پاي ديابتي و مشكلات پوستي

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

علايم شايع
بيماران ديابتي به هنگام عفونت يا ضربه به پا غالباً دردي احساس نمي كنند.

پديد آمدن زخم هاي جديدي كه بسيار دير خوب مي شوند.

بي حسي يا ضعف عضلاني

[pejuhesh234]

شرح بيماري
پاي‌ ديابتي‌ و مشكلات‌ پوستي‌ عفونت‌هاي‌ پوستي‌، خصوصاً در پا، در بيماران‌ ديابتي‌ شايع‌تر از افراد غيرديابتي‌ هستند. پاي‌ يك‌ فرد ديابتي‌ حساسيت‌ زيادي‌ به‌ تمام‌ انواع‌ ضربه‌ دارد، به‌ طوري‌ كه‌ احتمال‌ عفونت‌ در پاي‌ افراد ديابتي‌ به‌ مراتب‌ بيشتر است‌

علل‌
استعداد ابتلا به‌ عفونت‌ پا و نيز ساير مشكلات‌ پا، به‌ علت‌ مشكلات‌ در گردش‌ خون‌، آسيب‌ به‌ رشته‌هاي‌ عصبي‌، و اختلال‌ در دستگاه‌ ايمني‌ بيماران‌ ديابتي‌ به‌ وجود مي‌آيند.

عوامل تشديد كننده بيماري
ناخن‌ فرو رفته‌ در گوشت‌ انگشت‌ پا
وجود ميخچه‌ يا پينه‌ در كف‌ پا؛ وجود تاول‌ در پا
پوشيدن‌ كفش‌هايي‌ كه‌ براي‌ پا نامناسب‌ هستند.

ديابت چگونه باعث عوارض پوستي مي‌شود؟
وقتي قند خون بالا مي‌رود، بدن به ناچار مايعات خود را از دست مي‌دهد، بنابراين پوست هم خشك مي‌شود. پوست خشك مي‌خارد و با خاراندن آن خراش‌هاي ريزي به وجود مي‌آيد كه محل مناسبي براي ورود ميكروب‌ها محسوب مي‌شود. علاوه بر اين قند بالاي موجود در گردش خون براي ميكروب‌ها به عنوان منبع غذايي عمل مي‌كند و عفونت به سرعت گسترش مي‌يابد. معمولا پوست در نواحي آرنج و ساق پا به پايين بيشتر از ساير نقاط بدن مستعد خشكي است. اگر بيمار ديابتي خود را عادت بدهد مقادير زيادي آب در طول روز بنوشد، از خشكي پوست تا حد زيادي جلوگيري خواهد كرد.
البته به جز كمبود مايعات، مشكل ديگري هم در بيماران ديابتي وجود دارد كه موجب خشكي پوست مي‌شود، زيرا اعصاب انتهايي در طي بيماري ديابت از بين مي روند و غدد عرق هيچ تحريكي براي ترشح دريافت نمي‌كنند، در نتيجه پوست اين بيماران زبر و خشك مي‌شود.
ديابت مي‌تواند روي هر قسمتي از بدن،از جمله پوست تأثير بگذارد. در حدود3/1 بيماران ديابتي،در طول زندگي‌شان به مشكلات پوستي ناشي از ديابت مبتلا مي‌شوند.حتي گاهي اين مشكلات،اولين علائمي هستند كه شخص را متوجه وجود بيماري ديابت مي‌كنند.وليكن خوشبختانه،اكثر عوارض و مشكلات پوستي اگر تحت رسيدگي و پيگيري زود رس قرار گيرد مي‌توانند به راحتي درمان شوند.
بعضي از اين عوارض پوستي در هر فرد غير ديابتي هم مي‌توانند ايجاد شوند وليكن بيماران ديابتي در معرض خطر بيشتري قرار دارند و خيلي سريعتر به مشكلات پوستي دچار مي‌شوند .عوارض شايع عبارتند از: عفونتهاي باكتريايي،قارچي،و خارش وديگر عوارض پوستي كه غالباً فقط در بيماران ديابتي رخ مي‌دهند مانند لكه هاي پوستي كه در مطالب بعدي به آنها اشاره خواهد شد.

