مولتپل اسکلروز(ام اس)

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

علائم بيماري MS
نشانه هاي اين بيماري بستگي به مقدار از بين رفتن ميلين در سلول عصبي و محل درگير شدن عصب دارد.

از آنجايي که هيچ آزمايشي براي تشخيص بيماري MS وجود ندارد، از اين رو تشخيص آن بسيار مشکل است. فقط علائم مي توانند اين بيماري را مشخص کنند و با توجه به اين که محل درگير شدن سيستم عصبي متغير است، لذا علائم هم تغيير مي کنند.

نشانه هاي بيماري MS به 4 گروه تقسيم مي شود:

1- نشانه هاي جسمي

2- مشکلات در عملکرد مغز

3- نشانه هاي آسيب سيستم عصبي

4- نشانه هاي رواني مانند: وجود استرس، عصبانيت و ...

حال به توضيح هر نشانه توجه کنيد:

1- نشانه هاي جسمي شامل:
- مشکلات در ايستادن، راه رفتن و تعادل بدن

- مشکلات بينايي (دو تا ديدن و تيره و تار ديدن)

- افزايش دماي بدن

- عدم کارآيي دست ها

- عدم کنترل در تخليه ادرار

- عدم مقاومت در برابر عفونت

- لکنت زبان

- يبوست

2- مشکلات در عملکرد مغز شامل:

- مشکلات حافظه

- عدم برقرار کردن ارتباط با محيط اطراف

- بي خوابي

- به سختي جمله درست کردن در هنگام حرف زدن

- درک نکردن کتابي که فرد مي خواند و به طور کلي درک نکردن مطالب

3- نشانه هاي تخريب سيستم عصبي

- درد داشتن

- درد چشم داشتن

- بي حسي و مورمور شدن دست ها و پاها

- احساس خارش در دست ها و پاها

- گرفتگي عضلات دست ها و پاها

- تخريب و متلاشي شدن زانوها

- انتقال کم پيام هاي عصبي در بدن

4- نشانه هاي رواني شامل:

- عصبانيت و افسردگي همراه با خستگي

- وجود استرس

- نااميد بودن و تنها شدن و با کسي رابطه نداشتن

- عدم جرات و شجاعت و ناتوان شدن

- خود را متهم دانستن

- بي حسي و کرختي و احساس سوزش و خارش در بدن، به خصوص در بازوها و پاها

- ضعف، سرگيجه و خستگي

- دوبيني، عدم تشخيص اشيا و ديد کم

- گرفتگي و سفت شدن عضلات

- مشکلات در تعادل و هماهنگي

- لرزش و رعشه

- واضح صحبت نکردن

- مشکلات مثانه و روده

- مشکلات جنسي

- مشکلات در تمرکز، توجه، حافظه

- درد جدي

- حساسيت به گرما

- عدم توانايي در صحبت کردن، راه رفتن يا نوشتن

توجه کنيد که اين نشانه ها باعث نمي شوند عمر شخص بيمار کوتاه شود و بسياري از افراد بيمار مانند افراد سالم به زندگي فعال خود ادامه مي دهند.

[pejuhesh234]

اصطلاحات بیماری:
بيماري ام. اس ( Multiple Sclerosis )

ام اس چيست؟

بيماري مالتيپل اسكلروزيس (Multiple Selerosis) يا تصلب متعدد كه به اختصار به آن ام اس (MS) گفته مي شود. يك بيماري مزمن دستگاه اعصاب مركزي (يعني مغز و نخاع) مي باشد. در حال حاضر در حدود دو ميليون نفر در سرتاسر دنيا دچار اين بيماري مي باشند كه حدود سيصد هزار نفر از آنها در ايالات متحده آمريكا زندگي مي كنند.
بحث هاي زيادي در اين زمينه وجود دارد كه آيا بيماري ام اس در تمام طول تاريخ، بشر را گرفتار مي ساخته است يا فقط از حدود 200 سال پيش براي انسانها مشكل ساز شده است. اگر چه مداركي از تاريخ باستان وجود دارد كه علايمي از بيماري اي مشابه بيماري ام اس را توصيف مي كند، اما پزشكان مطمئن نيستند كه آن چيزي كه توصيف شده است، ام اس مي باشد يا يك بيماري ديگري كه در بعضي ويژگيها مشابه ام اس مي باشد.

خواه بيماري ام اس از چند هزار سال پيش وجود داشته است و يا اينكه در چند قرن اخير ايجاد شده باشد، تا سال 1835 ميلادي هنوز بطور رسمي توصيف نشده بود. تاريخدانها اولين توصيف علايم باليني ام اس را در كتابي كه توسط دكتر ژان كروويليه (Jean Cruveilhier) استاد دانشكده پزشكي پاريس در فرانسه نوشته شده است، پيدا كرده اند. دكتر ژان كروويليه در اين كتاب در مود چندين بيمار دچار ضعف پيشرونده، فلج دستها و پاها، اختلال در بينايي، اسپاسم يا گرفتگي عضلات و چند علامت ديگر توضيح داده است.

