یا حضرت وجه الله

بسم الله الرحمان الرحیم

لا حول ولا قوة إلا بالله العلي العظیم

سورة هود

إِنْ نَقُولُ إِلَّا اعْتَرَاكَ بَعْضُ آَلِهَتِنَا بِسُوءٍ قَالَ إِنِّي أُشْهِدُ اللَّهَ وَاشْهَدُوا أَنِّي بَرِيءٌ مِمَّا تُشْرِكُونَ (54) مِنْ دُونِهِ فَكِيدُونِي جَمِيعًا ثُمَّ لَا تُنْظِرُونِ (55) إِنِّي تَوَكَّلْتُ عَلَى اللَّهِ رَبِّي وَرَبِّكُمْ مَا مِنْ دَابَّةٍ إِلَّا هُوَ آَخِذٌ بِنَاصِيَتِهَا إِنَّ رَبِّي عَلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ (56) فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقَدْ أَبْلَغْتُكُمْ مَا أُرْسِلْتُ بِهِ إِلَيْكُمْ وَيَسْتَخْلِفُ رَبِّي قَوْمًا غَيْرَكُمْ وَلَا تَضُرُّونَهُ شَيْئًا إِنَّ رَبِّي عَلَى كُلِّ شَيْءٍ حَفِيظٌ (57) وَلَمَّا جَاءَ أَمْرُنَا نَجَّيْنَا هُودًا وَالَّذِينَ آَمَنُوا مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِنَّا وَنَجَّيْنَاهُمْ مِنْ عَذَابٍ غَلِيظٍ (58) وَتِلْكَ عَادٌ جَحَدُوا بِآَيَاتِ رَبِّهِمْ وَعَصَوْا رُسُلَهُ وَاتَّبَعُوا أَمْرَ كُلِّ جَبَّارٍ عَنِيدٍ (59) وَأُتْبِعُوا فِي هَذِهِ الدُّنْيَا لَعْنَةً وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ أَلَا إِنَّ عَادًا كَفَرُوا رَبَّهُمْ أَلَا بُعْدًا لِعَادٍ قَوْمِ هُودٍ (60) وَإِلَى ثَمُودَ أَخَاهُمْ صَالِحًا قَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ مَا لَكُمْ مِنْ إِلَهٍ غَيْرُهُ هُوَ أَنْشَأَكُمْ مِنَ الْأَرْضِ وَاسْتَعْمَرَكُمْ فِيهَا فَاسْتَغْفِرُوهُ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ إِنَّ رَبِّي قَرِيبٌ مُجِيبٌ (61) قَالُوا يَا صَالِحُ قَدْ كُنْتَ فِينَا مَرْجُوًّا قَبْلَ هَذَا أَتَنْهَانَا أَنْ نَعْبُدَ مَا يَعْبُدُ آَبَاؤُنَا وَإِنَّنَا لَفِي شَكٍّ مِمَّا تَدْعُونَا إِلَيْهِ مُرِيبٍ (62)

& إِنْ نَقُولُ إِلَّا اعْتَرَاكَ بَعْضُ آَلِهَتِنَا بِسُوءٍ قَالَ إِنِّي أُشْهِدُ اللَّهَ وَاشْهَدُوا أَنِّي بَرِيءٌ مِمَّا تُشْرِكُونَ (54)

(ترجمه) نمی گوییم ما جز اینکه رسانده اند تو را بعضی از خدایان ما آسیبی؛ گفت همانا من گواه می گیرم الله را و شاهد باشید شما قطعا من بیزارم از آنچه شریک قرار می دهید.

إِنْ = حرف

نَقُولُ = فعل مضارع متکلم مع الغیر

إِلَّا = حرف استثناء

اعْتَرَا = فعل

كَ = اسم مبنی-ضمیر متصل

بَعْضُ = اسم

آَلِهَتِ= اسم

نَا = ضمیر، اسم مبنی

بِ = حرف

سُوءٍ= اسم

قَالَ = فعل ماضی مفرد مذکر غائب

إِنِّ =؟؟؟ حرف

ي = حرف اسم(ضمیر)

أُشْهِدُ= فعل

اللَّهَ = اسم

وَ= حرف

اشْهَدُوا = فعل ماضی امر جمع مذکر غائب حاضر

أَنِّ=؟؟؟ حرف

ي = حرف اسم (ضمیر)

بَرِيءٌ = اسم - نکره

مِمَّا = من+ما من حرف ما اسم (موصول)

تُشْرِكُونَ = فعل مضارع جمع مذکر غائب حاضر

& مِنْ دُونِهِ فَكِيدُونِي جَمِيعًا ثُمَّ لَا تُنْظِرُونِ (55)

(ترجمه) از آنچه شریک قرار می دهید جز او، پس حیله کنید علیه من همگی سپس مرا مهلت ندهید.