عفونتها:
باكتريايي:
انواع مختلفي از عفونتهاي باكتريايي در بيماران ديابتي رخ مي‌دهد مانند عفونت غدد پلك چشم ‘فوليكول مو (ريشه مو) عفونت قسمتهاي عمقي تر پوست و بافت هاي نرم زيرين (كربانكل ها)و عفونت در اطراف ناخن ها بافتهاي عفوني معمولأ گرم،متورم،قرمزو دردناك هستند .
در گذشته، عفونتهاي باكتريايي ، حيات افراد خصوصا بيماران ديابتي را تهديد مي‌كردند وليكن امروزه مرگ ومير ناشي از اين عفونتها، بدليل وجود آنتي بيوتيك ها و روشهاي مناسب كنترل قند خون، كاهش بسزايي يافته است. و ليكن در هر حال بيماران ديابتي ،بيش از افراد غير ديابتي به اين عفونت ‌ها مبتلا مي‌شوند .پزشكان معتقدند كه راههاي مختلفي براي كاهش خطر ايجا‌دعفونتهاي باكتريايي در بيماران ديابتي وجود دارد كه در قسمت مراقبت مناسب از پوست به آنها اشاره خواهد شد.

قارچي :
يكي از عفونتهاي قارچي شايع در بيماران ديابتي كانديدياآلبيكنس‌مي‌باشد.اين عفونت مي‌تواندنقاط قرمز رنگ خارش آورومرطوب كه اطراف آنها را تاولهاو پوسته‌هاي كوچكي احاطه كرده در روي پوست ايجاد كند . اين عفونت‌ها غالبادر قسمت‌هاي مرطوب و گرم پوست اتفاق مي‌افتند مانند زير پستان ‌ها،گوشه‌هاي دهان ,زير بغل ،كشاله‌ران،اطراف ناخن‌ها و بين انگشت شصت و اشاره.
در صورتي كه فكر مي‌كنيد به يك عفونت قارچي مبتلا هستيد حتما بايد به پزشك مراجعه كنيد و تحت درمان مناسب قرار گيريد.

ساير عوارض پوستی ديابت:
خارش :
خارش لوكاليزه ناشي از ديابت مي‌تواند بدليل يك عفونت قارچي ،خشكي پوست يا گردش خون ضعيف ايجاد شود.وقتي گردش خون نا كافي باشد مي‌تواند منجر به ايجاد خارش بخصوص در نواحي ساق پاها گردد.

مشكلات پوستی ديگري كه در بيماران ديابتي در اثر تغييرات ديواره عروق خوني ايجاد مي‌شود[/
color]:
[color=#BF00BF]لكه‌هاي پوسته پوسته به رنگ‌قهوهاي روشن :
اين لكه‌ها ممكن است به شكل بيضي يا دايره باشند .بعضي از بيماران آنهارا با لكه‌هاي ناشي از پيري و افزايش سن اشتباه مي‌گيرند.اين اختلال اكثرا در قسمت جلوي ساق پا رخ مي‌دهد اين لكه‌ها معمولا مشكلي براي بيمار ايجاد نمي‌كنند و خطري ندارند .نياز به درمان آنها هم وجود ندارد .

نقاط برجسته به رنگ قرمز كدر:
با حاشيه‌هاي بنفش رنگ که عروق خوني زير پوست به راحتي قابل ديدن مي‌باشند. گاهي اوقات اين ضايعات با درد و خارش نيز‌توأم هستند و گاهي ممكن است اين ضايعات به صورت ترك‌هاي باز در آيند گاهي اوقات اين ضايعات با درد و خارش نيز‌توأم هستند و گاهي ممكن است اين ضايعات به صورت ترك‌هاي باز در آيند

