی عقل دارند از آنها مبتلا به آلزایمر می‌باشند. آلزایمر نوعی بیماری ناهمگن از نظر ژنتیکی است که در تمام نژادها دیده می‌شود. 5 درصد بیماران دچار بیماری خانوادگی با تظاهر زود هنگام ، 15 - 25 درصد دچار بیماری خانوادگی با تظاهر دیررس ، 75 درصد مبتلا به بیماری تک گیر می‌باشند. 10 درصد موارد آلزایمر خانوادگی ، توارث اتوزومی غالب و بقیه چند عاملی را نشان می‌دهند.

مهمترین یافته‌های شناختی بیماری آلزایمر ، رسوب دو پروتئین رشته‌ای پپتید بتاآمیلویید تاو در مغز می‌باشند. پپتید بتاآمیلویید که از پروتئین رمز گردانی شده توسط یکی از ژنهای مستعد کننده به بیماری آلزایمر خانوادگی بوجود می‌آید، در پلاکهای آمیلویید یا پیری در فضای خارج سلولی مخ مبتلایان به آلزایمر یافت می‌شود. پلاکهای آمیلویید ، حاوی پروتئینهای دیگر علاوه بر بتاآمیلویید می‌باشند. از جمله آپولیپو پروتئین E که این هم توسط نوعی ژن مستعد کننده به آلزایمر (APOE) رمز گردانی می‌شود.

اشکال هیپر فسفریله پروتئین تاو (Tau) ، کلافهای نورو فیبریلاری را تشکیل می‌دهند که برخلاف پلاکهای آمیلویید در داخل نورونهای آلزایمر یافت می‌شوند. تاو یک پروتئین مرتبط با میکرو توبولهاست که بطور وافری در نورونهای مغز بروز می‌یابد. این پروتئین ، تجمع و پایداری میکروتوبولها را که بر اثر فسفوریلاسیون کاهش می‌یابد، تقویت می‌کند. تشکیل کلافه‌های و نورو فیبریلازی تاو ظاهرا یکی از علل استحاله نورونی در بیماری آلزایمر است.

آیا آلزایمر قابل پیشگیری است؟

تاکنون هیچ راه تضمین شده ای برای پیشگیری از آلزایمر وجود نداشته است، اما تحقیقات اخیر روش های زیر را در پیشگیری از آلزایمر موثر می داند.

* تمرینات فکری
افرادی که مرتب مطالعه می کنند و یا بازی های فکری انجام می دهند، جدول حل می کنند و ... کمتر در معرض ابتلا به این بیماری خواهند بود.

* تمرینات بدنی
30 دقیقه ورزش روزانه تاثیر به سزایی در سلامت قلب، ماهیچه ها و مغز دارد. پیاده روی، باغبانی، تمیز کردن منزل و....می تواند نوعی ورزش باشد.

* نوشیدن مایعات به اندازه ی کافی
کم آبی، مهم ترین فاکتور متغیر برای از دست دادن حافظه است. به مقدار کافی مایعات بنوشید و از مصرف نوشیدنی های الکلی اجتناب کنید.

* مراقب داروهای مصرفی باشید
پزشک شما باید از کلیه داروهای تجویزی و غیر تجویزی که مصرف می کنید آگاه باشد. زیرا ترکیب بعضی از داروها باعث گیجی، فراموشی و یا آسیب بلند مدت به حافظه شود.

* از رژیم غذایی سالمی پیروی کنید
روزانه حداقل 5 نوع میوه و سبزی تازه بخورید. سبزیجات پهن برگ مثل بروکلی، اسفناج و کاهو بسیار مفید است.

* از مکمل فسفاتیدیل سرین Phosphatidylserine استفاده کنید
مطالعات مختلف نشان می دهد که استفاده از این مکمل در مراحل اولیه ی ابتلا به آلزایمر، سرعت پیشرفت بیماری را کاهش می دهد. بنابراین اگر این بیماری در خانواده در حال گسترش است بهتراست با مشورت پزشک مصرف آن را شروع کنید.