مِنْ = حرف

دُونِ = اسم

هِ = ضمیر متصل- مبنی – معرفه- اسم

فَ = حرف

كِيدُو= فعل

ن = حرف

ي = ضمیر

جَمِيعًا = اسم - نکره

ثُمَّ = حرف

لَا = حرف

تُنْظِرُونِ = فعل مضارع جمع مذکر غائب حاضر

& إِنِّي تَوَكَّلْتُ عَلَى اللَّهِ رَبِّي وَرَبِّكُمْ مَا مِنْ دَابَّةٍ إِلَّا هُوَ آَخِذٌ بِنَاصِيَتِهَا إِنَّ رَبِّي عَلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ (56)

(ترجمه) تحقیقا من توکل کردم برخدا پروردگار من و پروردگار شما، نیست هیچ جنبنده ای مگر اینکه او گیرنده است موی پیشانی او را؛ قطعا پروردگار من بر راه راست است.

إِنِ =؟؟؟ حرف

ّي = حرف اسم (ضمیر)

تَوَكَّلْتُ = فعل ماضی متکلم وحده

عَلَى = حرف

اللَّهِ = اسم - معرفه

رَبِ = اسم

ّي = ضمیر- معرفه- اسم

وَ = حرف

رَبِّ = اسم

كُمْ = ضمیر متصل – معرفه – اسم مبنی

مَا =؟؟؟ حرف

مِنْ = حرف

دَابَّةٍ = اسم

إِلَّا = حرف

هُوَ = ضمیر (اسم) – مبنی- معرفه

آَخِذٌ = اسم - نکره

بِ = حرف

نَاصِيَتِ = اسم

هَا = ضمیر متصل – اسم مبنی- معرفه

إِنَّ =؟؟؟ حرف

رَبِ = اسم

ّي = حرف اسم (ضمیر)

عَلَى = حرف

صِرَاطٍ = اسم نکره

مُسْتَقِيمٍ = اسم - نکره

& فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقَدْ أَبْلَغْتُكُمْ مَا أُرْسِلْتُ بِهِ إِلَيْكُمْ وَيَسْتَخْلِفُ رَبِّي قَوْمًا غَيْرَكُمْ وَلَا تَضُرُّونَهُ شَيْئًا إِنَّ رَبِّي عَلَى كُلِّ شَيْءٍ حَفِيظٌ (57)

(ترجمه) پس اگر روی برگرداندند پس در حقیقت رسانده ام به شما آنچه را فرستاده شدم به خاطر آن به سوی شما، جانشین می فرماید پروردگارم گروهی غیر از شما را، هیچ ضرری به او نمی رسانید قطعا پروردگار من بر همه چیز نگهبان است.

فَ= حرف

إِنْ = حرف شرط- مبنی

تَوَلَّوْا = فعل ماضی جمع مذکر غائب

فَ= حرف

قَدْ = حرف تحقیق

أَبْلَغْتُ = فعل ماضی متلکم متکلم وحده

كُمْ = ضمیر متصل – اسم مبنی - معرفه

مَا = اسم موصول

أُرْسِلْتُ = فعل مجهول متکلم وحده

بِ = حرف

هِ = ضمیر متصل – اسم مبنی- معرفه

إِلَيْ = حرف

كُمْ= ضمیر متصل – اسم مبنی- معرفه

وَ = حرف

يَسْتَخْلِفُ = فعل مضارع

رَبِ = اسم

ّي = ضمیر متصل – اسم مبنی- معرفه

قَوْمًا = اسم- نکره

غَيْرَ = اسم

كُمْ = ضمیر متصل – اسم مبنی- معرفه

وَ = حرف

لَا = حرف نهی

تَضُرُّونَ = فعل جمع مذکر غائب حاضر

هُ = ضمیر متصل – اسم مبنی- معرفه

شَيْئًا = اسم - نکره

إِنَّ = حرف ناصبه

رَبِ = اسم

ّي = ضمیر متصل – اسم مبنی- معرفه

عَلَى = حرف

كُلِّ = اسم

شَيْءٍ = اسم - نکره

حَفِيظٌ = اسم - نکره

& وَلَمَّا جَاءَ أَمْرُنَا نَجَّيْنَا هُودًا وَالَّذِينَ آَمَنُوا مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِنَّا وَنَجَّيْنَاهُمْ مِنْ عَذَابٍ غَلِيظٍ (58)

(ترجمه) و چون آمد فرمان ما نجات دادیم هود را و کسانی که با او ایمان اورده بودند به رحمتی از ما و نجات دادیم آنها را از عذابی سخت.

