گر و خارش

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

گر و خارش
هم خشك باشد و هم تر.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

علاج
خشك را گرمابه خوش آب و شستن به آب جغندر و آرد نخود ، واستفراغ بماءالجبن ، و بگيرند: تخم ريواج و مغز زردآلوي تلخ از هر يك ده درم، نمك و سيماب (1) كشته از هر يك يك درم، بكوبند و بهم بياميزند و به سركه تر كنند و به جغرات و بكنجد، آس كرده بسرشند و اندر گرمابه طلاكنند سه روزه.

به اضافه دواء نافع للجرب

[pejuhesh234]

دوا نافع للجرب (براي چرب)
بگيرند: دار زرد (زردچوبه) وبوره و نمك و زاك معدني و قسط از هر يكي پنج مثقال، كافور دانگي ونيم، زيبق به خاكستر كشته يك و نيم، مرداسنگ سه مثقال، تنور پاره كهنه پنج مثقال، گوگرد يك مثقال، جمله خرد بكوبند، وبه سه قسمت كنند، و هر قسمتي تنها، به روغن گل يا روغن كنجد بياميزند، و بعد از آن كه از گرمابه بيرون آيد، در آفتاب بر همه تن طلي كند، سه روز، نيك شودانشاءالله.

و اگر تر باشد، قصد كنند ، و به طبيخ شاهتره استفراغ كنند ، وبگيرند: كندس (2)(×كندش) دو درم، زراوند طويل چهار درم، حبت الفضه (3)شانزده درم، زرده جوبه سه درم، سيماب كشته دو درم، بكوبند و بياميزندو به سركه تر كنند و به روغن گل چرب كرده، طلي كنند در گرمابه يا درآفتاب.

1 ـ سيماب = جيوه = زيبق Mercury = 0 مقصود از " سيمباب كشته" جيوه اي است كه در قديم با دست يا قاشق يا چيز شبيه به آن آنقدر بر وي جيوه مي ماليدند كه دانه دانه شود و از حالت سيالي بيرون آيد كه بامواد ديگر براي امراض جلدي بكار برده شود. جيوه كشته = جيوه مرده كه بر اثر مالش به صورت دانه هاي ريز در آمده باشد.
2 ـ كندس: بيخ گياهي كه درون آن زردو برونش سياه و مقي و مسهل و سفوف آنرا چون به بيني كشند عطسه آورد.
(ناظم الاطباء) 0 كندش، خربق (Hellebore White = آريانپور) 0 كندش = كندس = كندسه = قندش000 كه آنرا خربق سفيد نيز گويند000 جوهر كندس الكالوئيدي است بنام " وراترين" 000 Veratrin = 0 معين) 0 (ايضا به واژه نامه گياهي دكتر زاهدي مراجعه شود) 0
3 ـ در ساير نسخه ها، خبث الفضه آمده كه صحيح است. كاتب نسخه اساس كار صحيح ننوشته است. خبث الفضه: چيزي باشد مانند كف كه بر روي سيم گداخته ايستد.ماليدن سيماب كشته و خبث الفضه (از ذخيره خوارزمشاهي ـ از لغت نامه دهخدا) 0 خبث الحديد: = اكسيد آهن. ايضا به كلمات " خبث الذهب و خبث الفضه" به بحرالجواهر مراجعه شود.