پیشرفت آلزایمر قابل پیش بینی شده است
یک تیم بین‌ المللی از کارشناسان با مدیریت دانشکده پزشکی دانشگاه هاروارد در سنت لوئیس، یک نسخه ی ژنتیکی جدید را شناسایی کرده ‌اند که به نظر می‌ رسد می ‌تواند میزان پیشرفت بیماری آلزایمر در آینده را پیش بینی کند.
در حالی که مطالعات پیشین روی فاکتورهایی متمرکز شده بود که بر خطر بروز آلزایمر موثر هستند، پژوهش جدید به روشی برای تشخیص سرعت پیشرفت این بیماری در مبتلایان، پس از تشخیص آن اشاره دارد.
پژوهشگران روی 846 بیمار مطالعه کردند که میزان پروتئینی موسوم به "tau" در مایع مغزی نخاعی آن ها بالا رفته بود.
بررسی‌ های اخیر نشان داده است که وجود نوع خاصی از پروتئین tau در مایع مغزی - نخاعی در واقع یک شاخص بیماری آلزایمر است. پژوهشگران هم چنین روی نسخه ‌های جداگانه DNA در بیماران مطالعه کرده و یک نشانگر ژنتیکی را کشف کرده ‌اند که با افزایش میزان tau در ارتباط است. پژوهشگران می ‌گویند: افرادی که حامل این نشانگر ژنتیکی هستند در هر مرحله از بیماری، سطح پروتئین تائوی بالاتری دارند.

منابع:عصر ایران - ایسنا

عوامل خطر شامل موارد زیر است:
۱- مصرف کم ِ چربی های اُمگا-۳، سبزیجات، ویتامینB12، اسید فولیک و پیریدوکسین.( منابع ویتامینB12: لبنیات، گوشت لخم، ماهی، مرغ و تخم مرغ ؛ منابع اسید فولیک : سبزیجات برگی شکل، حبوبات خشک، جگر، مرغ، غلات غنی شده ؛ منابع پیریدوکسین (B6) : مرغ، ماهی، تخم مرغ و غلات کامل ، می باشد.)
۲- دریافت زیاد انرژی و چربی های اشباع
۳- ورزش نکردن
۴- سیگار کشیدن
۵- داشتن اضافه وزن و چاقی
۶- داشتن کلسترول بالا
۷- دیابت
۸- داشتن مقدار بالای آزمایش خونی پروتئین واکنش دهندهC ( Creactive protein

آرتروز از بیماری آلزایمر جلوگیری می کند
تحقیقات نشان می دهد بیماری آرتروز از بروز بیماری آلزایمر جلوگیری می کند.
دانشمندان اعلام کردند پروتئینی که بر اثر روماتیسم و آرتروز در بدن ایجاد می شود، پروتئینی علیه بیماری آلزایمر است و از پیشرفت بیماری آلزایمر در بدن جلوگیری می کند.
محققان در این پژوهش این پروتئین ها را به موش هایی که در حال از دست دادن حافظه شان بودند، تزریق کردند و نتایج این مطالعات را در مجله تحقیقات آلزایمر منتشر کرده اند.
ترکیبی از این گونه پروتئین موسوم به "GM-CSF" در حال حاضر برای درمان بیماری سرطان به کار می رود.
این محققان اعلام کردند که این تحقیقات اولین گام در زمینه نقش پروتئین در جلوگیری از آلزایمر است و این تحقیق می تواند بسیار مفید و مؤثر باشد.
بر اساس این گزارش محققان این تحقیق معتقدند: باید آزمایش های بیشتری انجام شود تا متوجه شویم آیا داروهای تولید شده از این پروتئین، نیز در جلوگیری از بیماری آلزایمر مؤثر هست یا نه.
افرای که دچار بیماری روماتیسم و آرتروز می شوند سیستم ایمنی بدن آن ها با شتاب، پروتئین های مختلفی از جمله پروتیئن "GM-CSF" را تولید می کند و این تحقیقات نشان می دهد که این پروتئین در جلوگیری از آلزایمر مؤثر است.
سکته مغزی که باعث از دست رفتن بخشی از سلول های مغزی می شود یا شوک عاطفی پس از دست دادن یک عزیز، می تواند خطر ابتلا به آلزایمر را افزایش دهند