ضخيم شدن شريانها:
ضخيم شدن شريانها يا آترواسكلروزيس روي پوست پاها اثر مي‌گذارد .بيماران ديابتي نسبت به ديگران در سنين پايين تري به اين عارضه دچار مي‌شوند .اين عارضه منجر به باريك شدن جدار عروق خوني و تغييرات پوستي شامل ريزش مو در پاها و سردو نازك شدن پوست مي‌شود انگشت شست سرد و ناخن آن ضخيم مي شود و تغيير رنگ مي‌دهد .ورزش باعث ايجاد درد در ماهيچه‌هاي ساق پامي‌شود به اين علت كه به عضلات به اندازه كافي اكسيژن رساني نمي‌شود .همچنين از آنجايي كه خون، سلولهاي سفيد از بين برنده عفونت را حمل مي‌كند لذا هنگامي كه پوست پاي اين بيماران آسيبي ببيند ترميم به آهستگي صورت مي‌گيرد حتي خراشهاي كوچك مي‌تواند منجر به ايجاد زخمهاي باز شود كه به آهستگي ترميم مي‌يابند.
بيماران مبتلا به عوارض عصبی بيشتر از ديگران از مشكلات پا رنج مي‌برند.اين بيماران درد،سرما،گرماو فشار را احساس نمي‌كنند به همين خاطر ممكن است پايشان صدمه ديده باشد ولي متوجه آن نشوند.زخم پاي آنها ترميم نمي‌شود بنابراين خيلي سريع عفونت گسترش پيدا مي‌كند.

واكنشهاي آلرژيك (حساسيتی )
واكنشهاي حساسيتي پوست ممكن است در پاسخ به داروها مثل انسولين يا داروهاي خوراكي ضدديابت ايجاد شوند. اگر فكر مي‌كنيد به يك دارو حساسيت داريد بايد با پزشك خود مشورت كنيد. مراقب علائمي مانند قرمزي، فرورفتگي يا برآمدگي در مناطق تزريق انسولين باشید.

تاولهای ديابتی:
در بيماران ديابتي ندرتاً تاولهايي در پشت انگشتان، دستها، انگشت شصت پا، پاها و گاهي اوقات روي ساق پاها و يا ساعدها بروز مي‌كند.اين تاولها بزرگ و بدون درد هستند .درمان فقط كنترل سطح قند خون در محدوده طبيعي مي‌باشد.

جوشهای ديابتی:
اين اختلال، مشكل ديگري است كه به علت قندخون كنترل نشده ايجاد مي‌شود. در اين حالت برآمدگي‌هايي مانند نخود، زرد رنگ و سفت روي پوست ظاهر مي‌شود. دورتادور هر برآمدگي يك هاله قرمز وجود دارد وممكن است خارش هم داشته‌باشد. اين عارضه بيشتر در پشت دستها، پاها، بازوها، ساق پا و باسن و معمولا در مردان جوان مبتلا به ديابت نوع يك رخ مي‌دهد. غالبا اين بيماران كلسترول و چربي خون بالايي دارند و هنگامي كه ديابت كنترل شود معمولا اين برآمدگي‌ها ناپديد مي‌شوند.

سفت و ضخيم شدن پوست :
گاهي اوقات پوست پشت دست بيماران ديابتي سفت، ضخيم و مومي مانند مي‌شود. بعضي مواقع هم در نواحي انشگت شست پا و پيشاني پوست ضخيم مي‌شود. مفاصل انگشتان سفت و سخت مي‌شود به گونه‌اي كه دامنه حركت آنها كاهش مي‌يابد اين حالت بيشتر در بيماران مبتلا به ديابت نوع يك رخ مي‌دهدو درمان آن تنها پايين آوردن سطح قندخون به محدوده نرمال مي‌باشد.

راشها (دانه های کوچک قرمز رنگ):
نواحي برجسته حلقه مانند يا كمان مانندي روي پوست ايجاد مي‌شود. اين راشها اغلب در بخشهايي از بدن شامل سر، دست و پاها ظاهر ميشود اما گاهي اوقات روي تنه هم اتفاق مي‌افتد. رنگ آنها معمولا قرمز، قرمز-قهوه‌اي ويا رنگارنگ مي‌باشد. اگر راشهايي به اين شكل در بدن شما وجود دارد به پزشك مراجعه كنيد. داروهايي وجود دارند كه مي‌توان به برطرف شدن اين عارضه كمك كند.