همچنين بيان كرده است كه در معاينه و بررسي نخاع اين افراد، مناطقي خاكستري از بافت اسكار (جاي زخم) ديده مي شود كه او آنها را لكه يا نقطه ناميد. دكتر ژان كروويليه اين بيماري را "فلج بر اثر تحليل و از بين رفتن رشته هاي خاكستري نخاع" توصيف نمود.

اسکلروز مولتیپل(ام.اس.)یک بیماری مزمن و بالقوه ناتوان کننده است که سیستم عصبی مرکزی شامل مغز و نخاع را درگیر می کند.پزشکان و محققین گمان می کنند بیماری احتمالاً یک بیماری خود ایمنی باشد،به این معنا که سیستم ایمنی شما قسمتی از بدنتان را بمانند یک جسم خارجی مورد حمله قرار می دهد.

در اسکلروز مولتیپل،بدن بطور نادرست پادزهرها و گلبولهای سفید خونی راعلیه پروتئینهای غلاف میلین،که اعصاب موجود در مغز و نخاع را احاطه کرده اند، هدف می گیرد.این امر سبب التهاب و صدمه به غلاف و نهایتاًاعصابی که آنها را پوشانده می شود.نتیجه بصورت مناطق اسکار(اسکلروزیس)می باشد.نهایتاً،این آسیب سبب کندی یا توقف سیگنالهای عصبی که هماهنگی عضلانی،قدرت،حس و دید را انجام می دهند،می شود.

اسکلروز مولتیپل بیش از 1 میلیون نفر را در سراسر جهان مبتلا می نماید- با در گیری زنان دو برابر مردان.بیشتر بیماران اولین علائم را بین سنین 20 و 40 تجربه می کنند.این بیماری قابل پیش بینی نیست و در شدت علائم متغیر است.

در بعضی بیماران ،ام.اس. یک بیماری خفیف است،ولی برای دیگران منجر به ناتوانی می شود.درمان می تواند سیر بیماری را تغییر دهد و علائم را کم کند.

علت دقيق بروز اين بيماري هنوز مشخص نيست.

4 فرضيه علمي اصلي درباره علت اين بيماري وجود دارد؛

1- شرايط جوي در سراسر جهان: براساس اين فرضيه به نظر مي‌رسد كه ابتلا به ام اس در ميان ساكنان نواحي اطراف مدار چهلم نيم كره‌هاي شمالي و جنوبي كره زمين شايعتر است.

فردي كه در يكي از اين مناطق متولد شده و پيش از رسيدن به سن نوجواني به منطقه ديگر منتقل مي‌شود، تا حدودي در معرض ابتلا به اين بيماري قرار مي‌گيرند.

2- ژنتيك: ابتلاي والدين يا يكي از نزديكان به اين بيماري خطر ابتلا به ام.اس را در فرد افزايش مي‌دهد.

3- عامل ايمني: به طور كلي اين امر پذيرفته شده است كه بيماري ام‌اس نوعي اختلال در سيستم ايمني خودكار است.

4- عامل ويروسي: اين احتمال وجود دارد كه يك عامل ويروسي در بروز ام اس نقش داشته باشد.

برخي عصب‌شناسان معتقدند كه ام اس به دليل تولد يك فرد با نقص ژنتيكي بروز مي‌كند، چرا كه نمي‌تواند با يك عامل محيط زيستي سازگاري داشته باشد.

وقتي فرد مزبور با آن عامل تماس پيدا كند، سيستم خودكار ايمني واكنش نشان داده و منجر به بروز بيماري مي‌شود.

علل
سیتم عصبی مرکزی شما شامل میلیونها سلول عصبی است که بوسیله رشته های عصبی بهم متصلند.تکانه های عصبی در سلولهای عصبی منشاً می گیرند و در طول رشته های عصبی از مغز شما و بسوی آن حرکت می کنند.میلین یک ماده چربی است که این رشته های عصبی را در بر می گیرد و محافظت می کند،شبیه آنچه در مورد پوشش کابلهای الکتریکی می باشد.

در بیماران ام.اس. سیستم ایمنی به غلط سلولهایی که غلاف میلین می سازند را نابود می کند.در نتیجه، میلین ملتهب و متورم شده،از رشته ها جدا می شود.میلین جدا شده ممکن است نهایتاً تخریب شود.تکه های بافت اسکاری سفت و سخت (اسکلروز)روی فیبرها تشکیل می شوند.وقتی تکانه های عصبی به منطقه آسیب دیده می رسند،برخی از آنها از حرکت به سمت مغز یا خروج از آن، متوقف شده یا حرکتشان کند می شود.نهایتاًاین روند منجر به تخریب خود اعصاب می شود،که احتمالاً مسبب ناتوانی های است که درام.اس. رخ می دهد.

