امانمله- جمره- نار فارسی- کاورسه

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

امانمله
بثرهاي خرد باشد درهم پيوسته ميگردد و بهمين (خوانده نشد) بازمي شود، با خارش و سوزش، همچون سوزش گزيدن " مور" 0 و بعضي باشد كه يك بثره باشد، و بعضي باشد كه بثرات بود چون " ثولول" (1)(+و بعضي به كثره باشد).

جمره
بثراتي كه باشد گرم و سوزان و زود سياه شود و تري كمتر دارد.

نار فارسي
بثراتي باشد پر آب رقيق با خارش و سوزش صعب.

كاورسه
بثرات خرد باشد و ميل بصلابت دارد از بهر آنكه ماده اي غليظ باشدو بلغمي.

1 ـ ثولول: زگيل Wart = 0 .

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

علاج
همه بيكديگر نزديكست. نخست تسكين صفرا كنند، با آب غوره و آب انار و مانند آن ، پس فصد كنند ، پس به مطبوخ هليله يا بماءالرمانين استفراغ كنند ، و صندل و فوفل و شياف ماميثا و اسفيداج (1) ارزيز وگل ارمني با آب گشنيز تر و آب كسنه و آب عنب الثعلب طلي كنند ، و به سركه و گلاب نيز طلي ميكنند.
و جمره را پس از مسهل دادن، آب انار ترش اندر سركه ببيزند وبسايند و بر خرقه طلي كنند و بر وي نهند، و اندر شبانروزي سه بارتازه كنند.
و كاورسه را بهمين ترتيب علاج كنند، لكن استفراغ به مطبوخ هليله كنند و از تربد و افتيمون خالي نگذارند (×بگذارند).


1 ـ اسفيداح: معرب واژه فارسي اسپيداك يا سپيداب يا سفيداب است (ترجمه سرالاسرار رازي) 0