.لک و پيس (ويتيليگو): در اين بيماري، سلول‌هاي سازنده رنگ‌دانه‌هاي پوست از بين مي‌روند و در نتيجه، تکه‌هايي از پوست بي‌رنگ مي‌شوند. لکه‌هاي بي‌رنگ ويتيليگو اغلب در ناحيه سينه و شکم به‌وجود مي‌آيند اما ممکن است اطراف دهان، بيني و چشم‌ها هم ديده شوند. اين بيماري که در ديابتي‌هاي نوع 1 شايع‌تر است با داروهاي استروييدي موضعي، اشعه ماوراي بنفش و ميکروپيگمانتاسيون (خالکوبي يا همان کاشت رنگدانه بر پوست) درمان مي‌شود. براي پيشگيري از آفتاب سوختگي لکه‌هاي بي‌رنگ پوست، استفاده از ضدآفتابي با حداقل 30 SPF ضروري است.

نواحي برجسته قهوه‌اي يا برنزه رنگي:
كه در كناره‌هاي گردن، زيربغل وكشاله ران گاهي اوقات در دستها ، آرنج و زانو هم ديده مي‌شود. اين مشكل معمولا بيماراني را كه دچار اضافه وزن هستند مبتلا مي‌كند و بهترين درمان براي آن كاهش وزن است. بعضي از كرمها مي‌توانند به بهتر شدن اين عارضه كمك كنند.
مشكلات پوست پاي افراد ديابتي

1. ميخچه‌ها: اين ضايعات پوستي وقتي ايجاد مي‌شوند كه پوست پا در معرض فشار يا مالش زياد و مداوم قرار ‌گيرد. در نتيجه كم‌كم چند لايه ضخيم پوستي روي هم مي‌آيند و برجستگي سفتي در منطقه تحت فشار به وجود مي‌آيد. ميخچه در پاي بيمار ديابتي مي‌تواند عفوني شود.
2. تاول: پوشيدن كفش بدون جوراب باعث تاول زدن پوست پا مي‌شود. در افراد ديابتي تاول هم مثل ميخچه مي‌تواند عفوني شود.

3. فرو رفتن ناخن در گوشت: اين مشكل زماني به وجود مي آيد كه لبه ناخن شست پا به جاي اين كه مستقيم رشد كند، وارد پوست كنار ناخن شود. اين اتفاق معمولا براي افرادي پيش مي‌آيد كه ناخن شست را خيلي گرد و از ته مي‌گيرند يا كفش‌هاي تنگ مي‌پوشند. كساني كه سابقه چنين مشكلي را دارند بهتر است هميشه لبه‌هاي تيز ناخن خود را به وسيله سوهان ناخن صاف كنند، چون در غير اين صورت پوست پا، زخمي و عفوني مي‌شود.

4. بيرون زدن مفصل شست پا: شست پاي خانم‌هايي كه عادت دارند كفش‌هاي نوك تيز و پاشنه بلند بپوشند، كم‌كم به سمت انگشت‌هاي ديگر منحرف مي‌شود. در نتيجه مفصل شست پا بزرگ‌تر مي‌شود و بيرون مي‌زند. پوست روي اين ناحيه هم قرمز شده و احتمال زخمي و نهايتا عفوني شدن آن افزايش مي يابد. درمان قطعي اين مشكل، عمل جراحي است.

5. زگيل كف پا: نوعي ويروس مي‌تواند باعث ايجاد برجستگي‌هاي ريزي در كف پا شود كه زگيل ناميده مي‌شوند. زگيل‌ها معمولا در قاعده انگشتان ايجاد مي‌شوند.
6. انگشت چكشي: وقتي عضلات اطراف مفاصل انگشتان ضعيف مي‌شوند، انگشت از حالت صاف خارج شده و به شكل جمع شده قرار مي‌گيرد. در فرد ديابتي چون اعصاب انتهايي از بين مي روند، عضلات كم‌كم ضعيف مي‌شوند و احتمال چكشي شدن انگشتان پا زياد مي‌شود. چنين انگشتي مستعد زخمي شدن است، چون در اين حالت پا حتي در كفش هم راحت فرو نمي‌رود.