پزشکان و محققین نمی دانند چه چیز سبب این واکنش خود ایمنی می شود.برخی شواهد نشان می دهد عوامل ژنتیکی بعضی بیماران را به ام. اس. مستعد تر می سازد.اما استعداد ژنتیکی تنها بخشی از توضیح مکانیسم است.به نظر می رسد چیزهایی سبب تحریک بیماری در افراد مستعد می شوند.بعضی محققین معتقدند بیماری به یک پروتئین مشابه با میلین مرتبط است،که ممکن است توسط یک ویروس وارد بدن شود.محققین دیگر معتقدند سیستم ایمنی در بیماران ام. اس. دچار اختلال است،که منجر به تمایل غیر طبیعی برای ایجاد بیماری خودایمنی می شود.بیماری می تواند بوسیله تغییرات هورمونی بعد از حاملگی تشدید شود.

علت یا تحریک کننده هر چه که باشد،اسکلروز مولتیپل به چهار شکل اصلی دیده می شود:

· عود کننده تسکین یابنده.این نوع ام.اس. با شعله ور شدن بیماری بصورت کاملاً مشخص ،که با دوره های تسکین دنبال می شود ،مشخص می گردد.حملات معمولاً ناگهانی شروع شده چند هفته تا چند ماه ادامه یافته،و سپس تدریجاًناپدید می شود.بیشتر افراد با ام. اس. در زمان تشخیص، این نوع را دارند.
· پیشرونده اولیه.بیماران با این نوع ناشایع ام.اس. بدتر شدن تدریجی بدون دوره های بهبودی را تجربه می کنند.بیماران با این نوع ام. اس. معمولاً در زمان شروع علائم بالای سن 40 هستند.
· پیشرونده ثانویه.بیش از نیمی از بیماران ِ نوع عود کننده تسکین یابنده نهایتاًوارد یک مرحله پیشرفت مداوم بنام ام.اس. پیشرونده ثانویه می شوند.عود های ناگهانی ممکن است رخ داده،بر سیر مداوم تخریبی که مشخصه این نوع ام.اس. است اضافه شوند.
· پیشرونده عود کننده.همان نوع پیشرونده اولیه است که دوره های ناگهانی ازعلائم جدید یا بدتر شدن علائم قبلی به آن اضافه می شود.این نوع تقریباً نادراست.

چه موقع مشاوره پزشکی لازم است
یکی از اولین نشانه های ام.اس. کرختی و مورمور در دستها،پاها یاهر جای دیگر بدنتان است.گرچه کرختی بیشتر مواقع دلیل ام.اس. نیست،ولی اگر احساس کرختی یا مورمور ممتد برای روزها یا هفته ها دارید،به پزشکتان مراجعه کنیدـ بخصوص اگر قسمتهای بزرگی از بدنتان درگیر باشد.پزشکتان می تواند مشخص کند آیا ام.اس. یا بیماری عصبی دیگری علت این حالت است.همچنین اگر دوبینی ،عدم تعادل یا کاهش بینایی مداوم دارید با پزشکتان مشاوره کنید.

مراقبت از خود
این مراحل ممکن است در تخفیف برخی علائم اسکلروز مولتیپل کمک کند:

· داشتن استراحت کافی.خستگی یک علامت شایع ام.اس. است و استراحت کردن ممکن است کمک کند احساس خستگی کمتری بکنید.

· ورزش. اگر ام.اس. خفیف تا متوسط داشته باشید ورزشهای اروبیک منظم ممکن است مقداری کمکتان کند.فواید شامل بهبود قدرت،تون عضلانی،تعادل، هماهنگی،و بهبود افسردگی می باشد.شنا یک انتخاب خوب برای بیماران ام.اس. است که باگرما اذیت می شوند.

· مراقب گرما باشید.گرمای زیاد می تواند ضعف عضلانی شدید ایجاد کند،گرچه برخی بیماران ام.اس. بوسیله گرما اذیت نمی شوند و ممکن است از حمام گرم و دوش لذت ببرند. قبل از تماس با گرمای زیاد، تا وقتی نمی دانید که چگونه واکنش خواهید داد،بسیار مراقب خود باشید.وارد وان داغ یا سونا نشوید مگر کسی نزدیک شما باشد که در صورت نیاز شما را بیرون بکشد.اگر متوجه بدتر شدن علائم و نشانه ها بر اثر گرما شدید،تنها چند ساعت خنک شدن شما را به حالت طبیعی بر می گرداند.