انسولین، امیدی برای درمان آلزایمر
متخصصان غدد درون ریز در یک آزمایش جدید به این نتیجه رسیده اند که انسولین می تواند امیدی برای درمان آلزایمر باشد.
این متخصصان می گویند می توان از دوز پایین انسولین برای بهبود علائم آلزایمر استفاده کرد که در حال حاضر هیچ درمانی برای آن وجود ندارد.
نتایج این تحقیق جدید نشان داده است که انسولین می تواند فعالیت چهار پروتئین مرتبط با بیماری آلزایمر را سرکوب کند.
دکتر پارش داندونا، متخصص و استاد علوم پزشکی در دانشگاه بوفالو در این تحقیق خاطرنشان کرد: نتایج مطالعات ما به طور آشکار نشان می دهد که انسولین قابلیت آن را دارد که به یک ماده درمانی برای مقابله با علائم آلزایمر تبدیل شود.
به گزارش سایت اینترنتی هلت دی نیوز، مبتلایان به آلزایمر در مراحل ابتدایی این اختلال علائمی چون تحریک پذیری، اضطراب و افسردگی را تجربه می کنند.
بیماری آلزایمر یک اختلال مغزی است که در آن ترشح ماده شیمیایی سروتونین به شدت کاهش می یابد. اما عامل این وضعیت همیشه پیر شدن سلول ها نیست.
سکته مغزی که باعث از دست رفتن بخشی از سلول های مغزی می شود یا شوک عاطفی پس از دست دادن یک عزیز، می تواند خطر ابتلا به آلزایمر را افزایش دهند.
در مطالعه جدید معلوم شده است که یکی از این چهار پروتئین با ترکیب بتا آمیلوئید که عامل اصلی بروز آلزایمر شناخته شده است، ارتباط دارد.
بتا آمیلوئید ترکیب اصلی موجود در پلاک های مولد آلزایمر است.
در آزمایش اخیر پزشکان روی گروهی از بیماران چاق و مبتلا به دیابت نوع دوم مطالعه کرده و دریافتند که دوز پایین انسولین می تواند فعالیت پیش پروتئین آمیلوئید را سرکوب کند. این پیش پروتئین فاکتوری است که آمیلوئید بتا از آن شکل می گیرد.
این مطالعه در مجله غدد درون ریز و متابولیسم بالینی به چاپ رسیده است.
به گفته پزشکان، داشتن زندگی فعال، شرکت در برنامه های گروهی و کارهای فکری، گوش کردن به اخبار و از همه مهم تر یادگیری و آموزش مثل یاد گرفتن یک زبان جدید، مغز را فعال نگاه می دارد و در نتیجه در پیشگیری از آلزایمر بسیار موثر است.

سالمندان تحصیل کرده کمتر آلزایمر می گیرند
افرادی که مدت طولانی تری به تحصیل ادامه می دهند، بهتر می توانند در برابر مشکلاتی چون زوال عقل و آلزایمر مقاومت کنند و با این که مغز اشخاص تحصیلکرده تفاوتی با سایر افراد ندارد اما کمتر دچار علائم آلزایمر و فراموشی می شوند.
گروهی از دانشمندان انگلیسی و فنلاندی دریافته اند که هرچند نشانه های آلزایمر در مغز سالخوردگان تحصیلکرده، پس از مرگ آن ها مشاهده می شود اما در طول حیات این افراد در مقایسه با کسانی که مدت کوتاه تری تحصیل کرده اند، کمتر دچار علائم فراموشی و آلزایمر می شوند.
این پژوهش در واقع تاییدی بر مطالعات پیشین است که نشان می داد خطر ابتلا به آلزایمر در افراد تحصیلکرده کاهش پیدا می کند.
در این تحقیق، دانشمندان روی مغز 872 داوطلب بررسی کردند.
این افراد پیش از مرگ به لحاظ سطح تحصیلات مورد مصاحبه قرار گرفته بودند.
پژوهشگران دریافتند تحصیلات طولانی تر سبب می شود که افراد راحت تر تغییرات مغزی را تحمل کنند و کمتر تحت تاثیر این تغییرات قرار بگیرند.
این پژوهش همچنین نشان داد که در ازای هر یک سال تحصیلات بیشتر، احتمال ابتلا به آلزایمر 11 درصد کاهش پیدا می کند.