7. خشكي و ترك كف پا: به دليل قند بالا اصولا بدن ديابتي‌ها با كمبود مايعات مواجه است. بنابراين پوست كف پا در اين بيماران بيشتر از افراد طبيعي خشك مي‌شود و ترك مي‌خورد. اين ترك‌ها محل مناسبي براي ورود ميكروب و ايجاد عفونت محسوب مي‌شوند. قند بالايي هم كه در خون اين بيماران وجود دارد، غذاي كافي را براي ميكروب ها فراهم مي‌سازد.

8. پاي ورزشكاران: اين اصطلاح در واقع نام يك نوع عفونت قارچي است. در اين بيماري كف پا قرمز مي‌شود، ترك مي‌خورد و به شدت مي‌خارد. چون در بيماران ديابتي، قند بيش از حد در خون وجود دارد، بنابراين احتمال ترك خوردن و بروز اين عفونت قارچي هم افزايش مي‌يابد.

عوارض‌ احتمالي‌
عفونت‌هاي‌ جدي‌ پا، گانگرن‌ (قانقاريا)، قطع‌ پا يا قسمتي‌ از آن‌.

فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري
فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري هاي‌ عادي‌ خود را ادامه‌ دهيد مگر اين‌ كه‌ مشكلات‌ پا باعث‌ ناتواني‌ در انجام‌ آنها شوند.

رژيم‌ غذايي‌
رژيم‌ تجويز شده‌ را به‌ دقت‌ رعايت‌ كنيد.

درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
- اگر عفونت‌ پا خوب‌ نمي‌شود.
- اگر پاها دائماً سرد هستند.
- اگر علي‌رغم‌ اقدامات‌ پيشگيرانه‌، پا ميخچه‌ يا پينه‌ زده‌ است‌.
- اگر درد يا گرفتگي‌ عضله‌ در پا رخ‌ دهد.
- اگر خارش‌ داريد.

[pejuhesh234]

افراد ديابتي مي توانند از بيماريهاي جدي پا که منجر به قطع پا و يا انگشتان گردد، جلوگيري کنند. بين 50 تا 70 درصد موارد قطع اندامهاي تحتاني در بيماران مبتلا به ديابت انجام مي شود. مراقبت از پا براي هر بيمار ديابتي اهميت فراواني دارد.
هر بيمار ديابتي بايد قند خون خود را با دقت کنترل کند چون کنترل روزانه آن از عوارض و مشکلات جدي پا جلوگيري مي کند. براي پيشگيري از بروز اين مشکلات بايد مراقبت هاي پيشگيري کننده به بيماران آموزش داده شود. بنابراين توصيه هاي ذيل جهت بيماران ديابتي ارائه مي شود :

1- کنترل روزانه پاها
احساس درد در بيماران ديابتي متناسب با گذشت زمان از بين مي رود. بيماران بايد پاهاي خود را روزانه کنترل کنند که مبادا زخم، برش و التهاب ‏بين انگشتان ايجاد شود و اين کار را جزو عادات روزانه قرار دهند. اگر بيمار بدليل پيري و يا ناتواني نمي تواند اين کار را انجام دهد، اعضاي خانواده اش مي توانند اين کار را انجام دهند. اگر انگشتان‌ پاي‌ شما روي‌ هم‌ افتاده‌اند يا به‌ همديگر فشرده‌ شده‌اند، با استفاده‌ از پنبه‌ آنها را از هم‌ جدا كنيد.

2- شستن روزانه پاها
بيمار بايد هميشه پاهاي خود را با آب ولرم بشويد. قبل از دوش گرفتن بايد آب را امتحان کند که مبادا خيلي داغ باشد. بعد از دوش گرفتن بهتر است پاها خشک شوند و بيمار مطمئن شود که بين انگشتان وي خشک است و محيطي براي رشد قارچ ها بين انگشتان وجود ندارد. بين‌ انگشتان‌ پا را يك‌ بار در هفته‌ روي‌ پا خود پودر تالك‌ بريزيد. هنگامي‌ كه‌ پاها كاملاً خشك‌ شدند، ماده‌اي‌ به‌ نام‌ لانولين‌ را به‌ پوست‌ پا بماليد تا پوست‌ پا نرم‌ بماند و خشكي‌ يا پوسته‌ريزي‌ نداشته‌ باشد. لانولين‌ را به‌ آن‌ شدت‌ نماليد كه‌ موجب‌ درد شود. به‌ هيچ‌ عنوان‌ سعي‌ نكنيد ميخچه‌ يا پينه‌ را باتيغ‌ درآوريد يا آنها را با داروهاي‌ مختلف‌ محو كنيد.