· خنک سازی.بسیاری بیماران ام.اس. بدتر شدن علائم را با گرما تجربه می کنند.اگر شما در یک منطقه گرم و مرطوب زندگی می کنید،به داشتن تهویه هوا در خانه تان توجه کنید.حمام نیم گرم یا خنک نیز ممکن است کمی تسکین ایجاد کند.

· خوردن غذای متعادل.خوردن غذای سالم و دریافت مقادیر توصیه شدهً ویتامینها در روز به تقویت سیستم ایمنی شما کمک می کند.

مهارتهای زندگی
مانند سایر بیماریهای مزمن،زندگی با بیماری اسکلروز مولتیپل می تواند شما را در مسیر پرپیچ و خم هیجانات قرار دهد.اینها تعدادی پیشنهادات برای کنار آمدن با پستی بلندیها هستند:

· فعالیتهای طبیعی روزانه را به بهترین شکل ممکن حفظ کنید.
· با دوستان و خانواده در تماس باشید.
· به سرگرمی هایی که لذت می برید و قادر به انجامشان هستید ادامه دهید.

اگر اسکلروز مولتیپل توانایی شما را برای انجام چیزهایی که لذت می برید مختل می کند،با پزشکتان در مورد راههای احتمالی کنار زدن موانع صحبت کنید.
به یاد داشته باشید که سلامت جسم شما می تواند مستقیماً روی سلامت روان شما اثر گذارد.عدم پذیرش،آشفتگی،و ناامیدی ناشایع نیستند وقتی بدانید زندگی با شما رفتار دردناک یا غیر منتظره داشته است.افراد خبره مثل پزشکان یا روان شناسان رفتاری ممکن است از این لحاظ به شما کمک کنند.آنها همچنین می توانند مهارتهای مدارا و تکنیکهای آسوده سازی را به شما آموزش دهند که می تواند مفید باشد.

گاهی اوقات ،پیوستن به یک گروه حمایتی ،جاییکه بتوانید تجارب و احساسات خود را با دیگر افراد سهیم کنید،روش خوبی است.از پزشکتان بپرسید چه گروههای حمایتی در منطقه شما وجود دارد.

بسیاری بیماریهای مزمن،از جمله ام.اس. با خطر بالای افسردگی همراهند.این امر نه تنها یک ناتوانی در مدارااست بلکه ممکن است نشانه ای از اختلال در فعل و انفعالات شیمیایی - عصبی باشد که با درمان طبی مناسب قابل معالجه است.

اگر یک بیماری مزمن مثل ام.اس. دارید،لازم به انکار نیست که بر زندگی شما اثر می گذارد.اما اینکه چقدر به آن اجازه دهید کیفیت زندگی شما راتغییر دهد ،تا حدی بسته به راهی دارد که هر روز برای زندگی خود بر می گزینید.

مواد مغذي مفيد براي MS

اسيد چرب امگا 3
در بدن بيماران MS ، مقدار کم اسيد چرب امگا 3 ديده شده است. برخي تحقيقات نشان مي دهد که امگا 3 مي تواند در بهبود علائم بيماري MS مفيد باشد.

اسيد چرب امگا 6
اين اسيد چرب نيز در بدن بيماران MS ممکن است کم باشد، ولي در مردمي که در کشورهاي صنعتي زندگي مي کنند، اين اسيد چرب زياد ديده شده است.

به بيماران MS پيشنهاد مي شود که روغن دانه کتان ( Flaxseed oil) را مصرف کنند، زيرا منبع خوبي از اين اسيد چرب است.



ويتامين B12
آزمايشات نشان داده است که ميزان ويتامين B12 در مايع مغزي- نخاعي بيماران MS کم است، در حالي که در خون اين افراد، مقدار اين ويتامين طبيعي مي باشد.

افرادي که کمبود ويتامين B12 دارند، دچار خستگي، افسردگي و کمبود حافظه مي شوند.

ويتامين B12 وظيفه نگهداري از غلاف ميلين (غلاف در برگيرنده ي سلول هاي عصبي) را بر عهده دارد و کمبود ويتامين B12 باعث تخريب غلاف ميلين مي گردد. اگر کمبود جدي باشد، تخريب مغز روي مي دهد و علائم MS مشاهده مي گردد.

اثرات جانبي مصرف مکمل اين ويتامين بسيار نادر است. اين اثرات شامل: خارش، التهاب پوست، جوش و اسهال است.

نيکوتين و نوشيدن الکل باعث کاهش جذب اين ويتامين مي گردد.



ويتامين D
ويتامين D نيز براي بيماران MS مفيد مي باشد.

کمبود اين ويتامين منجر به شکستگي استخوان ها مي شود که اين شکستگي در اين بيماران بسيار ديده مي شود.

تحقيقات نشان داده است که کمبود اين ويتامين موجب تشديد و بدتر شدن علائم بيماري MS مي گردد، درحالي که دادن مکمل به اين بيماران، منجر به کاهش علائم بيماري مي شود.