وَ = حرف

لَما = اسم حرف

جَاءَ = فعل ماضی مفرد مذکر غائب

أَمْرُ = اسم

نَا = ضمیر متصل متکلم مع الغیر

نَجَّيْنَا = فعل ماضی متکلم مع الغیر

هُودًا = اسم علم

وَ = حرف

الَّذِينَ = موصول- مبنی – جمع مذکر

آَمَنُوا = فعل ماضی جمع مذکر

مَعَ = اسم

هُ = ضمیر متصل – اسم مبنی- معرفه

بِ = حرف

رَحْمَةٍ = اسم- نکره

مِنَ = حرف

نّا = ضمیر متصل – معرفه- اسم مبنی

وَ = حرف

نَجَّيْنَا = فعل ماضی متکلم مع الغیر

هُمْ = ضمیر منفصل – اسم مبنی - معرفه

مِنْ = حرف

عَذَابٍ = اسم - نکره

غَلِيظٍ = اسم - نکره

& وَتِلْكَ عَادٌ جَحَدُوا بِآَيَاتِ رَبِّهِمْ وَعَصَوْا رُسُلَهُ وَاتَّبَعُوا أَمْرَ كُلِّ جَبَّارٍ عَنِيدٍ (59)

(ترجمه) و این عاد است، انکار کردند نشانه ها (معجزات) پرودرگارشان را و نافرمانی کردند پیامبرانشان را و پیروی کردند دستور هر زورگوی ستیزه جو را.

وَ = حرف

تِلْكَ = ضمیر اشاره – مبنی - معرفه

عَادٌ = اسم علم

جَحَدُوا = فعل ماضی جمع مذکر غائب

بِ = حرف

آَيَاتِ = اسم جمع

رَبِّ = اسم

هِمْ = ضمیر – اسم مبنی - معرفه

وَ = حرف

عَصَوْا = فعل ماضی جمع مذکر غائب

رُسُلَ = اسم - جمع

هُ = ضمیر متصل – معرفه- اسم مبنی

وَ= حرف

اتَّبَعُوا = فعل ماضی جمع مذکر غائب

أَمْرَ = اسم

كُلِّ = اسم

جَبَّارٍ = اسم نکره

عَنِيدٍ = اسم نکره

& وَأُتْبِعُوا فِي هَذِهِ الدُّنْيَا لَعْنَةً وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ أَلَا إِنَّ عَادًا كَفَرُوا رَبَّهُمْ أَلَا بُعْدًا لِعَادٍ قَوْمِ هُودٍ (60)

(ترجمه) و به دنبال ایشان فرستاده شد لعنتی (دوری از رحمت حق) در این دنیا و روز قیامت، آگاه باشید که قوم عاد کفر ورزیدند پروردگارشان را، آگاه باشید نفرین باد بر قوم عاد که همان قوم هود است.

وَ = حرف

أُتْبِعُوا = فعل ماضی جمع مذکر غائب

فِي = حرف

هَذِهِ = ضمیر اشاره = معرفه - مبنی

ال = حرف تعریف

دُّنْيَا = اسم

لَعْنَةً = اسم - نکره

وَ = حرف

يَوْمَ = اسم

الْ = حرف تعریف

قِيَامَةِ = اسم- معرب

أَلَا = حرف تنبیه

إِنَّ = حروف ناصبه

عَادًا = اسم علم

كَفَرُوا = فعل ماضی جمع مذکر غائب

رَبَّ = اسم

هُمْ = ضمیر – مبنی- معرفه

أَلَا = حرف

بُعْدًا = اسم

لِ =حرف

عَادٍ = اسم علم

قَوْمِ = اسم

هُودٍ= اسم علم

& وَإِلَى ثَمُودَ أَخَاهُمْ صَالِحًا قَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ مَا لَكُمْ مِنْ إِلَهٍ غَيْرُهُ هُوَ أَنْشَأَكُمْ مِنَ الْأَرْضِ وَاسْتَعْمَرَكُمْ فِيهَا فَاسْتَغْفِرُوهُ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ إِنَّ رَبِّي قَرِيبٌ مُجِيبٌ (61)

(ترجمه) و فرستادیم به سوی (قوم) ثمود برادرشان صالح را، گفت ای قوم من بپرستید الله را، نیست برای شما معبودی جز او. او پدید آورد شما را از زمین و شما را به آباد کردن در آن واداشت، پس طلب آمرزش کنید او را سپس توبه کنید به سوی او، قطعا پرودرگارم نزدیک و اجابت کننده است.