3- محافظت پا از سرما و گرما
بيمار ديابتي بايد پاهاي خود را از تماس با بخاري اجاق گاز، رادياتور و آتش دور نگهدارد.
براي جلوگيري از آفتاب سوختگي در ساحل دريا از پماد ضد آفتاب استفاده کند. به هنگام حمام و سونا از کفش يا دمپايي مناسب استفاده کند. براي‌ گرم‌ كردن‌ پاي‌ خود به‌ هنگام‌ خواب‌، جوراب‌ نخي‌ بپوشيد. به‌ هيچ‌ عنوان‌ از شيشه‌ آب‌ داغ‌ يا صفحات‌ گرم‌كننده‌ الكتريكي‌ استفاده‌ نكنيد. به‌ هيچ‌ عنوان‌ اجازه‌ ندهيد پا دچار سوختگي‌ شود. استفاده‌ از پتوي‌ برقي‌ نيز مناسب‌ است‌.

4- جلوگيري از خشکي پوست پا
براي نرم نگهداشت پوست پا از ژل، کرم و يا محلول مناسب استفاده شود تا از خشکي آن جلوگيري گردد. بايد از ماليدن کرم و يا ژل بين انگشتان اجتناب کرد زيرا ممکن است باعث رشد قارچ بين انگشتان گردد.

5- کوتاه کردن ناخن ها
بيمار ديابتي بايد در کوتاه کردن ناخن ها دقت کند. ناخن ها بايد بصورت عرضي و مستقيم کوتاه شوند و گوشه هاي آن کوتاه نگردد. اگر ناخن زخمي شده و يا زير پوست رفته باشد، بايد با پزشک معالج مشورت کند.

6- پوشيدن کفش و جوراب مناسب
بيمار ديابتي بايد همواره از کفش و جوراب مناسب استفاده کند. زيرا ممکن است به هنگام راه رفتن چيزي به پاي وي آسيب رساند. همچنين پوشيدن جوراب و کفش از ايجاد زخم و عفونت جلوگيري مي کند.
از جوراب هاي سفيد و تميز استفاده کند و از پوشيدن جوراب هايي که کش محکم دارند، خودداري کند.حتي‌المقدور كفش‌ خود را چندين‌ بار هر چند به‌ مدت‌ كوتاه‌ از پاي‌ خود در آوريد.
- هرگاه‌ نياز به‌ پوشيدن‌ كفش‌ وجود دارد، دمپايي‌ استفاده‌ نكنيد. دمپايي‌ محافظت‌ چنداني‌ از پا نمي‌كند.
- با پاي‌ برهنه‌ در كف‌پوش‌ خانه‌ يا در بيرون‌ از خانه‌ راه‌ نرويد.
- كفش‌ ساخته‌ شده‌ از چرم‌ نرم‌ كه‌ پا در آن‌ خوب‌ جفت‌وجور مي‌شود ولي‌ پا را نمي‌زند بپوشيد. كفشي‌ را كه‌ تازه‌ خريده‌ايد روزانه‌ يك‌ ساعت‌ بپوشيد تا تدريجاً نرم‌ شود. جوراب‌ نخي‌ (نه‌ پشمي‌) نازك‌ بپوشيد تا از تجمع‌ رطوبت‌ جلوگيري‌ شود. رطوبت‌ باعث‌ تحريك‌ رشد عوامل‌ بيماريزايي‌ مي‌شود كه‌ بيماري‌ قارچي‌ پاي‌ ورزشكاران‌ يا ساير عفونت‌هاي‌ پوست‌ را ايجاد مي‌كنند. هميشه‌ جوراب‌ تميز بپوشيد و جوراب‌ خود را حداقل‌ يك‌ بار در روز عوض‌ كنيد. جوراب‌ گشاد يا داراي‌ درزهاي‌ برجسته‌ به‌ پا نكنيد. از جوراب‌هاي‌ كفش‌دار استفاده‌ نكنيد