ويتامين D با عنصر کلسيم جذب مي شود و از شکستگي استخوان جلوگيري مي کند و تورم و التهاب را کم مي کند.

اين ويتامين، محلول در چربي مي باشد. منابع غذايي اين ويتامين عبارت است از: تخم مرغ، جگر و ماهي هاي چرب مانند ساردين، سالمون و تن. اما مهم ترين منبع تامين اين ويتامين، تابش مستقيم نور خورشيد بر پوست بدن است.

افزايش مصرف ويتامين D موجب افزايش فشار خون، تهوع و استفراغ، خستگي و تخريب کليه ها مي شود.

مکمل اين ويتامين براي بيماران کليوي، سارکوئيدوزي و افرادي که ميزان کلسيم خونشان بالا است، تجويز نمي شود.

سلنيوم
سلنيوم يک عنصر معدني ضروري است. اين عنصر يک آنتي اکسيدان مي باشد. در برخي تحقيقات به اين نتيجه رسيده اند که استرس ايجاد شده به وسيله راديکال هاي آزاد موجود در بدن، مي تواند بيماري MS را به وجود آورد. (راديکال آزاد در پايين تعريف شده است)

مشاهده شده که در بيماران MS ، ميزان سلنيوم موجود در خون کم مي باشد. از اين نظر سلنيوم نيز براي بيماران MS مفيد مي باشد.

منابع غذايي سلنيوم عبارت است از: ميگو - ماهي (سالمون و تن)- سير- گردو- تخمه آفتاب گردان- غلات- مخمر - جوانه گندم.

توجه کنيد که مصرف بيش از حد سلنيوم مشکلاتي را به وجود مي آورد، از قبيل: سرگيجه، تهوع و استفراغ، خستگي، ريزش مو، خرابي دندان ها، تخريب کليه ها و کبد.



راديکال آزاد و آنتي اکسيدان چيست؟
در يک فرد سالم، هنگامي که سلول ها نياز به اکسيژن دارند، به طور طبيعي راديکال هاي آزاد توليد مي کنند. راديکال هاي آزاد مولکول هاي ثابتي نيستند و آنها يک الکترون را از دست داده اند. اين راديکال ها براي جبران الکترون از دست رفته، الکترون ديگر مولکول ها را برمي دارند و موجب تخريب سلول هاي بدن مي گردند.

آنتي اکسيدان ماده اي است که با دادن يکي از مولکول هاي خود براي ساختن راديکال آزاد ثابت، از تخريب سلولي جلوگيري مي کند.

اين را بدانيد که عوامل گفته شده در بالا معجزه نمي کنند، اما ممکن است با کمک اين راه کارها، احساس بهتري داشته باشيد و جور ديگري به زندگي نگاه کنيد.

[pejuhesh234]

غربالگری و تشخیص
تشخیص اسکلروز مولتیپل ممکن است دشوار باشد.پزشک شما ممکن است ام.اس. را بر اساس موارد زیر تشخیص دهد:


• تاریخچه پزشکی
• معاینه عصبی
• اسکن تصویر برداری رزونانس مغناطیسی(ام.آر.آي.).
• پانکسیون کمری.در این اقدام پزشک یا پرستار مقدار کمی مایع مغزی نخاعی رااز کانال نخاعی شما برای بررسی آزمایشگاهی بر می دارد.این نمونه می توانداختلالات مربوط به ام.اس. مثل سطح غیر طبیعی گلبولهای سفید خون یاپروتئینها را نشان دهد.همچنین می تواند به رد نمودن بیماریهای ویروسی و سایر وضعیتهایی که ممکن است ایجاد علائم عصبی نمایند،کمک کند.
• تست پتانسیل برانگیخته.این تست سیگنالهای الکتریکی که مغز در پاسخ به محرکها می فرستد را اندازه می گیرد. تست پتانسیل برانگیخته ممکن است تحریک بینایی یا تحریک الکتریکی ،که در آن تکانه های الکتریکی به پاها یا دستها اعمال می شوند، را بکار گیرد.

درمان
اگر حملات شما خفیف یا نا شایع باشند،پزشکتان ممکن است روش "انتظار و تحت نظر" رابصورت مشاوره وتحت نظر گرفتن توصیه کند.با وجود این اگر شما نوع عودکننده بیماری را داشته باشید،پزشکتان ممکن است درمان با داروهای تعدیل کننده بیماری را هرچه زودتر شروع کند.این داروها اگر حامله باشید یا بخواهید حامله شوید،قابل استفاده نیستند.