وَ= حرف

إِلَى= حرف

ثَمُودَ = اسم خاص

أَخَا = اسم

هُمْ = ضمیر- اسم مبنی- معرفه

صَالِحًا – اسم خاص

قَالَ = فعل ماضی مفرد مذکر غائب

يَا = حرف ندا

قَوْمِ = اسم - منادی

اعْبُدُوا = فعل امر جمع مذکر

اللَّهَ = اسم

مَا = حرف نفی

لَ = حرف

كُمْ = ضمیر متصل- مبنی - معرفه

مِنْ = حرف

إِلَهٍ = اسم نکره

غَيْرُ = اسم

هُ = ضمیر متصل- مبنی - معرفه

هُوَ = ضمیر منفصل – اسم مبنی - معرفه

أَنْشَأَ = فعل ماضی- متکلم وحده مفردمذکرغائب ازباب افعال

كُمْ = ضمیر متصل- مبنی - معرفه

مِنَ = حرف

الْ = حرف

أَرْضِ = اسم- معرب

وَ = حرف

اسْتَعْمَرَ = فعل ماضی مفرد مذکر غائب

كُمْ = ضمیر متصل- اسم مبنی - معرفه

فِي = حرف

هَا = ضمیر متصل- اسم مبنی - معرفه

فَ = حرف

اسْتَغْفِرُو = فعل امر جمع مذکر

هُ = ضمیر متصل- اسم مبنی - معرفه

ثُمَّ = حرف

تُوبُوا = فعل امر

إِلَيْ = حرف

هِ = ضمیر متصل- اسم مبنی - معرفه

إِنَّ = حرف

رَبِ = اسم

ّي = = ضمیر متصل- اسم مبنی - معرفه

قَرِيبٌ = اسم – نکره - معرب

مُجِيبٌ = اسم – نکره - معرب

& قَالُوا يَا صَالِحُ قَدْ كُنْتَ فِينَا مَرْجُوًّا قَبْلَ هَذَا أَتَنْهَانَا أَنْ نَعْبُدَ مَا يَعْبُدُ آَبَاؤُنَا وَإِنَّنَا لَفِي شَكٍّ مِمَّا تَدْعُونَا إِلَيْهِ مُرِيبٍ (62)

(ترجمه) گفتند ای صالح به تحقیق بودی تو در میان ما مایه امید قبل از این؛ آیا بازمی داری ما را از اینکه بپرستیم آنچه می پرستید پدران ما و حقیقتا ما در شک هستیم از آنچه می خوانی ما را به سوی آن شک کننده.

قَالُوا = فعل ماضی جمع مذکر غائب

يَا = حرف ندا

صَالِحُ = اسم منادی – اسم خاص

قَدْ = حرف تحقیق

كُنْتَ = فعل ماضی مفرد مذکر مخاطب

فِي = حرف

نَا = ضمیر متصل صیغه متکلم مع الغیر – اسم مبنی - معرفه

مَرْجُوًّا = اسم

قَبْلَ = اسم ظرف

هَذَا = اسم اشاره- معرفه- مبنی

أَ = حرف استفهام

تَنْهَا= فعل مضارع مفرد مذکر مخاطب

نَا = ضمیر مفعولی– مبنی - معرفه

أَنْ = حرف ناصبه

نَعْبُدَ = فعل مضارع متکلم مع الغیر

مَا = اسم موصول- مبنی

يَعْبُد = فعل مضارع مفرد مذکر غائب

آَبَاؤُ = اسم

نَا = ضمیر متصل ضیغه متکلم مع الغیر – مبنی - معرفه

وَ = حرف

إِنَّ = حرف ناصبه

نَا = ضمیر متصل ضیغه متکلم مع الغیر – اسم مبنی - معرفه

لَ = حرف

فِي = حرف

شَكٍّ = اسم- نکره - معرب

مِمَّا = من (حرف) + ما (اسم)

تَدْعُو = فعل مضارع مفرد مذکر مخاطب

نَا= = ضمیر متصل ضیغه متکلم مع الغیر – مبنی - معرفه

إِلَي = حرف

هِ = ضمیر متصل- معرفه – اسم مبنی

مُرِيبٍ = اسم – نکره - معرب

تعداداغلاط صرفی17

تعداداغلاط غیرصرفی1

والحمدلله رب العالمين