یادگیری زبان خارجی از آلزایمر جلوگیری می کند
مطلب جالب دیگر این که دو زبانه بودن و یادگیری زبان دوم در اواخر زندگی، می تواند به کاهش روند زوال ذهن و بروز بیماری آلزایمر کمک کند.
نتایج تحقیق پژوهشگران دانشگاه "یورک" تورنتو در کانادا نشان می دهد کسانی که به بیش از یک زبان صحبت می کنند، به طور میانگین 4 سال دیرتر به آلزایمر مبتلا می شوند.
بنابر این گزارش، یادگیری زبان در سال های اولیه زندگی به طور بسیار موثری از زوال ذهن جلوگیری می کند؛ نتایج این تحقیق در انجمن آمریکایی پیشبرد علوم ارائه شده است.
از نظر کارشناسان، تاخیر در بروز بیماری آلزایمر از این طریق شگفت انگیز است، زیرا دارویی با تاثیر مشابه تاکنون شناخته نشده است؛ افراد دو زبانه دارای توانایی شناختی بهتری هستند و عملکرد مغزشان به خصوص در قسمت فرمان دهنده در هر سنی مدام رو به افزایش است، در حالی که ذهن افراد معمولی با افزایش سن رو به زوال می رود.
یادگیری زبان جدید حتی در 60 سالگی ممکن است به اندازه دیگر فعالیت ها مانند فعالیت های اجتماعی موجب فعال نگه داشتن ذهن شود؛ دو زبانه بودن مانند داشتن مخزن اضافی سوخت در اتومبیل است و وقتی سوخت خودرو تمام می شود، هنوز می توان به حرکت ادامه داد

[pejuhesh234]

درمان بیماری آلزایمر :
در حال حاضر درمان بیماری آلزایمر بیشتر شامل درمان های علامتی، درمان اختلالات رفتاری و داروهای کاهنده سیر پیشرفت بیماری است.

درمانهای غیر دارویی:
از راه های غیر دارویی کاستن از پرخاشگری و بیقراری، شناسایی و رفع عللی است که سبب پرخاشگری بیمار می شود. مثلاً از تغییر محیط زندگی و جابجا کردن وسایل وی باید اجتناب کرد. گاهی اوقات حضور افراد بیگانه و ناآشنا سبب ترس و بی قراری وی می شود. ماساژ بیمار و معطر کردن محیط و موزیک آرام در برخی بیماران سبب کاهش بیقراری می شود. ورزش های سبک و کارهای ساده مثل قدم زدن یا حتی کندن علف های هرز باغچه می تواند سبب آرامش بیمار شود.

درمانهای دارویی:
گرچه هنوز درمانی برای بیماری آلزایمر وجود ندارد اما با استفاده از داروها می توان سیر پیشرفت بیماری را کم کرد و از شدت اختلال حافظه و مشکلات رفتاری بیمار کاست. داروهای مورد تایید برای بیماری آلزایمر شامل موارد زیر است.

داروهای آرامبخش و ضد جنون: اگر با روش های غیر دارویی نتوان رفتارهای آزاردهنده، بی قراری و پرخاشگری بیمار را کمتر کرد می توان از داروهای جدید ضد جنون مثل اولانزاپین، کوتیاپین و ریسپریدون استفاده کرد. گاهی اوقات افسردگی سبب پرخاشگری بیمار است که با استفاده از داروهای ضد افسردگی مثل فلوکستین می توان آن را درمان کرد.

داروهای ضد کولین استراز: در بیماری آلزایمر مقدار استیل کولین که یکی از واسطه هایی شیمیایی مداخله گر در حافظه است کم می شود. داروهای مختلفی برای افزایش مقدار استیل کولین پایانه های عصبی استفاده می شوند از جمله ریواستیگمین (Exelon)، دانپزیل (Aricept)، و گالانتامین (Razadyne). این داروها سبب بهبود حافظه، عملکرد شناختی و عملکرد اجتماعی بیمار می شوند. این داروها تا حدودی رفتارهای غیر طبیعی بیمار را نیز اصلاح می کنند. مشکل عمده این داروها عوارض گوارشی، تهوع، استفراغ، دل پیچه و اسهال است که با افزایش تدریجی دارو، مصرف همراه صبحانه و شام و با مایعات یا آب میوه از شدت عوارض کاسته می شود.

ممانتین(Ebixa, Namenda): داروی دیگری که در درمان موارد متوسط تا شدید بیماری آلزایمر استفاده می شود و تا حدودی هم اثرات محافظتی بر روی سلولهای مغزی دارد ممانتین است. این دارو نیز سبب بهتر شدن توانایی شناختی و حافظه بیمار می شود. گیجی و منگی مهمترین عوارض این دارو هستند. دارو را می توان همراه با غذا مصرف کرد.

داروهایی که اثر بخشی آنها به تایید نرسیده است:
داروها مختلف شیمیایی و گیاهی وجود دارند که بر اساس برخی مطالعات برای بیماری آلزایمر توصیه شده اند اما اثر بخشی آنها هنوز به تایید نرسیده است. ویتامین ها مثل ویتامینE، ویتامین های گروه ب، امگا 3، استروژن، جینکوبیلوبا، داروهای ضد التهاب مثل بروفن از این دسته داروها هستند.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

.