این داروها شامل:

• اینترفرونهای بتا.اینترفرون بتا1- ب(بتاسرون)واینترفرون بتا1-آ(آوونکس،ربیف) معادل پروتئینهای طبیعی بدنتان هستند که به روش مهندسی ژنتیک ساخته می شوند.اینها در مبارزه با ویروسها و تنظیم سیستم ایمنی مفیدند.اگر بتاسرون مصرف می کنید،بصورت زیر پوستی یک روز در میان بکار گیرید.اگر ربیف مصرف می کنید،سه بار در هفته زیر پوستی تزریق نمایید.آوونکس را بصورت عضلانی یک بار در هفته به خود تزریق کنید.این داروها شعله ور شدن بیماری ام.اس. را کاهش می دهند.اینترفرونهای بتا نباید با همدیگر بکار برده شوند.تنها یکی از این داروها در هر زمان باید مصرف شود.

سازمان دارو و غذا(اف.دی.آ)اینترفرونهای بتا را تنها برای بیماران با انواعی از ام.اس.که هنوز می توانند راه بروند تاًیید کرده است.اینترفرونهای بتا آسیب را برنمی گردانندو ثابت نشده که بتوانند جلوی ناتوانی دائم را بگیرند.بعضی بیماران نسبت به اینترفرونهای بتا پادزهر تولید می کنند،که آنها را کم اثر می سازد.سایر بیماران قادر به تحمل عوارض ،که ممکن است شامل علائم آنفولانزا باشد نیستند.

پزشکان معمولاًاینترفرونهای بتا را برای بیمارانی که بیش از یک حمله بیماری ام.اس. در سال دارند و برای آنهایی که به خوبی از شعله ورشدن بیماری بهبود نیافته اند توصیه می کنند.همچنین درمان ممکن است برای بیمارانی که دراسکن ام.آر.آی آنها ضایعات جدیدی شکل گرفته، حتی زمانیکه علائم جدیدی از فعال بودن بیماری ندارند، بکار رود.

• گلاتیرامر(کوپاکسون).این دارو جایگزینی برای اینترفرون بتا است، در صورتیکه ام.اس.عودکننده تسکین یابنده داشته باشید.پزشکان معتقدند گلاتیرامر با توقف حمله سیستم ایمنی به میلین عمل می کند.باید گلاتیرامر را روزانه زیر پوستی تزریق کنید.عوارض پس از تزریق شامل برافروختگی و نفس تنگی می باشد.

• سایر داروها.میتوکسانترون(نووانترون) یک داروی شیمی درمانی برای بسیاری سرطانها است.این دارو نیز برای درمان فرمهای شدید ام.اس. عودکننده تسکین یابنده،و همچنین برخی فرمهای ام.اس. پیشرونده، توسط اف.دی.آ پذیرفته شده است.این دارو بطور معمول داخل وریدی هر سه ماه یکبار داده می شود.با وجود این میتوکسانترون ممکن است در دراز مدت، عوارض جانبی خطرناکی مثل آسیب قلبی ایجاد کند،لذا بطور معمول بیش از دو سال استفاده نمی شود.

معمولاً برای بیماران با حمله های شدید یا بیماری سریعاً پیشرونده که به سایر درمانها جواب نمی دهد بکار می رود.کنترل دقیق هرکس که این دارو را می خورد ضروری است.بعضی پزشکان همچنین سایر داروهای شیمی درمانی ،مثل سیکلوفسفاماید(سیتوکسان) را برای بیماران ام.اس. شدید سریعاً پیشرونده تجهیز می کنند.گرچه این داروها برای درمان ام.اس. ثابت نشده اند.

بعضی داروها ممکن است علائم ام.اس. پیشرونده را تخفیف دهند.این داروها شامل:

• کورتیکوستروئیدها.پزشکان بیشتر موارد دورهً کوتاهی از کورتیکوستروئیدهای خوراکی یا وریدی را برای کاهش التهاب در بافت عصبی و کاهش دوره شعله ور شدن بیماری بکار می گیرند.با وجود این مصرف طولانی این داروها ممکن است عوارض جانبی مثل پوکی استخوان و فشار خون بالا(پرفشاری خون)ایجاد کند.

• شل کننده های عضلانی.باکلوفن و تیزانیدین(زانافلکس)داروهای خوراکی برای سفتی عضلات هستند.اگر دچار ام.اس. هستید، ممکن است سفتی یا اسپاسم عضلانی داشته باشید،بخصوص در پاها که ممکن است دردناک و غیر قابل کنترل باشد.باکلوفن اغلب ضعف پاها را تشدید می کند. بنظر می رسد زانافلکس اسپاسم عضلانی را بدون احساس ضعف در پاها کنترل می کند، ولی ممکن است با خواب آلودگی یا خشکی دهان همراه باشد.

• داروهای کاهش دهنده کوفتگی.به منظور مقابله با کوفتگی،پزشکتان ممکن است یک داروی ضد افسردگی،داروی ضد ویروسی آمانتادین(سیمترل)یا داروی ضد نارکولپسی بنام مودافینیل(پروویژیل) تجویز کند.همه اینها به واسطه خصوصیات محرکشان عمل می کنند.