7- برخورد مناسب با ميخچه پا
اگر در پاي بيمار ديابتي ميخچه ايجاد شود، بايد در اولين فرصت با پزشک معالج خود مشورت کند تا بهترين درمان انجام شود. مي توان بعد از حمام يا دوش گرفتن از سنگ پا استفاده کرد ولي استفاده از داروهاي اسيدي يا اشياء برنده جهت از بين بردن ميخچه ممنوعيت دارد، زيرا اين کار خود باعث آسيب پوستي مي شود.

8- حفظ جريان خون پا
بيمار ديابتي دو يا سه بار در روز انگشتان پا را به مدت پنج دقيقه حرکت دهد و مفصل زانو را به سمت بالا و پايين ببرد. اين کار موجب جريان خون در پاها و جلوگيري از رکود آن است. وقتي روي صندلي مي نشيند زير پايش چيزي بگذارد تا بالاتر از سطح زمين قرار گيرد.
هنگام‌ نشستن‌؛ پا را روي‌ پاي‌ ديگر نياندازيد. اين‌ موارد باعث‌ كاهش‌ گردش‌ خون‌ پا مي‌شوند، گردش‌ خوني‌ كه‌ ممكن‌ است‌ به‌ علت‌ اثرات‌ ديابت‌ روي‌ رگ‌هاي‌ خوني‌ قبلاً كمتر از ميزان‌ طبيعي‌ شده‌ باشد.
9- ورزش
بيمار ديابتي بايد از ورزشهايي مانند پرش، دويدن و..... خودداري کند و به انجام ورزشهايي مثل دوچرخه سواري و شنا بپردازد تا آسيبي به پاها وارد نشود. با انجام‌ بعضي‌ حركات‌ از تشكيل‌ پينه‌ در قسمت‌ گوشتي‌ كف‌ پا در جلو، پيشگيري‌ كنيد: انگشتان‌ پا را 20 بار در روز نرمش‌ دهيد؛ هنگام‌ قدم‌زدن‌ پايتان‌ را از ناحيه‌ انگشتان‌ پا روي‌ زمين‌ بگذاريد و نه‌ قسمت‌ گوشتي‌ كف‌ پا

10- کنترل عوامل خطرساز
قند خون، کلسترول و فشار خون همواره بايد کنترل شوند تا بيمار ديابتي از بروز مشکلات بعدي پيشگيري کند. برنامه مراقبت از پاها جزو مهمترين برنامه هاي بيمار است و بايد در اجراي آن دقيق و کوشا باشد.
داروها
امكان‌ دارد داروهاي‌ اختصاصي‌ براي‌ عفونت‌ تجويز شوند.
هرگاه‌ به‌ متخصص‌ پا يا براي‌ پديكور مراجعه‌ مي‌كنيد، حتماً بيماري‌ ديابت‌ خود را بگوييد.

[pejuhesh234]

عواقب‌ مورد انتظار
با رعايت‌ اقدامات‌ پيشگيرانه‌ و مراجعه‌ زودهنگام‌ در صورت‌ بروز عفونت‌، مي‌توان‌ از بروز عوارض‌ جدي‌ جلوگيري‌ به‌ عمل‌ آورد.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

عوارض جانبی آنتی بيوتيکها:
عمدتاً شامل ناراحتی های ملايم گوارشی ٬ تهوع ٬ اسهال يا مدفوع نرم است. بعضی آنتی بيوتيکها ممکن است باعث حساسيت به نور آفتاب شوند. کاهش بازده قلب , کاهش فشار خون , کاهش نسبی ضربان قلب , تضعيف عضله قلب . به همين دليل توصيه می شود که از مصرف خود سرانه داروها اجتناب نماييد . درصورت داشتن عوارض زير با پزشک تماس بگيريد:
استفراغ ، اسهال آبکی شديد، دردهای شکمی شديد، پلاکهای سفيد بر روی زبان ، وجود ترشح يا خارش واژن ( ناحيه تناسلی خانمها)

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

.