علاوه بر دارودرمانی درمانهای زیر ممکن است مفید باشند:

• فیزیوتراپی و کاردرمانی.یک فیزیوتراپیست یا کارشناس کار درمانی می تواند تمرینهای تقویت عضلانی را به شما آموزش داده و نشان دهد چگونه وسایلی که کارهای روزمره را تسهیل می کنند بکار برید.این امر می تواندبه استقلال شما کمک کند.

• مشاوره.مشاوره شخصی یا گروه درمانی میتواند برای کنار آمدن با ام.اس. و کاهش استرس عاطفی به شما کمک کند.همچنین اعضای خانواده یا مراقبین شما ممکن است از مراجعه به یک مشاور سود ببرند.

• تعویض پلاسما(پلاسمافرز).تعویض پلاسما ممکن است در بیماران با ناتوانی ناشی از حملات شدید ام.اس. که به درمان با مقادیر زیاد استروئید جواب نمی دهند مفید باشد.این روش شامل گرفتن مقداری از خون شما و جداسازی مکانیکی سلولهای خونی از مایع پلاسما می باشد.سلولهای خونی سپس با یک مایع جایگزین،معمولاً آلبومین، یا یک مایع مصنوعی با خصوصیات شبیه پلاسما مخلوط می شود. سپس محلول مذکور همراه با خونتان به بدن شما تزریق می شود.

جایگزینی پلاسما میزان فاکتورهای تخریب کننده در سیستم ایمنی شما،شامل پادزهرهای حمله کننده به میلین، را رقیق می کند و به بهبودی شما کمک می نماید.تعویض پلاسما فواید ثابت شده ای بعد از سه ماه از شروع علائم عصبی ندارد.

[pejuhesh234]

عواقب‌ مورد انتظار
گاهي‌ بهبود خودبه‌خود رخ‌ مي‌دهد. ولي‌ در بيشتر موارد، ام‌. اس‌ غيرقابل‌ علاج‌ است‌. علايم‌ آن‌ قابل‌ تسكين‌ يا كنترل‌ است‌، و اين‌ بيماري‌ اغلب‌ براي‌ ماه‌ها تا سال‌ها پايدار باقي‌ مي‌ماند. به‌ طور شايع‌ بيماران‌ تا 30-20 سال‌ پس‌ از بروز بيماري‌ زنده‌ مي‌مانند.

تحقيقات‌ علمي‌ درباره‌ علل‌ و درمان‌ اين‌ بيماري‌ ادامه‌ دارد و اين‌ اميد وجود دارد كه‌ درمان‌هايي‌ مؤثرتر و نهايتاً علايج‌بخش‌ عرضه‌ گردند

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

دارو هاي شل كننده عضلاني:
عوارض جانبی پیپکورونیوم برومید Pipecuronium Bromide:
شایع :ندارد.
خطرناک : افت ضربان قلب (برادیکاردی) ،سکته مغزی، ضربان های نابجای قلبی (اکستراسیستول بطنی) ،نارسایی تنفسی یا آپنه
متوکاربامول Methocarbamol:
شایع: ندارد
خطرناک: تشنج، کاهش تعداد ضریان قلب ( برادیکاری ، واکنش حساسیتی مهلک ( آنافیلاکسی )
عوارض جانبي گالامین gallamine Triethiodide:
شایع : ندارد.
خطرناک : آپنه طولانی ، برونکواسپاسم ، سیانوز، دپرسیون تنفسی ، هیپرترمی بد خیم .
عوراض جانبي دانترولن سدیم Dantrolene Sodium:
شایع: ضعف عضلانی، خواب آلودگی، گیجی، احساس سبکی در سر، ناراحتی عمومی، سردرد، گیجی، عصبانیت، بی خوابی. خطرناک: صرع، التهاب کبد (هپاتیت).
آتراکوریوم Atracurium Besylate:
شایع :فلاشینگخطرناک :آپنه طولانی وابسته به دوز ، برونکواسپاسم ،لارنگواسپاسم ،آنافیلاکسی
Avonex عوارض جانبي
شايعترين عوارض جانبي عبارتند از: علائم شبه سرماخوردگي مانند سردرد، تب، لرز، تعريق، دردهاي عضلاني، احساس ضعف، خستگي و تهوع. اين علائم معمولاً در ابتداي درمان بروز کرده و با ادامه مصرف کاهش مي يابند. ممکن است پزشک يك ضد درد تب قبل از تزريق و ۲۴ ساعت بعد از تزريق تجويز نمايد.
ممکن است پس از مصرف آونکس غش رخ دهد. اين واقعه طبيعي است و معمولاً يکبار در شروع درمان رخ داده و با تزريقهاي بعدي تکرار نمي شود.
ساير عوارض با شيوع کمتر عبارتند از:
اختلالات هورموني: پر کاري يا کم کاري تيروئيد
اختلالات متابولسمي: کتهش اشتها، افزايش يا کاهش وزن
اختلالات رواني: مشکل در بخواب رفتن، افسردگي، عصبي شدن يا اضطراب، ناپايداري عاطفي، افکار غيرمنطقي، توهم گيجي و خودکشي
اختلالات سيستم عصبي: بي حسي شامل کرخي يا گزگز کردن پوست، سرگيجه، تشنج، غش، ميگرن
اختلالات قلبي: تپش قلب، نارسايي قلبي يا کارديوميوپاتي
اختلالات عروق خوني: گرگرفتگی

اختلالات تنفسي: آبريزش از بيني، اشکال در تنفس
اختلالات گوارشي: استفراغ، اسهال
اختلالات کبدي: هپاتيت و نارسايي کبدي

اختلالات پوستي: افزايش تعريق، تعريق شبانه، کبودي، کاهش مو، جوش، خارش، بدتر شدن پسوريازيس
اختلالات عضلاني و مفصلي: گرفتگي عضله، سفتي عضله، ضعف عضلاني، اسپاسم عضله، درد، آرتريت يا لوپوس اريتماتوزمنتشر
اختلالات دستگاه توليد مثل: نامنظمي يا تغييرات در عادت ماهانه
اختلالات عمومي و ناشي از نحوه مصرف: واکنشهاي محل تزريق، درد قفسه سينه و يک احساس عمومي کسالت
اختلالات سيستم ايمني: واکنشهاي حساسيتي

.
عوارض جانبي
MITOXANTRONE
:سردرد،تشنج، ديس ريتمي،الوپسي،راش،كنژكتيويت ،تغيير رنگ اسكلرا، تهوع،استفراغ،اسهال،درد شكم،گلوسيت،مسموميت كبدي،نارسايي كليه، تغيير رنگ ادرار،انمي،لكوپني،ترمبوسيتوپني،هيپريوريسمي،تب
عوارض جانبي Betaseron:
افسردگي،اضطراب،اختلالات خلقي و شخصيتي،تمايل به خودكشي،كنفوزيون،بي خوابي،هيپر توني،ميگرن،تشنج،سردرد،خونريزي،طپش قلب،هيپر تانسيون،تاكيكاردي،لارنژيت،سينوزيت،كنژكتيويت،اشكال در بينايي،سندرم كوشينگ،ديابت بي مزه،ديابت مليتوس، هيپوتيروئيديسم،اسهال،يبوست،دردشكم،استفراغ،اختلالات قاعدگي،لكوپني،نوتروپني،علايم شبيه به انفو لانز،تنگي نفس،افزايش ترانس امينارها،افزايش بيلي روبين،دردپستان،دردلگن،درد و نكروز در محا تزريق،لنفادنوپاتي،الوپسي
عوارض جانبي AMANTADINE HCl
:افسردگي،ضعف،خواب الودگي،سرگيجه،سايكوز،توهم،اضطراب،بي قراري،اتاكسي،بي خوابي،سردرد،اختلال در تمركز،عدم تعادل،ادم محيطي،هيپو تانسيون،ارتوستاتيك،نارسايي احتقاني قلب،راش،خشكي دهان ،تاري ديد،بي اشتهايي،تهوع،يبوست،استفراغ،احتباس ادراري،لكوپني،نوتروپني،تنگي نفس
عوارض جانبی کورتیکواستروئید
وقتی بیماران کورتیکواستروئید استفاده می‌کنند غده‌های فوق کلیوی (غدد آدرِنال) میزان ترشح کورتیزول طبیعی خود را کم و یا قطع می‌کنند. داروهای کورتیکواستروئید (کورتون) عواض جانبی زیادی دارند مانند تجمع آب و الکترولیت در بدن (ایجاد ظاهر پف آلود و شبه چاق در بیماران)، اختلال در عملکرد غدد فوق کلیوی، ناراحتی‌های گوارشی به ویژه زخم معده، بروز پوکی استخوان، آکنه و پرمویی، آب مروارید چشمی، افزایش فشار خون، تغییرات خلقی، افزایش احتمال عفونت و....
به دلیل عوارض جانبی یادشده تلاش می‌شود از کورتیکواستروئیدها تنها در درمان موارد حاد بیماری‌ها و برای کوتاه‌مدت استفاده کرد و از مصرف درازمدت آنها به‌ویژه به شیوه سیستمیک خودداری کرد. مثلا برای بیماران آسمی امروزه به جای کورتون خوراکی از اسپری استنشاقی استفاده می‌شود تا کورتیکواستروئید موضعی فقط در درمان بیماری موثر باشد و به صورت عمومی در بدن عوارض جانبی ایجاد نکند

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

.